ଶ୍ରଦ୍ଧା ,ଭକ୍ତି ,ଧ୍ୟାନ ,ଓ ଶମାଦି ସାଧନ ଦ୍ୱାରା ଯତ୍ନଶୀଳ ହେଲେ ଈହ ଜଗତରେ ଶୀଘ୍ର ଯାହାଙ୍କୁ ପରମ ଶ୍ରେଷ୍ଟ ଈଶ୍ୱର ବୋଲି ଜାଣିବାକୁ ସମର୍ଥ ହୁଏ ,ଏହି ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରାଦି ବ୍ୟତିରେକରେ ଶତଜନ୍ମରେ ଯାହା ଅବଗତ ହୋଇ ନପାରେ ,ସେହି ସଂସାର ଅନ୍ଧକାର ନାଶକାରୀ ହରିଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରୁଅଛି ।ହେ ପ୍ରଭୁ !ଆପଣଙ୍କ ନାମ ,ଗୁଣ ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର କରିବାରେ ଯଦି କୌଣସି ଠାରେ ତ୍ରୁଟି ରହି ଯାଉଥାଏ ତେବେ ଏ ଅଧମକୁ କ୍ଷମା କରିବା ହେବେ ।ଜୟ ଶ୍ରୀହରି ।🌹🌹

ନାରଦ ମୁନିଙ୍କ ଠାରୁ ସମସ୍ତ କଥା ଶୁଣି ବସୁଦେବ ହରଷ ହୋଇଗଲେ ।ହଳଧର ଙ୍କୁ ନାରଦ ସ୍ତୁତି କଲେ ଓ କହିଲେ ହେ ପ୍ରଭୁ ଆପଣ ଦେବକୀ ଗର୍ଭରୁ ବାହାରି ଆସନ୍ତୁ କାହିଁକି ନା ଦେଵକୀ ଗର୍ଭରେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିବେ ।ନାରଦ ଏହିପରି ବଚନ କହି ହଳଧରଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ ।ଏହାପରେ ନାରଦ କିଛି ପାଣି କୁ ନେଇ ମନ୍ତ୍ର କରି ସେହି ମନ୍ତ୍ର ପାଣିରୁ ତିନି ଚଳୁ ପାଣି ଦେବକୀଙ୍କୁ ପିଇବାକୁ ଦେଲେ ।ଦେବକୀ ସେଇ ମନ୍ତ୍ର ପାଣିକୁ ଶୀଘ୍ର ଗ୍ରାସ କରିଦେଲେ ।ଏହାପରେ ରୋହିଣୀ କୁ ଦେଵକୀ କୋଳରେ ବସାଇଲେ ।ଦେବକୀ ଙ୍କ କୋଳରେ ଯେମିତି ରୋହିଣୀ ବସିଛନ୍ତି ପ୍ରଭୁ ହଳପାଣି ଶୁନ୍ୟରେ ଯାଇ ରୋହିଣୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ସ୍ଥାନ ପାଇଲେ ।

"ରୋହିଣୀ କୁ କୋଳେ ନେଇ ବସାଏ ଦେଵକୀ

ତତ୍ କ୍ଷଣେ ହଳପାଣି ଶୁନ୍ୟେଗଲେ କ୍ଷେପି "।

ପ୍ରଭୁ ହଳପାଣି ଦେଵକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ବାହାରି ଯିବାପରେ ଦେବକୀ ଦୁଇଘଡି ଅଚେତ ହୋଇ ପଡି ରହିଲେ ।ଦେବକୀଙ୍କ ଶରୀରରୁ ରକ୍ତସ୍ରାବ ହେଉଥିଲା ଯେପରି ପ୍ରସବ ପରେ ସାଧାରଣତଃ ସ୍ତ୍ରୀ ଲୋକଙ୍କ ଠାରୁ ରକ୍ତସ୍ରାବ ହୁଏ ।ସେଇ ରକ୍ତ ସବୁ ଦେବକୀଙ୍କ ଲୁଗାରେ ଲାଗିଲା । ଜଣେ ସଦ୍ୟ ପ୍ରସବ କରିଥିବା ସ୍ତ୍ରୀ ଯେପରି ଦେଖାଯାଏ ଦେବକୀ ସେହିପରି ଦିଶିଲେ ।

