ଯିଏ ନିର୍ମଳ ଅକ୍ଷର ଅଦ୍ଵିତୀୟ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ସ୍ପଟିକପରି ଗୁଣ ଭେଦରେ ନାନାବିଧ ଆକାର ଧାରଣ କରନ୍ତି ,ଏବଂ ଯେ ଜନ୍ମ ରହିତ ହୋଇ ମଧ୍ୟ କର୍ମଫଳ ଅନୁସାରେ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ରୂପେ ନାନା ପ୍ରକାରରେ ପ୍ରତୀୟମାନ ହୁଅନ୍ତି ,ସେହି ସଂସାର ଅନ୍ଧକାର ନାଶକାରୀ ହରିଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରୁଅଛି ।ହେ ପ୍ରଭୁ !ଆପଣଙ୍କ ନାମ ଗୁଣ ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର କରିବାରେ ଯଦି କୌଣସି ଠାରେ ଭୁଲ ରହି ଯାଉଥାଏତେବେ ଅଧମକୁ କ୍ଷମ କରିଦେବେ। ଜୟ ଶ୍ରୀହରି🌹🌹

#ରାଜା_ପରୀକ୍ଷିତ ,ଶୁକମୁନିଙ୍କୁ କହିଲେ ଭୋ ରାଜନ୍ !ଦେବକୀ ଙ୍କର ଛଅ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ହେଲେ ,ଜନ୍ମ ହୋଉ ହୋଉ ସେମାନେ ନାଶ ହେଲେ ।କଅଣ ପାପ ସେମାନେ କରିଥିଲେ ଯେ ଜନ୍ମ ହୋଉ ହୋଉ ମଲେ ?।ଶୁକମୁନି କହିଲେ ଦେଵକୀ ର ଛଅ ଜଣ ପୁତ୍ର କାହିଁକି ଜନ୍ମ ହୋଉ ହୋଉ ମଲେ ମୁଁ ଯାହା ଶୁଣିଛି ତୁମ ଆଗରେ କହିବି ।ଏବେ ତୁମେ ମନ ଦେଇ ଶୁଣ ।ଶୁକ ମୁନି କହିଲେ ;-

ସତ୍ୟ ଯୁଗର କଥା ।ଏକ ସମୟରେ ସହସ୍ର ଯୋନି ବୀରସିତ

ଦେବତା ମାନଙ୍କ ସଭାରେ ବସି ଦେବତା ମାନଙ୍କୁ ନେଇନୃତ୍ୟ ଗୀତ କରୁଥାଏ ।ଏହି ସମୟରେ ବିଶ୍ୱାବସୁ ନାମକଗନ୍ଧର୍ବ ତା'ର ଛଅ ପୁତ୍ର ମାନଙ୍କୁ ନେଇ ସେଇ ନୃତ୍ୟ ଗୀତରେ ଯୋଗଦେଲା ।ଦେବତା ମାନଙ୍କ ସଭାରେ ଚୌଷଠି କୋଟି ଅପ୍ସରୀ ଠିଆ ହୋଇ ନୃତ୍ୟଗୀତ କୁ ଉପଭୋଗ କରୁଥିଲେ ।ଅପ୍ସରୀ ମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଦେବତାମାନେ ବସିଥିଲେ ।ବିଶ୍ୱାବସୁ ଗନ୍ଧର୍ବ ସେଇ ସଭାରେ ନୃତ୍ୟ ଗୀତ କରି ସମସ୍ତଙ୍କ ମନ କୁ ଆପ୍ୟାୟିତ କରୁଥିଲେ ।ତାଙ୍କ ନୃତ୍ୟରେ ସକଳ ଦେବତା ହରଷ ହୋଇ କହିଲେ ତୁମ ସହିତ ଆସିଥିବା ଏ ଛଅ ଜଣ ମଧ୍ୟ ନୃତ୍ୟରଙ୍ଗ କରନ୍ତୁ ,ଆମେ ଏ ଛଅ ଜଣଙ୍କ ନୃତ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁ ।

