ଯିଏ ଏହି ପ୍ରକାରେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ସୃଷ୍ଟିକରି ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମା ରୂପରେ ଅଧିଷ୍ଠିତ ହୋଇଅଛନ୍ତି ,ଯିଏ ତର୍କର ଅଗୋଚର ,ଯିଏ ଏହି ସମଗ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ବ୍ୟାପିକରି ରହି ପୁଣି ଏହାର ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ ,ଯିଏ ସତ୍ , ତ୍ୟତ୍ , ପରମାତ୍ମା ଓ ଅଦ୍ଵିତୀୟ ସେହି ସଂସାର ଅନ୍ଧକାର ନାଶକାରୀ ହରିଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରୁଅଛି।ହେ ପ୍ରଭୁ !ଆପଣଙ୍କ ନାମ ,ଗୁଣ ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର କରିବାରେ ଯଦି କିଛି ତ୍ରୁଟି ରହୁଥାଏ ତାହାଲେ ଏ ଅଧମକୁ କ୍ଷମା କରିବା ହେବେ ।।*ଜୟ ଶ୍ରୀହରି* ।।

ରାତି ପାହିବାକୁ ଆଉ ମାତ୍ର ଦୁଇ ଘଡ଼ି ଥାଏ ।ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମେତ ସମସ୍ତ ଦେବତା ମାନେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ନିକଟରୁ ଅଭୟ ପାଇ ତରବର ହୋଇ ବାହାରି ଆସିଲେ ମଥୁରା ନଗରୀକୁ ।ମଥୁରା ନଗରରେ ପହଁଞ୍ଚିଲା ବେଳକୁ ଦେଖିଲେ ଆଉ ମାତ୍ର ଗୋଟିଏ ଘଡି ରାତ୍ରି ଅଛି।ସମସ୍ତ ଦେବତା ମାନେ କଂସର ଜଗତି ତଳେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଗଲେ ଓ ନିଶ୍ଚିତରେ ରହିଲେ ।

କିଛି ସମୟ ପରେ ରାତି ପାହିଗଲା ।କଂସାସୁର ନିଦରୁ ଉଠିଲା ।ନିଦରୁ ଉଠିବା ଦେଖି ଡଗର କଂସ ନିକଟରେ ହାଜର ହୋଇ କଂସ କୁ ପ୍ରଣିପାତ କଲା ବେଳେ କଂସ ଡଗରକୁ କହିଲା "ରେ ଡଗର ତୁ ଶୀଘ୍ର ଯାଇ ଦେବତା ମାନଙ୍କୁ ଓ ମନ୍ତ୍ରୀ ଅକ୍ରୁର ଙ୍କୁ ମୋ ନିକଟକୁ ଆସିବାକୁ କହ "।ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶ ପାଇ ଡଗର ତୁରନ୍ତ ଦେବତା ମାନଙ୍କୁ ଓ ମନ୍ତ୍ରୀ ଅକ୍ରୁର ଙ୍କୁ ସାଥିରେ ଧରି କଂସ ଙ୍କ ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା ।

କଂସାସୁର ସକଳ ଦେବଗଣଙ୍କୁ ଦେଖି ମନେ ମନେ ଭୀଷଣ କୋପ କରୁଥାଏ ।ମନ୍ତ୍ରୀ ଅକ୍ରୁର ଙ୍କୁ କଂସ କହିଲା "ମନ୍ତ୍ରୀ ଅକ୍ରୁର ଆଜି ରାତିରେ ମୁଁ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଛି ଯେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେଏ କତ୍ର ମେଳିହୋଇ ମୋର ଶତ୍ରୁ ନିକଟକୁ ଯାଇଛନ୍ତି ।ନୀଳଗିରି ପର୍ବତରେ ଅନନ୍ତ ଶଯ୍ୟା ରେ ଭଗବାନ ଅଚ୍ୟୁତ ଶୋଇଥିବା ସମୟରେ ଏହି ଦେବତାମାନେ ଯାଇ ତାଙ୍କ ନିଦ୍ରା ଭଙ୍ଗ କରି କହିଛନ୍ତି ହେ ଅଚ୍ୟୁତ ତୁମେ ଗୋପପୁରରେ ଜନ୍ମ ନିଅ ।ଓ ଖୁବ ଶୀଘ୍ର କଂସକୁ ବଧ କର ।ପୁଣି ଦେବତାମାନେ ମୋର ଶତ୍ରୁ ଅଚ୍ୟୁତ କୁ କହିଲେ ତୁମେ ହେ ଅଚ୍ୟୁତ ତୁମେ ଦେବକୀ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନିଅ ।

