ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ

************

ଏକ ଏମିତି ଠାକୁର ଯାହାର ନା ଅଛି ହାତ ନା ଅଛି ଗୋଡ଼।ଅଛି ତ କେବଳ ଗୋଲ ଗୋଲ ଦୁଇ ଆଖି । ଯାହାର ମୂର୍ତ୍ତି ବନାଯାଇଛି କାଠ ରେ।।ଯିଏ ଆମକୁ ଶିଖାଏ ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ମଣ୍ଡଳେ ଦେହ ବହୀ,ଦେବତା ହେଲେ ବି ମରଇ ।ଯିଏ ଭକ୍ତ ର ଭାବରେ ବନ୍ଧା।ଯିଏ ଥରେ ସାଜିଥିଲେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ରେ ସାରଥି ଆଉ ଆଜି ନିଜେ ମହାରଥୀ ହୋଇ ରଥରେ ବସିଛନ୍ତି।

ସେହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଠାକୁର ଜଗତର ନାଥ ଜଗନ୍ନାଥ।ସୃଷ୍ଟି କର୍ତ୍ତା, ବ୍ରହ୍ମା। ସଂହାର କର୍ତ୍ତା, ମହେଶ୍ୱର କିନ୍ତୁ ରକ୍ଷା କର୍ତ୍ତା,ସେ ହେଲେ ଶ୍ରୀ ହରି ବିଷ୍ଣୁ।ଯୁଗେ ଯୁଗେ ସୃଷ୍ଟି ର ରକ୍ଷା ପାଇଁ କେବଳ ଶ୍ରୀହରୀ ବିଷ୍ଣୁ ହିଁ ଅବତାର ନିଅନ୍ତି। ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦଶାବତାର ବିଷୟ ରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି। ମତ୍ସ୍ୟ,କୁର୍ମ, ବରାହ, ନରସିଂହ,ବାମନ , ପର୍ଶୁରାମ, ଶ୍ରୀରାମ,ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣ, ବୁଦ୍ଧ,ଏବଂ କଳ୍କୀ।

ଏଥିମଧ୍ୟରେ କଳ୍କୀ ଅବତାର ମହାପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଶେଷ ଅବତାର ଯାହା ସେ ସୃଷ୍ଟି ର ଅନ୍ତିମ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ଅର୍ଥାତ୍ କଳି ଯୁଗର ଶେଷ ବେଳକୁ ଧାରଣ କରିବେ ଆମେ ବିଶ୍ବାସ କରୁ।କୁହାଯାଏ ଶ୍ରୀ ବିଷ୍ଣୁ ଭକ୍ତ ର ଭଗବାନ।ସେ ମହିମଣ୍ଡଳ କୁ ଆସନ୍ତି। ପୃଥିବୀ ପୃଷ୍ଠରେ ପଦାର୍ପଣ କଲାପରେ ସେ ପ୍ରଥମେ ରାମେଶ୍ବର ରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି। ଦ୍ଵାରକା ରେ ନିଜ ସିଂହାସନ ରେ ବସି ଶାସନ କରନ୍ତି। ମଧ୍ୟାହ୍ନ ରେ ସେ ଭୋଜନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ପୁରୁଷୋତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ର ପୁରୀ ରେ। ଏହି ପ୍ରସାଦ କୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ସ୍ବର୍ଗ ରୁ ଦେବତା ମାନେ ବି ଧାଇଁ ଆସନ୍ତି । ତାକୁ ଆମେ କହୁ ମହାପ୍ରସାଦ।ସବୁ ଅବତାର ପଛରେ ବିଭିନ୍ନ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ରହିଛି। ଭକ୍ତ ର ନିବେଦନ ରଖି ଭଗବାନ ଅବତାର ନେଇଥାନ୍ତି। ତେବେ କଣ ରହସ୍ୟ ରହିଛି ଭଗବାନ ଜଗନ୍ନାଥ ଙ୍କ ଆବିର୍ଭାବ ରେ। କେମିତି ଅବତାର ନେଲେ ସେ।

ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧର ଶେଷ ।ଚାରିଦିଗରେ ହାହାକାର।ରକ୍ତରଞ୍ଜିତ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର।କୁରୁ ବଂଶ ବିଲୋପ ଘଟାଇ ପାଣ୍ଡବ ବିଜୟୀ ହେଲେ। ଏ ଯୁଦ୍ଧ ରେ ଯଦିଓ ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣ ଶସ୍ତ୍ର ଓଠାଇ ନଥାଇ ସାଜିଥିଲେ ଅର୍ଜୁନ ଙ୍କ ସାରଥି କିନ୍ତୁ କାହାକୁ ଅଛପା ନାହିଁ ଯେ ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧର କର୍ତ୍ତା।। ବର୍ତମାନ କୁରୁ ବଂଶରେ ଜୀବିତ ରହିଯାଇଥିଲେ କେବଳ ମହାରାଜ ଧ୍ରୁତରାଷ୍ଟ୍ର ଏବଂ ରାଣୀ ଗାନ୍ଧାରୀ।ଦୁଃଖର ଅତଳ ସମୁଦ୍ର ରେ ବୁଡି ଜାଣିଥିଲେ ସେ ବାପା ମାଆ ଦୁହେଁ।ନିଜ ଆଖି ଆଗରେ ନିଜର ସମସ୍ତ ବଂଶ ର ବିନାଶ ଦେଖିଲା ପରେ ।ନିଜ ଆଖି ର ପିତୁଳା ,ନିଜ ଅଲିଅଳ ପୁଅ ମାନଙ୍କୁ ଜଣଜଣ କରି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବା ଦେଖିଲା ପରେ ବର୍ତମାନ ଏଇ ବୁଢ଼ା ବାପାମାଆ ଦୁଇଜଣ ପ୍ରତିଶୋଧ ନିଆଁ ରେ ଜର୍ଜରିତ। କିନ୍ତୁ ସେ ଜାଣିଥିଲେ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନା ରେ ଯେ ଅଛନ୍ତି ସେ ସ୍ବୟଂ ପ୍ରଭୂ ଶ୍ରୀ ହରି ବିଷ୍ଣୁ। ଗାନ୍ଧାରୀ ଙ୍କ ମାତୃ ହୃଦୟ ସତ୍ୟ ଜାଣିବା ସତ୍ବେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦେଲେ ଯେ ଯେମିତି ତାଙ୍କ ଆଖି ଆଗରେ ତାଙ୍କ ବଂଶ ଲୋପ ପାଇଗଲା ସେମିତି ଯଦୁ ବି ଲୋପ ପାଇଯାଉ।

ଏହି ଶାପ ଅନୁସାରେ ସମୟ କ୍ରମେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ବଂଶଜ ନିଜ ନିଜ ଭିତରେ ପ୍ରତିଦ୍ବନ୍ଦିତା କରି ମଲେ।ଶେଷରେ ଦୁଃଖ ମନରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଦିନେ ଜଙ୍ଗଲ ରେ ନିମ ଗଛ ମୂଳେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଥିଲେ।ଜରା ନାମକ ଏକ ସବର ଅଜାଣତରେ ମାରିଥିବା ତୀର ଟି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ପାଦରେ ବାଜିଲା ଏବଂ ଏଥି ସହିତ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଇହଧାମ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ। ଯେହେତୁ ଭଗବାନ ବଂଶରେ ଆଉ କେହି ଜୀବିତ ନଥିଲେ ତେଣୁ ସଖା ଅର୍ଜୁନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଅନ୍ତିମ ସଂସ୍କାର କରିଥିଲେ। ଏଠାରେ କୁହାଯାଏ ଯେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଦାହ ସଂସ୍କାର ପରେ ବି ତାଙ୍କ ହୃଦୟ ଜାଗୃତ ଥିଲା। ଏବଂ ଅର୍ଜୁନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ଦେହାବଶେଷ ସହ ଏଇ ହୃଦୟ କୁ ମଧ୍ୟ ଏକ ଦାରୁ ଭିତରେ ରଖି ଗଙ୍ଗା ରେ ପ୍ରବାହିତ କରିଥିଲେ।ଯାହା ସମୟାନୁକ୍ରମେ ଓଡ଼ିଶା ର ପୁରି ସ୍ଥିତ ବଙ୍ଗୋପସାଗର ର କୂଳରେ ଆସି ଲାଗିଲା।

