ଦେହ ଓ ଆତ୍ମାର ଭେଦ ଜାଣିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ବ୍ୟାସ କଥିତ ବାକ୍ୟକୁ ଯୁକ୍ତିର ସହିତ ଆଲୋଚନା କରି ଯେଉଁ ପୁରୁଷକୁ ଲାଭକରି ପାରନ୍ତି ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ 'ମୁଁ ସେହି ' 'ସେହି ମୁଁ 'ଏହି ପ୍ରକାରରେ ଯାହାଙ୍କୁ ଅବଗତ ହୁଅନ୍ତି ,ସେହି ସଂସାର ଅନ୍ଧକାର ନାଶକାରୀ ହରିଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରୁଅଛି ।ହେପ୍ରଭୁ !ଆପଣଙ୍କ ନାମ ,ଗୁଣ ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର କରିବାରେ ଯଦି କୌଣସି ତ୍ରୁଟି ରହିଯାଉଥାଏ ତେବେ ଏ ଅଧମକୁ କ୍ଷମା କରିବା ହେବେ ।।ଜୟ ଶ୍ରୀହରି ।।🌹🌹

ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରଭୁ ନାରାୟଣ ରହିବାରୁ ଦେଵକୀ ଦିନକୁ

ଦିନ ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଗଲେ ।ତାଙ୍କ ଶରୀରରୁ ସତେ ଯେପରି ଜ୍ୟୋତି ବାହାରୁ ଥାଏ।ମୁଖ ମଣ୍ଡଳରେ ପ୍ରସନ୍ନତା ଲାଗି ରହି ଥାଏ ଦେବକୀଙ୍କ ର ।ବସୁଦେବ ,ଦେଖିଲେ ଦିନକୁ ଦିନ ଦେବକୀ ବହୁତ ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି ।ଆଗରୁ ଯେତିକି ସୁନ୍ଦର ଥିଲେ ତାଠାରୁ ଶହେ ଗୁଣରେ ଅଧିକ ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି ।ପୁରୁଷ ମନ ନେଇ ଦେଖିଲେ ବସୁଦେବ ।ଦେବକୀଙ୍କ ସୁନ୍ଦରତା ଦେଖି ବସୁଦେବଙ୍କର ଭଲପାଇବା ଦେବକୀଙ୍କ ପ୍ରତି ଶହେଗୁଣ ବଢିଗଲା ।ବସୁଦେବ ଦେଵକୀଙ୍କ ପାଖରେ ଦିନରାତି ବସି ରହିଲେ ।ବସୁଦେବ ଭଲ ପାଇବାର ଅନ୍ଧ ହୋଇଗଲେ ଯେ ଦେଵକୀ ନିଜର ନିତ୍ୟକ୍ରମ କରିବା ବେଳେ , ବସୁଦେବ ତାଙ୍କ ସହିତ ଯାଉଥିଲେ । ବସୁଦେବ ଜାଣିଗଲେ ଦେବକୀଙ୍କ ଅଷ୍ଟମ ଗର୍ଭର ସନ୍ତାନ ଜାତ ହେଲେ ସେହି ସନ୍ତାନ ନିଶ୍ଚିତ କଂସର ବିନାଶ କରିବ ।

ବସୁଦେବ ,ଦେଵକୀଙ୍କୁ କହିଲେ ତୁମେ ଦିନକୁ ଦିନ ଏତେ ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଉଛ ତୁମ ତୁଲ୍ୟ ସୁନ୍ଦରୀ ଏହି ତିନି ପୁରରେ ନଥିବା ଭଳି ମୋତେ ଲାଗୁଛି ।ତୁମେ ଦେବୀ ମାନଙ୍କ ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ଦିଶୁଛ ।ସ୍ୱାମୀ ବସୁଦେବଙ୍କ ଠାରୁ ଏହିପରି କଥା ଶୁଣି ଦେବକୀଙ୍କ ଆଖିରେ ଆନନ୍ଦର ଅଶ୍ରୁ ବାହାରି ଯାଉଥାଏ ।ଦେବକୀ ଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟ ଗୋସାଇଁ ଥିବାରୁ ଦେବକୀ ହରଷ ହେଉଥାନ୍ତି ।