ପରୀକ୍ଷିତ ,ଶୁକମୁନି ଙ୍କୁ କହିଲେ ;ଭୋ ମୁନି !ଏହି ଛଅ ଜଣଙ୍କ ନାମ କଅଣ ଥିଲା ?।ଶୁକମୁନି କହିଲେ ବିଶ୍ୱାବସୁ ଗନ୍ଧର୍ବ ଙ୍କ ଛଅ ପୁତ୍ର ଙ୍କନାମ ଥିଲା -"ସୁତସେନ""କୃତସେନ" "ଚାରୁସେନ" "ମହୀ ସେନ " ବୀର ସେନ"ଓ "ମୟସେନ "।ଏମାନେ ଷଡ଼ ନୃତ୍ୟକାରୀ ଅଟନ୍ତି । ଦେବତା ମାନଙ୍କ ସଭାରେ ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ ଆଜି ଏହି ଛଅ ଜଣ ନୃତ୍ୟ କରିବେ ,ଆମେ ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କ ନୃତ୍ୟ ଦେଖିବା ।

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କଥାଶୁଣି ବିଶ୍ୱାବସୁ ଗନ୍ଧର୍ବ ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲା ଓ ତା'ର ଛଅ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ନେଇ ନୃତ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିଦେଲା ।ଏହି ଛଅ ଜଣଙ୍କ ନୃତ୍ୟ ଦେଖି ଇନ୍ଦ୍ର ହରଷ ହୋଇଗଲେ ଓ କହିଲେ "ଧନ୍ୟ ତୁମେ ଗନ୍ଧର୍ବ !ଧନ୍ୟ ତୁମର ଜୀବନ !।ଏହି ଛଅ ଜଣ ନୃତ୍ୟରେ ଏପରି ମଜ୍ଜି ଯାଇଥିଲେ ଯେ ଇନ୍ଦ୍ର କହୁଥିବା କଥା ତାଙ୍କୁ କିଛି ଶୁଭାଯାଉ ନଥିଲା ।ନୃତ୍ୟ ରେ ଏତେ ଭୋଳ ହୋଇ ଯାଇଥିଲେ ସେମାନେ ଯେ ଉର୍ବଶୀ ଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ନୃତ୍ୟ କରିଲେ ।ଇନ୍ଦ୍ର ଚିନ୍ତାକଲେ ଏହି ଛଅ ଜଣଙ୍କର ମତି ଭ୍ରମ ଘଟିଲାଣି ବୋଧେ ,ନହେଲେ ଏମାନେ ଉର୍ବଶୀ ଙ୍କ ନିକଟରେ କାହିଁକି ନୃତ୍ୟ କରୁଥାଆନ୍ତେ ?।

ଉର୍ବଶୀ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଦେଖି ଏ ଛଅ ଜଣ ପ୍ରେମ ପାଗଳ ପରି ଆଚରଣ କଲେ ।ଛଅ ଗନ୍ଧର୍ବ ଉର୍ବଶୀ ଙ୍କ ଗଣ୍ଡ ଦେଶରେ ଜଣ ଜଣ କରି ଚୁମିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତେ ଇନ୍ଦ୍ର ସେଇ ଛଅ ଜଣଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦେଇ କହିଲେ -"ତୁମେ ଛଅ ଜଣ ଗନ୍ଧର୍ବ "ବାଟପଡା" ଘରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କର ।

"ମୋ ଛାମୁରେ ନୃତ୍ୟକରି ମତିଭ୍ରାନ୍ତ ହେଲ

ଗୁରୁପତ୍ନୀ ତୁମେ ଦେଖି ହରିବ ଲୋଡିଲ

ଅଭିଶାପ ଘେନ ବୋଲି ସୁରେନ୍ଦ୍ର ବୋଇଲା

ଶୁଣିଣ ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ହଜିଗଲା "।

ଛଅ ଗନ୍ଧର୍ବ ଅଭିଶାପ ପାଇଲା ପରେ ବହୁତ ଅନୁତପ୍ତ ହେଲେ ।ଛଅ ଜଣ ଗନ୍ଧର୍ବ ହାତଯୋଡ଼ି ଇନ୍ଦ୍ର ଙ୍କୁ ବିନୟ ଭାବେ ପଚାରିଲେ -ଆଜ୍ଞା ଆପଣଂକ ଅଭିଶାପ ଆମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭୋଗ କରିବୁ ,କାରଣ ଆମେ ଛଅ ଜଣଦ୍ରୋହୀ ହେଇଛୁ ।ହେଲେ ଆମେ ଛଅ ଜଣ କିପରି ମୁକ୍ତି ପାଇବୁ ସେ ବିଷୟରେ କୁହନ୍ତୁ ।

#ଇନ୍ଦ୍ର_କହିଲେ -"ପ୍ରଥମେ ତୁମେ ବାଟପଡା ଘରେ ଜନ୍ମ ନିଅ ।ପରଧନ କୁ ହରଣ କରି ତୁମ ଜୀବନ କୁ ପୋଷ ।ଏହି ଜନ୍ମରେ ତୁମର ମୁକ୍ତି ହୋଇ ପାରିବ ନାହିଁ ।ଆରଜନ୍ମ ରେ ତୁମେ ହିଁ ମୁକ୍ତି