ମାଳବ ଦେଶର ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶ୍ରୀହରି ବିଷ୍ଣୁ ଙ୍କ ର ଜଣେ ପରମ ଭକ୍ତ। ସେ ଜାଣିବାକୁ ପାଇଲେ ଯେ ଆଦିବାସି ସବର ରାଜା ବିଶ୍ଵାବସୁ ଶ୍ରୀ ବିଷ୍ଣୁ ଙ୍କ ଅବତାର ନୀଳମାଧବ ଙ୍କୁ ଗୁପ୍ତ ରୁପରେ ପୁଜା କରନ୍ତି। ନୀଳମାଧବ ଙ୍କୁ ଟିକେ ଦେଖିବାର ଲାଳସାରେ ମହାରାଜ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ନିଜ ପ୍ରଧାନ ପଣ୍ଡିତ ଙ୍କ ଭାଇ ବିଦ୍ୟାପତି ଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ କିନ୍ତୁ ବିଶ୍ଵାବସୁ ସେଥିରେ ରାଜି ହେଲେ ନାହିଁ।ବିଦ୍ୟାପତି ଛଳନା କରି ସେହି ସବର ରାଜାଙ୍କ ଝିଅ ଲଳିତା ସହ ବିବାହ କଲେ ତାର ଧିରେ ଧିରେ ବିଶ୍ବାସ ଜିତିଲେ।ଏହି ବିଶ୍ବାସ ରେ ଦିନେ ବିଶ୍ଵାବସୁ ନିଜ ଜ୍ୱାଇଁ ଙ୍କୁ ପ୍ରଭୁ ନୀଳମାଧବ ଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରେଇବା ପାଇଁ ରାଜି ହେଲେ କିନ୍ତୁ ସେ ବିଦ୍ୟାପତିଙ୍କ ଆଖି ବନ୍ଦ୍ କରେଇ ସେଠାକୁ ନେଇଗଲେ।ଏଇଠି ବିଦ୍ୟାପତି ଚତୁରତା ପୂର୍ବକ ରାସ୍ତା ସାରା ଷୋରିଷ ଶୁଣିଦେଇ ଗଲେ।ବିଦ୍ୟାପତି ନିଜ ଆଖିରେ ପ୍ରଭୂ ନୀଳମାଧବ ଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କଲେ ଏବଂ କାଳ ବିଳମ୍ବ ନକରି ସେଠାରେ ବାହାରି ରାଜାଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।ମହାରାଜ ସୈନ୍ୟ ସାମନ୍ତ ଧରି ବିଦ୍ୟାପତି ଙ୍କ କହିବା ଅନୁସାରେ ଶୋରିଷ ଗଛକୁ ଅନୁସରଣ କରି ଗୁମ୍ଫା ରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। କିନ୍ତୁ ଭଗବାନ ଏଠାରୁ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନ ହୋଇଯାଇଥିଲେ। ମହାରାଜ ଙ୍କ ଗଭୀର ଆଘାତ ପାଇଲେ।ସେ ଅତି ଦୁଃଖ ରେ ଫେରିଲେ କିନ୍ତୁ ମହାରାଜ ଙ୍କୁ ସ୍ବପ୍ନାଦେଶ ହେଲା ଯେ ହେ ରାଜନ୍ ତୁମେ ମତେ ଦର୍ଶନ କରିପାରିବ।ପୁରୀ ସମୁଦ୍ରକୂଳ ରେ ଯେଉଁ ଦାରୁ ଭାସିଆସୁଛି। ସେଥିରୁ ଯେଉଁ ମୂର୍ତ୍ତି ଵନିବ ମୁଁ ସେଥିରେ ବିରାଜମାନ ହେବି ଏବଂ ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ର ପୁରୀରେ ରହିବି।