"ଏହିପରି କହିଲେ ସେ ଶ୍ରୀହରି ଆଗର

ମୋତେ ନାଶ କରିବାକୁ ଦେବଙ୍କ ବିଚାର "।

ମହାପ୍ରତାପୀ କଂସ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଙ୍କୁ ଚାହିଁ କହିଲା -ରେ !ରେ !ପାପୀଷ୍ଠ ଦେବଗଣ ଆଜି ମୁଁ ଦେଖିବି ତୁମକୁ କେଉଁ ଶ୍ରୀହରି ରକ୍ଷା କରୁଛି ।ତୁମର ଏତେ ସାହାସ ମୋ ଶତ୍ରୁ ନିକଟକୁ ଯାଇ ମୋର ମୃତ୍ୟୁ ବିଷୟ ରେ ତୁମେ ଯୋଜନା କରୁଛ ?। କଂସାସୁର ର ନିଷ୍ପତ୍ତି ଶୁଣିରଖ ଦେବତାମାନେ ଆଜି ମୁଁ ମଥୁରା ନରେଶ କଂସ ଏହିଠାରେ ଘୋଷଣା କରୁଛି ଯେ ଆଉ ମାତ୍ର ଦୁଇ ଘଣ୍ଟା ପରେ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣଙ୍କୁ ମାରି ମହୀ ମଣ୍ଡଳରେ କାଳ କାଳକୁ କଥା ରଖିଦେଇ ଯିବି ।ଏହାହିଁ କଂସର ଧ୍ରୁବ ବଚନ ।ମହାରାଜା କଂସର କୋପ ଦେଖି ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ଭୟରେ ଥରହର ।ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଟିରୁ କଥା ବାହାରୁ ନଥାଏ ।ବ୍ରହ୍ମା ସମେତ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ଚିନ୍ତା କରୁଥାନ୍ତି କଂସ ଏଭଳି ସ୍ୱପ୍ନ କେମିତି ଦେଖିଲା ।ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖି ଯାହା ସବୁ କହୁଛି ତାହା ନିରାଟ ସତ୍ୟ ।ବୋଧହୁଏ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀହରି କଂସକୁ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଏସବୁ କଥା କହିଛନ୍ତି ?।

ହେ ପ୍ରଭୁ ତୁମେ ଏ କଅଣ କଲ ?।ଗୋଟିଏ ପଟେ ଆମକୁ ଅଭୟ ଦେଇ ଅନ୍ୟପଟେ ଆମର ମୃତ୍ୟୁ ଦେଖିବାକୁ ବସିଛ ?ଦେବତାମାନେ

ପୃଥିବୀରେ ନ ରୁହନ୍ତୁ ଏହା କଅଣ ତୁମର ଇଛା ?।ଆମେ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ପୁନର୍ବାର ଆପଣଂକୁ କରପତ୍ର ଯୋଡି ଜଣାଉ ଅଛୁ ଯେ ଦେବଗଣଙ୍କୁ କଂସ ନିକଟରୁ ରକ୍ଷା କର ।

କଂସର କୋପ ଦେଖି ମନ୍ତ୍ରୀ ଅକ୍ରୁର କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ ଓ କହିଲେ "ହେ ନାଥ ତୁ ଯଦି ଆଜି କଂସ ନିକଟରୁ ଦେବତା ମାନଙ୍କୁ ନରଖିବୁ ତେବ ଦେବତା ମାନେ ଆଜିଠାରୁ ପୃଥିବୀ ପୃଷ୍ଠରୁ ନିଛିନ୍ନ ହେଲେ ବୋଲି ଜାଣିଥା "।

