ଯାହାଙ୍କର ଆବେଶଦ୍ୱାରା ,ଯାହାଙ୍କ ଶକ୍ତିଦ୍ୱାରା ,ଯାହାଙ୍କର ଅଧୀନ ଏହି ଜିବାତ୍ମା ଅବସ୍ଥିତ ,ଯିଏ ଜୀବମାନଙ୍କର କର୍ତ୍ତା ଓ କାରୟିତା ,ଯିଏ କର୍ତ୍ତା ,ଭୋକ୍ତା ,ଆତ୍ମା ଏବଂ ଚିତ୍ ଶକ୍ତିରେ ଅର୍ଥାତ ଜ୍ଞାନ ଶକ୍ତିରେ ଆରୋହଣ କରି ଅଛନ୍ତି ,ସେହି ସଂସାର ଅନ୍ଧକାର ନାଶକାରୀ ହରି ଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରୁଅଛି।ହେ ପ୍ରଭୁ !ଆପଣଙ୍କ ନାମ ,ଗୁଣ ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର କରିବାରେ ଯଦି କୌଣସି ତ୍ରୁଟି ରହି ଯାଉଥାଏ ତେବେ ଏ ଅଧମକୁ କ୍ଷମା କରିବା ହେବେ ପ୍ରଭୁ ।ଜୟ ଶ୍ରୀହରି ।🌹🌹

ଆରତ ନାଶନ ପ୍ରଭୁ ନାରାୟଣ ହରଷ ହୋଇ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣଙ୍କୁ କହିଲେ "ମୋତେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ କୁହ ତୁମର କଅଣ ହୋଇଛି ?କାହିଁକି ତୁମେ ମୋ ପାଖରେ ଏତେ ବିକଳ ହେଉଛ ?"। ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀହରୀଙ୍କ ଏପରି ବଚନ ଶୁଣି ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ ମୁଁ ଆପଣଂକ ଆଗରେ କହିବାକୁ ଯାଉଛି !ମୋ କଥାକୁ ଆପଣ ଶୁଣିବା ହୁଅନ୍ତୁ ।ବ୍ରହ୍ମା ,ଶ୍ରୀହରି ଭଗବାନଙ୍କୁ କହୁଛନ୍ତି ;

"ମଥୁରା ରାଜ୍ୟର ରାଜା ଉଗ୍ରସେନ ଙ୍କ ଠାରୁ କଂସାସୁର ନାମକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମନେଲା ।କଂସାସୁର ମହୀ ମଣ୍ଡଳରେ ଅନେକ ଉତ୍ପାତ କଲା ।ବାସୁକୀ ମୁହଁରୁ ରକ୍ତ ବାହାରିବାର କାରଣ ହେଉଛି ସେଇ କଂସ । ମେରୁ ସହିତ ଲକ୍ଷାଧିକ ରାଜାଙ୍କୁ ନିଜର ବୀରତ୍ୱବିଦେଖାଇବାରୁ ରାଜାମାନେ ଭୟରେ ଶରଣ ପଶିଲେ ।ଦେବତା ମାନଙ୍କୁ କଂସ ବନ୍ଦୀ କରି ରଖିଲା ।କଂସ ରାଜ ସିଂହାସନ ତଳେ ଅର୍ଥାତ କଂସର ଗୋଡ଼ତଳେ ଦେବତା ମାନଙ୍କୁ ଘଣ୍ଟା ଘଣ୍ଟା ଧରି ଛିଡା କରାଇଲା ।କୌଣସି ଦିନ କଂସ , ଦେବତା କେଭେ ବସିବା ପାଇଁ କହିଲା ନାହିଁ ।କଂସର ହୃଦୟରେ ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଟିକେଏ ମାତ୍ର ଦୟା ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହେଲାନାହିଁ ?।

କଂସ ର ରାଜୁତି କାଳରୁ ଆମେ ମାନେ ଏମିତି ଠିଆ ହୋଇ ରହିଛୁ ।କୌଣସି ଦିନ ବସିବା ଆମ ଭାଗ୍ୟରେ ନାହିଁ ।ଦେବତାମାନେ ସମସ୍ତେ କଂସକୁ ଭୟ କରନ୍ତି ।ଏହି ଭୟ ରୁ ହେ ନାରାୟଣ ଆମ୍ଭ ମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ।କଂସ ର ଭୟରେ ଆମେମାନେ ଘରେ ବି ରହି ପାରୁନାହୁଁ ।ଆମ ଶରୀର ଆଉ କେତେ କଷ୍ଟ ସହିବ ପ୍ରଭୁ !।ତୁ ଯଦି ରକ୍ଷା କରିବୁ ତାହାଲେ ଆମେ ରହିବୁ ,ନହେଲେ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରାଣ ବିସର୍ଜନ କରିବୁ ପ୍ରଭୁ ।ଏହାକହି ସକଳ ଦେବତା ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀହରୀଙ୍କ ପାଦ ତଳେ ପଡିଗଲେ ।

