ଭୃଗୁ ପିତାଙ୍କ ଠାରୁ ଉପଦେଶ ଲାଭକରି 'ମୁଁ ଏହି ପଞ୍ଚକୋଷ *ଓ ରସାଦି * ଭୋଗ୍ୟବସ୍ତୁରୁ ଅତୀତ ବ୍ରହ୍ମସ୍ୱରୂପ ଏହିପରି ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମାକୁ ଜାଣି , ଜ୍ଞାନରେ ଅଧିଷ୍ଠାନ କରି ଯାହାଙ୍କୁ ଜାଣି ପାରିଥିଲେ ଏବଂ ଅନ୍ତକାଳରେ ଯାହାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ସେହି ଅନ୍ଧକାର ନାଶକାରୀ ହରିଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରୁଅଛି ।

ପଞ୍ଚକୋଷ -ଅନ୍ନମୟ ,ପ୍ରାଣମୟ ,ମନୋମୟ ,ବିଜ୍ଞାନମୟ ଓ ଆନନ୍ଦମୟ ଏହି ପାଞ୍ଚ ଟି କୋଷରେ ଆବଦ୍ଧ ହୋଇ ପରମାତ୍ମା ଆତ୍ମବିସ୍ମୃତ ହୁଏ ;ସୁତରାଂ ସଂସାର ଗତିକୁ ପାଏ ।

ରସାଦି -ରସନେନ୍ଦ୍ରିୟ ,ଗ୍ରାହ୍ୟ ବସ୍ତୁ ରସ ଯଥା -ମଧୁର ,ଅମ୍ଳ , ଲବଣ ,କଟୁ ,କଷାୟ ତିକ୍ତ ଭେଦରେ ଛଅ ପ୍ରକାର ।ଏହାଛଡା

ଶୃଙ୍ଗାରଦି ରସ ନଅ ପ୍ରକାର ।ହେ !ପ୍ରଭୁ ଆପଣଙ୍କ ନାମ ଗୁଣ ପ୍ରଚାର ,ପ୍ରସାର କରିବାରେ ଯଦି କୌଣସି ତ୍ରୁଟି ରହିଯାଉଥିବ ତେବେ ଏ ଅଧମକୁ କ୍ଷମା କରିବା ହେବେ ।ଜୟ ଶ୍ରୀହରି ।

#ହରିଙ୍କ_ପାଖରେ_ଦେବଙ୍କ_ଗୁହାରି🌹🌹

***************************

ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ଶୁକମୁନି ଙ୍କ ପାଦତଳେ ପ୍ରଣିପାତ କରି କହିଲେ ଭୋ ଦେବ !ଆପଣ ତ ସର୍ଵଜ୍ଞାତା ମୋତେ ଏବେ କୁହନ୍ତୁ ବ୍ରହ୍ମା ତ , ଶ୍ରୀହରିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ ,ଶ୍ରୀହରି କାହିଁକି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟରୁ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନ ହୋଇଗଲେ ?ହେ ବ୍ୟାସ ସୁତ ମୋତେ ଏକଥା ବିସ୍ତାର କରି କୁହନ୍ତୁ ?।ଶୁକମୁନି କହିଲେ ହେ ଅର୍ଜ୍ଜୁନ ନାତି ମୁଁ ଯାହା ଶୁଣିଛି ତାହା କହୁଛି ଶୁଣ ;-

ବେଦବର ବ୍ରହ୍ମା ଅନେକ ସମୟ ଶ୍ରୀହରିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବା ପରେ

ଶ୍ରୀହରି କିଛି ନଶୁଣି ଅନନ୍ତ ଶଯ୍ୟାରୁ ଅଳ୍ପକାଳ ପାଇଁ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନ ହୋଇଗଲେ ।ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ତୁତି ସାରି ଦେଖିଲେ ଶ୍ରୀହରି ଆଉ ସେଇ ଅନନ୍ତ ଶଯ୍ୟା ରେ ନାହାନ୍ତି !ଏ ପରିସ୍ଥିତି ଦେଖି ବିଚଳିତ ହୋଇ ପଡିଲେ ଓ ନାରାୟଣ ଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ରେ କହିଲେ "ଏ କି ବିଚିତ୍ର ମାୟା ଆପଣଂକ ର ମାୟାଧର !।ଶ୍ରୀହରିଙ୍କୁ ସେଠାରେ ନପାଇ ମନଦୁଃଖରେ ବ୍ରହ୍ମା ପୁଣି ଦେବତା ମାନେ ବସିଥିବା ବଟ ବୃକ୍ଷ ନିକଟକୁ ଆସି ଏ ସମସ୍ତ କଥା ଦେବତାଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ ।

