ପରମ ଭକ୍ତିର ସହିତ ଗୀତା ଶାସ୍ତ୍ରୋକ୍ତି ଦର୍ଶନ କଲେ ଯେଉଁ ଜନ୍ମରହିତ ପୁରୁଷ ହୃଦୟ ମନ୍ଦିରରେ ଜ୍ଞାନ ସ୍ୱରୂପରେ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ,ଯାହାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି ଯୋଗୀମାନେ "ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମ"ଏହିପରି ଅବଗତ ହୁଅନ୍ତି ,ସେଇ ସଂସାର ଅନ୍ଧକାର ନାଶକାରୀ ହରିଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରୁଅଛି।ହେ ପ୍ରଭୁ !ଆପଣଙ୍କ ନାମ ,ଗୁଣ ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର କରିବାରେ ଯଦି କୌଣସି ଠାରେ ତ୍ରୁଟି ରହି ଯାଉଥାଏ ତେବେ ଏ ଅଧମକୁ କ୍ଷମା କରିବା ହେବେ ।ଜୟ ଶ୍ରୀହରି ।

#ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ_ଜନ୍ମର_ପୂର୍ବାଭାସ🌹🌹

***********************

ପୌଷମାସ କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ତିଥିର ପ୍ରଥମ ଦିନ ।ଗୋପପୁରରେ ପ୍ରଭୁ

ହଳଧର ବାଳକ ରୂପରେ ଧ୍ୟାନମଗ୍ନ ହୋଇ ଭାବୁଛନ୍ତି ,ମୁଁ ନନ୍ଦ

ଘରେ ଜନ୍ମନେଲି ।ପିତାରୂପେ ନନ୍ଦ ଓ ମାତାରୂପେ ଯଶୋଦାଙ୍କୁ

ପାଇଲି ।ମୋର ଜନ୍ମ ସଫଳ ହେଲା ।ପୁନଶ୍ଚ ପ୍ରଭୁ ହଳଧର ବୌଦ୍ଧ ରୂପ ଧାରଣ କରି ବସି ଭାବୁଛନ୍ତି "କେତେବେଳେ ଜନ୍ମ ହେବେ ପ୍ରଭୁ ବନମାଳୀ ,ହେ ଅବ୍ୟକ୍ତ ପୁରୁଷ !ହେ ଅନାଦି ପୁରୁଷ ! ଆପଣ ଶୀଘ୍ର ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ରେ ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତୁ ।ଆପଣଂକ ବିନା ମୋର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ନଥିଲା ପରି ମନେ ହେଉଛି ।ହେ ନାରାୟଣ ମୁଁ ଆପଣ ଙ୍କ ଆସିବାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରିଛି ଓ ମନେ ମନେ ଭାଳି ମଧ୍ୟ ହେଉଛି ।ହେ ପ୍ରଭୁ ଚକ୍ରଧର ଆପଣ ମର୍ତ୍ତ୍ୟ କୁ ଖୁବ ଶୀଘ୍ର ଆସନ୍ତୁ ।

ଦେବକୀଙ୍କ ବିବାହର ଅଷ୍ଟମ ବର୍ଷ ।ବିବାହର ସାତବର୍ଷ ଭିତରେ

ଛଅଟି ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ଦେଇଛନ୍ତି ଦେଵକୀ ।ଗୋଟିଏ ଗର୍ଭ ନଷ୍ଟ ହୋଇଛି ।ସାତୋଟି ଗର୍ଭ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରିଛନ୍ତି ଦେବକୀ ମାତ୍ର ତାଙ୍କର କୌଣସି ପୁତ୍ର ଏଜାଵତ୍ ବଞ୍ଚି ନାହାଁନ୍ତି ।ଅଷ୍ଟମ ଗର୍ଭ ରଖିବା ପାଇଁ ଦେବକୀଙ୍କ ମାସିକ ଋତୁ ସ୍ରାବ ହେଲା ।ଋତୁ ଯୋଗ ଅନୁଯାୟୀ ଦେଵକୀ ସାତରାତି ଲୁଚି କରି ରହିଲେ ।