ପାଇବ ।ଅଭିଶାପ ପାଇ ଏହି ଛଅ ଜଣ ଗନ୍ଧର୍ବ ଗୋଟିଏ ଚୋର ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ ।

ପରୀକ୍ଷିତ ,ଶୁକମୁନିଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ ଭୋ ଦେଵ ଏବେ ମୋତେ

କୁହନ୍ତୁ -ଏହି ଛଅ ଜଣ କେମିତି ଆର ଜନ୍ମରେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କଲେ ।ଶୁକମୁନି କହିଲେ "ରାଜନ!ଯାହା ମୁଁ ଶୁଣି ଅଛି ତାହା ତୁମେ ଶୁଣ -ଛଅ ଗନ୍ଧର୍ବ ପୁନଶ୍ଚ ଇନ୍ଦ୍ର ଙ୍କୁ କହିଲେ ଆଜ୍ଞା ଆମେ ଆରଜନ୍ମ ରେ କେମିତି ମୁକ୍ତି ପାଇବୁ ତାହା ଆମକୁ କୁହନ୍ତୁ !

"ପୁନରପି ଉଚ୍ଚ କୁଳେ ହୋଇବ ଜନମ

ଜନ୍ମ ମାତ୍ର ଅସୁର ଯେ କରିବ ନିଧନ

ବିଷ୍ଣୁ ମାତା ଗର୍ଭେ ତୁମ୍ଭେ ଲଭିବ ଜନମ

ତେବେ ଯେ ତୁମର ପାପ ହୋଇବ ଦହନ

ଗୁରୁପତ୍ନୀ ଦେଖି ତୁମ୍ଭେ କଲ ହେ ବିକାର

ଛୟେ ନାଶଯିବ ତୁମେ ଅସୁର ହସ୍ତର" ।

ଛଅ ଗନ୍ଧର୍ବ ଇନ୍ଦ୍ର ଙ୍କଠାରୁ ତାଙ୍କ ମୁକ୍ତିର କଥା ଶୁଣି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଣିପାତ କଲେ । ସଂଗେ ସଂଗେ ଏହି ଛଅ ଗନ୍ଧର୍ବ ଗୋଟିଏ ଚୋର ଘରେ ଜନ୍ମନେଲେ ।ଚୋର ଘରେ ଏହି ଛଅ ଜଣ ବାର ବର୍ଷ ଯାଏ ବଢିଲେ ।ଯେମିତି ବାରବର୍ଷ ହୋଇଯାଇଛି ଏମାନେ ଅତି ଭୟଙ୍କର ହୋଇଗଲେ ।ପନ୍ଦର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ପିତାଙ୍କ ଅନ୍ନ ରେ ପ୍ରତିପାଳିତ ହେଲେ ।ସେତେବେଳେ କୁ ଏହି ଛଅ ଜଣ ଜାଣି ପାରିଥିଲେ ଯେ ଆମର ପିତା ଜଣେ ବାଟପଡା ବାଟରେ ଯାଉଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଠାରୁ ଧନ ସମ୍ପତ୍ତି ଲୁଟ କରି ବାପା ଆଣନ୍ତି ।ବାପାଙ୍କର ସେଇ ଚୋରୀ ଧନରେ ସମସ୍ତେ ପୋଷାକି ହୁଅନ୍ତି ।

ଏହି ଛଅ ଗନ୍ଧର୍ବ ଷୋହଳ ବର୍ଷ ରେ ପଦାର୍ପଣ କଲେ। ବିଶାଳ ବପୁ ଓ ବଳିଷ୍ଠ ଚେହେରା ସହିତ ସେମାନେ ଦିନକୁ ଦିନ ଦୁର୍ଜୟ ହୋଇଗଲେ ।ଦିନେ ଛଅ ପୁତ୍ର ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ କହିଲେ -"ଭୋ ପିତା !ତୁମେ ଆମକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଛ ,ଆମେ ବଡ଼ ହୋଇଗଲୁଣି ,ଆଉ ତୁମେ ବାଟ ଫାଡ଼ିବା ପାଇଁ ଯିବ ନାହିଁ ।ପୁତ୍ର ଥାଉ ଥାଉ ତୁମେ ଯେବେ ଆମକୁ ପୋଷିବା ପାଇଁ ଦୁଃଖ ପାଇବ ,ତାହାଲେ ଆମ୍ଭେମାନେ "ରୌରବ" ନର୍କ ଭୋଗ କରିବୁ ? ଆଜିଠାରୁ ତୁମେ କେବଳ ଘରେ ବସିବ ।ଆଉ ବାଟ ଫାଡ଼ିବା କୁ ଯିବ ନାହିଁ ।

