ଯେଉଁ ,ଯେଉଁ ପଦାର୍ଥ ଜ୍ଞାନର ବିଷୟ ,ନିଜ ନିଜ ତତ୍ତ୍ୱ ସହିତ ସେହି ସମସ୍ତ ପଦାର୍ଥ ବ୍ରହ୍ମର ଅଟେ ଏବଂ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେହି ବ୍ରହ୍ମତତ୍ତ୍ୱ ଅଟେ ।ଏହିପରି ଭାବରେ ସନକାଦି ମୁନିଗଣ ଯେଉଁ ଜନ୍ମ ରହିତ ଦେବଙ୍କ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି ,

ସେହି ସଂସାର ଅନ୍ଧକାର ନାଶକରୀ ହରିଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରିଅଛି ।ହେ ପ୍ରଭୁ !ଆପଣଂକ ଗୁଣ ଗାନ ପ୍ରଚାର ,ପ୍ରସାର କରିବାରେ ଯଦି କୌଣସି ତ୍ରୁଟି ରହୁଥାଏ ତେବେ ଏ ଅଧମକୁ କ୍ଷମା କରିବା ହେବେ ।ଜୟ ଶ୍ରୀହରି ।

#ମହାପ୍ରତାପୀ କଂସର ଆଦେଶ ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟ ସାମନ୍ତଙ୍କୁ ନେଇ କାଳଘଣ୍ଟ ଦେବତା ମାନଙ୍କୁ ମଥୁରା କଟକ କୁ ଡାକି ଆଣ ।ଏହା ମୋହର ନିର୍ଦ୍ଦେଶ । କାଳଘଣ୍ଟ ପଚାରିଛି କଂସ ମହାରାଜ ଙ୍କୁ ,ହେ ମହାଭାଗ !ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗ ପୁରକୁ ଯିବି ଏବଂ କେଉଁ କେଉଁ ଦେବତା ମାନଙ୍କୁ ମଥୁରା ନଗରକୁ ଡାକି ଆଣିବି ଏବେ ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ ମହାଧିପତି !।ମୁଁ ସାମାନ୍ୟ ମୂର୍ଖଟିଏ , ସ୍ୱର୍ଗ ପୁରରେ ଥିବା ଦେବତା ମାନଙ୍କର ନାମକୁ ମୁଁ ମନେ ରଖି ପାରିବି ନାହିଁ ?।ହେ ମହାରାଜ ମୋତେ ଗୋଟିଏ ତାଲିକା ଦିଅନ୍ତୁ ।

ମହାରାଜ କଂସ କହିଲା -ଇନ୍ଦ୍ର ,ଯମ ,ବରୁଣ ,ପବନ ,ସହିତ ନବଗ୍ରହ ଓ ବ୍ରହ୍ମା ,ମହେଶ୍ବର ଙ୍କୁ ଯାଇ ମଥୁରା ନଗରକୁ ଡାକି ଆଣେ ।ହଁ ,ସେମାନଙ୍କୁ କହିବୁ ,ଏହା ରାଜା କଂସ ର ଆଦେଶ ।

"ସମସ୍ତ ଦେବଗଣଙ୍କୁ ହାକାରିଣ ଆଣ

ଆଜ୍ଞାପାଇଁ କାଳଘଣ୍ଟ ଚଳିଲା ତକ୍ଷଣ "।

କଂସର ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ପାଇ କାଳଘଣ୍ଟ ସ୍ୱର୍ଗପୁର କୁ ଆସୁଛି ବୋଲି ସମସ୍ତ ଦେବତା ମାନେ ଜାଣିବାକୁ ପାଇଲେ ।ଇନ୍ଦ୍ର ଙ୍କ ଆଦେଶ ରେ ସ୍ୱର୍ଗ ପୁରରେ ସଂଗେ ସଂଗେ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣଙ୍କୁ ନେଇ ଏକ ସଭା ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଉଥାଏ ।ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଚିନ୍ତା ଯେ ଆମେ କିପରି କଂସ ଠାରୁ ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ।ଦେବତା ମାନେ ଏମିତି ପରସ୍ପର ଆଲୋଚନା କରୁଥିବା ସମୟରେ କାଳଘଣ୍ଟ ଘୋର ଶବ୍ଦ କରି ଦେବତା ମାନଙ୍କ ସଭା ମଧ୍ୟ ଭାଗରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କହିଲା -"ତୁମେ ମାନେ କଅଣ ରାଜା କଂସ ର ପ୍ରତାପ ଜାଣି ନାହଁ ?।ତୁମର ଏତେ ଆସ୍ପର୍ଦ୍ଧା ?ଏତେ ଦିନ ହୋଇଗଲାଣି ତୁମେ ମଥୁରା କଟକ କୁ କିମ୍ପାଇଯାଇନାହଁ ?।