ବନ୍ଦୀଘର ଟି ମଧ୍ୟ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଉଥାଏ ।ବୈକୁଣ୍ଠ ପୁର

ଯେପରି ସୁନ୍ଦର ସେହିପରି ଦେଵକୀ ରହୁଥିବା ବନ୍ଦୀଘର ଟି ସେମିତି ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଉଥାଏ ।ସେଇ ଘରୁ ସର୍ଵଦା ଚନ୍ଦନ ଓ କସ୍ତୁରୀର ବାସ୍ନା ବାହାରୁ ଥାଏ । ଏପରି ବାସ୍ନା ଓ ଶୋଭାକୁ କେବଳ ବସୁଦେବ ,ଦେବକୀ ,ଉଗ୍ରସେନ ଓ ଦେବତାଗଣ ଅନୁଭବ କରି ପାରୁଥାନ୍ତି ।ଅନ୍ୟ ମାନଙ୍କ ଆଖିରେ ବନ୍ଦୀଘର ସତେ ଯେପରିଏକ ଅପରାଧୀଙ୍କ ଶାସ୍ତି ପାରିବାର ନିବଦ୍ଧ କୋଠରୀ।

"ସଂସାର ରକ୍ଷକ ସେଇ ଦେବ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ

ତେଣୁକରି ଶୁଶୋଭିତ ବନ୍ଦୀଘର ଜାଣ "।

ଦେବକୀ ଓ ବସୁଦେବ ଏହି ବନ୍ଦୀଘରେ ଥାଇ ସଦାସର୍ବଦା ପ୍ରଭୁ

ଚକ୍ରଧରଙ୍କୁ ଚିନ୍ତାକରୁଥାଆନ୍ତି ।ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭକୁ ଛଅ ମାସ ପୁରିଗଲା ।ଯେମିତି ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭକୁ ଛଅ ମାସ ପୁରିଯାଇଛି ଡଗର ଯାଇ କଂସ ରାଜା ପାଖରେ ଖବର ଦେଇକହିଲା ମଣିମା ଦେବକୀଙ୍କର ଗର୍ଭ କୁ ଆଜି ଛଅ ମାସ ପୁରିଗଲା ।କଂସାସୁର ଡଗର ଠାରୁ ସମ୍ବାଦ ଶୁଣି କଳା କାଠ ପଡିଗଲା ।ମନେ ମନେ ଚିନ୍ତାକଲା କଂସ ଦେବକୀର ଗର୍ଭରେ ମୋର ଶତୁ ଏବେ ବଢ଼ିବା ରେ ଲାଗିଛି ।ପୁଣି ଦାମ୍ଭିକ ଭାବେ କଂସ ନିଜକୁ ନିଜେ କହୁଛି ,ମୁଁ ,ତ୍ରିପୁର ବିଜୟୀ କଂସ !ଏ ସାମାନ୍ୟ ବାଳକ ମୋର କଅଣକରି ପାରିବ ?।ପୁନଶ୍ଚ କଂସ ଡ଼ରିଯାଉଛି ?।କାଳେ ମୋତେ ଏହି ବାଳକ ମାରିଦେଵକି ?।ଶତ୍ରୁକୁ ଛୁଆ ଭାଵିଵା ଠିକ୍ ନୁହେଁ ।କଂସ ,କାଳଘଣ୍ଟ ଓ ଯମଘଣ୍ଟ ଙ୍କୁ ଡକାଇ କହିଲା "ତୁମେ ଦୁଇ ଜଣ ସୈନ୍ୟ ମାନଙ୍କୁ ନେଇ ବନ୍ଦୀଘର ଜଗିଥିବ ।ମାଛି ଟିଏ ଯଦି ସେଠାରେ ଦେଖାଦିଏ ତାକୁ ଦୁଇଖଣ୍ଡ କରିଦେବ ।

