କଥାରେ ଅଛି -

"ଗୁରୁଙ୍କୁ ନମଣିବ ନର

ଗୁରୁ ହିଁ ସାକ୍ଷାତ୍ ଈଶ୍ୱର "

ବାସ୍ତବିକ୍ ଏହି ପଦର ଯଥାର୍ଥତା ରହିଛି । ଗୁରୁ ହେଉଛନ୍ତି ଏହିପରି ଜଣେ ଯୋଗଜନ୍ମା ଯିଏ ଆମକୁ ଆମ ସହ ପରିଚିତ କରାନ୍ତି । ଜୀବନ ବଞ୍ଚିବାର ସୂତ୍ର ଦିଅନ୍ତି । ଗୁରୁଙ୍କ ବିନା ଜୀବନ ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ । ସିଏ ହିଁ ଆମର ମୁଖ୍ୟ ମାର୍ଗଦର୍ଶକ । ସମସ୍ତଙ୍କ ଜୀବନରେ ଗୁରୁ ଆସିଛନ୍ତି , ମୋ ଜୀବନରେ ବି ! କହିବାକୁ ଗଲେ ଜୀବନର ପ୍ରତିଟି ପାହାଚରେ ଆମେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଭେଟୁ ଆଉ ତାଙ୍କରି ହାତଧରି ପରବର୍ତ୍ତୀ ପାହାଚକୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁ । " ଗୁରୁ " ସଂଜ୍ଞାଟି ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ପାଖେ ଶୋଭାପାଏ ଯିଏ ଆମକୁ ବଞ୍ଚିବାର ନୂଆ ସୁତ୍ରତିଏ ଦିଅନ୍ତି । ଗୁରୁ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଅଛନ୍ତି ଯଥା ଶିକ୍ଷା ଗୁରୁ , ଦୀକ୍ଷା ଗୁରୁ , ଯୋଗ ଗୁରୁ , ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଗୁରୁ , ଧର୍ମ ଗୁରୁ ଇତ୍ୟାଦି । ବାପା ମାଆ ହେଉଛନ୍ତି ଆମର ପ୍ରଥମ ଗୁରୁ ଯାହାଙ୍କ ଆଶିଷରେ ଆମେ ଭୂମିଷ୍ଠ ହେବାର ସୁଯୋଗ ପାଇଛେ । ତା ପରେ ଆସିବେ ଶିକ୍ଷା ଗୁରୁ ଯିଏ ଆମ ଅଜ୍ଞାନତାର ଦ୍ଵାରକୁ ଉନ୍ମୁକ୍ତ କରି ସେଠାରେ ଜ୍ଞାନର ଆଲୋକ ବର୍ତ୍ତିକାକୁ ପ୍ରଜ୍ଜ୍ୱଳନ କରିଛନ୍ତି । ସେହି ଶିକ୍ଷା ଗୁରୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମତେ ପ୍ରଭାବିତ କରିଥିବା ଜଣେ ଅନନ୍ୟ ଗୁରୁଙ୍କ ବିଷୟରେ ନିଜର ହୃଦୟାନୁଭୂତିକୁ ବାଢ଼ିବାକୁ ଚାହିଁବି । +୨ ପାଠ ପଢ଼ା ସାରିବା ପରେ ମୁଁ ଜଗତସିଂହପୁର ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକପ୍ରିୟ ଶିକ୍ଷାନୁଷ୍ଠାନ ସ୍ବାମୀ ବିବେକାନନ୍ଦ ସ୍ମାରକ ସ୍ଵୟଂଶାସିତ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ ସ୍ନାତକ ପାଠ୍ୟକ୍ରମରେ ଯୋଗ ଦେଲି । ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ପ୍ରାଣୀବିଜ୍ଞାନ ବିଷୟ ନେବାପାଇଁ ଇଚ୍ଛାଥିଲା କିନ୍ତୁ ମତେ ଉଦ୍ଭିଦ ବିଜ୍ଞାନ ବିଭାଗରେ ପଢ଼ିବା ପାଇଁ ସୁଯୋଗ ମିଳିଲା । ସେତେବେଳେ ଉଦ୍ଭିଦ ବିଜ୍ଞାନ ବିଭାଗର ମୁଖ୍ୟ ଥାଆନ୍ତି ଶ୍ରୀ କୁମରବର ମହାନ୍ତି ମହୋଦୟ । ସାର୍ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଯେତିକି ଶାନ୍ତ ଓ ସରଳ ପାଠ ପଢ଼ାରେ ସେତିକି ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପୀ । ଆଜିବି ମୋର ମନେ ପଡ଼େ ସ୍ନାତକ ପ୍ରଥମ ଦିନ କ୍ଲାସର ଅନୁଭୂତି । ସାରଙ୍କୁ ଆଗଭର ହୋଇ ଗୋଟିଏ ଶବ୍ଦର ଉଚ୍ଚାରଣ ଭୁଲ୍ କହିଦେଇଥିଲି ବୋଲି ମତେ ଶ୍ରେଣୀରେ ଛିଡ଼ା କରି ଭୀଷଣ ପାଟି କରିଥିଲେ । ସେହିଦିନ ଜାଣିଲି ଜଣେ ଗୁରୁଙ୍କ କଥା ଛାତ୍ର ଉପରେ କିପରି ପ୍ରଭାବ ପକାଏ ? ବାସ୍ ତା ପରଦିନ ଠାରୁ ଡରି ଡରି ଶ୍ରେଣୀ କକ୍ଷରେ ଆଜି ବସିଲି ଏବଂ କୁମର ସାରଙ୍କ କ୍ଲାସ ସମୟରେ ନୀରବ ରହୁଥିଲି । ଏମିତି କିଛି ଦିନ ବିତିଗଲା । ହଠାତ୍ ଗୋଟିଏ ଦିନ ବିଭାଗ ନିକଟସ୍ଥ ଉଦ୍ୟାନ ପାଖେ ଛିଡ଼ା ହୋଇ ଜଣେ ସାଙ୍ଗ ସହ ଗପ ମାରୁଥିବା ସମୟରେ କୁମର ସାର ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି । ସାରଙ୍କୁ ଦେଖି ସଙ୍କୋଚ ମନରେ ଦୂରକୁ ଚାଲିଯାଉଥିବା ସମୟରେ ସାର ପଛରୁ ମତେ ଓ ମୋ ସାଙ୍ଗକୁ ଡାକିଲେ । ମୁଁ ତ ଏକଦମ୍ ଡରିଗଲି !!!! ପୁଣି ଗାଳି ଶୁଣିବିନି ତ ? କିନ୍ତୁ ସେଦିନ ସାର୍ ଆମକୁ ଗାଳି ଦେଇ ନଥିଲେ ବରଂ ଜୀବନକୁ ବଞ୍ଚିବାର ସୂତ୍ର ବୁଝାଇଥିଲେ । ସେହି ଦିନଟି ମୋ ଜୀବନର ଗୋଟିଏ ଏହିପରି ଦିନ ଥିଲା ଯାହା ମୋ ଭବିଷ୍ୟତର ରେଖାକୁ ବଦଳାଇ ଦେଲା । କାହିଁକି ଆମେ ପାଠ ପଢ଼ୁଛେ ? ସ୍ନାତକ ପରେ ଜୀବନର ଗତି କେଉଁଆଡ଼େ ହେବ ? ଏହି ସବୁ କଥାକୁ ନିଜର ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଅନୁଭୂତି ଦ୍ଵାରା ବୁଝାଇଲେ । ସେଦିନ ଘରକୁ ଆସି ମୁଁ ଆଉ ଶୋଇ ପାରିଲି ନାହିଁ . ସାରଙ୍କ ସେହି ବାଣୀ ବାରମ୍ବାର ମୋ କାନରେ ପ୍ରକମ୍ପିତ ହେଲା । ମତେ ଅସ୍ଥିର କଲା ! ମୋ ଚେତନା ପଟରେ ଲେଖାଥିବା ଭାବନା ଗୁଡ଼ିକ ଲିଭିଯାଇ ଗୋଟିଏ ନୂଆ ଅଧ୍ୟାୟ ଲେଖାହେଲା। ବାସ୍ ତା ପରଦିନ ସକାଳୁ ମୋ ଭାଗ୍ୟ ଆକାଶରେ ନୂତନ ରବି ଉଦୟ ହେବାପରି ମନେହେଲା । ଯେଉଁ ପିଲାଟି ଉଦ୍ଭିଦ ବିଜ୍ଞାନ ପଢ଼ିବାକୁ ନାରାଜ୍ ହେଉଥିଲା ତାର ଉଦ୍ଭିଦ ବିଜ୍ଞାନ ସବୁଠୁ ପ୍ରିୟ ବିଷୟ ପାଲଟିଗଲା । ତା ପରଠାରୁ ସାରଙ୍କ ମାର୍ଗ ଦର୍ଶନ ମତେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଭଳି ଘେରି ରହିଲା । ଯେତେବେଳେ ସାରଙ୍କ ପାଖକୁ ପାଠ ବୁଝିବାକୁ ଯାଉଥିଲି ସେ ମତେ ଖାଇବା ପିଇବା ଭୁଲି ପାଠ ବୁଝାଉଥିଲେ । ତାହାହିଁ ମୋ ସଂଘର୍ଷ ଆଞ୍ଚକୁ ଆଞ୍ଜୁଳାଏ ଜାଳେଣି ଯୋଗାଇ ଦେଉଥିଲା । ସାରଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ମୁଁ ବିଭାଗରେ ୪ ନମ୍ବର କ୍ରମାଙ୍କରେ ସ୍ନାତକ ପାଶକଲି । ତା ପରେ ବ୍ରହ୍ମପୁର ବିଶ୍ଵବିଦ୍ୟାଳୟ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ପରୀକ୍ଷାରେ ସାଧାରଣ ବିଭାଗରେ ଏକନମ୍ବର୍ ସ୍ଥାନ ଅଧିକାର କଲି ଏବଂ ଚାହୁଁ ଚାହୁଁ ଆଜି ସମୟ ଚକ୍ରରେ ଯୋଡ଼ି ହୋଇ ମୁଁ ଉଦ୍ଭିଦ ବିଜ୍ଞାନ ବିଭାଗର ଜଣେ ଅଧ୍ୟାପକ ଭାବେ କାମ କରୁଛି । ଆଜି ମୁଁ ଯାହାବି ହୋଇଛି ତା ପଛରେ ମୋ ପ୍ରିୟ କୁମର ସାରଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଯୋଗଦାନ ରହିଛି । ଚାକିରିରୁ ଅବସର ନେବାପରେ ମୋ ସାର ଏବେ ଘରେ ରହୁଛନ୍ତି । ସମୟ ପାଇଲେ ଏବେବି ସାରଙ୍କ ସହ ଦୁଇପଦ କଥା ହୋଇ ଅନେକ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ପାଏ ଏବଂ ଶିକ୍ଷକ ଭଳି ଗୋଟିଏ ଆଦର୍ଶ ଜୀବନକୁ ବାଛି ଥିବାରୁ ସାରଙ୍କ ପାଖରୁ ବିଭିନ୍ନ ଆଦେଶ ଓ ଉପଦେଶକୁ ସାଉଁଟେ। ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ଭାବେ ସେ କେବଳ ମୋ ଗୁରୁ ନୁହନ୍ତି ବରଂ ମୋର ଜୀବନ୍ତ ଭଗବାନ ଯିଏ ମତେ ମଣିଷଟିଏ ହେବାପାଇଁ କୃପା ଆଶିଷ ପ୍ରଦାନ କରିଛନ୍ତି । ପବିତ୍ର ଗୁରୁ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଅବସରରେ ମୋର ପ୍ରିୟ ବାପା ବୋଉ , ସମ୍ମାନୀୟ କୁମର ସାର ଏବଂ ଅନ୍ୟ ପୂଜନୀୟ ଗୁରୁଙ୍କୁ ମଥାନତ ପ୍ରଣାମ । ପ୍ରତିଟି ଜନ୍ମରେ ଏମିତି ଗୁରୁ ଆସୁଥାନ୍ତୁ ଏବଂ ଜୀବନକୁ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥାନ୍ତୁ।

ଗୁରବେ ନମଃ 🙏🙏🙏🙏🙏

ନାମ :- ରାଜେଶ୍ ରାୟ

ଅଧ୍ୟାପକ , ଉଦ୍ଭିଦ ବିଜ୍ଞାନ ବିଭାଗ, ଜୟପୁର

ମୋବାଇଲ୍ :- ୬୩୭୧୫୫୫୯୪୦

ଗୁରୁ ହିଁ ସାକ୍ଷାତ୍ ଈଶ୍ୱର....

ରାଜେଶ୍ ରାୟ