କୌଣସି ପୁରୁଷଙ୍କ ଛାଇ ତାଙ୍କଠାରେ ପଡିଲାନାହିଁ ।ମାସିକଋତୁ ଯୋଗର ସାତଦିନ ପାହାନ୍ତାରେ ମାତା ଇନ୍ଦୁମତୀ ଙ୍କୁ ନେଇ ଦେବକୀ ଯମୁନା ନଦୀ କୁ ସ୍ନାନ କରିବା ପାଇଁ ଗଲେ ।ଦେଵକୀ ନଦୀର କୂଳରେ ପହଁଞ୍ଚି ନଦୀକୁ ଚାହିଁଲେ ।ସ୍ନାନ କରିବା ପାଇଁ ନଦୀର ଜଳ ଭିତରକୁ ପଶିଲେ । ଯେମିତି ଜଳ ଭିତରକୁ ଦେଵକୀ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଯାଇଛନ୍ତି ସ୍ନାନ କରିବେ କଅଣ , ବାହୁନି , ବାହୁନି କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଲେ ଦେବକୀଙ୍କର କାନ୍ଦିବା କୁ ଦେଖି ସତେ ଯେମିତି ଯମୁନା ନଦୀ ସମର୍ଥନ କରୁଥିଲା ।ଯମୁନାର ପାଣି କିଛି ସମୟ ପାଇଁଦେବକୀଙ୍କର କାନ୍ଦିବାଦେଖି ସ୍ଥିର ହୋଇଗଲା ।

ନନ୍ଦ ଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଯଶୋଦାଙ୍କର ବିବାହ ଆଠବର୍ଷ ଚାଲିଥାଏ ।

ଯଶୋଦାମଧ୍ୟ ବିବାହର ସାତବର୍ଷ ରେ ସାତୋଟି ଗର୍ଭକଷ୍ଟ ପାଇ

ଛନ୍ତି ,ହେଲେ ତାଙ୍କର ବି କୌଣସି ପୁତ୍ର ଜୀବିତ ଅବସ୍ଥାରେ ନଥାନ୍ତି ।ଅଷ୍ଟମ ଗର୍ଭ ପାଇଁ ଯଶୋଦାଙ୍କ ମାସିକ ଋତୁସ୍ରାବ ହେଲା ।ମାସିକ ଋତୁସ୍ରାବ ର ସାତଦିନ ପାହାନ୍ତାରୁ ଯଶୋଦା ଯମୁନା ନଦୀକୁ ସ୍ନାନ କରିବା ପାଇଁ ଆସିଥାନ୍ତି ।ଦୈଵ ଯୋଗ ଏପରି ଥିଲା ଯେ ଦେବକୀଙ୍କର ମାସିକ ଋତୁ ସ୍ନାନ ର ସାତଦିନ ଓ ଯଶୋଦାଙ୍କର ମାସିକ ଋତୁସ୍ନାନ ର ସାତଦିନ ଗୋଟିଏ ବାର ରେ ପଡିଥିଲା ।ଯମୁନା ନଦୀର ଅନ୍ୟ ଏକ କୂଳରେ ସ୍ନାନ କରିଥିବା ବେଳେ ଅତି ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।ଦେବକୀ ,ଯଶୋଦାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ କହିଲେ "କାହିଁକି କାନ୍ଦୁଛ ତୁମର କଅଣ ହୋଇଛି ?ତୁମର ନାମ କଅଣ ?।ଦେବକୀ ଙ୍କ ଏପରି ପ୍ରଶ୍ନ ଦେଖି ଯଶୋଦା କହିଲେ "ତୁମେ କାହିଁକି କାନ୍ଦୁଥିଲ କାହାର ଦୁହିତା ତୁମେ ?ତୁମେ କେଉଁଠୁ ଆସିଥିଲ ?ମୋତେ କୁହ ?

