ର୍ବକାଳରେ ବରୁଣ ଦେବ ଯାହାଙ୍କୁ ସତ୍ୟ ଓ ଜ୍ଞାନ ସ୍ୱରୂପ , ଶୁଦ୍ଧ , ଅନନ୍ତ ,ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାରୁ ଅତିରିକ୍ତ ଶାନ୍ତ ,ଗୂଢ ,ନିଷ୍କଳ ଆନନ୍ଦମୟ , ଅନନ୍ୟ ଓ ଜନ୍ମ ରହିତ ବୋଲି ଭୃଗୁଙ୍କ ନିକଟରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ , ସେହି ସଂସାର ଅନ୍ଧକାର ନାଶକାରୀ ହରିଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରୁଅଛି ।ହେ ପ୍ରଭୁ !ଆପଣଙ୍କ ନାମ ,ଗୁଣ ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର ରେ ଯଦି କୌଣସି ତ୍ରୁଟି ରହି ଯାଉଥାଏ ତେବେ ଏ ଅଧମ କୁ କ୍ଷମା କରିବା ହେବେ ।

ଜୟ ଶ୍ରୀହରି 🌹🌹

କଂସ ର ଦୌରାତ୍ମ ସକଳ ଦେବ ଗଣ ସମ୍ଭାଳି ନପାରି ଶ୍ରୀହରି ଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗୁହାରୀ କରିବା ପାଇଁ ବାହାରିଛନ୍ତି । ସମସ୍ତ ଦେବତା ଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱ ନେଇଥିଲେ ଇନ୍ଦ୍ର । ଇନ୍ଦ୍ର ଦେବତା ମାନଙ୍କୁ କହିଲେ ଚାଲ ଆମେ ସମସ୍ତେ" ସୁମେରୁ ଆଶ୍ରମ "କୁ ଯିବା ।ସେଠାରେ ସମସ୍ତେ ମିଶି ଆଲୋଚନା କରିବା ଓ ସେଇ ଅନୁଯାୟୀ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ଆଗେ ଆମ ଦୁଃଖ ଜଣାଇବା ।ଇନ୍ଦ୍ର ଙ୍କ ପ୍ରସ୍ତାବରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ରାଜି ହୋଇଗଲେ ।ତେତିଶ କୋଟି ଦେବତା ଆଶ୍ରମରେ ବସି କେବଳ ଗୋଟିଏ କଥା ଚିନ୍ତାକଲେ ଯେ କଂସ କିପରି ନାଶଯିବ।ସଭାରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ବସିଥାନ୍ତି ଓ ସମସ୍ତେ ହୃଦୟରେ ଡାକୁଥାନ୍ତି ହେ ପ୍ରଭୁ ନାରାୟଣ ଆମକୁ ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ।

ଏହି ସମୟରେ ଅନନ୍ତ ବାସୁକୀ ନାଗ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ସଭାରେ ସବୁ ଦେବତାଙ୍କୁ ତା ଦେହରୁ ବୋହୁଥିବା ରକ୍ତ କୁ ଦେଖାଇ କହିଲା ହେ ଦେବଗଣ ମୁଁ ଆଉ ପୃଥିବୀର ଭାର ସହି ପାରୁନାହିଁ ।କଂସ ଥରେ ମୋ ଉପରେ ଚାଲିଗଲେ ମୋ ମୁହଁ ରୁ ରକ୍ତ ବାହାରି ଯାଏ ।ତାର ଭାର ସହିବା ମୋ ପକ୍ଷରେ ଅସହ୍ୟ ।ଆଉ କେତେଦିନ ମୁଁ କଂସ ର ଭାର ବୋହି ଦୁଃଖ ପାଉଥିବି ? ହେ ଦେବଗଣ ମୁଁ ଏବେ ପୃଥିବୀ କୁ ଛାଡି ଦେଉଛି ।ଚୌରାଶୀ ସହସ୍ର ବର୍ଷ ହେଲା ମୁଁ କଂସର ଭାର ସହିଛି !ଦିନକୁ ଦିନ କଂସର ଦୌରାତ୍ମ ବଢି ବଢି ଚାଲିଛି ,ମୋତେ ଦେବଗଣ କ୍ଷମା କର ମୁଁ ଆଉ କଂସର ଭାର ବୋହିବାକୁ ଚାହୁଁନି !ଏମିତି କହି ଅନନ୍ତ ବାସୁକୀ ଦେବ ସଭାରେ କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଲା ।