ରାଜାକଂସର ଆଦେଶ ପାଇ କାଳଘଣ୍ଟ ଓ ଯମଘଣ୍ଟ ବନ୍ଦୀ ଘର କୁ

କଡା ନଜର ଦେଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନଙ୍କୁ କହିଲେ ତୁମେମାନେ ରାତିଦିନ ସର୍ବଦା ଉଜାଗର ହୋଇ ବନ୍ଦୀଘର ଜଗିବା ପାଇଁ କଂସ ରାଜାଙ୍କର ଆଦେଶ ଅଛି ।ଯଦିତୁମକୁ ଦିଆଯାଇଥିବା କାମରେ ଅବହେଳା କର ତେବେ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କର ଗଳା ଆମେ ଦୁଇଜଣ କାଟିଦେବାକୁ ମଧ୍ୟ କଂସ ରାଜାଙ୍କର ନିର୍ଦ୍ଦେଶ । ତୁମ୍ଭେମାନେ ନିଜ ନିଜ କାମରେ ଲାଗିପଡ଼ ।

କଂସାସୁର ,ଉଗ୍ରସେନ ଙ୍କୁ ଡକାଇ କହିଲା"ବୃଦ୍ଧ ଉଗ୍ରସେନ !ଶୁଣି ରଖ କଂସର ବଚନ ।ତୁ ଗୋଟିଏ ଦଣ୍ଡ ଅଳସ ହେବୁନାହିଁ ବନ୍ଦୀଘର ମୁଖ୍ୟ ଦ୍ୱାର ଜଗିବାର ଦାଇତ୍ୱ ତୋହର ,ଦେବକୀର ଗର୍ଭକୁ ଛଅ ମାସ ହୋଇଗଲାଣି ଜାଣିଛୁ ନା ନାହିଁ ?।ମନେରଖ ଉଗ୍ରସେନ !ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହୋଇଗଲା ପରେ ବନ୍ଦୀଘରକୁ ଯେପରି କେହି ଯାଇ ପାରିବେ ନାହିଁ ।ଯିଏ ଯେଉଁଠାରେ ଜଗିବା କଥା ମୁଁ କାଳଘଣ୍ଟ କୁ କହିଛି ।ଯଦି ବନ୍ଦୀ ଘରେ ରାତ୍ର ସମୟରେ କିଏ ଯାତାୟାତ କରିବାର ଦେଖିବୁ ତେବେ ତାହାର ମୁଣ୍ଡ ତୁ କାଟିଦେବୁ ଏପରିକି ସେ ଇନ୍ଦ୍ର ହୁଅନ୍ତୁ କି ରାଜା ହୁଅନ୍ତୁ ।ମୁଣ୍ଡ କାଟି ସେଇ ଘରେ ପକାଇ ଥିବୁ ।ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ବନ୍ଦୀ ଘରକୁ ଯିବି ସେଇ କଟାମୁଣ୍ଡ କୁ ଦେଖିବି ।ଯଦି ଏଥିରେ କିଛି ତ୍ରୁଟି ଦେଖାଯାଏ ତାହାଲେ ତୋ ମୁଣ୍ଡ ମୁଁ କାଟିଦେବି ।

ଉଗ୍ରସେନ କହିଲେ -ମଣିମା ନିଶ୍ଚିତ ଆପଣଂକ ଆଦେଶ ମୁଁ ପାଳନ କରିବି ।ବନ୍ଦୀଘରେ ଦିନରାତି ବୀର ବାଜା ବାଜୁଥାଏ ।ଯାମଳା ଘଣ୍ଟ