ପୁଅଙ୍କ କଥାରେ ଚୋର ପିତା ଆଉ ବାଟ ଫାଡ଼ିବା କୁ ଗଲାନାହିଁ ।ଛଅ ପୁଅ ପ୍ରତ୍ୟେହ ଦିନ ବାଟରେ ବସି ଅନେକ ଲୋକଙ୍କୁ ମାରନ୍ତି ଓ ସେମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଧନ ସମ୍ପତ୍ତି ଆଣି ପିତାମାତାଙ୍କୁ ପୋଷାନ୍ତି ।ଏମିତି ଅନେକ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଛଅ ଭାଇ ବାଟ ଫାଡ଼ି ବହୁ ଲୋକଙ୍କୁ ମାରି ଚାଲିଲେ ।ବ୍ରହ୍ମ ହତ୍ୟା କରି ଧନ ରତ୍ନ ଘରକୁ ଆଣନ୍ତି ।ଘରେ ପିତାମାତ ଛଅ ପୁତ୍ରଙ୍କ ରୋଜଗାର ଦେଖି ଖୁସି ହୋଇଗଲେ ।ଏହି ଛଅ ପୁତ୍ର ବ୍ରହ୍ମ ହତ୍ୟା ,ସ୍ତ୍ରୀ ହତ୍ୟା ବିଚାର ନକରି ଏମାନେ ଅନେକ ପାପ କରିଚାଲିଥାନ୍ତି ।

ଦିନକର କଥା ।ଗୋଟିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଧନ ଦ୍ରବ୍ୟ ଧରି ତୀର୍ଥ କରିବା ପାଇଁ ବାରାଣାସୀ ବାହାରି ଥାଆନ୍ତି ।ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜଣଙ୍କ ପାଦରେ ଚାଲି ଚାଲି ଯାଉଥାଆନ୍ତି ।ନିର୍ଜନ ସ୍ଥାନ ଦେଖି ଏହି ଛଅ ଜଣ ବାଟପଡା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜଣଙ୍କୁ ବାଡ଼ି ଦେଖାଇ ଅଟକାଇ ଦେଲେ ।ରହ ,ସେଇଠାରେ ନହେଲେ ଏହି ବାଡିରେ ତୋ ମୁଣ୍ଡକୁ ବାଡେଇ ଦୁଇଫାଳ କରିଦେବୁ ଏମିତି କହି ଛଅ ଚୋର ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିକଟରେ ପହଁଞ୍ଚି ଗଲେ । ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହି ଛଅ ଚୋରଙ୍କୁ ଦେଖି ଡରିଗଲେ ଓ ସାହାସର ସହ କହିଲେ ତୁମେମାନେ ଅନ୍ୟାୟ ଓ ଅବିଚାର କରୁଛ ।ବାଟରେ ମୋତେ ଛେକି ମାଡ଼ ମାରୁଛ !ଏପରି କାହିଁକି କରୁଛ ?।ବ୍ରାହ୍ମଣ କଥା ଶୁଣି ଛଅ ବାଟପଡା କହିଲେ ଏହା ଆମ୍ଭର ପ୍ରୀତିଦିନ ର କାର୍ଯ୍ୟ ।ମନୁଷ୍ୟ କୁ ମାରି ଆମେ ତାଙ୍କଠାରୁ ଧନ ସମ୍ପତ୍ତି ଚୋରି କରି ନେଉ ଓ ସେଇ ଧନରେ ଆମେ ଆମ କୁଟୁମ୍ଭ ପୋଷାକି କରୁ।