ତୁମେ ମାନଙ୍କ ଉପରେ ରାଜା କଂସ କୋପ କରିଅଛି ।ତୁମେ ଯଦି ଏବେ ମୋ ସହିତ ନଯିବ ତେବେ ମୁଁ ତୁମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଗୋଟି ,ଗୋଟି କରି ବାନ୍ଧି ସ୍ୱର୍ଗରୁ ମର୍ତ୍ତ୍ୟ କୁ ଗଲାଇ ଦେବି "।

ସମସ୍ତ ଦେବତା ମାନେ ଅସୁର କାଳଘଣ୍ଟ ର ଶକ୍ତି ଓ ବଳ ବିଷୟରେ ଅବଗତ ଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ସମେତ ସମସ୍ତ ଦେବତା କାଳଘଣ୍ଟ କୁ କହିଲେ , "ଆମକୁ କିଛି ସମୟ ଦିଅ କାଳଘଣ୍ଟ !ଦେବତା ମାନଙ୍କର ସଭା ଚାଲିଛି ,ସଭା ଶେଷରେ ଆମ ମାନଙ୍କ ନିଷ୍ପତ୍ତି ତୁମକୁ ଜଣାଇ ଦେବୁ ।

ଇନ୍ଦ୍ର ଦେବତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି କାଳଘଣ୍ଟ ଘୋର ଶବ୍ଦ କରି କହିଲା

ରେ ,ରେ ଦେବଗଣ ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସିଛି ମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ,ଚନ୍ଦ୍ର , ମରୁତ ,ଦଶଦିଗ ପାଳ ଗନ୍ଧର୍ବ , କିନ୍ନର ,ବ୍ରହ୍ମା ସମେତ ତେତିଶ କୋଟି ଦେବତାଙ୍କୁ ମଥୁରା କଟକ କୁ ନେଇକରି ଯିବି ।ଏଥିରୁ ଅନ୍ୟଥା ହେଲେ ତୁମ ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରାଣ ନାଶ କରିବି ।ଏହା ମହାରାଜ କଂସ ଙ୍କ ଆଦେଶ ।ଯେତେ ଶୀଘ୍ର ସଭା ସମାପ୍ତି କରି ମୋତେ ତୁମର ବିବରଣୀ ଜଣାଅ ।

କାଳଘଣ୍ଟ ର କଥା ଶୁଣି ସଭାପତି ବ୍ରହ୍ମା ଭୟରେ "କହିଲେ ହେ ,ସକଳ ଦେବଗଣ ଆଉ ସଭା କରିବାର ପ୍ରୟୋଜନ ନାହିଁ ।

ଆମେ ଯଦି ଆଉ କିଛି ସମୟ ଏଠାରେ ବିଳମ୍ବ କରିବା କାଳଘଣ୍ଟ ତ ଯାହା କରିବ ତାହା ଆମ୍ଭେମାନେ ଜାଣିଛେ ,ଏହାପରେ ଯଦି କଂସାସୁର ଏଠାକୁ ଚାଲିଆସେ ଆମେ ସମସ୍ତେ ନାଶ ହୋଇଯିବା , ତାପରେ ଆମର ସମସ୍ତ ଧନ ସମ୍ପତ୍ତି ପିଲା ଛୁଆ ଓ ସ୍ୱର୍ଗପୁର ନଷ୍ଟ ହୋଇଯିବ ।ଏଣୁ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ଆସ ଆମ୍ଭମାନେ କାଳଘଣ୍ଟ ସହିତ ମଥୁରା ନଗରକୁ ଚାଲିଯିବା ।

