ଦିନେ ପ୍ରଭୁ ମହାଦେବ ଓ ମାଆ ପାର୍ବତୀ ଦୁହେଁ ମର୍ତ୍ତ୍ୟଲୋକକୁ ବୁଲିବାକୁ ବାହାରିଲେ। ସେମାନେ ଗୋଟିଏ ସହର ରେ ରହୁଥିବା ଏକ ଭକ୍ତଙ୍କ ଭାବନା ପରୀକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଯାଇଥିଲେ।

ସେହି ପରିବାର ରେ ଥିଲେ ଦୁଇ ଭାଇ। ଦୁହେଁ ପରସ୍ପରକୁ ଭଲ ପାଉଥିଲେ। କିନ୍ତୁ, ଗୋଟିଏ କଥାରେ ଦୁହେଁ ଥିଲେ ଅପର ଠାରୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ଭିନ୍ନ। ଜଣେ ଥିଲା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ନାସ୍ତିକ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଜଣକ ଥିଲା ଗଭୀର ଭାବରେ ଈଶ୍ଵର ବିଶ୍ଵାସୀ। ଯେହେତୁ ଈଶ୍ଵର ଅଛନ୍ତି କି ନାହିଁ ତାହା ଏକ ପ୍ରହେଳିକାମୟ ପ୍ରଶ୍ନ, ତେଣୁ ଦୁଇ ଭାଇଙ୍କ ଯୁକ୍ତିର ଶେଷ କଥା କିଛି ମିଳୁ ନ ଥିଲା। ଏକଥା ସହରରେ ଗୋଟିଏ କୁଡ଼ିଆରେ ରହି ହର-ପାର୍ବତୀ ଦେଖୁଥାନ୍ତି।

ଦିନେ ମାତା ପାର୍ବତୀ କହିଲେ, "ପ୍ରଭୁ!, ଆପଣ କିଛି କରୁନାହାଁନ୍ତି କାହିଁକି? ଆପଣ ଚାହିଁଲେ ଏ ନାସ୍ତିକ କ୍ଷଣକରେ ଈଶ୍ଵର ବିଶ୍ଵସୀ ହୋଇ ଉଠିବ।" ଈଶ୍ଵର କହିଲେ, "ନାଁ ଦେବୀ, ଇଏ ହେଉଛି ହୃଦୟଙ୍ଗମ କରିବାର କଥା। ନିଜ ନିଜ ବିଚାରର କଥା।" କିନ୍ତୁ, ମାତା ପାର୍ବତୀଙ୍କ ଦେହ ସହିଲା ନାହିଁ।

ଦିନକର କଥା। ଦୁଇ ଭାଇ ଗୋଟିଏ ଘୋଡ଼ା ଚଢ଼ି ଏକ କାମରେ ଯାଉଥିଲେ ପାହାଡିଆ ରାସ୍ତାରେ। ଗୋଟିଏ ସ୍ଥାନରେ ଘୋଡାଟି ଝୁଣ୍ଟି ହୋଇ ପଡ଼ିଗଲା। ନାସ୍ତିକଟି ଛିଟିକି ଯାଇ ପାହାଡ଼ର ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ ପଡ଼ିଲା ଏବଂ ତା'ର କିଛି ହେଲା ନାହିଁ। ଈଶ୍ଵର ବିଶ୍ଵାସୀ ଭାଇ ପାହାଡ଼ର ଖାଲୁଆ ଜାଗାରେ ପଡ଼ିଲା ଏବଂ ତା'ର ଗୋଡ଼ ଭାଙ୍ଗିଗଲା।

ମାତା ପାର୍ବତୀ ଏତିକି ବେଳେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କୁ କହିଲେ, "ପ୍ରଭୁ!, ମୋତେ ଏଇ ସୁଯୋଗ ଦିଅନ୍ତୁ, ମୁଁ ସେଇ ନାସ୍ତିକର ବିଚାର ବଦଳାଇଦେବି।" ଭଗବାନ କହିଲେ, "ଅବଶ୍ୟ ଯାଇପାର।"

ଏହାପରେ ମାତା ପାର୍ବତୀ ଏକ ବୃଦ୍ଧା ବେଶ ଧରି ନାସ୍ତିକ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିଗଲେ। ତାକୁ ଝାଡାଝୁଡି କରି କହିଲେ, "ଦେଖ ପ୍ରଭୁଙ୍କ କି ଅପାର ଦୟା ତୁମ ଉପରେ। ଏଭଳି ସ୍ଥିତିରେ ତୁମେ ଏମିତି ପଡିଲ ଯେ ତୁମର କିଛି ବି ହେଲାନାହିଁ।"

ନାସ୍ତିକ ଜଣକ ସାମାନ୍ୟ କ୍ରୋଧାନ୍ୱିତ ହୋଇ କହିଲା, "ପ୍ରଭୁ.. ପ୍ରଭୁ.. ବୋଲି ବେଶୀ ଦେଖାଇ ହୁଅନି, ମାଆ। ପ୍ରଭୁ ଥିଲେ ମୋ ଭାଇର ଏ ଦଶା ହୁଅନ୍ତା କି? ସେ ତ ସାରା ଜୀବନ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଡାକି ଆସିଛି।"

ଈଶ୍ଵର ବିଶ୍ଵାସୀ ଭାଇଟି କହିଲା, "ସେମିତି କୁହନି, ବଡ଼ ଭାଇ। ପ୍ରଭୁଙ୍କ କୃପାରୁ ତ କେବଳ ମୋର ଗୋଡ଼ଟି ଭାଙ୍ଗିଛି। ଜୀବନ ତ ରହିଗଲା।"

ମାତା ପାର୍ବତୀ ଫେରିଲା ପରେ ଈଶ୍ଵର କହିଲେ, "ବୁଝିଲ ତ ଭାବର କଥା। ତୁମେ କାହାକୁ ବଦଳାଇବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବନି। ମୁଁ ଅଛି କି ନାହିଁ ଏ ପ୍ରଶ୍ନଟି ଏଭଳି ପ୍ରହେଳିକାମୟ ଯେ ଏହାର ସମାଧାନ ପାଇବା କଷ୍ଟକର। ଏମିତି ସମୟ ଆସିଛି ଯେତେବେଳେ ନାସ୍ତିକ ବି ସେମାନଙ୍କ ବିଚାର ବଦଳାଇଛନ୍ତି ଏବଂ ଅନେକ ଈଶ୍ଵର ବିଶ୍ଵାସୀ ବି ମୋ ସ୍ଥିତିକୁ ନେଇ ସନ୍ଦେହରେ ପଡିଛନ୍ତି। ତେଣୁ ଯିଏ ଯେମିତି ବିଚାର କରିବ ଈଶ୍ଵରଙ୍କୁ ସେଇ ଭାବରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିପାରିବ।"

ମାତା ପାର୍ବତୀଙ୍କ ସହର ବୁଲା ସହ ଏକ ଶିକ୍ଷା ମଧ୍ୟ‌ ଭଗବାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲା।

###

ହର-ପାର୍ବତୀଙ୍କ ସହର ବୁଲା

ବିଶ୍ଵାସର ମହକ