"ତୋହର ପାଦପଦ୍ମରେ ଦେବତା ଶରଣ

ମହା ସଙ୍କଟ ପଡିଲା ରଖ ନାରାୟଣ "।

ମାୟାଧର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ମନ୍ତ୍ରୀ ଅକ୍ରୁର ଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ବୁଦ୍ଧି ସଂଚାର କରିଦେଲେ ।ଅକ୍ରୁର ରାଜା କଂସଙ୍କୁ କହିଲା ହେ ରାଜନ !ଆପଣ ମୋ କଥା ଶୁଣିବା ହୁଅନ୍ତୁ -ଆପଣ ସ୍ବପର କଥା କୁ ମନେ ପକାଇ କାହିଁକି ଭାଳି ହେଉଛନ୍ତି ?।ଆମେ ଶୋଇଥିବା ବେଳେ ବିଭିନ୍ନ କଥା ସ୍ୱପ୍ନରେ ମନ ଭିତରକୁ ଆସେ କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ଆମର ଜାଗ୍ରତ ଅବସ୍ଥା ଆସେ ସେହି ସ୍ୱପ୍ନସବୁ ମିଥ୍ୟା ରେ ଗଣା ହୁଏ ।ଆତ୍ମାର ଭ୍ରମ ହେଲେ ଆମେ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁ ।ଏମିତି କେତେ ଭ୍ରମ ଶୁନ୍ୟ ମଣ୍ଡଳରେ ଘୁରି ବୁଲୁଛନ୍ତି ତାକୁ ଆମେ କଅଣ ସତ ମଣିବା ରାଜନ ।

"ଶୟନ ବେଳରେ ଦେଖୁ ବହୁତ ସପନ

ତହିଁକି ଶୋଚନା ତୁହି ନ କର ରାଜନ "।

ମନ୍ତ୍ରୀ ଅକ୍ରୁର କହିଲେ "ରାଜନ !ସ୍ୱପ୍ନ କଥା ସବୁ ମିଛ ।ଏ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରି ଆପଣଂକ ମୂଲ୍ୟବାନ ସମୟ କାହିଁକି ନଷ୍ଟ କରୁଅଛ ?।ମନରେ ଦୁଃଖ ନଆଣି ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ରେ ମନ ଦିଅନ୍ତୁ ମହାଭାଗ ।ମନ୍ତ୍ରୀ ଅକ୍ରୁର ଙ୍କ କଥା କଂସର ମନକୁ ପାଇଲା ।କଂସ ସ୍ୱପକଥା ସବୁ ଭୁଲିଯାଇ କୋପ ଶାନ୍ତ କରି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲା ।ଦେବତା ମାନେ ବଞ୍ଚି ଗଲେ ।ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମେତ ସକଳ ଦେବତା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ ପ୍ରଣିପାତ କରି ଚାଲିଗଲେ କଂସର ଆସ୍ଥାନ ତଳକୁ ।

ପରୀକ୍ଷିତ ,ଶୁକମୁନି ଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ ଭୋ ମୁନି ! ପ୍ରଭୁ ନାରାୟଣ

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଗରେ କହିଲେ ଯେ ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ସେ ଜନ୍ମ ନେବେ ଓ ଗୋପପୁର କୁଞ୍ଜବନ ଲୀଳା କରିବେ ।ଏବେ ମୋତେ

କୁହନ୍ତୁ କେଉଁ ତପସ୍ୟା କରି କୁଞ୍ଜବନ ର ସୃଷ୍ଟି ହେଲା ଓ କେଉଁ ତପ ବଳରେ ଗୋପୀ ଓ ଗୋପାଳ ମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ ।ଏକଥାକୁ ମୋ ଆଗରେ ଆପଣ ବିସ୍ତାର କରି କୁହନ୍ତୁ ।ଏହି ହରି କଥା ଶୁଣିଲେ ମୋର ପାପ ସବୁ ଖଣ୍ଡନ ହୋଇଯିବ ।ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ଙ୍କ କଥାଶୁଣି ଶୁକମୁନି କହିଲେ "ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଖରେ ହରିଙ୍କ ଗୁପ୍ତକଥା କୁହାଯାଏ ନାହିଁ ?।ଆପଣ କିନ୍ତୁ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଯିଏକି ହରିଙ୍କ ଗୁପ୍ତ କଥା ଶୁଣିବା ପାଇଁ ସମର୍ଥ ଅଟନ୍ତି ।ଶୁକମୁନି ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ଙ୍କୁ କହିଲେ ...