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ହରଷ ହୋଇଗଲେ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ ହେ ବେଦବର !ଆପଣ ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଉଠନ୍ତୁ ।ସମସ୍ତ ଦେବତା

ମାନଙ୍କୁ ଚାହିଁ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ କହିଲେ " ";ହେ ସକଳ ଦେବତା ଗଣ ତୁମର ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ମୁଁ ତ୍ରେତୟା ଯୁଗରେ ରାଜା ଦଶରଥ ଙ୍କ ଘରେ ଜନ୍ମନେଲି । ସାରା ସଂସାର ମୋତେ ଦାଶରଥି ବୋଲି ଜାଣିଲେ ।ମୋର ଭାର୍ଯ୍ୟା କୁ ରାବଣ ବନରୁ ଚୋରିକରି ନେଲା ।ରାବଣ ମୋର ଶତ୍ରୁ ହେଲା ।ତାକୁ ମାରି ମୁଁ ମୋର ପତ୍ନୀ ଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କଲି ।ରାବଣ ଖାଲି ଅସୁର ନଥିଲା , ସେ ଥିଲା ଜଣେ ନୈଷ୍ଠିକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ।ରାବଣକୁ ମାରିବାରୁ ମୋଠାରେ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ଦୋଷ ଲାଗିଲା ।ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମଘାତି ଲୋକ , ମୋର ମୁହଁ ଚାହିଁଲେ ଆପଣ ମାନଙ୍କର ବଳ ,ବିର୍ଯ୍ୟ ହୀନ ହେବ ।ହେ ବେଦପତି ତୁମେମାନେ ହେଉଛ ନିଷ୍ଠାପରଲୋକ ।ମୁଁ କଅଣ କଂସ କୁ ମାରି ପାରିବି ?।ତୁମେ ମାନେ ସବୁ ବଡ଼ ବଡ଼ ଦେବତା ଅଛ କଂସ କୁ କଅଣ ମାରି ପାରୁନାହଁ ?।

"ମୁହିଁ ଏକା ଜଣେ ହୋଇ କରିବଇଁ କିସ

ଦେବ କୁ ଚାହିଁଣ ବୋଲୁଛନ୍ତି ହୃଷିକେଶ "।

ପୁନଶ୍ଚ ପ୍ରଭୁ ଦେବତାଙ୍କ ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟରେ କହିଲେ "ରାବଣକୁ ମାରି ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ଦୋଷ ଅର୍ଜନ କଲି ଓ ସୀତା ପରି ସତୀ ଙ୍କୁ ପାତାଳରେ ଚାପିଦେଲି ।ମୋ ଠାରେ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ଓ ସ୍ତ୍ରୀ ହତ୍ୟା ଦୁଇଟି ଦୋଷ ଲାଗିଗଲା । ହେ ବେବତା ମାନେ ତୁମେ କି ଯେଉଁ ମାନେ କହୁଛ ସେମାନେ ଥରେ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ଦୋଷରେ ଭାଗି ହେଲେ ଜାଣିବ ଯେ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ଦୋଷ କଅଣ ?।ବଡ଼ ଲୋକ ବୋଲି କଅଣ ସବୁ ଦୋଷ କୁ ମୁଁ ପାର କରି ପାରିବି ?

ଶ୍ରୀହରି ପୁନଶ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ -

ସ୍ୱୟଂଭୁ ମନୁ ବିବାଦେ ବ୍ରହ୍ମା ମୁଣ୍ଡ ମୋଡ଼

ବ୍ରହ୍ମାର କପାଳ ହସ୍ତୁ ଯେ ନୋହିଲା ଛାଡ଼ ।

ମାତା ହରଣ ଦୋଷ ତୋ ଅଛଇ ଦେହରେ

ଆଦୀମାତା ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ତୁ ହରିଥିଲୁ ବେଳେ

ଶୁଣିଣ ତ୍ରିଶୁଳୀ ତହିଁ କୋପରେ ଉଠିଲେ

ମେଖଳା ପକାଇ ଦେଇ ଉଲଗ୍ନ ହୋଇଲେ

ଭୈରବ କଟାର ସେଇ କରେ ଛନ୍ତି ଘେନି

ତାହା ଦେଖି ମହାଭୟ କଲେ ପଦ୍ମଯୋନି ।

ଏମନ୍ତ କଥା ଶ୍ରୀହରିଙ୍କ ଠାରୁ ଶୁଣି ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ ......ହେ !ହରି