ମହାରାଜ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ତତ୍ କ୍ଷଣାତ ସମୁଦ୍ର କୂଳକୁ ଦୌଡିଲେ ।ଦେଖିଲେ ଦାରୁବ୍ରହ୍ମ କୂଳରେ ଲାଗିଛି ତାକୁ ବୋହି ଆଣିଲେ ମୂର୍ତ୍ତି ବନେଇବା ପାଇଁ।ସାରା ଦେଶରୁ ବଢେଇ ଆସିଲେ । କିନ୍ତୁ ଶ୍ରୀ ହରି ରୂପ କଳେବର କେମିତି ହେବ କେହି ଜାଣିନଥିଲେ।କେହି ଜଣେ ହେଲେ ମଧ୍ୟ କାଠ ଗଣ୍ଡି କୁ କିଛି କଳେବର ଦେଇ ପାରିଲେ ନାହିଁ।ଦିନ ଗଡିଚିଲିଲା ମହାରାଜା ଙ୍କ ଚିନ୍ତା ମଧ୍ୟ।ଦିନେ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବୃଦ୍ଧ ବଢେଇ ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ। ଏବଂ ସେ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଲେ ଯେ ସେ ଏହି କାର୍ଯ ଟି ସଂପାଦନ କରିପାରିବେ।ରାଜା ବିଶ୍ବାସ ତ କରି ପାରିଲେ ନାହିଁ କିନ୍ତୁ ବିବଶ ଆଉ ସମୟ ନାହିଁ।ତେଣୁ ବାଧ୍ୟ ହୋଇ ହଁ ଭରିଲେ। ବୃଦ୍ଧ ବଢେଇ ଙ୍କ ର ଗୋଟିଏ ସର୍ତ୍ତ , ପୁରା ୨୧ ଦିନ ସମୟ ଲାଗିବ।ଯେଉଁ ଘରେ ସେ ବିଗ୍ରହ ବନେଇବା କାମ ଆରମ୍ଭ କରିବେ ସେଥିରେ ସେ ଏକା ରହିବେ ।ଏତିକି ଦିନ ବାହାରୁ ତାଙ୍କୁ ବିଲକୁଲ ଡକା ଯିବ ନାହିଁ। ରାଜା ତାଙ୍କର ସବୁ ସର୍ତ୍ତ ରେ ରାଜି । କୁହାଯାଏ ସେ ବୃଦ୍ଧ ବଢେଇ ଜଣକ ସ୍ବୟଂ ବିଶ୍ଵକର୍ମା। ମହାରାଜ ଙ୍କ ପରି ହିଁ ତାଙ୍କ ରାଣୀ ଗୁଣ୍ଡିଚା ଦେବୀ ଶ୍ରୀ ହରୀ ବିଷ୍ଣୁ ଙ୍କ ର ଭକ୍ତ।ସେ ମଧ୍ୟ ଏକାଗ୍ରତା ର ସହ ଅପେକ୍ଷା କରିଥିଲେ ଶ୍ରୀ ହରି ଙ୍କ ର ବିଗ୍ରହ ଦେଖିବାକୁ।ଏତେ ଦିନ ବିନା ଖିଆ ପିଆ ରେ ବୃଦ୍ଧ ବଢେଇ ଟି ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ପାଇଁ ସେ ବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇପଡୁଥିଲେ ତେଣୁ ପ୍ରତିଦିନ ସେ କାନ ଲଗେଇ ଶୁଣୁଥିଲେ।୧୫ ଦିନ ବିତିଗଲା ପରେ ଆଉ ସେ ପାଖରୁ କୌଣସି ଶବ୍ଦ ଶୁଭିଲା ନାହିଁ।ସଂଦେହ ଆଶଙ୍କା ରେ କବାଟ ଖୋଲି ଦିଆଗଲା। ଏବଂ ଯାହାର ଡର ଥିଲା ସେଇଆ ହେଲା। ଗମ୍ଭରୀ ଭିତରୁ ବୃଦ୍ଧ ବଢେଇ ଜଣକ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନ ହୋଇ ଯାଇଛନ୍ତି ଆଉ ମଣ୍ଡପ ଉପରେ ବସିଛନ୍ତି ତିନୋଟି ଅଧାଗଢ଼ା ମୂର୍ତ୍ତି। ସମସ୍ତେ ସ୍ତବ୍ଧ ହୋଇ ରହିଗଲେ। ବହୁତ ବଡ଼ ଅପରାଧ ହୋଇଯାଇଛି। ମହାରାଜ ଓ ମହାରାଣୀ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ସାମନାରେ ନିଜ ଭୁଲ କ୍ଷମାପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ ଭୁଲ ମାଗିଲେ। କିନ୍ତୁ ଏହାହିଁ ବିଧିର ବିଧାନ ଥିଲା। ମହାପ୍ରଭୁ ମହାରାଜ ଙ୍କୁ ଶୂନ୍ୟ ବାଣୀ ଦେଲେ ଏହାହିଁ ମୋର କଳିଯୁଗର କଳେବର। ମୁଁ ଏହି ରୂପରେ ପୂଜା ପାଇବି। ଜଗନ୍ନାଥ , ବଡ଼ଭାଇ ବଳଭଦ୍ର ଏବଂ ଭଗ୍ନୀ ସୁଭଦ୍ରା ହୋଇ ଆମେ ଏଇଠି ପୁରୀ ଧାମର ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ରେ ରହିବୁ ଏବଂ ଏଇଠୁ ଭକ୍ତ ମାନଂକୁ ଦେଖିବୁ।