ବସୁଦେବ ଚିନ୍ତାରେ ପଡିଗଲେ ।ସେ ନାରଦ ଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ ହେ ଋଷି ଆପଣ ରୋହିଣୀ ଗର୍ଭରେ ନେଇ ହଳଧରଙ୍କୁ ସ୍ଥାନ ଦେଲେ ।କଂସ ଜାଣିଛି ରୋହିଣୀ ହେଉଛନ୍ତି ମୋର ପ୍ରଥମ ପତ୍ନୀ ।ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଜାଣିବ ଦେବକୀ ଗର୍ଭବତୀ ନହୋଇ ରେଣୁକା ଗର୍ଭବତୀ ହୋଇଛନ୍ତି ।ଏଣୁ କଂସ ରେଣୁକା କୁ ମାରିବା ସହିତ ରେଣୁକାର ଗର୍ଭକୁ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ପଛାଇବ ନାହିଁ ।ଏବେ ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମସେନ ର ଝିଅ ରେଣୁକାକୁ କେଉଁଠାରେ ଲୁଚାଇବି ?।

ବସୁଦେବଙ୍କ କଠାକୁ ନାରଦ ଶୁଣିଲେ ଓ କହିଲେ "ବସୁଦେବ ତୁମେ ଭୟ କରନାହିଁ ।ତୁମ କଥା ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତରଖିବି ।ରୋହିଣୀ କୁ ନେଇ ଏକ ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଛାଡ଼ିଦେଇ ଆସିବି ।ଏକଥା ଯେପରି ତୁମ ଓ ମୋ ଭିତରେ ରହିବ ।କଂସଯେମିତି ଏ ବିଷୟରେ କିଛି ଜାଣି ପାରିବ ନାହିଁ "।

ଯମୁନା ନଦୀ କୂଳରେ ଗୋପ ନାମକ ଏକ ନଗର ଅଛି ।ସେଇ ନଗରରେ ଏକ କୋଟି ନବେ ଲକ୍ଷ ଗୋପାଳ ବାସ କରନ୍ତି । ନନ୍ଦ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ।ସମସ୍ତ ଗୋପାଳ ଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ନନ୍ଦ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖୀ ଅଟେ ।ଅନ୍ୟ ଗୋପାଳ ମାନେ ସୁଖରେ ଜୀବନ ବିତାଇବା ବେଳେ ନନ୍ଦ ସର୍ବଦା ଦୁଃଖ ରେ ରହିଥାଏ ।ନନ୍ଦ କୁ ଅନ୍ୟ ଗୋପାଳ ଭାଇମାନେ ଭଲ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ , କି କୌଣସି କଥା ନନ୍ଦ ସହିତ ଆଲୋଚନା କରନ୍ତି ନାହିଁ ।

ଗୋପପୁରରେ ଗୋଟିଏ ନିୟମ ଥାଏ ।ସେଇ ପୁରରେ ଯିଏ ଅପୁତ୍ରିକ ଥିବ ଗୋପପୁର ବାହାରେ ଅର୍ଥାତ ନଗର ବାହାରେ ସେହି ଲୋକ ଘର କରି ରହିବ ।ଗୋପପୁର ର ସମସ୍ତଗୋପାଳ ମାନଙ୍କର ଧାରଣ ଥାଏ ଯେ ଯାହାର ପୁଅ କି ଝିଅ ନଥାଏ ତା ମୁହଁ ଚାହିଁଲେ ଅମଙ୍ଗଳ ହୁଏ ।ଯିଏ ଅପୁତ୍ରିକ ଲୋକକୁ ଦେଖିବ ସେ ବହୁତ ଦୁଃଖ ପାଇବ ।ଅପୁତ୍ରିକ ଲୋକ କାହା ସାଙ୍ଗରେ ମିଶି କଥା ହୋଇ ପାରିବ ନାହିଁ ,କାହା ସହିତ ଯାତ୍ରା କରି ପାରିବ ନାହିଁ କି ଏକାଠି ବସି ଭୋଜିଭାତ ଖାଇ ପାରିବ ନାହିଁ ।ଅପୁତ୍ରିକ କୁ ଦେଖିଲେ ଗୋପାଳ ମାନେ ସଂଗେ ସଂଗେ ଗାଧୋଇ ପଡୁଥିଲେ ।ଯିଏ ଅପୁତ୍ରିକ କୁ ଦେଖିବ ତାହାର ଧନ ନାଶ ଯିବା ସହିତ ପ୍ରାଣ ମଧ୍ୟ ଚାଲିଯିବି ।ଏହାଥିଲା ଗୋପପୁର ରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଗୋପାଳ ମାନଙ୍କର ବିଚାର ।