ବାଟପଡା ମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜଣଙ୍କ ଗୋଟିଏ ଗଛ ମୂଳେ ବସି ପଡିଲେ ।ସେତେବେଳେକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜଣଙ୍କ ଜାଣି ସାରିଲାଣି ଯେ ଏହି ଚୋରଙ୍କ ହାତରେ ମୋର ମରଣ ନିଶ୍ଚିତ ।ତଥାପି ସାହାସ ଧରି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜଣଙ୍କ ଛଅ ବାଟପଡା ଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲା - ମୋ କଥାକୁ ତୁମେ ଛଅ ଜଣ ମନଦେଇ ଶୁଣ !ତୁମେ ମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ମଣିଷ ମାରୁଛ ?ପ୍ରାଣୀ ମାନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି ତାଙ୍କଠାରୁ ଧନ ସମ୍ପତ୍ତି ନେଉଛ ।ତୁମେ ଏକା ପାପ କରୁଛ ନା ଏ ପାପରେ ଆଉ କେହି ଭାଗୀ ହେଉଛନ୍ତି ।ବ୍ରାହ୍ମଣ ଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ବାଟପଡା ମାନେ କହିଲେ ଆମେ ଏ ଧନ ନେଇ ବାପା ମାଆଙ୍କ ହାତରେ ଦେଉଛୁ ।ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏ ପାପ ରେ ଭାଗି ଅଟନ୍ତି ।ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆମ୍ଭେମାନେ ଏହି ପାପ କରୁଛୁ ?।

ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜଣଙ୍କ କହିଲେ ବାବୁମାନେ ମୁଁ ଏଠାରେ ବସିଛି ,ତୁମେ ଯାଇ ତୁମ ପିତା ମାତାଙ୍କୁ ପଚାରି ଆସ ଏହି ପାପରେ ସେମାନେ

ଭାଗୀ ଅଛନ୍ତି କି ନାହିଁ ?।ଯଦି ସେମାନେ କହିବେ ତୁମ ମାନଙ୍କ

ପାପରେ ସେ ଭାଗି ତାହାଲେ ମୋତେ ମାରି ମୋ ଠାରୁ ସକଳ ଧନ ସମ୍ପତ୍ତି ନେଇଯିବ ।ମୋର ଆପତ୍ତି କରିବାର ନାହିଁ ।

ଚୋର ମାନେ ଭାବିଲେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜଣଙ୍କ ଆମ୍ଭକୁ ଭୁଲାଇ ଦେଇ ଖସି ଯିବାକୁ ବସିଛି ।ଏହା କହି ଗୋଟିଏ ଭାଇ କୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଖରେ ଜଗାଇ ଦେଇ ଅନ୍ୟ ପାଞ୍ଚ ଜଣ ଘରକୁ ଯାଇ ତାଙ୍କ ବାପା ମାଆ ଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ -

"ପ୍ରତିଦିନ ଯେତେ ହତ୍ୟା କରୁ ଆମ୍ଭେମାନେ

ପାପ ଭାଗୀ ହୋଇବକି କହ ତୁମ୍ଭେମାନେ "।

ପାଞ୍ଚ ବାଟପଡା ଙ୍କ ବାପା ଏକଥା ଶୁଣି କହିଲେ -ତୁମେ ମୋର ପୁଅ ,ମୋତେ ପୋଷିବା ଦାଇତ୍ୱ ତୁମର ।ତୁମେ କେମିତି ମୋତେ ପୋଷିବ ତାହା ତୁମକୁ ଜଣା ।ତୁମେ ଯେଉଁ ବ୍ରହ୍ମ ହତ୍ୟା ଓ ସ୍ତ୍ରୀ ହତ୍ୟା କରି ପାପ ଅର୍ଜନ କରୁଛ ସେହି ପାପ ତୁମର ,ମୁଁ କାହିଁକି ସେ ପାପରେ ଭାଗୀ ହେବି .....

"ଯେଉଁ ପ୍ରକାରର ହେଉ ପୋଷିବା ବିହିତ

ତୁମ୍ଭ ହତ୍ୟା ପାପ ମୋତେ ନୋହେ କଦାଚିତ

ଯେ ଯେଉଁ ପାତକ କରେ ତାର ସ୍କନ୍ଧେ ଥାଏ

କୁଟୁମ୍ଭ ଲୋକର ବାବୁ କିଛି ଦୋଷ ନୁହେଁ "।

ପାଞ୍ଚ ଭାଇ ,ବାପାଙ୍କ ଠାରୁ ଏମନ୍ତ ବଚନ ଶୁଣି ବହୁ ମର୍ମାହତ ହେଲେ ।ଘରୁ ଶୀଘ୍ର ବାହାରି ଆସି ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିକଟରେ ପହଁଞ୍ଚି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଙ୍କୁ ପ୍ରଣିପାତ କଲେ ।

କ୍ରମଶଃ .......................

ହରିବଂଶ ( ଭାଗ -୧୭ )

ହରିବଂଶ ( ଭାଗ -୧୭ )