ଆପଣ ଆଉ ପୂର୍ବ କଥାକୁ ମନେ ପକାଇ ଆମ୍ଭ ସହିତ କଳି କରନ୍ତୁ ନାହିଁ ।ତୁମ୍ଭେ ଯଦି ଏହି ସମୟରେ ଆମ ମାନଙ୍କ ସହିତ କଳି କରିବ ତେବେ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଜଳି ଯିବାଟା ସାର ହେବ ।

"ପୂର୍ବର କଥାଟି ହରି ନଧର ମନର

ଯେଣୁ ଆସିଲେଣି ଦେବ ତୁମର ମନ୍ଦିର "

ବ୍ରହ୍ମା ହାତଯୋଡ଼ି ଶ୍ରୀହରି ଙ୍କୁ କହିଲେ "ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ହେଲେ ଆପଣଂକ ଭୃତ୍ୟ ,ତାପରେ ସେମାନେ ଆପଣଂକ ଘରକୁ ଆସି ତାଙ୍କ ଦୋଷ ସ୍ୱୀକାର କରି ସାରିଲେଣି ।ଆଉ ପ୍ରଭୁ ଏତେ ନରାଗି କଂସକୁ ମାରି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ।

ପ୍ରଭୁ ଅନନ୍ତ ନାରାୟଣ ବ୍ରହ୍ମା ଙ୍କୁ କହିଲେ -ହେ ,ବେଦପତି ଓ ସକଳ ଦେବଗଣ ମୁଁ ଆପଣ କଥା ରଖି କଂସକୁ ମାରିବି କିନ୍ତୁ କିପରି ଓ କେଉଁ ପ୍ରକାରର କଂସକୁ ମାରିବି ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ ?।

କଂସାସୁର ପନ୍ଦର ଶହ ଯୋଜନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରାଜତ୍ୱ କରୁଅଛି ।ସେ ପୁଣି ଦୁର୍ଦ୍ଦାନ୍ତ ଅସୁର ବୋଲି ଆପଣଂକ ଠାରୁ ମୁଁ ଶୁଣୁଛି ।ଏଭଳି ଅସୁର ରାଜ କୁ ମାରିବା ମୋ ପକ୍ଷରେ କଅଣ ସମ୍ଭବ ?

ନାରାୟଣ ଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ବ୍ରହ୍ମା ସମେତ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ପରସ୍ପର କୁ ଚାହିଁଲେ ଓ ଠରା ଠୁରି ହୋଇ କଥାହେଲ -ଆମେ କଅଣ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କଂସ ମରଣ ବିଷୟରେ ଧାରଣା ଦେବା !।ବ୍ରହ୍ମା କିଛି ସମୟ ଚୁପ ରହି ଶ୍ରୀହରିଙ୍କୁ କହିଲେ -

"ବ୍ରହ୍ମା ବୋଇଲେ ଏମନ୍ତ ସେହୁ ଏ ମରିବ

ଅଖିଳ ଗୋସାଇଁ ତୁମ୍ଭେ ଏମନ୍ତ କରିବ "।

ହେ ପ୍ରଭୁ !ଆପଣ ମଥୁରା ନଗରରେ ଉଗ୍ରେସେନ ଦୁହିତା ଦେବକୀର ଅଷ୍ଟମ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତୁ ।ଆଦିନାରୀ ଦେବକୀ ଆପଣଂକୁ ପୁତ୍ର ରୂପେ ପାଇବା ଆଶାରେ ବଞ୍ଚି ରହିଛି ।ବହୁତ ଦୁଃଖରେ ଦେବକୀ କାଳ କାଟୁଛି ପ୍ରଭୁ !ଦେବକୀର ଦୁଃଖ ଦୂର କରନ୍ତୁ ।ତୁ ଯଦି ଦେଵକୀ ଗର୍ଭରେ ରହିବୁ ତେବେ ତେବେ ତା'ର ଦୁଃଖ ନିଶ୍ଚିତ ଦୂର ହେବ ।ଯଦୁ ବଂଶ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବଂଶ ।ସେହି ବଂଶ ରେ ବସୁଦେବ ଙ୍କର ଜନ୍ମ ହୋଇଛି ଓ ବସୁଦେବ ,ଦେଵକୀ ଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ଅଟନ୍ତି ।ବସୁଦେବ ଆପଣଂକ ଆଶ୍ରିତ ଓ ଆପଣଂକ ଭକ୍ତିରେ ସଦା ସର୍ବଦା ରତ ।ବଂଶ ଠିକ୍ ପିତାମାତ ଠିକ୍ ଏଣୁ ଆପଣ ସେଇ ଠାରେ ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁ ।

