ଲୋକରେ ବୁଦ୍ଧି ଭେଦ ନେଇ ଯେଉଁ ଅଦ୍ଵିତୀୟ ନିତ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କୁ

ବ୍ରହ୍ମା ,ବିଷ୍ଣୁ ,ରୁଦ୍ର ,ଅଗ୍ନି ,ରବି ,ଚନ୍ଦ୍ର ,ଇନ୍ଦ୍ର ,ବାୟୁ ,ଯମ ଇତ୍ୟାଦି

ରୂପରେ କଳ୍ପନା କରି ବହୁ ପ୍ରକାରରେ କୀର୍ତ୍ତନ କରନ୍ତି ,ସେହି ସଂସାର ଅନ୍ଧକାର ନାଶକାରୀ ହରିଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରୁଅଛି ।ହେ ପ୍ରଭୁ !ଆପଣଂକ ନାମ ଓ ଗୁଣ ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର କରିବାରେ ଯଦି କୌଣସି ତ୍ରୁଟି ରହିଯାଉଥାଏ ତେବେ ଏ ଅଧମକୁ କ୍ଷମା କରିବା ହେବେ ।

ଜୟ ଶ୍ରୀହରି ।🌹🌹

ଛଅ ବାଟପଡା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଙ୍କ ଗୋଡ଼ କୁ ଧରି ପ୍ରଣିପାତ ହୋଇ କହିଲେ ହେ ଗୋସାଇଁ !ଆମେ ବହୁତ ପାପ କରି ସାରିଲୁଣି ।ଏହି ପାପ ଆମେହିଁ ଭୋଗିବୁ ।ଏ ପାପରେ ଆମ ପିତାମାତ ଭାଗୀ ନୁହଁନ୍ତି ବୋଲି ମନା କରିଦେଲେ ।ବ୍ରାହ୍ମଣ ଗୋସାଇଁ ଆମେ ଆପଣଂକୁ ଗୋଟିଏ କଥା କହିବୁ ଆଶା ଆପଣ ଆମ କଥା ରଖିବେ ।ବାଟପଡା ଛଅ ଭାଇ କହିଲେ "ଆମେ ଆପଣଂକ ସହ ତୀର୍ଥ କରିବାକୁ ଯିବୁ ।ଯେଉଁ ପାପ ଆମେ କରିଛୁ ତାହା କିଛି ପରିମାଣରେ ତୀର୍ଥ କଲେ କଟିଯିବ ।ଆମେ

ଆପଣଂକ ନିକଟରେ ଶପଥ କରି କହୁଛୁ ଆଉ ଜୀବନରେ କୌଣସ ଦିନ ବାଟ ଫାଡ଼ି ବୁ ନାହିଁ ।

ବ୍ରାହ୍ମଣ ଙ୍କ କମଣ୍ଡଳୁ କୁ ଜଣେ ,ମୃଗଛାଲ କୁ ଜଣେ ,ଗଣ୍ଠିଲି କୁ ଜଣେ ଏମିତି ଛଅ ଜଣ କିଛି କିଛି ଦ୍ରବ୍ୟ ଧରିଲେ ।ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚୋର ,ଛଅ ଭାଇଙ୍କୁ ଧରି ବାରାଣସୀ ରେ ପହଁଞ୍ଚିଲେ । ଛଅ ଭାଇ ଯେଉଁଠାରେ ତୀର୍ଥ କରୁଥାନ୍ତି ସେତେ ଥର ମୁଣ୍ଡ ବୁଡାଇ ଗାଧୋଇ ଥାଆନ୍ତି ।ପ୍ରତ୍ୟେକ ତୀର୍ଥ ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରାୟ ମୁନି ମାନେ ବସିଥାନ୍ତି ।ମୁନି ଧ୍ୟାନରେ ବସିଥିବାର ଚୋର ମାନେ ଦେଖିଲେ ।ସମସ୍ତେ ଏକମନ ହୋଇ ମୁନି ବସିଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ ।ଚୋର ଛଅ ଭାଇ ହରି ହରି ଧ୍ୱନି ଶୁଣିବାକୁ ପାଇଲେ ।ସେଇ ଚୋର ମାନେ ହରି ଶବ୍ଦ କର୍ଣ୍ଣରେ ଶୁଣି ଏକା ଏକା ବସି ହରିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ।ଏହିପରି ଧ୍ୟାନ କରିବାରେ ଗୋଟିଏ ସମ୍ଭତ୍ସର ସମୟ କଟିଗଲା ।ତାଙ୍କର ସକଳ ପାପ ଦହନ ହୋଇଗଲା ।

