ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀ ବଲୁନ୍ ସାଏର୍ ଆମର୍ ମନର୍ ଆଏଁଖ୍ ଯେନ୍ ମୁନୁଷଟାକେ ଦେଖସି, ସେ ଅଏନ୍ ଲରୋଥପୋ ବୁଢ଼ାଟେ । ହାତେ ତା’ର୍ ମୁଡ଼େ ଡେଙ୍ଗର୍ ଠେଙ୍ଗା ଟେ । ନାକ ଉପରେ ଗୋଲ୍ ଚଷମା ହେଲେ ଖୁଁଚିଛନ୍ । ଠାଁଠୁ ମୁଡ଼ିଆ ଛାଟପାଟ୍ ମୁନୁଷଟେ । ମୁହେଁ ମନକେ ଛୁଇଁ ପକାବାର୍ ସୁନ୍ଦର୍ ଦମଦାର ଭାବଟେ । ଦିହେ କପଡ଼ା ବଏଲେ ଦୁଇଖଁଡ଼ କପଟା I ଖଦୀର୍ ଖଁଡ଼େ କପଟା ଅଁଟନୁ ଆଁଠୁ ଯାକର୍ ଧୁତି ହେଇଛେ ବେଲେ ଆର୍ ଖଁଡ଼େ କାଁଧେ ଗୁରେଇହ ହେଇଛେ l ଠାଁଠୁ ମୁଡ଼ିଆ ହେଲେ ଭିଲ୍ ପଗଡ଼ି ନାଇଁ ଭିଡ଼ନ୍ କି ଟୁପି ନାଇଁ ପିଁଧସନ୍ । ହେଲେ ତାକର୍ ନାଁର୍ ଟୁପି ରାଜନୀତିଆମାନେ ପିଁଧସନ୍ । ଲୁକକୁ ଟୁପି ଭିଲ୍ ପିଁଧାସନ୍ ।

ଏସୁର୍ ଗାନ୍ଧୀ ଜୟନ୍ତୀ ରଏବାର୍ ଦିନ୍ ପଡ଼ଲା । ଛୁଟିଟେ ମାଡ଼ ଖାଏଲା । ନଉକିରିଆ ଚାକରିଆ ଲୁଲେ ମୁହୁଁ ଉଲମେଇ ଦେଲେ । ପାଠ ପଢ଼ୁଆ ଛୁଆର୍ ମାଁ ମାନେ ଗୁଲଗୁଲା ହେଇ ସତେ ଯେନ୍ତା ଆର ଦିନ୍ ପଢ଼ି ନାଇଁ ଯାଇଥିଲେ ତାକର୍ ଛୁଆପୁତା କମିହାଁଟେ ନାଇ ହଅନ୍ । ହେଲେ ଛାତିଥି ହାତ୍ ରଖି କରି ପଚରଉନ୍ ନିଜର୍ ମନ୍ କେ କେତେ ଝନ୍ ଇ ଅକ୍ଟୋବର ଦୁଇ ତାରିଖ୍ କେ ଝୁରି ହେସନ୍ ଆମର୍ ଗାନ୍ଧୀ ବୁଢ଼ାକେ , ସୁର୍ତା କରସନ୍ ତାକର୍ ଆଦର୍ଶକେ । ପୁରଖା ଲୁକର୍ କଥା ଭିନେ ଆଏ । ଏଛନିର୍ ଲୁକେ ଛନକି ବୁଲବାର ବଏସେ ଭି ପଟୋନିସ୍ତିଆ ଆନ୍, ଆର୍ ହେମାନକର୍ ଲାଗି ‘କୁଟି ଖ କାଟି ପିନ୍ଧ’ ନୀତି ପାନିର୍ ଗାର୍ ଆଏ । ହେମାନେ ତ ଉଲ୍ଟିଆ ଆର ଚଲୁଛେ ବେଳେ ନାଇ ପିନ୍ଧ କିଏ ଚରମନ୍ତ କିଁଦରାବା ବଲି ଭାବସନ୍ । ଯୁଗ ବଦଲୁଛେ; ସମିଆର୍ ସାଙ୍ଗେ ଆମେ ଭିଲ୍ ବଦଲିମା, ଉପେ ନାଇଁନ, ନାଇଁ ହେଲେ ପଛେ ପଡ଼ିଯିମା କେହି ଆଇ ଠଠାନ୍ ନାଇଁ । ହେଲେ ବଦଲିବାର୍ ଭିଲ୍ ଗୁଟେ ନିୟମ୍ ଅଛେ, ଗୁଟେ ସୀମା ଅଛେ । ସମିଆର୍ ଅନସାରେ ବେଲଭିଲ୍ ଉତ୍ତର ଆର୍ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗ୍ କେ ଢଲସନ୍, ହେଲେ ସେ କାଏ ପୁରବେ ଉଦେ ଆର୍ ପଶ୍ଚିମେ ଅସ୍ତ ହେବାରଟା ଛାଡ଼ସନ୍ ? ନିଛାଡନ୍ ଯଦି ଆମେ କାଏଁ ଯେ ଛାଡ଼ମା ??