ଭଗବାନ ଶ୍ରୀହରି କାହିଁକି ଅନନ୍ତ ଶଯ୍ୟା ରୁ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନ ହୋଇଗଲେ ?ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ,ବ୍ୟାସସୁତ ଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ ।ଶୁକମୁନି କହିଲେ "ତେତିଶ କୋଟି ଦେବତାଙ୍କ ଦୁଃଖ ଥିଲା ଯେ ସେମାନେ କିପରି କଂସ ନିକଟରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ ?ଖାଲି ବ୍ରହ୍ମା ଙ୍କର ଏହା ଦୁଃଖ ନୁହେଁ ।ଦେବତା ମାନେ ବିଚାର କରି ଶ୍ରୀହରି ଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ ,ତ କାହିଁକି ସମସ୍ତେ ଶ୍ରୀହରୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ନଯାଇ ବଟବୃକ୍ଷ ମୂଳେ ରହି କେବଳ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ ?ଶ୍ରୀହରି ଏହି କଥା ଭାବି କିଛି କାଳ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନ ହୋଇଗଲେ ।

ବଟବୃକ୍ଷ ମୂଳରେ ବସିଥିବା ସମସ୍ତ ଦେବଗଣଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ ଯେ "ମୁଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି ସାରି ଦେଖେତ ଶ୍ରୀହରି ସେଠାରେ ନାହାନ୍ତି ?ଏଣୁ କଅଣ କରାଯିବ ଆପଣ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତୁ !।ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ ହେ ବେଦପତି ଆପଣଂକ ସ୍ତୁତିରେ କିଛି ତ୍ରୁଟି ରହିଗଲାକି ?ନାଁ ଆମ୍ଭେମାନେ ଏହି ବଟବୃକ୍ଷ ମୂଳେ ଅଛୁ ବୋଲି ନାରାୟଣ ଜାଣିପାରିଲେ ?ସେଥିପାଇଁ ବୋଧେ ସେ ମାୟା ରଚନା କରି ପାରି ଥାଆନ୍ତି ?।ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ "ହେ ଦେବଗଣ ଆମେ ଏତେବାଟ ଆସିଛେ ,ମଲେ ପଛେ ମରିବା ଚାଲ ସମସ୍ତେ ଶ୍ରୀହରୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବା ଓ ଆମ ଦୁଃଖ ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ ଜଣାଇବା ।ସକଳ ଦେବଗଣ ଙ୍କ ସହିତ ବ୍ରହ୍ମା ପୁନଶ୍ଚ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀହରି ଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ । ସକଳ ଦେବଗଣ ଦେଖି ବାକୁ ପାଇଲେ ଯେ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ଅନନ୍ତ ଶଯ୍ୟାରେ ଶୋଇ ରହିଛନ୍ତି ।ବ୍ରହ୍ମା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଗଲେ ଓ କହିଲେ ଏବେ ମୁଁ ଦେଖିକରି ଗଲି ଆପଣ ଥିଲେ ପ୍ରଭୁ ,ପୁଣି ଆସି ଦେଖେତ !ଆପଣ ପୂର୍ବରୁ ଯେମିତି ନିଦ୍ରା ଯାଇଥିଲେ ସେମିତି ଏବେ ନିଦ୍ରା ଯାଇଛନ୍ତି !।ଧନ୍ୟ ପ୍ରଭୁ ଆପଣ ଙ୍କର ମାୟା ।

ବ୍ରହ୍ମା ସମେତ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ଶ୍ରୀହରୀଙ୍କ ନିକଟରେ ଗୁହାରି ଜଣାଇ କହିଲେ "ହେ ପ୍ରଭୁ ଚକ୍ରଧର ଆମ୍ଭ ସକଳ ଦେବଗଣ ଙ୍କୁ କଂସ ନିକଟରୁ ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ।ଆମେ ଆଉ ଏତେ ଦୁଃଖ ସହି ପାରୁନୁ ପ୍ରଭୁ ।ତୁହି ଯଦି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା ନକରିବୁ ତେବେ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରାଣ ନାଶ କରିବୁ ପ୍ରଭୁ।ଦେବତା ମାନଙ୍କ ନାମ ପୃଥିବୀ ରେ ଆଉ ରହିବ ନାହିଁ । ହେ ଦୟାନିଧି ଦୟାର ସାଗର ତୁହି ବଡ଼ ଦୟାଳୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ଜାଣି ଅଛୁ ।ଏଭଳି ପରିସ୍ଥିତିରେ ତୁ ଯଦି ନରଖିବୁ ଆମ ମାନଙ୍କର ବୁଦ୍ଧି ସବୁ ସରିଗଲା ବୋଲି ଆମେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଭାବିବୁ ।