ତାପରେ ସେଇ ତୀର୍ଥରେ ସେମାନେ ସାତଦିନ ରହିଲେ । ଚୋର ଛଅ ଭାଇଙ୍କର ମହାପାପ ସବୁ ଦୂର ହୋଇଗଲା ।

ଆଠଦିନ ହେବା ମାତ୍ର ତସ୍କର ମାନେ ବାରାଣସୀ ତୀର୍ଥରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କଲେ ।ଏହି ଛଅ ଚୋର କାଶୀ କ୍ଷେତରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ ।କିଛି ଦିନ କାଶୀ ତୀର୍ଥରେ ରହିବା ପରେ ଏମାନେ ଙ୍କ ପ୍ରାଣ ନାଶ ହୋଇଥିଲା ।ଯମ ଦୂତ ମାନେ ଏହି ଛଅ ଚୋରଙ୍କୁ ନେଇ ଯମ ରାଜାଙ୍କ ପାଖରେ ପହଁଞ୍ଚାଇ ଦେଲେ ।ଯମ ରାଜ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ ;ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ଏମାନଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ର କାରଣ ମୋତେ କୁହ ?।

ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ଏହି ଛଅ ଜଣ ଚୋରଙ୍କର ପାଞ୍ଜି ଦେଖି କହିଲେ -

"ସେ ବୋଇଲେ ଏହାଙ୍କର ପାତକ ଅପାର

ଦେଖିଣ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ କରନ୍ତି ବିଚାର

ହତ୍ୟା ପାପମାନ ତେଣୁ କନ୍ଧରେ ବହିଲେ

ଚୋରି ଜୀବିକା କରିଣ ମନୁଷ୍ୟ ମାଇଲେ

କେଵଣ ଯେ ପୁଣ୍ୟ କଲେ ବାରାଣାସୀ ଯାଇ

ହରି ହରି ବୋଲି ପ୍ରାଣ ବିସର୍ଜିଲେ ତହିଁ

ଧର୍ମ ପୁରୁଷ ବୋଇଲେ ଏଣୁ ପାପ ଗଲା

ଶ୍ରୀ ହରିର ନାମ ଏକା ସକଳ ନାସିଲା "।

ଏହି ଛଅ ଜଣ ଅଭିଶାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବାପାଇଁ ଦେବକୀ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ ।ଓ ଜନ୍ମ ହେବା ମାତ୍ର ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିବେ ।ଗୁରୁପତ୍ନୀ ହରିବାକୁ ଯଦି ଇଛା କରିଥିବାରୁ ତୁମେ ଅସୁର ହାତରେ ମରିବ ।ଏହିପରି ଗନ୍ଧର୍ବ ମାନେ ଅଭିଶାପ ପାଇଥିବାରୁ ଦେବକୀ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ ଓ କଂସାସୁର ହାତରେ ନିଧନ ହେଲେ ।କେବଳ ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ହୋଇ ସେଇ ଷଡ଼ ଜଣ ମୁକ୍ତି ପାଇଥିଲେ ।