ବସୁମତୀ ଙ୍କ ରୋଦନ ଦେଖି ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ଦୁଃଖ ପ୍ରକାଶ କଲେ ।ଏହି ସମୟରେ ବିଧାତା ,ବସୁମତୀ ଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱସନା ଦେଇ କହିଲେ "ହେ ବସୁଧା ମାତା ଆଉ ଅଳ୍ପ ଦିନ ଭିତରେ ଧର୍ଯ୍ୟ ଧରି ରୁହ ,ସବୁ ଠିକ୍ ହୋଇଯିବ ।ଇନ୍ଦ୍ର ସଭାରେ କହିଲେ ଦେଖ ବସୁଧା ତୁମ ଦୁଃଖ ତୁମେ କହିଗଲ ଆମେ ତେତିଶ କୋଟି ଦେବତା କୋଉ ଭଲରେ ଅଛୁ କି ?।ଯେତେବେଳେ କଂସ ସିଂହାସନ ଉପରେ ବସିଥାଏ ଆମେ ତା ଗୋଡ଼ତଳେ ଘଣ୍ଟା ଘଣ୍ଟା ଧରି ଠିଆ ହୋଇଥାଉ ।କୌଣସି ଦିନ ଥରେ କଂସ ଆମକୁ ବସିବାକୁ କହିନାହିଁ ?ଭୃତ୍ୟ ପରି ବ୍ୟବହାର ଆମ ଉପରେ ଜାହିର କରିଛି ।

ସମସ୍ତଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ବେଦପତି ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ "କଂସ ର ନାଶ ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଉଛି ,ହେ ବସୁଧା ତୁମେ ଆଉ ଅଳ୍ପକାଳ ଓ ହେ ଦେବଗଣ ତୁମେବି ଆଉ ଅଳ୍ପକାଳ କାତର ନ ହୋଇ ସମ୍ଭାଳି ଚାଲ ।ପୁନଶ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ ମୁଁ ଓ କିଛି ଦେବତା ନିକଟରେ ହରିଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଉଛୁ !ଶ୍ରୀହରି ଙ୍କୁ ସବୁ କଥା ବୁଝାଇ କହିବୁ ଓ କଂସ କିପରି ନାଶ ଯିବ ସେ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରିବୁ ।ବ୍ରହ୍ମା ଙ୍କ ବଚନ ଶୁଣି ବସୁଧା ପୂର୍ବ ପରି ପୃଥିବୀ କୁ ଧାରଣ କଲେ ।ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏକ ମୁଖ ହୋଇ

ହରିଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ ।

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସହିତ ସମସ୍ତ ଦେବତା ସିନା ହରିଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ , କିନ୍ତୁ କେହି ସାହାଶ କରି ହରିଙ୍କ ମୁହଁ କୁ ଗଲେନାହିଁ ।ଗୋଟିଏ ବରଗଛ ମୂଳେ ପୁଣି ସକଳ ଦେବତା କହିଲେ "ଆମ୍ଭେ ଏହି ବରଗଛ ମୂଳରେ ବସିଛୁ ବେଦପତି ଆପଣ ଯାଇ ହରି ନାରାୟଣ ଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କଥା କୁହନ୍ତୁ !ହରି ଯାହା କହିଲେ ଆପଣ ଆମ ଆଗରେ କୁହନ୍ତୁ !। ଦେବତା ମାନଙ୍କ ନିଷ୍ପତ୍ତି ରେ ବ୍ରହ୍ମା କେବଳ ହରି ଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇଥିଲେ ।

ଅନନ୍ତ ଶଯ୍ୟାରେ ସେତେବେଳେ ଦେବହରି ଶୋଇଥିଲେ ।ବ୍ରହ୍ମା ସେହି ସମୟରେ ହରିଙ୍କ ପାଖରେ ମିଳିଲେ ।ବ୍ରହ୍ମା ହାତଯୋଡ଼ି ହରିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ ।