ସମସ୍ତ ଦେବତା ପୁନଶ୍ଚ ଶ୍ରୀହରି ଙ୍କୁ କହିଲେ "ହେ ଚକ୍ରଧର କଂସ ନିଦ୍ରା ଯାଇଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ଆମେମାନେ ଲୁଚିକରି ତୁମ ନିକଟକୁ ଆସିଅଛୁ ।ଯଦି କଂସର ନିଦ୍ରା ଭାଙ୍ଗିଯାଏ ଓ ଆମକୁ ମଥୁରା ରେ କଂସ ଦେଖିବାକୁ ନପାଏ ତେବେ ଆହୁରି କୋପ କରିବସିବ।ଯଦି କଂସ ଜାଣିବାକୁ ପାଇବ ଯେ ଆମେ ତେତିଶ କୋଟି ଦେବତା ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ତା'ର ବିନାଶ ପାଇଁ ଆପଣଂକ ନିକଟକୁ ଆସିଛୁ ତେବେ କଂସ ସମସ୍ତ ଦେବତା ମାନଙ୍କୁ ମାରି ଦେବ ।

"ନ ପୁଣ ବାହି ଆସିବ ଅତି କ୍ରୋଧ କରି

ଜାଣିଲେ ଦେବତାଗଣ ପକାଇବ ମାରି "।

ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଖରେ ଦେବତାମାନେ ଏହିପରି କହି କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଲେ ,ଓ ବଡ଼ପାଟିରେ ନାରାୟଣ ରଖ ନାରାୟଣ ରଖ ବୋଲି ଚିତ୍କାର କଲେ ।ହେ ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ ,ନିରାକାର ଆପଣ ତିନିପୁର ରେ ସମସ୍ତ ଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରି ଆସିଛନ୍ତି ,ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ।ନିରାଶ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ ପ୍ରଭୁ !ଏ ମହା ସଂକଟ ରୁ ଆମ୍ଭ ମାନଙ୍କୁ ରଖିବୁ ବୋଲି ଆମର ବିଶ୍ୱାସ ଅଛି ।ତୋ ପରି ଯଦି ସଂସାର ରେ ଆଉ କେହି ଜଣେ ଥାଆନ୍ତା ତାହାଲେ ଆମେ ଯାଇ ତାଙ୍କୁ କହି ଥାଆନ୍ତୁ ?ତୋ ନିକଟକୁ ଆସି ନଥାନ୍ତୁ ।ଦେବତା ମାନେ କହିଚାଲିଲେ "ଏ ପୃଥିବୀ ରେ ତୋହରି ପରି ଆଉ କେହି ନାହାଁନ୍ତି ।ତୁ ସାତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ର ଏକ ମାତ୍ର ଗୋସାଇଁ ଅଟୁ ।

"ତେଣୁକରି ଦେବଙ୍କର ଏତେକ ଗୁହାରି

ମହାଭୟ ସଂକଟରୁ ପାରିକର ହରି "।

ଦେବତା ମାନଙ୍କର ବିକଳ କହିଲେ ସରିବନି ପ୍ରଭୁ ।ସବୁବେଳେ ତୋତେ ଦେବତାମାନେ ଡାକି ଡାକି ଥକି ଗଲେଣି ହେ ଭକ୍ତ ବ ତ୍ସଳ ଜନାର୍ଦ୍ଧନ ଦେବତା ମାନଙ୍କ ଆକୁଳ ଥରେ ଘେନା କରନ୍ତୁ ।

ହେ ବାଞ୍ଛା କଳ୍ପଦ୍ରୁମ ଦେବତା ମାନଙ୍କ କଥା ଟିକେ ହୃଦୟ ରେ

ରଖି ବିଚାର କରନ୍ତୁ ।ଏହିପରି ଦେବତାମାନେ ଶ୍ରୀହରି ଙ୍କ ନିକଟରେ କହି ଚାଲିଥାନ୍ତି ଓ କଂସର ଭୟରେ ଶୋକ ମଧ୍ୟ କରୁଥାଆନ୍ତି ।ଶ୍ରୀହରି କିଛି ଶୁଣି ନଶୁଣିଲା ପରି ଶୋଇ ରହିଥାନ୍ତି ।ଶ୍ରୀହରି ଙ୍କ ଏପରି ନିଦ୍ରା ଦେଖି ଦେବତା ମାନେ ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଲେ ଯେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ର ପ୍ରାଣତ୍ୟାଗ କରିବେ ।