"ଶୁଣହେ ରାଜନ ତୁମ୍ଭେ ହରିବଂଶ ବାଣୀ

ଯେଉଁ କୁଞ୍ଜବନ ଗୋପେ ପୁଣି ଗୋପାଳୁଣୀ "।

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ନନ୍ଦନ ଥିଲେ "ଦଧିରୁଚି "।ଅଠର ଲକ୍ଷ ଚାଳିଶ ସହସ୍ର ବର୍ଷ ଉପବାସ ରହି ଘୋର ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରେ ତପସ୍ୟା କଲା ।ଆହାର , ମୈଥୁନ ,ନିଦ୍ରା ଏସବୁ ତୁଚ୍ଛ କରି ସବୁବେଳେ ନାରାୟଣ ନାରାୟଣ ନାମ କୁ ଜପ କରିବାରେ ଲାଗିଲା ।ଦଧିରୁଚି ଙ୍କ ଶରୀର ଉପରେ ଉଇହୁଙ୍କା ଓ ବୃକ୍ଷ ହୋଇଗଲା ।ତାଙ୍କର ଚିତ୍ତ ସଦା ସର୍ବଦା କୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମରେ ଥିବାରୁ ଓ ଅନେକ ଦିନ ତପସ୍ୟା ରେ ରହିବାରୁ ଭଗବାନ ହୃଷୀକେଶ ଙ୍କର ଦୟା ଦଧିରୁଚିଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା ।

"ଦୁର୍ବାର ତପସ୍ୟା ଦେଖି ପ୍ରଭୁ ନାରାୟଣ

ଶଙ୍ଖ ,ଚକ୍ର ଗଦା ,ପଦ୍ମ ଘେନି ଆଗମନ "।

ଶ୍ରୀହରି ଭଗବାନ ଦଧିରୁଚି ଙ୍କ ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ ଓ କହିଲେ ଉଠ ଦଧିରୁଚି ଉଠ !ତୁମ ତପସ୍ୟା ରେ ମୁଁ ପ୍ରୀତ ଅଛି ।ଦଧିରୁଚି ଶୁଣିବାକୁ ପାଇଲେ ଶୁନ୍ୟରୁ ଏହି ଶବ୍ଦ ।ଆଖିଖୋଲି ଚାହିଁଦେବାରୁ ଋଷି ଦଧିରୁଚି ଦେଖିଲେ ସ୍ୱୟଂ ନାରାୟଣ ତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇଛନ୍ତି ।ଋଷି ଦଧିରୁଚି କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କୁ ସହସ୍ର ସହସ୍ର ବାର ଦଣ୍ଡବତ କଲେ ଓ ହାତ ଯୋଡ଼ି ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀହରିଙ୍କୁ ଚାହିଁ ରହିଲେ।ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ କହିଲେ "ହେ ବତ୍ସ ଦଧିରୁଚି ତୁମର ଯାହା ଇଛା ସେଇ ବର ମାଗ ,ମୁଁ ତୁମ ତପସ୍ୟା ରେ ମୁଗ୍ଧ ଅଛି ।ତୁମକୁ ତୁମ ଇଛା ମୁତାବକ ସମସ୍ତ ବର ପ୍ରଦାନ କରିବି "।

ଦଧିରୁଚି ଦେଖିଲେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀହରି ଏବେ ପ୍ରସନ୍ନ ଅଛନ୍ତି ।ଏଇଟା ପ୍ରକୃତ ସମୟ ଏହା ଭାବି ଦଧିରୁଚି ଭଗବାନ ଙ୍କୁ କହିଲେ -ମୁଁ ଆପଣଂକର "ରାସ "ଦେଖିବାକୁ ଇଛା କରିଛି ।ଆପଣଂକ ଚରଣରେ ତଳେ ମୋ ମୁଣ୍ଡ ଲାଗୁ ଏହାହିଁ ମୋର ଇଚ୍ଛା "।ଆଉ କୌଣସି ବର ମୋହର ଲୋଡ଼ା ନାହିଁ ପ୍ରଭୁ ।