ବ୍ରହ୍ମା କହୁଛନ୍ତି ନାରାୟଣ ଙ୍କୁ "ହେ ଅଚ୍ୟୁତ ଆପଣ ଦେବକୀ ଗର୍ଭରେ ରହି ମଧୁପୁର ରେ ଜାତ ହେବେ ଓ ଗୋପ ନଗରରେ ବଢ଼ିବେ । ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ କହିଲେ "ମୁଁ ଗୋପପୁର ରେ କାହିଁକି ବଢିବି ,କି ,କି ,ସୁଖ ଭୋଗ ଗୋପରେ ଅଛିକି ?ମୋତେ କୁହ ବେଦବର ବ୍ରହ୍ମା ?।

ବ୍ରହ୍ମା କହୁଛନ୍ତି ଶ୍ରୀହରିଙ୍କୁ -ହେ ପ୍ରଭୁ !ଆପଣ ଗୋପ ପୁରରେ

କଂସ ,କେଶୀ ,ଅଷ୍ଟମଲ୍ଲ ଙ୍କୁ ମାରିବା ସହିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଙ୍କ ତଳେ ଯେତେ ଅସୁର ଅଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ହିଁ ମାରିବେ ଆପଣ ।ଶ୍ରୀହରି ସିଧା ସିଧା ମନା କରିଦେଇ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ -ବୈକୁଣ୍ଠ ରେ ଯୋଗନିଦ୍ରା ରେ ମୁଁ ନରହି କାହିଁକି ମାନବ ଜନ୍ମ ନେବି ?ଏଠାରେ ମୁଁ ଭଲରେ ଅଛି ?ମୋର ମାନବ ଜନ୍ମ ନେବା ଦରକାର ନାହିଁ ବ୍ରହ୍ମା !।

"ନାନା ଦୁଃଖ ମୋତେ ଦେଲ ଗତ ଅଵତାରେ

କିସ ଭୋଗ ଦେବୁ ଧାତା ଏହି ଜନମରେ "।

ଶ୍ରୀହରିଙ୍କ ଠାରୁ ଏପରି କଥା ଶୁଣି ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ "ହେ ପ୍ରଭୁ ମୁଁ

ଆପଣଂକର ଭୃତ୍ୟ !ମୁଁ କଅଣ ଭୋଗ ଭାଗ୍ୟ ଆପଣଂକୁ ଦେବି

କିନ୍ତୁ ହେ ଅଚ୍ୟୁତ !ଏତିକି କହିବି ....

"ତ୍ରେତୟା ଯୁଗରେ ତୁହି ଥିଲୁ ଚାପଧର

ଦ୍ଵାପରରେ ବହୁ ଭୋଗ ଅଛି ଚକ୍ରଧର "।

ଆପଣ ପ୍ରଭୁ ତ୍ରେତୟା ଯୁଗରେ ସୁଖ ଭୋଗ କିଛି କରିନାହାନ୍ତି ,

ଦ୍ଵାପର ଯୁଗରେ ଆପଣ ପିତାମାତ ସେହ୍ନ ପାଇବେ ।ମାତା ର ସେହ୍ନ ଓ ମାତା ଠାରେ ଅଳି କିପରି ଜଣେ ପୁଅ କରିପାରେ ତାହା ଆପଣ ଏଠାରେ ପାଇବେ ।ବାପା ,ପୁଅକୁ କିପରି କୋଳ ରେ ଧରେ ତାହା ଆପଣ ଦ୍ଵାପର ଯୁଗରେ ପାଇବେ ,ଯାହାକି ତ୍ରେତୟା ଯୁଗରେ ପାଇ ନଥିଲେ ।ଦଶରଥ ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଇ ପୁତ୍ର ଭୋଗ କିଛି ଜାଣି ପାରିଲୁନାହିଁ ଓ ସର୍ଵଦା ଦୁଃଖରେ ଜୀବନ କାଟି ଚାଲିଲୁ ।

"ଏବେ ହୋ ଦେବ ଜନ୍ମିବୁ ଦେଵକୀ ଗର୍ଭର

ପୃଥିବୀରେ ଖ୍ୟାତ ହେବୁ କାହ୍ନୁ ଅବତାର ।

ଏ ଜନ୍ମେ ବିଳାସ ଭୋଗ କରିବୁ ଶ୍ରୀପତି

ବଳଦେବ କାହ୍ନୁ ରୂପେ ହୋଇବୁ ଉତ୍ପତ୍ତି "।

ହେ ପ୍ରଭୁ ଗୋପ ପୁରରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ କଥା ଗୋପପୁରରେ