ଅନନ୍ତ ଶଯ୍ୟା ରେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଶୋଇଥିଲେ ।ଯେମିତି ଜାଣିଲେ ଯେ ଦେବତାମାନେ ସମସ୍ତେ ପ୍ରାଣତ୍ୟାଗ କରିବାପାଇଁ ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ପତି ଗ୍ରହଣ କଲେଣି ,ଆଉ ସମ୍ଭାଳି ପାରିଲେ ନାହିଁ ପ୍ରଭୁ ଅନନ୍ତ ବିହାରୀ । ଦେହକୁ ମୋଡି କଡ଼ ଲେଉଟାଇ ନିଦରୁ ଉଠିଲେ ପ୍ରଭୁ ଦୈତ୍ୟାରି ।କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ନିଜହାତରେ ଆଖିକୁ ଘଷିଲେ ।ଜଳନେଇ ମୁହଁକୁ ଧୋଇଲେ ଓ କିଛି ସମୟ ଆଖି ବନ୍ଦ କରି ବସିଗଲେ ।କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ଆଖି ଖୋଲିଲେ , ଦେଖିଲେ ତାଙ୍କ ଚାରିପଟେ ତେତିଶ କୋଟି ଦେବତା ଘେରି ହୋଇ ବସିଛନ୍ତ !।ପ୍ରଥମେ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ବେଦପତି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ,ଏ କଅଣ ବେଦପତି ହାତଯୋଡ଼ି ମୋତେ ଚାହିଁଛନ୍ତି ?କଥା କଅଣ ?କଅଣ ହୋଇଛି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ?।

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ହସିକରି ପଚାରିଲେ "ତୁମେମାନେ କାହିଁକି ଏଠାକୁ ଆସିଛ ?।ତୁମେ ବୋଧେ ସମସ୍ତେ ତୀର୍ଥ କରିବାକୁ ଯାଉଥିଲ ?ବାଟବଣା ହୋଇ ଏଠାକୁ ଆସିଛ କି ?।ହେ ଦେବତାଗଣ କେଉଁ ତୀର୍ଥକୁ ତୁମେ ମାନେ ଯାଉଛ ,ମୋତେ କୁହ ?।ପୁନଶ୍ଚ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ହସି କହିଲେ "ଆହେ ଦେବଗଣ ତୁମେ କଅଣ ସମୁଦ୍ରରେ ଗାଧୋଇବା ପାଇଁ ଆସିଥିଲ ଓ ସମୁଦ୍ର କୁ ବାଟନପାଇ ଏଠାରେ ଆସି ପହଁଞ୍ଚି ଗଲ ,ମୁଁ ତୁମକୁ ସମୁଦ୍ର କୁ ଯିବା ପାଇଁ ବାଟ ଦେଖାଇ ଦେଉଛି ଯାଅ ନଚେତ ତୁମେ ଯେଉଁ ତୀର୍ଥ କୁ ବାହାରିଛ ସେଇ ମାର୍ଗରେ ଯାଅ !ଏଠାରେ ଗହଳି କରନାହିଁ ।

"ଏହିପରି ହରି ତାଙ୍କୁ ବୋଇଲେ ବଚନ

ଶୁଣିକରି ଦେବଗଣ ହୋଇଲେ ଅଜ୍ଞାନ"।

ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ଙ୍କ ବଚନ ଶୁଣି ଦେବତାମାନେଭୟରେ

ଜଣଙ୍କ ପଛକୁ ଜଣେ ମୁହଁ ଲୁଚାଇ ରହିଲେ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସର୍ବାଗ୍ର

ରଖିଲେ ।ସମସ୍ତ ଦେବତା ଶ୍ରୀହରି ଙ୍କ ବାଣୀ ଶୁଣି ଏକାବେଳେ ସ୍ତବ୍ଧ ହୋଇଗଲେ ।କାହା ମୁହଁରୁ କିଛି କଥା ବାହାରୁ ନଥାଏ ।ଇନ୍ଦ୍ର ଭୟରେ ଥର ହର ହୋଇ ଇଶାରା ଦେଉଥାଆନ୍ତି ଅନ୍ୟ ଦେବଗଣ ଙ୍କୁ ଚାଲ ଏଠାରୁ ଖସି ପଳାଇଯିବା ନଚେତ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ଆହୁରି ଅନେକ ଅପମାନ ଆମକୁ ଦେବେ ।