ଭଗବାନ ଶ୍ରୀହରି ଦଧିରୁଚି ଙ୍କୁ କହିଲେ -ତ୍ରେତୟା ଯୁଗ ପରେ ଦ୍ଵାପର ଯୁଗରେ ମୁଁ ରଙ୍ଗ ଅବତାର ନେଇ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିବି ।ତୋହର ଶରୀର ହେବ ଲତା କୁଞ୍ଜବନ ।ତୋହର କୁସୁମ ମୋ ଗଳା ରେ ଶୋଭାପାଇବ ।ତୋ ଶରୀର ଉପରେ ମୁଁ ନାଟ କରିବି ,ତୋହର ପାଦଧୂଳି ମୋହର ମୁକୁଟ ହେବ ।ଏତିକି କହି ଶ୍ରୀହରି ଭଗବାନ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନ ହୋଇଗଲେ ।ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କଠାରୁ ଏହିପରି ବରପାଇ ଦଧିରୁଚି ତପସ୍ୟା ରୁ ଉଠି ଚାଲିଗଲେ ।ଏ ସମସ୍ତ କଥା ବ୍ରହ୍ମା ଯୋଗ ବଳରେ ସବୁ ଜାଣି ପାରିଲେ ।ଦଧିରୁଚି କଳେବର ଅନୁଯାୟୀ ଗୋଟିଏ ବନ ନିର୍ମାଣ କଲେ ।

#କୁଞ୍ଜବନ 🌹🌹

*********

ବ୍ରହ୍ମା ଯମୁନା ନଦୀ କୂଳରେ ପ୍ରଥମେ ଗୋଟିଏ ବନ ତିଆରି କଲେ ।ତାପରେ ବାରଟି ସେଠାରେ ଭିଆଣ କଲେ ।ଗୋଟିଏ ଯୋଜନ ପରିବ୍ୟାପ୍ତ ଏହି ବନ ଯମୁନା ନଦୀକୁ ଘେରିକି ଲାଗି ରହିଥିଲା ।ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ବନ ମଝିରେ ଅତି ସୁନ୍ଦର ବନ ଟିଏ ବସାଇଲେ ତାହାର ନାମ ରଖିଲେ କୁଞ୍ଜବନ ।କୁଞ୍ଜବନ ଏପରି ସୁନ୍ଦର ବନ ଥିଲା ଯାହାକି ତିନିପୁର ଭିତରେ ଆଗରୁ ଏପରି ବନ ନଥିଲା ।ଏ ବନ ର ଶୋଭା ଏତେ ଏତେ ସୁନ୍ଦର ଯେ ଭାଷାରେ ତାହା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।ସେଇ କୁଞ୍ଜବନରେ ମାଧବୀ , ଛୁରିଅନା , କରୁଣା , କେତକୀ ଫୁଲ ଓ କପିପ୍ ଥ ବୃକ୍ଷରେ ଶୋଭା ପାଉଥିଲା ।କୁଞ୍ଜବନରେ ମୋଟ ସାତ କୋଟି ଫୁଲଗଛ ରୋପଣ କରାଯାଇଥିଲା ।ଚମ୍ପା ଫୁଲ ଓ ବକୁଳ ଫୁଲମାନ ଫୁଟି ବନର ଶୋଭା ବଢ଼ାଉ ଥିଲା ।ଟଗର ,କନିଅର ସହିତ ଖଜୁରୀ ଗଛ ରେ ଏହି ବନ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ।