"ଜୟ ତୁ ଜୟ ତୁ ଦେବ ଦେବ ନାରାୟଣ

ତୋହର ପାଦରେ ଦେବ ପଶିଲେ ଶରଣ ।

ଜୟ ନାରାୟଣ ତୁହି ସଙ୍କଟ ତାରଣ

ତୋ ବିନୁ ରକ୍ଷକ କେହି ନାହିଁ ନାରାୟଣ ।

ସର୍ବକାଳେ ଦୈତ୍ୟବଳ କରୁ ନିସୂଦନ

ନୀଳୋତ୍ପଳ ଦଳ ପ୍ରାୟେ ତୋହର ବଚନ।

ପ୍ରଳୟ କାଳର କଥା ତୋହର ସମାନ "।

ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ତୁତି କରୁଥାନ୍ତି ଓ କହୁଥାନ୍ତି ହେ ପ୍ରଭୁ ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ ତୁମର ମାୟା ତୁମକୁ ହିଁ କେବଳ ଜଣାଥାଏ ।ସେହି ମାୟାକୁ ଅନ୍ୟ କେହି ଜାଣି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ !ହେ ପ୍ରଭୁ ,ଭୂମଣ୍ଡଳରେଦେବଙ୍କୁ ଦେବତା ପଦ ତୁ ହିଁ ଦେଲୁ। ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସବୁ କାଳରେ ରକ୍ଷା କରି ଆସିଛୁ ।ତୁ ହେଉଛୁ ସଚ୍ଚିଦାନନ୍ଦ ,ଅଣାକାର ର ନାଥ ଓ ଚାରଚର୍ବ୍ୟାପୀ ।ସତ୍ୟ ଯୁଗରେ ପଦ୍ମ ବ୍ରହ୍ମ ରୁପୀ ନାରାୟଣ ,ତ୍ରେତୟା ଯୁଗରେ ନୀଳଧର ରୂପରେ ଦଶରଥ ଘରେ ରାମ ରୂପରେ ଜନ୍ମ ହେଲୁ ।

ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ର ପୁରୁଷ ମାନେ ଯାହାଙ୍କର ନାମକୁ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି ଓ ଯେଉଁ ରାମ ନାମ କୁ ଧରି କେତେକ ସିଦ୍ଧ ପୁରୁଷ ବାଟ ବଣା ହୋଇଛନ୍ତି ତୁ ସେଇ ବ୍ରହ୍ମ ରୂପକୁ ସବୁକାଳ ପାଇଁ ଧରିଥାଉ ।

କଳି ଯୁଗରେ ତୁ ବୌଦ୍ଧ ରୂପରେ କଳ୍ପବଟ ମୂଳରେ ଓ ଅନନ୍ତ ଯୋଗରେ ବସି ରହିଲୁ ।ଦ୍ଵାପର ଯୁଗରେ କୃଷ୍ଣ ଅବତାର ନେଲୁ

ହେ ଅନନ୍ତ କୋଟି ବିଶ୍ଵନିୟନ୍ତା ବିଶ୍ୱମୋହନ ମୁଁ ତୁମର କି ସ୍ତୁତି କରିବି ।ଯାହା ଆଜ୍ଞା ତୁ କରୁଛୁ ମୁଁ ତାହା ତୋ ଆଗରେ କହୁଛି ।

"ମୋହବଳେ ତୋତେ ସ୍ତୁତି କରି ନପାରଇ

ଏମନ୍ତ ବୋଲିଣ ବ୍ରହ୍ମା ବଚନ କହଇ "।

ଏହିପରି ଭାବେ ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ତୁତି କରି ଚାଲିଥାନ୍ତି ।ଅନନ୍ତ ନାରାୟଣ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସ୍ତୁତି ଶୁଣି ମଧ୍ୟ ନଶୁଣିଲା ପ୍ରାୟ ଅଭିନୟ କରୁଥାନ୍ତି ।ଶ୍ରୀହରି ଚିନ୍ତା କଲେ ତେତିଶ କୋଟି ଦେବତା ଅଧବାଟରେ ରହିଲେ କାହିଁକି , ମୋତେ ସେମାନେ କଅଣ ଡରୁଛନ୍ତି ?।ମାୟାଧର ମାୟା ରଚନା କରିଲେ ।ବେଦପତି ସ୍ତୁତି କରୁଥିବା ବେଳେ ନାରାୟଣ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଅନନ୍ତ ଶଯ୍ୟାରୁ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନ ହୋଇଗଲେ ।

କ୍ରମଶଃ ..................

ହରିବଂଶ (ଭାଗ -୧୯ )

ହରିବଂଶ (ଭାଗ -୧୯ )