"ଆସହୋ ଦେବଗଣ ବ୍ରହ୍ମା ଡାକ ଦେଲେ

କାଳଘଣ୍ଟର ସଙ୍ଗତେ ସମସ୍ତେ ଚଳିଲେ "।

ରାଜା କଂସ ଏହି ସମୟରେ ଦ୍ରୁମିଳା ପର୍ବତ ଉପରେ ଥାଏ । କାଳଘଣ୍ଟ ଦେବତା ମାନଙ୍କ ନେଇ ଦ୍ରୁମିଳା ପର୍ବତ କୁ ଗଲା ।ତେତିଶ କୋଟି ଦେବତାଙ୍କ ଦେଖି କଂସାସୁର ଅତ୍ୟନ୍ତ ରାଗି ଯାଇ କହିଲା "ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସି ନଥିଲ କାହିଁକି ?।ତୁମକୁ କଅଣ ଡାକିବାକୁ ପଡିବ ?। ରେ ,ରେ ମୂର୍ଖ ଦେବଗଣ ମୋ ଶରଣାଗତ ନହୋଇ ତୁମେ କଅଣ ସଭା କରୁଥିଲ ?।ତୁମ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଗର୍ବ ଆଜି ମୁଁ ଭାଙ୍ଗି ଦେବି ।କଂସର ପରାକ୍ରମ ତୁମେ ଜାଣି ବି ଭୁଲି ଯାଉଛ ?।ସମସ୍ତ ଦେବଗଣଙ୍କୁ ଗୋଟି ଗୋଟି କରି ଫିଙ୍ଗି ଦେବି ମୁଁ !ଏମିତି ଫିଙ୍ଗିବି ତୁମକୁଯେ ତୁମ ହାଡ଼ ବି କେଉଁଠାରେ ମିଳିବ ନାହିଁ ।ଖାଲି ଏତିକି ନୁହଁ !ତୁମର ଅମର ଭୁବନ କୁ ଭାଙ୍ଗି ଚୁରମାର୍ କରିଦେବି ।

କଂସର ଏପରି କଥା ଶୁଣି ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ସବିନୟେ କହିଲେ "ହେ ନୃପମଣୀ ଏବେ ତୁମ ମନରୁ କୋପ ଛାଡି ଦିଅ ।ତୁମରି କଥାରେ ଆମେ ରାଜି ଅଛୁ ।ତୁମେ ଯାହା କହିବ ଆମେ ତୁମ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରିବୁ ।ଆମକୁ କ୍ଷମା କର ମଥୁରା ନରେଶ ।ଦେବତା ମାନଙ୍କ ଏପରି କଥାଶୁଣି କାଳଘଣ୍ଟ ରାଜା କଂସ ଙ୍କୁ କହିଲା ହେ ମହାଭାଗ !ଏହି ଦେବତା ମାନଙ୍କ କଥାକୁ ଆପଣ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ ?।

ଏମାନେ ପୁନଶ୍ଚ ମେଳି କଲେ ଅନ୍ୟ କିଛି ଯୋଜନା କରିବସିବେ ।କାଳଘଣ୍ଟ ର କଥା କୁ କଂସାସୁର ବିଶ୍ୱାସ କରି କହିଲା "କାଳଘଣ୍ଟ ତୁମେ ଏବେ ଯମଘଣ୍ଟ କୁ ଏଠାକୁ ଡାକ ।ତୁମେ ଦୁଇ ଜଣ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣଙ୍କୁ ଧରି ରଖିବ ।ମୁଁ ଏକାବେଳେ ଏମାନଙ୍କୁ ଆହୁତି ଦେବି ।ଏମାନଙ୍କର ଦେବପଦ ମୁଁ ଆଉ ରଖିବି ନାହିଁ । ଏହିପରି ଜଣ ଜଣ ଙ୍କୁ ଆହୂତି ଦେଲେ ଦେବତା ମାନଙ୍କର ପୁତ୍ର ଓ ଭାର୍ଯ୍ୟା ମାନେ ଏଠାକୁ ଆସିବେ ।ଦେବଗଣ ଙ୍କ ପୁତ୍ର ଓ ଭାର୍ଯ୍ୟା ମାନେ ଦେଖିବେ କଂସ ର ପରାକ୍ରମ କେତେ ।କଂସ କଥା ଶୁଣି କାଳଘଣ୍ଟ ଯମଘଣ୍ଟ କୁ ସ୍ମରଣା କଲା ।"ଯମଘଣ୍ଟ " କିଏ ?......