ଏଗାର କୋଟି ବୃକ୍ଷ ରେ ଶୋଭାପାଏ ଏହି ବନ ।ଯାଇ ଯୁଇ ତୁଳସୀ ,ବୃନ୍ଦାହୋଳ ,ପାରିଜାତ ପୁଷ୍ପ ମଧ୍ୟ କୁଞ୍ଜବନର ଶୋଭାକୁ ଦ୍ବିଗୁଣିତ କରୁଥିଲା ।ଅଷ୍ଟାଦଶ କୋଟି ତାଳବନ ଏହାର ମଧ୍ୟରେ ରୋପଣ କରାଯାଇ ଥିଲା ।ସେବତୀ ,ଅଁଳା , ମନ୍ଦାର , ମଲ୍ଲିକା , ସୌଭାଗୀ ,କଦମ୍ବ ଗଛ ସଂଖ୍ୟା ଚୌଷଠି ସହସ୍ର ବୋଲି ବ୍ରହ୍ମା ଙ୍କ ମୁଖରୁ ଶୁଣା ଯାଏ ।ପିଆଶାଳ ,ପଣସ ଜାଇଫଳ , ମରିଚ , ଲବଙ୍ଗ , ଅଳାଇଚ ଏ ସମସ୍ତ ଗଛ ସଂଖ୍ୟା ମିଶିଲେ ତିରିଶ କୋଟି ହେବ ।ଯମୁନା କୂଳରେ ଏହି ବନରେ ଲେମ୍ବୁ ,କରମଙ୍ଗା ,ପୁନାଙ୍ଗ ଫଳଗଛମାନ ଥିଲା ଯାହାର ସଂଖ୍ୟା ଏଗାର କୋଟି ହେବ ।

"ମଧୁବନ ଗୋଟିକ ଯେ ଦିଶଇ ଅପୂର୍ଵ

ନାନା ବୃକ୍ଷମାନଙ୍କରେ ହୋଇଛି ପଲ୍ଲବ "।

ଶୁକମୁନି ,ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ଙ୍କୁ କହୁଛନ୍ତି ଏ ହି ଭୂମି ଥିଲା ଗୌତମ ଋଷିଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ଭୂମି ।ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେବାକଥା ଜାଣି ବ୍ରହ୍ମା କୁଞ୍ଜବନ ଭିଆଣ କଲେ । ତ୍ରେତୟା ଯୁଗରେ ରାମ ଭଗବାନ ଯେତେବେଳେ ରାବଣ କୁ ମାରି ପ୍ରତ୍ୟାଗମନ କରୁଥିଲେ ଗୌତମ ଋଷି ତାଙ୍କୁ ଏହି ଯମୁନା କୂଳରେ କିଛି ସମୟ ରଖିଥିଲେ ।ସେହି ଦିନଠାରୁ ଏହାର ନାମ "ଗୋଲୋକ "ନାମରେ ନାମିତ ହେଲା ।ଏହି ଗୋଲୋକରେ ଗୋପାଳ ମାନେ କ୍ରୀଡା କରୁଥିଲେ ।

ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ପୁନଶ୍ଚ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ ହେ ବ୍ୟାସ ସୁତ ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ ---ଗୋପୀ ମାନଙ୍କର ଜନ୍ମ କିପରି ହେଲେ ?

"ପରୀକ୍ଷ ବୋଇଲେ ଗୋପୀ କାହୁଁ ଜନମିଲେ

ଏକମନେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ କିମ୍ପା ସେ ଭଜିଲେ "।

ଶୁକମୁନି କହିଲେ ହେ ରାଜନ ଏ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଯାହା ମୁଁ ଶୁଣିଛି ତାହା ତୁମ ଆଗରେ କହୁଛି ଶୁଣ ...!

ଦିନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମନ ଅସ୍ଥିର ହୋଇ ଉଠିଲା ।ସେ କିଛି ଉପାୟ ନପାଇ ବିଷ୍ଣୁ ଙ୍କ ନିକଟରେ ବସି ଧ୍ୟାନ କଲେ ।ଏମିତି ଧ୍ୟାନ କରୁ କରୁ ଚଉଦ ମନୁ ବର୍ଷ ପାର ହୋଇଗଲା ।ବ୍ରହ୍ମା ତପରେ ବସିଥିବା କଥା ଶ୍ରୀହରି ଜାଣିଲେ ।ତାଙ୍କ ତପ ଭଙ୍ଗ କରିବା ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅପ୍ସରୀ ଉର୍ବଶୀ ଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ପଠାଇଲେ ।