ବ୍ରହ୍ମା ହାତଯୋଡ଼ି ପ୍ରଣିପାତ କରି ମନ ଦୁଃଖରେଶ୍ରୀହରିଙ୍କୁ କହିଲେ "ହେ ଭାବଗ୍ରାହୀ କେତେ ଝିଙ୍ଗାସ କରି ଆମକୁ ଆଉ କହିବେ ?ଇନ୍ଦ୍ର ଙ୍କର ସେଇ ଗୋଟିଏ କଥାକୁ ଧରି ଆମକୁ ଦୂରକୁ ଏ ବିପତ୍ତି ବେଳେ ପେଲି ଦେଉଛୁ , ଆମର ସାହା ଓ ଭରସା ଆଉ କିଏ ଅଛି ପ୍ରଭୁ !""।ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ତୋ ନିକଟରେ ଶରଣ ପଶିଛୁ ,ହେ ନାରାୟଣ ତୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷାକର ।ବେଦବର ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଅଳ୍ପ ହସି କହିଲେ -

"ମୁଁ ଗୋଟେ ବ୍ରହ୍ମଘାତି... ମୋ ମୁହଁ ଚାହିଁଲେ ତୁମକୁ ପାପ ଲାଗିବ ।ତୁମେ ମାନେ ସମସ୍ତେ ଜଣେ ଜଣେ ପୁଣ୍ୟବନ୍ତ ଜନ ।ମୋହର ଭୁବନ କୁ କାହିଁକି ତୁମେମାନେ ଆସିଲ ।ମୋ ମୁହଁ ଚାହିଁଲେ ବଡ଼ ଦୋଷ ତୁମକୁ ନିଶ୍ଚିତ ଲାଗିବ ।ଏହିପରି କଥା ପ୍ରଭୁ ହୃଷିକେଶ ସମସ୍ତ ଦେବତା ମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ ।

ସମସ୍ତ ଦେବତା ମାନେ ଶ୍ରୀହରି ଙ୍କ ବଚନ ଶୁଣିଲେ ଓ କହିଲେ

"ହେ ପ୍ରଭୁ ହୃଷିକେଶ !ଥରେ ମନେ ପକାନ୍ତୁ ଆପଣ ,ଭୃଗୁ ଙ୍କର ଦୋଷକୁ ଆପଣ କ୍ଷମା କରିଦେଲେ ।ଶ୍ରୀବତ୍ସ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆପଣଂକ ହୃଦୟ କୁ ଗୋଇଠା ମାରିଲା ,ଆପଣ ତାଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରିଦେଲେ ,ସେଇପରି ଆପଣ ଇନ୍ଦ୍ର ଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରି ଦିଅନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁ !"।

ତୁ ଯାହାକୁ ସଦୟ ହେଉ ,ଯେତେ ପ୍ରଳୟ ଆସିଲେ ବି ତାକୁ ହିଁ ତୁହି ରକ୍ଷାକରୁ ।ହେ ବନମାଳୀ ଆମକୁ ଏହି ସଂକଟରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ।

"ଶ୍ରୀବତ୍ସ ବିପ୍ରର ଯେହ୍ନେ ନ ଘେନିଲୁ ଦୋଷ

ସକଳ ଦେବଙ୍କ ଦୋଷ କ୍ଷମ ହୃଷିକେଶ "।

ଏମିତି କାକୁତି ବୀନତି ହୋଇ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟରେ ଗୁହାରି ଜଣାଇଲେ ।ତ୍ରାହିକର ତ୍ରାହିକର ଉଚ୍ଚସ୍ୱର ରେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଡାକିଲେ ।ଭୃତ୍ୟ ଅପରାଧକୁ ଆପଣ ସର୍ବାଦା ଓ ସର୍ବକାଳରେ କ୍ଷମା ଦେଇ ଆସିଛନ୍ତି ।ଏହି ନ୍ୟାୟରେ ଆପଣ ଆମକୁ ନ୍ୟାୟ ଦିଅନ୍ତୁ ।

ପ୍ରଭୁ ହୃଷିକେଶ ହସି ଦେଇ ଦେବତା ମାନଙ୍କ ଗୁହାରି ଶୁଣିବାକୁ

ଆଗ୍ରହ ପ୍ରକାଶ କଲେ ।

କ୍ରମଶଃ ........................

ହରିବଂଶ ( ଭାଗ -୨୦ )

ହରିବଂଶ ( ଭାଗ -୨୦ )