ବସୁଦେବ ଓ ଦେବକୀ ବନ୍ଦୀ ଘରେ ରହିଥାନ୍ତି ।ଷଡ଼ ପୁତ୍ର କୁ ହରାଇ ପତି ପତ୍ନୀ ଦୁଃଖରେ ଭାଙ୍ଗି ପଡୁଥିଲେ ।ଦେବକୀଙ୍କ ଆଖିରୁ ସର୍ବଦା ଲୁହ ବାହାରୁ ଥାଏ ।ବସୁଦେବ ,ଦେଵକୀ ଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ କହୁ ଥାଆନ୍ତି -ଦେବକୀ କାହିଁକି ଚିନ୍ତା କରୁଛ ?ଶ୍ରୀହରି ଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କର ସେ ହିଁ ଏ ବିପତ୍ତି ରୁ ଆମକୁପାରକରି ବେ

ମହା ଦୁଃଖରେ ଥାଇଣ ଚିନ୍ତନ୍ତି ଅଚ୍ୟୁତ

ଶରଣ ପଞ୍ଜର ବାନା ଅଟେ ତୋର ନାଥ ।

ଦିନକର କଥା ମହାରାଜ କଂସ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରି କହିଲା "ଏହି ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ମହୀ ରେ ମୋ ଠାରୁ ଆଉ କେହି ବୀର ନାହାଁନ୍ତି ।ମୋ ସମାନ ବୀର ମୁଁ କାଇଁ ଦେଖିବାକୁ ପାଉନାହିଁ ?।କଂସର ଏପରି ଉଦ୍ଧତ ବାଣୀ ରେ ବସୁନ୍ଧରା ଥରହର ହେଉଥାଏ ।ବାସୁକିର ମୁହଁରୁ ଧାର ଧାର ରକ୍ତ ବୋହି ଚାଲୁଥାଏ ।ବାସୁକି ଆଉ ସମ୍ଭାଳି ନପାରି କହୁଥାଏ ହେ ଭଗବାନ ମୁଁ ପୃଥିବୀ ର ଭାର ଆଉ ସହି ପାରୁନି ।ଦିନକୁ ଦିନ କଂସର ଦୁଷ୍ଟତା ଅସହ୍ୟ ହେବାରୁ ଅନନ୍ତ ନାରାୟଣ ନାରାୟଣ ଚିନ୍ତାରେ ପଡିଗଲେ ।ଏଣେ ବାସୁକୀ ପୃଥିବୀ ର ଭାର ସହି ନପାରି ବିଚାର କରିଛି ଯେ ମହୀ କୁ ଜଳରେ ଫିଙ୍ଗି ଦେବାପାଇଁ ,ପୁଣି ଚନ୍ତା କଲା ମୁଁ ଯଦି ମହୀ କୁ ଜଳରେ ଫିଙ୍ଗି ଦେବି ତାହାଲେ ଦେବ ଲୋକ ସବୁ ଜଳରେ ପଡିଯିବେ ।

ଏହାପରେ ସର୍ଵ ଦିଗପାଳ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ଯାଇ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ "ହେ ବେଦପତି ଆମ୍ଭେମାନେ ଆଉ କେତେ କାଳ ଏମିତି ଖଟି ଚାଲିଥିବୁ ଆପଣ କୁହନ୍ତୁ ? ,ଆମ ଦେହ ଆଉ କେତେକାଳ ଦୁଃଖ ସହିବ ?।ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦିଗପାଳଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ " ଚୌରାଶୀ ସହସ୍ର ବର୍ଷ କଂସ ରାଜ୍ୟ ଭାର କଲା ।ଆଉ ଅଳ୍ପଦିନେ କଂସ ସଂହାର ହେବ ।ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ବଚନ ଶୁଣି ଦେବତା ମାନେ କହିଲେ ଆହେ ବେଦପତି ! ଆମ୍ଭେ ସତରେ କଅଣ ଏହି କଂସ ଠାରୁ ପାର ପାଇବୁ ?।ହେ ବେଦ ବର !ତୁମେ କିଛି କଥା ନ ଲୁଚାଇ ଆମ୍ଭ ଆଗେ ପ୍ରକାଶ କର !।ବ୍ରହ୍ମା ସକଳ ଦେବଗଣ ଙ୍କୁ କହିଲେ "ହେ ଦେବଗଣ ତୁମେ ଚିନ୍ତା କରନାହିଁ ।ଏ ସଂକଟ ରୁ ନିଶ୍ଚୟ ଚକ୍ରଧର ଉଦ୍ଧାର କରିବେ ।

"ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ବଚନେ ଦେବ ସ୍ମରନ୍ତି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ

କେତେକାଳ ଦୁଃଖ ଆଉ ଦେବ ହୋ ଆମ୍ଭଙ୍କୁ

ସଙ୍କଟ ପଡିଲେ ତୁହି ରଖୁ ନାରାୟଣ

ଅନାଥର ନାଥ ତେଣୁ ଅଟୁ ଦନାର୍ଦ୍ଦନ "।

ଏହାପରେ ସକଳ ଦେବଗଣ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଚାଲ ଶ୍ରୀହରି ଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବା ଓ ଆମର ଦୁଃଖ କଥା ତାଙ୍କୁ ଜଣାଇବା ।ତାଙ୍କ କର୍ଣ୍ଣରେ କଅଣ ଦେବତା ମାନଙ୍କ ଦୁଃଖ ଶୁଣା ଯାଉନାହିଁ କି ?।ବ୍ରହ୍ମା ସକଳ ଦେବ ଗଣ ଙ୍କୁ କହିଲେ -ଆମକୁ ଅନେକ ବିପଦ ରୁ ହରି ରଖିଛନ୍ତି ।ସେହି ପରି କଂସ ନିକଟରୁ ନିଶ୍ଚିତ ରକ୍ଷା କରିବେ ତୁମେ ଆଉ କିଛି ଦିନ ଅପେକ୍ଷା କର ।

କଂସ ଅବତରି ଛି ଏହି ମହିରେ ତାହା ନୁହେଁ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ତୁମେ ତ୍ରେତୟା ଯୁଗ କଥା ମନେ ପକାଅ -ରାମ ଭଗବାନ ଦଶରଥ ଙ୍କ ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ ।ପିତାଙ୍କର ବଚନରେ ବନବାସ କଲେ ।ରାମ ଅନେକ ଅସୁର ବିନାଶ କଲେ ।ବନରୁ ରାମଙ୍କର ପତ୍ନୀ ସୀତାଙ୍କୁ ରାବଣ ଚୋରି କରି ନେଲା ।ସେଥିପାଇଁ ରାମ କୋପ କଲେ।ଦେବତାମାନେ ସେତେବେଳେ କଅଣ ସ୍ୱର୍ଗପୁର ରେ ଥିଲେ ?।ଆମେ ସମସ୍ତେ ରାବଣ ପାଖରେ ଥିଲେ ।ରାମ ଭଗବାନ ନିଜର ପତ୍ନୀ ଙ୍କ ପାଇଁ ରାବଣର ଦଶଶିର କାଟିଥିଲେ ।

"ସୀତା ନିର୍ବାସନ କରି ରାମ ତୀର୍ଥ ଗଲେ

ସେହି ଦେହ ଘେନି ରାମ ବୈକୁଣ୍ଠ ଅଇଲେ "।

ବ୍ରହ୍ମା ,ଇନ୍ଦ୍ର ଙ୍କୁ କହିଲେ -ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ତୁମ ଆସନରେ ବସିଥିଲ ସେତେବେଳେ ରାମ ଭଗବାନ ତୁମ ପାଖକୁ ଯାଇଥିଲେ ,ତୁମେ ରାମ ଭଗବାନ ଙ୍କୁ କଅଣ କହିଥିଲ

ମନେ ପକାତ !ତୁମେ କହିଥିଲ -ହେ ରାମ !ତୁ ,ବ୍ରହ୍ମ ହତ୍ୟାକାରୀ ଅଟ ,ଏଠାକୁ କାହିଁକି ଆସିଲ ?।ସେଦିନ ତୁମେ କେହି ଭଗବାନ ରାମ ଙ୍କ ମୁହଁ ଦେଖି ନଥିଲ ।ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଠାରୁ ଏପରି କଥା ଶୁଣି ଇନ୍ଦ୍ର ଲଜ୍ଜିତ ହେଲେ ।ରାମ ସେଦିନ ତୁମକୁ କଅଣ କହିଥିଲେ ମନେଅଛି ଇନ୍ଦ୍ର !

ରାମ ଭଗବାନ ତୁମକୁ କହିଥିବା କଥା ଶୁଣ !

"ରାବଣ ଠାରେ ଏମାନେ ହୋଇଥିଲେ ବଶ

ମୋତେ ସର୍ବେ ଦେଉଛନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମ ହତ୍ୟା ଦୋଷ "।

ବ୍ରହ୍ମା ,ଇନ୍ଦ୍ର ଙ୍କୁ କହିଲେ ,ତୁମେ ରାମ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଏହିପରି କହିଥିବାରୁ ବିଷ୍ଣୁ ନିନ୍ଦା ଦୋଷ ତୁମଠାରେ ଲାଗିଲା ।ଯାହା ଫଳରେ ତୁମେ କଂସର ଭୃତ୍ୟ ହୋଇ ଖଟିଲ ।ଏସବୁ କୂଟ ସ୍ୱୟଂ ନାରାୟଣ ଙ୍କର ।

ଏହା ଶୁଣି ଦେବେ ସ୍ତୁତି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କରିଲେ

କି ପ୍ରକାରେ ଏ ସଂକଟୁ ତରିବୁ ବୋଇଲେ "।

ଦେବତା ମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତିକଲେ ଓ କହିଲେ ହେ ବେଦ ବର

କେଉଁ ପ୍ରକାରର ଆମେ ଏ ସଂକଟରୁ ତରିବୁ ତାର ଉପାୟ ଆମ୍ଭଙ୍କୁ କୁହନ୍ତୁ ।ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପୁନଶ୍ଚ ଦେବତାମାନେ କହିଲେ ତୁମେ ଆମ୍ଭ ମାନଙ୍କୁ ନେଇ ଶ୍ରୀହରି ଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ନେଇ ଚାଲ ଓ ଆମ୍ଭ ଆକୁଳ ନିବେଦନ ଶ୍ରୀହରି ଙ୍କୁ ଜଣାଅ ।ଆମେ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ଜନ୍ମ ଜନ୍ମ ଧରି ଶ୍ରୀହରିଙ୍କ ଦାସ ହୋଇରହିବୁ ,କିନ୍ତୁ କଂସ ପାଖରେ ଆଉ ତିଳେ ମାତ୍ର ରହି ପାରିବୁ ନାହିଁ । ଦେବତା ମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ ମୁଁ ଏକଥା ରଘୁକୁଳ ସାଇଁ ଙ୍କୁ କହିବାକୁ ମୋର ମୁହଁ ନାହିଁ ?ମୋତେ ସେ କଅଣ କହିବେ ?।

ସକଳ ଦେବଗଣ ବ୍ରହ୍ମା ଙ୍କ ଠାରୁ ନିରାଶ ହୋଇ ବିଚାର କଲେ

ଯେ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ମିଶି ଶ୍ରୀହରି ଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ନିଜର ଦୁଃଖ ଜଣାଇବେ ।ଦେବତା ମାନେ କିପରି ଶ୍ରୀହରି ଭଗବାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବେ ସେଥିପାଇଁ ସୁମେରୁ ଆଶ୍ରମରେ ବିଚାର କରିବା ନିମନ୍ତେ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ଏକତ୍ର ହୋଇଅଛନ୍ତି ।

କ୍ରମଶଃ .......................

ହରିବଂଶ (ଭାଗ -୧୮ )

ହରିବଂଶ (ଭାଗ -୧୮ )