ଉର୍ବଶୀ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ତପ ଭଙ୍ଗ କରିବା ପାଇଁ ନୃତ୍ୟ ରସ ଆରମ୍ଭ କରିଦେଲେ ।ବ୍ରହ୍ମା ,ଉର୍ବଶୀ ଙ୍କ ମୁହଁ କୁ ଚାହିଁ ଦେଲେ ।ଉର୍ବଶୀ ର ରୂପଦେଖି ମଦନ ବାଣ ରେ ବ୍ରହ୍ମା ଜଳି ଉଠିଲେ ।ଉର୍ବଶୀ ଙ୍କୁ

କୋଳକୁ ନେଲେ ବ୍ରହ୍ମା ।ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଠାରୁ ଅମୋଘ ବିର୍ଯ୍ୟ ସ୍ଖଳନ ହେଲା ଓ ଧାର ଧାର ହୋଇ ବୋହିବାକୁ ଲାଗିଲା ।ବ୍ରହ୍ମା ଙ୍କୁ ଲଜ୍ଜା ଲାଗିବାରୁ ସେ କାଳନ୍ଦୀ ର ବାଲି ଆଣି ତାଙ୍କ ବିର୍ଯ୍ୟ କୁ ଘୋଡାଇ ଦେଲେ ।ସେଇ ବିର୍ଯ୍ୟ ରୁ ଚୋୖଷଠି ସହସ୍ର କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲେ ।ଉର୍ବଶୀଙ୍କ ନେଇ ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ୱର୍ଗ ପୁରକୁ ପଳାଇଗଲେ ।

ଚୋୖଷଠି ସହସ୍ର କନ୍ୟା ଯାଇ ତପସ୍ୟା ରେ ବସିଲେ ।ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କୁ ବର ରୂପରେ ପାଇବା ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରକାଶ କଲେ ।

ଏମିତି ଏହି କନ୍ୟାମାନେ ତପ ରେ ବସିଥାଆନ୍ତି ।ତିନି ଶହ ବର୍ଷ ବିତିଗଲା ।କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ଏହାପରେ କନ୍ୟାମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଆସି କହିଲେ "ଆଗୋ ସୁନ୍ଦରୀ ମାନେ ତୁମେ କେଉଁ ବର ମାଗୁଛ ମାଗ !ମୁଁ ତୁମ ତପ ରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ।କନ୍ୟାମାନେ କହିଲେ ପ୍ରଭୁ ଆପଣ ଆମ ବର ହେବେ ।

"କନ୍ୟାୟେ ବୋଇଲେ ନାଥ ହେବୁ ଆମ୍ଭ ବର

ଏକଥା ଦେବ ତୁମ୍ଭେ ବେଗେ ସତ୍ୟକର "।

କନ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଭୁ ହୃଷୀକେଶ କହିଲେ ଏବେ ମୋସଙ୍ଗରେ ତୁମର ବିଳାସ ହେବନାହିଁ ।ଦ୍ଵାପର ଯୁଗରେ ମୁଁ ଅବତାର ହେବି ଓ ତୁମେ ଗୋପନାରୀ ହେବ ।ଗୋପରେ ତୁମେମାନେ ରାସ ଲୀଳା ପାଇବ ।ସେତେବେଳେ ତୁମେ ଜାଣିବ ରାସ ଲୀଳା କଅଣ !।

ବ୍ରହ୍ମା ଯୋଗବଳରେ ଏସବୁ କଥା ଜାଣିପାରି ଗୋପୀମାନଙ୍କୁ ଆଣି ଗୋପପୁର ରେ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।

"ଶ୍ରୀହରି ଆଜ୍ଞାରେ ଗୋପୀ ହୋଇଲେ ଜନମ

ସେଇ ହରିବଂଶ କଥା ଶୁଣ ତୁ ରାଜନ "।

ପରୀକ୍ଷିତ ଙ୍କର ପୁନଶ୍ଚ ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁକମୁନି ଙ୍କୁ ,ଭୋଦେଵ !ଆପଣ କୁହନ୍ତୁ ଗୋପାଳ କିପରି ଜନ୍ମିଲେ ?।ଶୁକମୁନି କହିଲେ ହେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ନାତି ମୁଁ ଏବେ ଗୋପାଳ ଙ୍କ ଜନ୍ମ ବିଷୟରେ କହୁଛି ଶୁଣ .........!!