ଗୋପପୁର ରେ ନନ୍ଦ ନାମକ ଗୋପାଳ ପତ୍ନୀ "ଯଶୋମତୀ" ସହ ବାସକରୁଥାଏ । ଏହି ଦୁଇଜଣ ସ୍ୱାମୀ ସ୍ତ୍ରୀ ବଡ଼ ଦୁଃଖରେ ରହୁଥାଆନ୍ତି ।ଦୁଃଖର କାରଣ ଏହାଯେ ତାଙ୍କର କିଛି ପିଲା ଛୁଆ ନଥାଏ ।ଯଶୋମତୀ ଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ପିଲା ରୁହନ୍ତି ମାତ୍ର କିଛି ମାସ ପରେ ଗର୍ଭ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ ।ଯଶୋମତୀ ଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଗର୍ଭ ,ଦ୍ଵିତୀୟ ,ତୃତୀୟ , ଚତୁର୍ଥ , ପଞ୍ଚମ , ଷଷ୍ଠ ,ସପ୍ତମ ଗର୍ଭ ନଷ୍ଟ ହୋଇ ଗଲା ।ଏମିତି ସାତ ବର୍ଷରେ ସାତଟି ଗର୍ଭ ଯଶୋମତୀଙ୍କର ନଷ୍ଟ ହୋଇ ଯାଇଥାଏ ।ସପ୍ତମ ଗର୍ଭ ପରେ ଅଷ୍ଟମ ଗର୍ଭ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି ଯଶୋମତୀ । ନନ୍ଦ ଓ ଯଶୋମତୀ ସତେ ଯେପରି ଗୋପପୁରରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଖରେ ଅଲୋଡ଼ା।ଏହି ଅଲୋଡା ଜୀବନ ଧରି ଗୋପନଗର ବାସ କରୁଥାନ୍ତି ସେମାନେ।

"ନନ୍ଦ ସେ ନଗରରେ ଅଟେ ଅତିଶୟ ଦୁଃଖୀ

ଗୋପ ନଗ୍ରେ ସେ ଅଟଇ ଅତି ନିରୀମାଖି

ଏକ ଧନ ନାହିଁ ତାର ଦ୍ଵୟେ ଅପୁତ୍ରିକ

ତୃତୀୟ ପଙ୍କ୍ତିରେ ତାକୁ ନବସାନ୍ତି ଲୋକ "।

ଚତୁର୍ଥ ରେ ଅପୁତ୍ରିକ କହି ଗୋପ ନଗରରୁ ନନ୍ଦ ଓ ଯଶୋମତୀ ଙ୍କୁ କାଢି ଦେଲେ । ତେଣୁ ନନ୍ଦ ଗୋପପୁର ସୀମାର ବାହାରେ ପତ୍ନୀ ଯଶୋମତୀ ନେଇ ଅତି ଦୁଃଖର ଦିନ ବଞ୍ଚୁଥାଏ ।ନନ୍ଦ ର ସମ୍ପତ୍ତି କହିଲେ କେବଳ ମାତ୍ର ତିନିଗୋଟି ବୃଦ୍ଧା ଗାଈ ।ଏହି ତିନିଗୋଟି ଗାଈ ଦୁଗ୍ଧ ଦେଉଥାନ୍ତି ।ଗାଈ ବୃଦ୍ଧା ହୋଇଯିବାରୁ ଦୁଗ୍ଧ ସେମିତି ବେଶୀ ଦେଉନଥାନ୍ତି ।ତିନୋଟି ଗାଈକି ଦୁହିଁଲେ ମାତ୍ର ପୋଷେ ଖୀର ମିଳେ ।ଏଥିରେ କଅଣ ସଂସାର ଚଳାଇବେ ହେବ ?।ସେଥିପାଇଁ ନନ୍ଦ ଙ୍କ ମନରେ ବହୁତ ଦୁଃଖ ଥାଏ ।

ନାରଦ ,ବସୁଦେବଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପତ୍ନୀ ଙ୍କୁ ଧରି ଗୋପପୁର ବାହାରେ ବାସ କରୁଥିବା ନନ୍ଦ ଗୋପାଳଙ୍କ ଗାଈ ଗୋଷ୍ଠ କୁ ଆସିଲେ । ନନ୍ଦଙ୍କୁ ନାରଦ ସବୁ କଥା କହିଲେ ଓ ରୋହିଣୀ ଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧା ଗାଈ ସ୍ଵରୂପ ରେ ନନ୍ଦଙ୍କ ଗାଈ ଗୋଷ୍ଠ ରେ ରଖିଲେ ।

"ନାରଦ ରୋହିଣୀ ଘେନି ଗୋଷ୍ଠକୁ ଅଇଲେ

ବୃଦ୍ଧା ଗାଈ ସ୍ୱରୂପ ରେ ତାହାକୁ ରଖିଲେ "।

ନନ୍ଦଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଯଶୋମତୀ ସେଇ ନଗରରେ ଦୁଧ ବିକାବିକି କରନ୍ତି ।ଠେକିରେ ଦୁଧ ନେଇ ମଥୁରା କୁ ମଧ୍ୟ ବିକିବାକୁ ଯାଆନ୍ତି । ଦୁଧ ବିକ୍ରି କରି ଯାହା ପଇସା ପତ୍ର ଆଣନ୍ତି ସେଥି ରେ ସେମାନେ ଦୁଇପ୍ରାଣୀ ଚଳି ଯାଆନ୍ତି ।ଯଦି କୌଣସି ଦିନ କିଛି ପଇସା ପତ୍ର ନମିଳେ ଭୋକ ଉପବାସରେ ରହିଯାଆନ୍ତି ହେଲେ କାହାକୁ କିଛି କୁହନ୍ତି ନାହିଁ।