ଆର୍ ଗୁଟେ ଦିଗୁଁ ବିଚାର କଲେ, ଆର୍ ଗୁଟେ ଜାତିର୍ ଲୋକ୍ ଭିଲ୍ ଅଛନ୍ ଆମର୍ ଭିତରେ l ସେମାନେ ପିଁଧନ ଉଢ଼ନ୍ ଥି ଅସଲି ଗାନ୍ଧୀବ ହେଲେ, ଚିନ୍ତନ୍ ଥି ପୁରା ଉଲଟିଆ । ‘हाती का दाॅत् दिखाने का अलग खाने का अलग।’ ଦେଖ୍-ଦେଖ୍ ବଏଲାକେ ସେମାନେ ହିଁ ଭିତରି ସାରିଆ ଆମର୍ ସମାଜ୍ ନେ ହିଂସା ଆରୁ ଗୁଣ୍ଡାରାଜ୍ ଚଲେଇଛନ୍ । ନିଜ୍ କେ ଗାନ୍ଧୀବାଦୀ ବଲି ପରିଚୟ ଦେଇ କରି ଆମକୁ ଭୁରତେଇ ଦେଉଛନ୍ । ଆଉ ତାକର୍ କଲାକାରନାମା ଲାଗିର୍ ଦୁଃଖୀରଙ୍କିମାନଙ୍କର୍ ଆଁଖିର୍ ଆଁଖେଲ୍ କେଭେ ନାଇଁ ଶୁଖବାର୍ । କାଁ ବଲମା ହେମାନକୁ……..…l

ଗାନ୍ଧୀବୁଢ଼ାର୍ ତିନଟା ମାକଡ଼ ଟୁଁଡ଼, ଆଏଁଖ୍ ଆର୍ କାନ୍ ସିନେ ଛାପକି ଥିଲେ । ହେଲେ ଆନ୍ ତ ମାକଡ଼ । ନାଇଁ ଦେଖଲେ, ନାଇଁ ଶୁନଲେ, କି ନାଇଁ କହେଲେ କାଏଁଟା ହେବା ? କରବାର୍ ଲାଗିତ ଆଗଭର୍ ଆନ୍ । ହେତକିନ ଆଝିରର୍ ଲୁକେ ବୁଝସନ୍ , ଆଉ ହେ ଅନସାରେ ଚଲସନ୍, ହେଟାନ ତାକର୍ ଚଲନ୍ ଆଏ ବାଗିର୍ ଲାଗସି ।

ଟୁପିବାଲାକର୍ କଥାନି ଥି ମାକଡ଼ ଟୁପିବାଲାର୍ ନୁ ଶିଖଲେ ଆର୍ ନିଜର୍ ଟୁପିମାନକେ ଫିକିଦେଲେ । ହେଲେ ଆଜିର୍ ମୁନୁଷ୍ ତ , ମୁନୁଷ୍ କାଣା- ମାକଡ଼ କାଣା ସମକୁ ଟୁପି ପିଁଧାବାରଟା ତାର୍ ବାଏସରା ହେଇଗଲାନ I ଅକ୍ଟୋବର୍ ଦୁଇ ତାରିଖ୍ ଥି ସଭା-ସମିତି ଡାକି କରି ଭାଷଣବାଦୀ କରିଦେଲେ ଗାନ୍ଧୀବୁଢ଼ା ଲେହେଁଟି ନାଇ ଆସେ କି ସରଗ୍ ପୁରୀ ଥି ତାକର୍ ଆତ୍ମା ଖୁସ୍ ନାଇଁ ହଇଯାଏ । ସାରା ଜୀବନ୍ ଥି ଯଦି ତାକର୍ ଦେଖଲା ବାଟେ ପାହେ ହେଲେ ଚାଲିିପାରଲାଁ ବେଲେ ଯାଇ ସେ କୃତକୃତ ହେବେ ।

ଓଡ଼ିଶା ରାଜ୍ୟ ମୁକ୍ତ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ, ମୁଖ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ, ସମ୍ବଲପୁର

ବିଭାଗୀୟ ମୁଖ୍ୟ (ଓଡ଼ିଆ)

କୁଲିତାପଡ଼ା,ମୋଦିପଡ଼ା

ସମ୍ବଲପୁର

ପିନ୍ କୋଡ଼-୭୬୮୦୦୨

ଯୋଗାଯୋଗ -୭୯୭୮୮୬୪୬୧୨

ଗାନ୍ଧୀ ଚିନ୍ତନ୍

ଡ.ସଙ୍ଗୀତା ନାଏକ ପୁରୋହିତ Dr Sangita Naik Purohit