ଯଶୋଦାଙ୍କର ଏପରି ପ୍ରଶ୍ନ ଦେଖି ଦେବକୀ କହିଲେ "ମୁଁ ରାଜା ଉଗ୍ରସେନ ଙ୍କର ଝିଅ ।ବସୁଦେବ ମୋହର ପତି ଅଟନ୍ତି ।କଂସ

ନୃପତି ମୋ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଭାଇ ।ମୋ ଗର୍ଭରୁ ଯେତେ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ହେଲେ ମୋର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଭାଇ କଂସ ତାଙ୍କୁ ବିନାଶ କଲା ।

"କଂସ ନୃପତି ଅଟଇ ମୋର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଭାଇ

ପୁତ୍ରଜନ୍ମ ହୋଇଲେ ସେ ବିନାଶ କରଇ "।

ଦେବକୀ ଯଶୋଦାଙ୍କକହୁଛନ୍ତି "ମୋର ଛଅଟିପୁତ୍ରକୁ ମୋ ଭାଇ

କଂସ ମାରିଦେଲା ପରେ ସପ୍ତମ ଗର୍ଭ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା ।ଏବେ

ଅଷ୍ଟମ ଗର୍ଭ ପାଇଁ ମୁଁ ଋତୁସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଯମୁନା ନଦୀକୁ ଆସିଛି ।ପୁତ୍ରକଷ୍ଟ ମନେ ପଡିଯିବାରୁ ମୁଁ କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଲି ।ହେଲେ ତୁମେ କାହିଁକି କାନ୍ଦୁଥିଲ ?

ଦେବକୀଙ୍କୁ ଯଶୋଦା କହିଲେ "ମୁଁ ଗୋଟିଏ ମହାପାପୀ ।ଜାତିରେ ମୁଁ ଗଉଡୁଣୀ ।ନନ୍ଦ ହେଉଛନ୍ତି ମୋହର ପତି ।ଗୋପ ପୁରରେ ମୋହର ଘର।ମୋର ମଧ୍ୟ ସାତଟି ଗର୍ଭ ନଷ୍ଟ ହୋଇ ଏବେ ଅଷ୍ଟମ ଗର୍ଭକୁ ଋତୁଯୋଗ ହୋଇଛି ।ସାତଦିନିଆ ସ୍ନାନକରିବାକୁ ଯମୁନା କୁ ଆସିଛି ।ସେଇ ପୁତ୍ର କଥା ମନେ ପକାଇ କାନ୍ଦୁଥିଲି ।

"ଏଣୁ ମୁଁ ରୋଦନ କରେ ନଦୀର ମଧ୍ୟର

ଦେଵକୀ ବୋଇଲେ ତୁମ୍ଭେ ହେଲ ମିତ୍ର ମୋର "।

ଦେବକୀ ,ଯଶୋଦାଙ୍କ ସହିତ ମିତ୍ର ବସିଲେ ଓ କହିଲେ ଏବେ

ମୋ ଠାରୁ ଯେଉଁ ପୁତ୍ର କି କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିବ ମୁଁ ତୁମକୁ

ଦେବି ଓ ତୁମଠାରୁ ଯେଉଁ ପୁତ୍ର କି କନ୍ୟା ଜନ୍ମିବ ତୁମେ ମୋତେ

ଦେବ ହେ ଗୋପାଳୁଣୀ ।ଯଶୋଦା କହିଲେ ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଦେବି ମିତ୍ରାଣୀ ।

ଶୁଣିକରି ଆନନ୍ଦିତା ବସୁଦେବ ନାରୀ

ମନେ ମନେ ବିଚାର ସେ କରଇ ଚତୁରୀ "।

ଦେଵକୀ ଯମୁନା ଜଳରୁ ନିଜ ହସ୍ତରେ ଚଳୁଏ ଜଳନେଇ ଯଶୋଦାଙ୍କ ହାତରେ ଦେଇ ସମର୍ପଣ ହେଲେ ଓ କହିଲେ ମିତ୍ର

ଆମ କଥା ଯେମିତି ଭାଙ୍ଗି ନଯାଏ ।ଓଲଟ ପାଲଟା କଥା ମନ

ରୁ ଯେପରି ଭୁଲି ନଯାଅ ।ଏହାପରେ ଦେଵକୀ ଓ ଯଶୋଦା କୋଳା କୋଳି ହୋଇ ନିଜ ନିଜ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ ।

ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହୋଇଗଲେ ।ରାତ୍ରି ପ୍ରବେଶ ହେଲା ।ଦେବକୀ ପଲଙ୍କ ଉପରେ ଶୋଇ ଥାଆନ୍ତି ।ବସୁଦେବ ଦେବକୀଙ୍କ ନିକଟ କୁ ଯାଇ ତାଙ୍କ ହାତ ଧରି ପଲଙ୍କ ଉପର ବସାଇଦେଲେ ।ପଲଙ୍କ ଉପରେ ବସି ବସୁଦେବ ଓ ଦେଵକୀ ପୂର୍ବ କଥାସବୁ ମନେପକାଇଲେ ।ବସୁଦେବ କହିଲେ ଆମର ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର ପାତକ ପାଇଁ ସାତଟି ଗର୍ଭ ଅକାରଣ ହୋଇଗଲା ।ସେଇ ସାତ ଗର୍ଭ କଥା ମନେ ପକାଇ ଦେଵକୀ ଓ ବସୁଦେବ କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।ଦେବକୀ ଧର୍ଯ୍ୟ ଧରି ବସୁଦେବଙ୍କୁ କହିଲା ଏହି ଦୁଃଖକୁ ପାର କରିବା ପାଇଁ ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା ଭାବେ କେବଳ ଜଣେ ଅଛନ୍ତି ,ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଚକ୍ରଧର ।ତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣା କଲେ ଆମର ଦୁଃଖ ଦୂର ହେବ ବସୁଦେବ ,ଦେଵକୀଙ୍କ କଥା ରେ ସମ୍ମତି ପ୍ରକାଶ କଲେ ଓ ଶ୍ରୀହରୀଙ୍କ ଗୁଣ ଗାନ କରି ଦେଵକୀଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଲେ ।

ବସୁଦେବଙ୍କର କଥା ଶୁଣିଲେ ସୁନ୍ଦରୀ

ଚକ୍ରଧର ରୂପ ଗୁଣ ପୁଚ୍ଛେ ନିଷ୍ଠାକରି "।

ବସୁଦେବଙ୍କ ଏପରି କଥାଶୁଣି ଦେଵକୀ କହିଲେ ଭଗବାନ କେଉଁଠି ରୁହନ୍ତି?ତାଙ୍କର ବାସସ୍ଥାନ କେଉଁଠାରେ ?କେଉଁ ଭୁବନରେ ପ୍ରଭୁ ହୃଷୀକେଶ ଅଛନ୍ତି ?।ବସୁଦେବ କହିଲେ ଶୁଣ ଦେବକୀ ତୁମେ ମନଭିତରେ ସେଇ ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ ଅଛନ୍ତି ।ଥରେ ତାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତାକର ସେ ଆମ ଦୁଃଖ ବୁଝିବେ ।ପତି ପତ୍ନୀ ଦୁଇଜଣ ଭଗବାନ ଚକ୍ରଧରଙ୍କୁ ମନ ଭିତରେ ଡାକିଲେ ।

ବୈକୁଣ୍ଠ ପୁର ।ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଦିନେ ପତ୍ନୀ କମଳାଙ୍କ ଡାକି

କହିଲେ -"ଦେଖ କମଳା ମୁଁ ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ରେ ମାନବ ରୂପରେ ଜନ୍ମ ହେବାକୁ ଯାଉଛି ,ଏହି ଭିତରେ ତୁମ ଯାଇ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଘରେ ଜନ୍ମ ନିଅ ।ମୁଁ ଯାଇ ବସୁଦେବଙ୍କ ନନ୍ଦନ ରୂପେ ଜନ୍ମ ନେବି ।କମଳା ଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଯେଉଁ ସାତଜଣ ପ୍ରାଣସଖୀ ଥିଲେ ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମାନବ କୂଳରେ ଜନ୍ମ ନେବାକୁ ପଦ୍ମଆଖି ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ।