କାଳଘଣ୍ଟ ର ଭାଇ ହେଉଛି ଯମଘଣ୍ଟ ।ଏହି ଯମଘଣ୍ଟ ଶରୀର ର ଓଜନ ଚଉଦ ଶତ ମହଣ ।ପାଦ ଗୁଡିକ ଛଅ ଯୋଜନ ଓ ହାତ ଅଣଚାଷ ଯୋଜନ ଲମ୍ବି ଥାଏ ।ଏହାର ଗୋଟିଏ ଆଖି ଓ ସେ ଆଖି ସାହାଯ୍ୟ ରେ ଦଶ ଶତ ଯୋଜନ କୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ପାରେ ।ପାଦଠାରୁ ମୁଣ୍ଡ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାଳ ରେ ଆବୃତ୍ତ ।କୌଣସି ଶତ୍ରୁକୁ ଦେଖିଲେ ଏହାର ନାକରୁ ବିଷାକ୍ତ ପବନ ବାହାରି ଥାଏ ।ଗୋଟିଏ ଥର ପବନ ବାହାରିଲେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଶତ୍ରୁ ନାଶ ହୋଇ ଯାଆନ୍ତି ।ସେ ସର୍ବଦା କଂସ ନିକଟକୁ ଆସେ ନାହିଁ । ବିଶେଷ କାର୍ଯ୍ୟ ରେ କଂସ ଏହି ଯମଘଣ୍ଟ ଅସୁରକୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରେ ।

ଯମଘଣ୍ଟ କଂସ ପାଖକୁ ଯିବାର ମନ୍ତ୍ରୀ ଅକ୍ରୂର ଜାଣିପାରିଲେ ।

ଅକ୍ରୂର ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଗଲେ ଯେ ଦେବତା ମାନଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ସୁନିଶ୍ଚିତ ।ଆଉ ବିଳମ୍ବ ନକରି ଅକ୍ରୂର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ଙ୍କୁ ସ୍ମରଣା କଲେ ।

"ବୋଇଲା ଭୋ ନାଥ ଏଥେ ସଙ୍କଟ ପଡିଲା ଦୁହେଁ ଉଠନ୍ତେ ଅକ୍ରୂର କୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ ସ୍ମରିଲା ।

ତୁହି ନରଖିଲେ ଆନ ରକ୍ଷକ ଯେ ନାହିଁ

ତୁହିଯେ ସଙ୍କଟ କାଳେ ରଖୁ ଭାବଗ୍ରାହୀ "।

ଅକ୍ରୂର ,ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ ସ୍ମରଣା କରିବା ମାତ୍ର ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡରେ ଏକ ବୁଦ୍ଧି ଭଗବାନ ଶ୍ରୀହରି ଖଞ୍ଜି ଦେଲେ ।ସଂଗେ ସଂଗେ ମନ୍ତ୍ରୀ ଅକ୍ରୂର ,କଂସ ନିକଟକୁ ଯାଇ କଂସ କୁ କହିଲେ "ମହାଭାଗ ତୁମେ ଏହା କଅଣ କରିବାକୁ ଯାଉଅଛ !ଦେବତା ମାନଙ୍କ ଦର୍ପ କୁ ଖଣ୍ଡନ କରି କି ଲାଭ ପାଇବ ମହାରାଜ କଂସ ?।ଦେବତା ମାନେ ଏହି ମହୀ ରେ ଥିଲେ ସିନା ତୁମର ପ୍ରଭୁପଣ ଶୋଭା ପାଇବ ।ତୁମେ ଗର୍ବ କରିବ ଯେ ସ୍ୱରର ସମସ୍ତ ଦେବତା ତୁମର ଅଧନ ଓ ତୁମର ଦାସତ୍ୱ ସ୍ୱୀକାର କରିଅଛନ୍ତି ।ଏହା କଣ ତୁମର ଯଶ ନୁହେଁ ।ଦେବଗଣ ଙ୍କୁ ମାରି ଦେଲେ କିଛି ଭଲ ହେବନାହିଁ ।ଅକ୍ରୂର ଉପଦେଶ ଦେଇ କଂସ କୁ କହିଲେ "କୌଣସି ବୃକ୍ଷ ଯଦି ମରିଯାଏ ତାହାର ଡାଳ ସବୁ ଶୁଖି ଯାଏ ।