ସବର ରାଜା ବିଶ୍ଵାବସୁ ନୀଳମାଧବ ଙ୍କୁ ହରାଇ ଗଭୀର ଦୁଃଖ ରେ କାଳ କାଟୁଥାଆନ୍ତି। ଭଗବାନ ସତ୍ ମନରେ ଡାକୁଥିବା ଭକ୍ତ ର ହାତ କେବେ ଛାଡନ୍ତି ନାହିଁ। ବିଶ୍ଵାବସୁ ର ଆକୁଳ ପ୍ରାର୍ଥନା ରେ ଭଗବାନ ତାକୁ ସ୍ବପ୍ନାଦେଶ ଦେଲେ ଯେ ସେ ପୁରୀ ଆସୁ ଏବଂ ନିଜ ସ୍ବଚକ୍ଷୁରେ ଦେଖିବେ ତା ଭଗବାନ ଙ୍କୁ। ବିଶ୍ଵାବସୁ ଝିଅ ଲଳିତା କୁ ସାଥୀ ରେ ନେଇ ପୁରୀ ପହଞ୍ଚିଲେ। କିନ୍ତୁ ସେତେବେଳେକୁ ଶ୍ରୀ ମନ୍ଦିରର ଭିତରକୁ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରବେଶ କରେଇ ଦିଆ ଗଲା ନାହିଁ।ତେଣୂସେ ମନ ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ଫେରିଗଲା। କୁହାଯାଏ ମହାପ୍ରଭୁ ଭକ୍ତ ର ଦୁଃଖ ସହିନପାରି ରାଜା ଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ ଯେ ହେ ରାଜନ୍ ପ୍ରତି ବର୍ଷ ଆଷାଢ଼ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଦ୍ଵିତୀୟା ଦିନ ମୁଁ ମୋର ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀ ଙ୍କୁ ରଥରେ ନେଇ ମୋ ଜନ୍ମ ସ୍ଥାନ କୁ ଯିବି। ଏବଂ ଆଠ ଦିନ ପରେ ଫେରିବୁ। ଏବଂ ଏହି ସମୟ ରେ ମୋର ସବୁ ଭକ୍ତ ମତେ ଦେଖିବେ। ସେବେଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ହେଲା ରଥଯାତ୍ରା ବା ଘୋଷଯାତ୍ରା।

ଆଉ ଏକ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ ଭଉଣୀ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ନଗର ଭ୍ରମଣ ର ଇଛା ରୁ ଏହି ଯାତ୍ରାର ଉତ୍ପତ୍ତି ହୋଇଥିଲା। ଏବଂ ତାଛଡା ଆଉ ଏକ କାହାଣୀ ବି ପ୍ରଚଳିତ ।ମହାରାଣୀ ଗୁଣ୍ଡିଚା ଙ୍କ ର କୌଣସି ସନ୍ତାନ ନଥିଲା ତେଣୁ ମହାପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କରି ତତ୍ବାବଧାନରେ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲେ ତେଣୁ ସେ ମହାରାଣୀ ଗୁଣ୍ଡିଚା ଙ୍କୁ ମାତା ସମାନ ମାଉସୀ ର ସମ୍ମାନ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ। ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେ ଗୁଣ୍ଡିଚା ମନ୍ଦିରରୁ ଆସି ଵରବଡ ଦେଉଳରେ ବିଜେ ହେଲେ ସେତେବେଳେ ନିଜ ମାଉସୀ ଙ୍କୁ ଦେଖା କରିବା ପାଇଁ ସେ ପ୍ରତି ବର୍ଷ ନିଜ ଜନ୍ମସ୍ଥାନ କୁ ବୁଲି ଆସନ୍ତି। ଏହି ଯାତ୍ରା ମାନବର ଜନ୍ମ ସହ ସମାନ।ଏହି ଯାତ୍ରା ଦ୍ବାରା ମହାପ୍ରଭୂ ମାନବ ଜାତିର କୁ ଜଣେଇ ଦେବାକୁ ଚାହାନ୍ତି ଯେକୌଣସି ଆରମ୍ଭ ସୋଇଥିବା ଜିନିଷର ଶେଷ ନିଶ୍ଚୟ ଅଛି। ତେଣୁ ଏହି ଯୁଗର ଅନ୍ୟ ନାମ ବାହୁଡା଼ ଯାତ୍ରା। ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ 🙏rm।

ପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ କରନ୍ତୁ। ରଥଯାତ୍ରା ର ଅନେକ ଅଭିନନ୍ଦନ 🙏 🙏

ଘୋଷଯାତ୍ରା (ସାରଥି ରୁ ମହାରଥୀ)

Happy rathyatra