ଦିନେ ସ୍ୱର୍ଗର ଅପ୍ସରୀ ମେନକା ସହିତ ଋଷି ବିଶ୍ଵାମିତ୍ର ରତି କ୍ରୀଡା କଲେ ।ତାଙ୍କ ଔରସ ରୁ ଚୌଷଠି ସହସ୍ର ପୁତ୍ର ଜାତ ହେଲେ ।ଗୋପୀମାନେ ଯେଉଁଦିନ ତପ କରୁଥିଲେ ଏହି ଚୋଷ ଠି ସହସ୍ର ପୁତ୍ରମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ବିଭାହେବା ପାଇଁ ବିଚାରକଲେ ।ଗୋପନାରୀ ମାନେ କହିଲେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ହେଉଛନ୍ତି ଆମ୍ଭ ସମସ୍ତଙ୍କର ବର ।ତୁମେ ମୁନି କୁମାର ମାନେ ଆମ ଠାରେ କାହିଁକି ମନ ବଳାଉଛ ?।

ଏକଥା ଗୋପୀ ଙ୍କ ଠାରୁ ଶୁଣି ମୁନି କୁମାର ମାନେ ଗୋପୀଙ୍କୁ ପାଇବା ପାଇଁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ ।କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ମୁନି ପୁତ୍ରଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ।ମୁନିପୁତ୍ର କହିଲେ ହେ ଶ୍ରୀହରି ଗୋପୀ ମାନଙ୍କୁ ଆମେ ବିବାହ ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲୁ ,ମାତ୍ର ସେ ଆମକୁ ରମଣ ଦେଲେ ନାହିଁ ।ସେମାନେ କହିଲେ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ଆମ ମାନଙ୍କର ବର ତୁମକୁ ଆମେ ବର ରୂପରେ ଗ୍ରହଣ କରିବୁ ନାହିଁ । ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ କହିଲେ ମୁଁ ଦ୍ୱାପରରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ ସେମାନଙ୍କର ବର ହେବି ,କିନ୍ତୁ ଏବେ ନୁହେଁ ।ତାଙ୍କର ଏତେ ଗର୍ବ ଯେ ମୁନି ପୁତ୍ର ଙ୍କ ପ୍ରସ୍ତାବକୁ ସେ ପ୍ରତ୍ୟାଖାନ କଲେ ।

"ସେ ଯେବେ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଏଡ଼େ ଗର୍ବ କଲେ ପୁଣି

ତେଣୁକରି ହୋଇବେସେ ଗୋପ ଗୋପାଳୁଣୀ "।

ସେହି ଗୋପାଳୁଣୀ ମାନେ ଦାଣ୍ଡ ରେ ହାଟ ରେ ସବୁ ସ୍ଥାନରେ ବୁଲିବେ ।ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ରାସ କରିବି ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ ।ଏକଥା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ମୁନିପୁତ୍ର ।ମାନଙ୍କୁ କହିଲେ ।ଋଷିମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଗର୍ବ ଦେଖି ଯେତେବେଳେ କୋପ କରିବେ ସେତେବେଳେ ତୁମେ ଗୋପ ପୁରରେ ଗୋପାଳ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେବ ।ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ମୁନି କୁମାର ମାନଙ୍କୁ ନେଇ ଗୋପରେ ଗୋପାଳ ଭାବେ ସ୍ଥାପନ କଲେ .....ଗୋପପୁରକୁ ବ୍ରହ୍ମା ରତ୍ନମୟ ପୁର ନାମରେ ନାମିତ କଲେ ।ସେଇ ଗୋପ ପୁରରେ ଅତି ଦୁଃଖରେ "ନନ୍ଦ" ଏକା ରହୁଥାଏ ।ତାକୁ କେହି ଗୋପପୁର ବାସୀ ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରିନଥାନ୍ତି ।

କ୍ରମଶଃ ...............

ହରିବଂଶ ( ଭାଗ -୨୨ )

ହରିବଂଶ ( ଭାଗ -୨୨ )