ଦେବତାମାନେ ବୃକ୍ଷ ହେଲେ ତୁମେ ତାଙ୍କର ଡାଳ ଅଟ କଂସାସୁର ।ଗଛ ଟି ମଲେ ଡାଳ ସବୁ ଶୁଖି ଝଡି ପଡିବେ ।ଥରେ ଚିନ୍ତାକରି ଦେଖନ୍ତୁ କଂସାସୁର ।ଯଦି ଦେବତା ମାନଙ୍କୁ ମାରି ଦିଆଯିବ ତେବେ ତୁମେ କଅଣ ଏ ଅଵନୀ ଭିତରେ ରହିପାରିବ ମହାଭାଗ !।

"ଯଦ୍ୟପି ଦେବଙ୍କୁ ନାଶ କରିବୁ ଏଠାରେ

ତୁହିଁ କାହିଁ ରହିବୁଟି ଅଵନୀ ଭିତରେ "।

ଅକ୍ରୂର ପୁନଶ୍ଚ କହିଲେ ହେ କଂସାସୁର ଥରେ ଚିନ୍ତାକର !ବହୁତ

ଅସୁର ଏହି ମହୀ ରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି ଯଥା ,ରାବଣ ,ଲବଣ ,

କୁମ୍ଭ ,ନିକୁମ୍ଭ ,ବୀରନ୍ତକ ,ଚୀରନ୍ତକ ,ଚାରୁଧର ,ମହୀ ସେନ ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ଦେବତା ମାନଙ୍କୁ ବନ୍ଦୀ କରି ରଖିଥିଲେ କିନ୍ତୁ ପ୍ରାଣଦଣ୍ଡ ଦେଇ ନଥିଲେ । ଏହିପରି କହିବା ପାଇଁ ଶ୍ରୀହରି ଅକ୍ରୂର ଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ବୁଦ୍ଧି ଦେଇଥିଲେ ।

ଅକ୍ରୂର ଙ୍କ କଥାଶୁଣି କଂସର ମୁହଁରୁ କୌଣସି ଉତ୍ତର ବାହାରି ନଥିଲା ।ମନ୍ତ୍ରୀ ଅକ୍ରୂର ଙ୍କ କଥା ରଖି କଂସ "କାଳ " ଓ "ବିକାଳ" ଙ୍କୁ ଡାକିଲା ଓ କହିଲା ଦେବତା ମାନଙ୍କୁ ଛାଡିଦିଅ ଏବେ ତାଙ୍କୁ କୌଣସି ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ ନାହିଁ । ଏହି ଦେବଗଣ ମାନେ ଆଜିଠାରୁ ମୋ ଜଗତରେ ଖଟିବେ ।

ଦେବତା ମାନେ ବିଚାର କଲେ ଏବେ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏବେ ବଂଚିଗଲେ ।ଆରେ ଆମେ କଅଣ ଆଉ ଦେବତା ବୋଲି ନିଜକୁ କହିବା ?।ଆମେତ ଏହି ଅସୁର ମାନଙ୍କ ସହ ସମାନ ନୁହେଁ ।ଏହା ପରେ ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ -"ହେ କଂସ ନୃପରାଣ ! ଏଣିକି ତୁମେ ଯେଉଁ ଆଜ୍ଞା ଦେବ ତାହା ଆମ୍ଭେ ପାଳନ କରିବୁ "।

କଂସ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ନିଜ ଅକ୍ତିଆର କରି ସାରିଲା ପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଇ କହିଲା " ମୋ ଜଗତ ଅର୍ଥାତ ମୋ ମଥୁରା ପୁରକୁ ,ତୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରେ ନିର୍ମାଣ କରିବୁ। ହଁ ଆଉ ମଧ୍ୟ ଶୁଣିରଖ ବ୍ରହ୍ମା !ସେଇ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପୁରରେ କଅଣ ସବୁ ଲାଗିବ !