ଘନ ଘନ ବାଜୁଥାଏ ।ବେଦ ବାଦ୍ୟ ଯାହା କଂସ ରାଜାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ରେ ଥିଲା କଂସ ଆଦେଶରେ ସେହି ବାଦ୍ୟ ସବୁ ବନ୍ଦୀ ଘରେ ବାଜିଲା ।ଦେବଗଣ ସମସ୍ତେ ଭାବିଲେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର କି ଲୀଳା ବନ୍ଦୀ ଘର ସତରେ କଅଣ ମନ୍ଦିର ହୋଇଗଲା କି ?।ଦେବବାଦ୍ୟ ବନ୍ଦୀ ଘରେ ବାଜିବାରୁ ଦେବତା ,ଅକ୍ରୁର , ବସୁଦେବ ଓ ଦେଵକୀ ସମସ୍ତେ ହରଷ ହୋଇଲେ ।

ପରୀକ୍ଷିତ ରାଜା ଶୁକମୁନି ଙ୍କୁ ପଚାରିଲି ଭୋଦେଵ !ଦେବକୀର

ସାତ ଗର୍ଭ ହୋଇଥିଲା କିନ୍ତୁ କୌଣସି ଗର୍ଭରେ ଏପରି ଦେଵ ବାଦ୍ୟ ବାଜି ନଥିଲା ?ଏବେ ଦେବକୀର ଅଷ୍ଟମ ଗର୍ଭ ,ଏହି ଅଷ୍ଟମ ଗର୍ଭରେ କାହିଁକି ଦେବ ବାଦ୍ୟ ସହ ବୀର ବାଦ୍ୟ ବାଜିବା ପାଇଁ କଂସ ଆଦେଶ ଦେଲା ?।ଏସବୁ ବିଷୟ ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ ।

ଶୁକଦେଵ କହିଲେ ହେ ରାଜନ ! ଯେଉଁଦିନ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ

ଦେଵକୀ ଙ୍କର ଗର୍ଭରେ ରହିଲେ ସେହିଦିନ ମନ୍ତ୍ରୀ ଅକ୍ରୁର କଂସ କୁ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଥିଲେ ଯେ ରାଜ୍ୟ ର ଏକଛତ୍ର ପତି ରାଜା ଆପଣ ।ଆମ ରାଜ୍ୟରେ ରାଜା ଅଛନ୍ତି କି ନାହାନ୍ତି ତା ଲୋକ ମାନେ ଜାଣିବେ କିପରି?।ଯଦି ରାଜା ନଗରରେ ଥିବେ ତେବେ ଆମେ ବୀର ବାଦ୍ୟ ସହ ଦେବବାଦ୍ୟ ବଜାଇବା ।ଯଦି ଆପଣ ନଗର ଛାଡି ଅନ୍ୟ କୁଆଡେ ଯାଆନ୍ତି ତାହାଲେ ସେଇଦିନ ବୀର ବାଦ୍ୟ ବଜାଯିବ ନାହିଁ ।ମନ୍ତ୍ରୀ ଅକ୍ରୁରଙ୍କଅସଲ କଥାକୁ କଂସବୁଝି ନପାରି ସହମତି ପ୍ରକାଶ କଲା ଓ ସେହି ଦିନଠାରୁ କଂସ ବୀର ବାଦ୍ୟ ଓ ଦେବ ବାଦ୍ୟ ବଜାଇବା ପାଇଁ ଆଦେଶ ଦେଲା ।

ବନ୍ଦୀଘରେ ବ୍ରହ୍ମା ଆତ୍ମା କୁ ଲୟ କରି ବେଦ କୁ ପଢ଼ନ୍ତି ।କିନ୍ତୁ କଂସ ଏହା ଜାଣି ପାରେ ନାହିଁ ।କଂସ ସର୍ବଦା ନିଜ ଶତ୍ରୁ କଥା ଭାବୁଥାଏ ।

" ପୁଣ୍ୟବତୀ ଦେଵକୀ ଯେ ଅଟଇଟି ଧନ୍ୟ

ନୋହିଲେ ବନ୍ଦୀଘରେ କି ବାଜେ ଘନ ଘନ "

କ୍ରମଶଃ ...............

ହରିବଂଶ ( ଭାଗ -୨୮)

ହରିବଂଶ ( ଭାଗ -୨୮)