"ବୈକୁଣ୍ଠ ପୁରରୁ ହରି କଲେକ ଗମନ

ଏଥୁ ଅନନ୍ତରେ ଶୁଣ ନାରାୟଣ ଜନ୍ମ "।

ବସୁଦେବ ଓ ଦେବକୀ ଭଗବାନ ହୃଷୀକେଶ ଙ୍କୁ ଚିନ୍ତାକରୁଥିବା

ବେଳେ ,ଅନ୍ଧକାର ରାତ୍ରିରେ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ସେମାନଙ୍କୁ

ଦର୍ଶନ ଦେଲେ ।ଶଙ୍ଖ ,ଚକ୍ର ,ଗଦା ,ପଦ୍ମ ଚାରି ହାତରେ ଧରି ବସୁଦେବ ଓ ଦେବକୀଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ ପ୍ରଭୁ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ । ଦେବକୀ ଚାହିଁଲେ ସେଇ ନିରାକାର ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଓ ମନରେ ଭାବିଲେ କୋଟିଏ କନ୍ଦର୍ପ ଠାରୁଏହାଙ୍କର ତେଜ ଅଧିକନୀଳବର୍ଣ୍ଣ ଶରୀର , ନୀଳମେଘ ପ୍ରାୟେ ଦେହ ତାଙ୍କର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାକୁ ଦେବକୀ ଅସମର୍ଥ ହୋଇଯାଇ କହିଲେ "ଏତେ ସୁନ୍ଦର ପୁରୁଷ କେଉଁଠାରେ ଥିଲେ ?ସେ ପୁଣି ଆମ ଘରକୁ କିପରି ଆସିଲେ?।ଚିନ୍ତାରେ ପଡିଗଲେ ଦେବକୀ !କିଏ ଏହି ପୁରୁଷ ?।

ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଶୁନ୍ୟରେ ଥାଇ ଦେବକୀଙ୍କୁ କହିଲେ -"ହେ ମାତା ମୁଁ ତୁମକୁ କଥା ଦେଉଛି ଏହାଯେ ମୁଁ ତୁମ ଉଦର ରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିବି ?।ହେ ଆଦିନାରୀ ଆମକୁ ତୁମ ଉଦର ରେ ସ୍ଥାନଦିଅ !ସବୁ ଜନ୍ମରେ ତୁମେ ମୋହରି ମାତା ହୋଇ ଆସିଛ ।ଏଜନ୍ମରେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ମୋ ମାତା ହେବ ।ଏହା ନିଶ୍ଚିତ କଥା ।

ଦେବକୀ ,ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କୁ କହୁଛନ୍ତି "ତୁମପରି ପୁରୁଷର

ମାତାହେବା ସୌଭାଗ୍ୟ ର କଥା ।କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଚାହେଁନା ତୁମକୁ ମୋ ଗର୍ଭରେ ସ୍ଥାନ ଦେଇ ତୁମକୁ ନାଶ କରିବାକୁ ।ଏହିପରି ଛଅ ଗୋଟି ପୁତ୍ରକୁ ମୋର କଂସ ନାଶ କରିଛି ଓ ଆଉଗୋଟିଏ ଗର୍ଭ ମୋଠାରୁ ଉଭେଇ ଯାଇଛି ।କଂସ ମୋତେ ବନ୍ଦୀ ଘରେ ରଖିଛି ,ତା ହାବୁଡ଼ରୁ ଖସିଯିବା ସହଜ ନୁହେଁ । ହେ ଦିବ୍ୟ ପୁରୁଷ ମୋହର ଉଦରରେ ଯଦି ତୁମେ ଜନ୍ମ ହୁଅ ତେବେ କଂସ ନିଶ୍ଚିତ ତୁମକୁ ନାଶ କରିଦେବ ।ମୁଁ ଜାଣୁ ଜାଣୁ ତୁମ ଭଳି ସୁନ୍ଦର ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇ କଂସ ହାତରେ ଦେଇ ପାରିବି ନାହିଁ ।ଦେବକୀ ପୁନଶ୍ଚ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ -

"ତୋହର ମରଣ ଦେଖି କେମନ୍ତ ବଞ୍ଚିବି

କିପ୍ରକାରେ ତୋତେ ମୁହିଁ ଗର୍ଭେ ଠାବ ଦେବି "।

ଦେବକୀଙ୍କ କଥାଶୁଣି ଶ୍ରୀଧର ଭଗବାନ କହିଲେ "ହେ ମାତା ଦେବକୀ ତୁମେ କଂସର କଥାକୁ ମନ ଭିତରେ ଧର ନାହିଁ ।ତୁମରି ଗର୍ଭରେ ମୁଁ ଯଦି ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିବି ତେବେ କଂସ , କେଶୀ ,ଅଷ୍ଟମଲ୍ଲ ଆଦି ଅସୁରଙ୍କୁ ମୁହିଁ ମାରିବି ।ଅଚ୍ୟୁତ ଭଗବାନ ପୁଣି କହିଲେ "ହେ ମାତା ମୋହର କଥା ଥରେ ଶୁଣ ତୁମଠାରୁ ମୁଁ ଜନ୍ମନେଲେ ଓ ତୁମପାଇଁ ସମସ୍ତ ଜଗତ ରକ୍ଷା ହୋଇପାରିବ ।

ଦେଵକୀ ,ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କୁ କହୁଛନ୍ତି "ତୁ ଯଦି ଜନ୍ମ ନେବୁ

ତୋତେ କିଏ ସହାୟ ହେବ ?କେହି ନାହାନ୍ତି ମୋ ପାଖରେ ତୋତେ କଂସ କବଳରୁ ରକ୍ଷା କରିବାପାଇଁ ।ଦୁନିଆରେ ଜଣେ ଅଛି ରକ୍ଷକ , ସେ ତ୍ରିଲୋକ୍ୟ ରେ ବାସକରେ ।ସେ ପୁଣି ପାଖରେ ନାହିଁ ବହୁ ଦୂରରେ ଅଛି ।ଶ୍ରୀହରି ଭଗବାନ କହିଲେ ମାତା ତାଙ୍କ ନାମ କଅଣ ?।ଦେବକୀ କହିଲେ ତାଙ୍କ ନାମ ହେଉଛି ହୃଷୀକେଶ ।

ଗୋବିନ୍ଦ କହୁଛନ୍ତି ଦେଵକୀଙ୍କୁ ମାତା ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଚିନ୍ହିଛ ?ସେ ଦେଖିବାକୁ କିପରି ମୋ ଆଗରେ କୁହନ୍ତୁ ତ ?।

"ଦେବକୀ ବୋଇଲେ ମୁହିଁ ତାକୁ ଦେଖିନାହିଁ

ଶୁଣିଅଛି ସଂକଟରୁ ରଖେ ଭାବଗ୍ରାହୀ "।

ପୂର୍ବକାଳରୁ ମୋ ପିତାମହଙ୍କ ଠାରୁ ଶୁଣି ଆସୁଛି ଯେ ବିପଦ ପଡିଲେ ଭକ୍ତି ସହକାରେ ଡାକିଲେ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀହରି ରକ୍ଷାକରନ୍ତି ।

ଏକଥା ଦେବକୀ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ କହୁଛନ୍ତି ।

ଦେବକୀଙ୍କ କଥାଶୁଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ହରଷ ହେଲେ ଓ କହିଲେ ସେଇ ହୃଷୀକେଶ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରିବେ ,ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଋଷିଙ୍କ ଠାରୁ ଶୁଣିଛି ଯେ ସଙ୍କଟ ପଡିଲେ ନାରାୟଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି ।ହେ ମାତା ଦେବକୀ ମୁଁ ଏବେ ଠାରୁ ଚକ୍ରଧରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣା କରୁଛି ମୋ ଜନ୍ମ ସମୟରେ ପ୍ରଭୁ ଦାମୋଦର ମୋତେ କଂସ ନିକଟରୁ ନିଶ୍ଚିତ ରକ୍ଷା କରିବେ ।ଏହା କହି ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଦେବକୀଙ୍କ ଠାରେ ମାୟା ରଚନା କଲେ ......!।

ହରିବଂଶ ( ଭାଗ -୨୬)

ହରିବଂଶ ( ଭାଗ -୨୬)