ମୁଁ ତୋଆଗରେ କହୁଛି।କଂସ କହିଲା -ସେଇ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପୁରରେ ମାଣିକ୍ୟ ର ରୁଅ ,ଓ ପ୍ରତି ରୁଅ ଯୋଡି ଯୋଡି ହୋଇ ପଡିବ ।ନୀଳା ର କାଣ୍ଡ ଆଉ ମୁକ୍ତାର ଝରା ସେଥିରେ ଝଲସୁ ଥିବ ।ଗୋଟିଏ ସ୍ତମ୍ଭ ରେ ଛତିଶ ଟି ଅଂଶ ସଂଲଗ୍ନ ଯେପରି ହେଉଥିବ।ସବୁ ସ୍ତମ୍ଭରେ ଦର୍ପଣ ଆକାରରେ ପାଣି ଦ୍ରବ୍ୟ ଯେପରି ଲାଗିଥିବ ।ଏହି ନଗର ର ବଖରା ସଂଖ୍ୟା ସାତ ଶହ ପାଞ୍ଚ ଯେପରି ହେବ ।ସବୁ ଘର ଶୁଦ୍ଧ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରେ ନିର୍ମିତ ଯେପରି ହେବ ସେଥିପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି ଦେବୁ ।ଶୁଣ ବ୍ରହ୍ମା ,ସବୁ ସ୍ଥାନରେ ଯେପରି ହୀରା ଓ ନୀଳା ପନ୍ତି ପନ୍ତି ହୋଇ ଲାଗିବ ତାହା ତୋହର ଦାଇତ୍ୱ ।ଏମିତି ଘର ନିର୍ମାଣ କରିବୁ ଯାହାର ପାଚେରୀ ଆକାଶକୁ ଲାଗିଥିବ ।ଶତ ଯୋଜନ ରେ ଏହାର ଚାଳ ନିର୍ମାଣ କରିବୁ ।ଏହି ପୁରରେ ଯେପରି ବିଶୁଦ୍ଧ ମୁକ୍ତା ଲାଗିବ ତାହା ତୋର ଦାଇତ୍ୱ ।ମଥୁରା ପୁରକୁ ଏହିପରି ତୁ ନିର୍ମାଣ କରିବୁ ଯେପରି ମୋ ପୁରରେ ସମସ୍ତେ ରହି ପାରିବେ ।

କଂସ ପୁନଶ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମା ଙ୍କୁ କହିଲା -ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନ ମୋତେ ଜଣାଇ ସଭା କରିବ ।ତୁମ ସଭାରେ ମୁଁ ଯେମିତି ସବୁବେଳେ ଉପସ୍ଥିତ ରହିବି ।ମୋତେ ନଜଣାଇ ଯଦି କୌଣସି ଦିନ ଦେବତା ମାନଙ୍କ ମେଳି ହେବାର ମୁଁ ଜାଣିବାକୁ ପାଏ ତେବେ ତୁମ୍ଭ ମାନଙ୍କୁ କାଳ ,ବିକାଳ ହାତରେ ଟେକି ଦେବି ।

କଂସର ବଚନ ଶୁଣି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଶାନ୍ତିରେ ନିଶ୍ୱାସ ମାରିଲେ ଓ ବ୍ରହ୍ମା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଙ୍କୁ ଡକାଇ ଶୁଦ୍ଧ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରେ ସାତ ଶହ ପାଞ୍ଚ ବଖରା ଘର ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ ।

କ୍ରମଶଃ .....................

ହରିବଂଶ ( ଭାଗ -୧୦)

ହରିବଂଶ ( ଭାଗ -୧୦)