ଆପଣ ଗୋପକନ୍ୟା ସହ ରମଣ କରିବେ ।ଗୋପ ଯୁବତୀ ମାନେ ତୋତେ ପାଇବା ପାଇଁ ବହୁ ତପସ୍ୟା କରି ତୋତେ ଚାହିଁ ରହିଛନ୍ତି , ଗୋପରେ ବହୁ ରଙ୍ଗ ରସ ତୁହିଁ କରିବୁ ।ହେ ଚକ୍ରଧର !ଏହି ଅବତାର ତୋର ହେବ ରଙ୍ଗା ଅବତାର କାରଣ ତୁ ଅନେକ ରଙ୍ଗ ଏହି ଜନ୍ମରେ ହିଁ କରିବୁ ।ଆଉ ମଧ୍ୟ ଗୋଟିଏ କଥା ପ୍ରଭୁ ଆପଣ ପୂର୍ବ ଜନ୍ମରେ ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ଏ ଜନ୍ମରେ ସେ ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ଵାପର ଯୁଗରେ ଆଉ ଆପଣଂକର ମନେ ପଡିବ ନାହିଁ ।କାହ୍ନୁ ଅବତାର ଗ୍ରହଣ କରି ଦ୍ଵାପର ଯୁଗରେ ବହୁତ ନାରୀ ଙ୍କୁ ରମଣ କରିବେ ।ଦ୍ଵାପର ଯୁଗରେ ବାଳକ ରୂପରେ ରହି ଦୁଧ , ଦହି , ଛେନା , ସର ଓ ଘିଅ ରୂପକ ଅମୃତ ଗୋପପୁର ଭକ୍ଷଣ କରିବେ ।

ପ୍ରଭୁ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କଥାରେ ହରଷ ହୋଇଗଲେ ।ବ୍ରହ୍ମା ପୁନଶ୍ଚ କହିଲେ "ଗୋପପୁରରେ ଅନେକ ଅସୁର ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି ।ଆପଣ ଅଳ୍ପଦିନ ଭିତରେ ଜନ୍ମ ନେଇ ସେମାନଙ୍କୁ ନିପାତ କରିବେ ଯେପରି ବାଳକ ମାନେ ପିମ୍ପୁଡି ଭେଳାକୁ ଗୋଡ଼ରେ ଦଳି ମନ୍ଥି ମାରି ଦିଅନ୍ତି ସେଇ ପ୍ରକାରର ଆପଣ ଗୋପପୁର ଅସୁର ମାନଙ୍କୁ ଦଳି ମନ୍ଥି ମାରିବେ।

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମସ୍ତ କଥା ଶୁଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ ଓ କହିଲେ "ହେ ବ୍ରହ୍ମା ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ମାନଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ

ନେଇ କଂସ ନିକଟକୁ ଫେରିଯାଅ ଓ ସେଠାରେ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇ ରହିଥା।କଂସ କୁ ଆଗରୁ ଯେମିତି ଭଲ ପାଉଥିଲା ସେଇ ପ୍ରକାରର ଭଲ ପାଉଥାଅ ଏବଂ ତା ନିକଟରେ ମୋର ନାମ ସର୍ବଦା ନିନ୍ଦା କରୁଥାଅ ।ତୁମକୁ ଯେପରି କଂସ ସବୁଠାରୁ ବେଶୀ ଭଲ ପାଇବ ସେଭଳି କାର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦେବତା କରୁଥା ।

ଭଗବାନ ଶ୍ରୀହରି ନିଜ ଦେହରୁ ଗୋଟିଏ 'ଲୋମ ' ଉପାଡି ବ୍ରହ୍ମା ଙ୍କ ହାତରେ ଦେଇ କହିଲେ ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଏ ସ୍ଥାନ ଛାଡି ଦେବତା ମାନଙ୍କୁ ନେଇ କଂସ ନଗରୀକୁ ଚାଲିଯାଅ ।ଶ୍ରୀହରି ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଦେବଗଣ ଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଲେ ।ଖୁସି ମନରେ ତେତିଶ କୋଟି ଦେବତା ନାରାୟଣ ଙ୍କର ଜୟ , ନାରାୟଣ ଙ୍କର ଜୟ ହେଉ କହି ମଥୁରାକୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କଲେ ।

ହରିବଂଶ ( ଭାଗ -୨୧ )

ହରିବଂଶ ( ଭାଗ -୨୧ )