ଏହିପରି ନନ୍ଦ ଓ ଯଶୋମତୀ ବହୁଦିନ ଯାଏ ଦୁଃଖ କଷ୍ଟ ରେ ରହି ଆସୁଥିଲେ ।କ୍ରମେ ନନ୍ଦଙ୍କୁ ସାତ ଶହ ପଚାଶ ବର୍ଷ ହୋଇଗଲା ।ତାଙ୍କର ବୃଦ୍ଧା ଅବସ୍ଥା ଆସିଗଲା ।

କଂସ ଶାଶନର ଚୌରାଶୀ ସହସ୍ର ବର୍ଷ ଅଷ୍ଟମ ଅଙ୍କରେ ସମ୍ବ ତ୍ସର ଯୋଗ କରଣର ଶ୍ରାବଣ ମାସ ଚାଲିଥାଏ ।ନନ୍ଦର ଗୋଷ୍ଠ ରେ ରୋହିଣୀ ଗର୍ଭ ଧାରଣ କରି ରହିଥିଲେ ।ରୋହିଣୀ ଦେଖିଲେ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ତିଳୋତ୍ତମା ଙ୍କ ନନ୍ଦିନୀ ଯଶୋମତୀ ଅଛନ୍ତି ।ଏଣୁ ଆଉ ଭୟ କରିବାର କିଛି ନାହିଁ ।ରୋହିଣୀ ବହୁତ ଖୁସି ହୋଇଗଲେ ଯଶୋମତୀ ଙ୍କୁ ଦେଖି ।ସେଇ ଗୋଷ୍ଠରେ ଅନେକ ଗୁଡିଏ ଗାଈ ଅଛନ୍ତି ଏକଥା ରୋହିଣୀ ଗର୍ଭରେ ଥାଇ ପ୍ରଭୁ ହଳପାଣି ଦେଖିଲେ ।ଗୋଷ୍ଠ ରେ ରୋହିଣୀ ଗାଈ ଶୟନ କରିଥିବା ସମୟରେ ପୁତ୍ର ଟିଏ ଜନ୍ମ କଲା ।ସେଦିନ ଥାଏ ଶ୍ରବଣ ମାସ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ତିଥି ।

"ସେଇଦିନ ଜନ୍ମ ହେଲେ ଦେବ ହଳପାଣି

ନନ୍ଦର ଗୋଷ୍ଠରେ ଥିଲେ ଗର୍ଭିଣୀ ରୋହିଣୀ "।

ଶ୍ରାବଣ ମାସ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ତିଥିରେ ରୋହିଣୀ ଗର୍ଭରୁ ପ୍ରଭୁ ହଳପାଣି

ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ।ଜନ୍ମ ସମୟରେ ହଳପାଣି ଙ୍କ ବର୍ଣ୍ଣ ଗାଈ କ୍ଷୀର ସଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଯାଉଥିଲା ।ସମସ୍ତେ ଜାଣିଥିଲେ ଯେ ଗାଈ ର ଗର୍ଭ ଅଛି ,ମାତ୍ର ଶ୍ରାବଣ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନ ଗାଈ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ଦେଇଛି ଦେଖି ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇଯାଇଥିଲେ।ରୋହିଣୀ ପୁତ୍ରକୁ ଦେଖି ହରଷ ହେଲେ । ରୋହିଣୀ ଦେଖିଲେ ପୁତ୍ରର ବର୍ଣ୍ଣ ଜ୍ଵଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ସଦୃଶ୍ୟ ଦେଖା ଯାଉଅଛି ।ନିଧୂମ ଜ୍ୟୋତି ପରି ସେହି ବର୍ଣ୍ଣ ।ହଳପାଣି ଜନ୍ମ ସମୟରେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀହରି ଯୋଗମଗ୍ନ ହୋଇ ବସିଥାନ୍ତି ।

ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ଶୁକମୁନିଙ୍କ ଠାରୁ ବଳଦେବଙ୍କ ଜନ୍ମ ବିଷୟ ରେ ସମସ୍ତ ବୃତ୍ତାନ୍ତ ଶୁଣି କୃତକୃତ ହୋଇ ଶୁକମୁନି ଙ୍କୁ ପ୍ରଣିପାତ କଲେ ।

କ୍ରମଶଃ ..............................

ହରିବଂଶ ( ଭାଗ -୨୪ )

ହରିବଂଶ ( ଭାଗ -୨୪ )