ପୁରୁଷ ପ୍ରାଣ ଓ ଆପାନ ରୂପେ ଅଧିଷ୍ଠିତ ଇତ୍ୟାଦିରୂପେ ଯୁକ୍ତି ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି ଶ୍ରୁତି ଯାହାର ଅସ୍ଥିତ୍ୱ ପ୍ରତିପାଦନ କରୁଅଛି ,ସେହି ସଂସାର ଅନ୍ଧକାର ନାଶକାରୀ ହରିଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରୁଅଛି ।ହେ ପ୍ରଭୁ !ଆପଣ ଙ୍କ ନାମ ,ଗୁଣ ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର କରିବାରେ ଯଦି କିଛି ତ୍ରୁଟି ରହି ଯାଉଥାଏ ତାହାଲେ ଏ ଅଧମକୁ କ୍ଷମା କରିବା ହେବେ ।।ଜୟ ଶ୍ରୀହରି।।

#ନନ୍ଦପୁର_ନିର୍ମାଣ_ଓ_କଂସର_ଶୂନ୍ୟବାଣୀ_ଶ୍ରବଣ🌹🌹

*************************************

ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ଶୁକମୁନିଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ ଭୋଦେଵ !ବିଶ୍ୱକର୍ମା

ଯେଉଁ ଗୃହ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲା ,ସେ କଥା ନନ୍ଦ ଜାଣିଥିଲା ନା ଜାଣି ନଥିଲା ମୋତେ ବିସ୍ତାର କରି କୁହନ୍ତୁ ?।ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନ ର ଉତ୍ତର ଦେଇ ଶୁକମୁନି କହିଲେ ହେ ରାଜନ ମୁଁ ଯାହା କହୁଛି ମନଦେଇ ଶୁଣନ୍ତୁ ।ଶୁକମୁନି କହିଲେ .............!

ମାୟାଧରଙ୍କ ମାୟାରେ ଯଶୋଦା ଅଚେତ ଅବସ୍ଥାରେ ପଡି ଥାଆନ୍ତି।ପ୍ରଭୁ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ନିଜେଯାଇ ଯଶୋଦା କୋଳରେ ଶୋଇ ଗଲେ ।ଯଶୋଦା ଙ୍କ ହାତରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ର ଚୁଡ଼ି ନାରାୟଣ ଖଞ୍ଜି ଦେଲେ ।ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଚୁଡ଼ି ରେ ଯଶୋଦାଙ୍କର ହସ୍ତ ଶୋଭା ପାଉ ଥାଏ ।ପ୍ରଭୁ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଳଙ୍କାର ଯାହା ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀଲୋକ ପିନ୍ଧିଲେ ସୁନ୍ଦର ଦିଶେ ସେ ସବୁ ଯଶୋଦାଙ୍କ ଶରୀରରେ ଖଞ୍ଜି ଦେଲେ ।ରତ୍ନ ନୀଳ ପାଟ ଯଶୋଦା ମାତାଙ୍କୁ ପିନ୍ଧାଇ ଦେଲେ ।

ଏସବୁ ପିନ୍ଧିଲା ପରେ ଯଶୋଦା ଯୁବତୀ ସ୍ତ୍ରୀ ସମାନ ଦେଖା ଗଲେ ।ତାଙ୍କର ତେଜ ଫୁଟି ଉଠିଲା ।ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ନନ୍ଦ ଯେଉଁ ଗୃହରେ ରହୁଥିଲା ସେହି ଗୃହକୁ ଲଗାଇ ଏକ କୋଟି ନବେ ଲକ୍ଷ ଗୃହ ବିଶ୍ୱକର୍ମା କହି ନିର୍ମାଣ କରିଦେଲେ ।ସବୁ ଗୃହ

ରେ ଅଷ୍ଟ ରତ୍ନରେ ଶୋଭା ପାଉଥାଏ ।

ବସୁଦେବ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ ଯଶୋଦାଙ୍କ କୋଳରେ ଛାଡ଼ିଦେଇ ଚାଲିଯିବା ପରେ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଙ୍କୁ ଡକାଇ ନିଜ ପାଇଁ

ରତ୍ନ ମଣ୍ଡିତ ଶ୍ଵେତ ଚାମର ,ମୟୁରକଣ୍ଠ ଚାନ୍ଦୁଆ ନିର୍ମାଣ କରିବା ପାଇଁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ ।ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଏ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ନେଇ

ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଖରେ ଖଞ୍ଜିଦେଲେ ।

ବିଷ୍ଣୁ ଭଗବାନଙ୍କ ମାୟାରେ ଯଶୋଦା ମୋହ ଯାଇଥିଲେ ।ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସରିଗଲା ପରେ ବିଷ୍ଣୁ ଭଗବାନ ଯଶୋଦାଙ୍କ ନିକଟରୁ ମୋହ କୁ କାଢ଼ିନେଲେ ।କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ଜାଣି ପାରିଲେ ଯେ ମାତା ଯଶୋଦାଙ୍କର ଜାଗ୍ରତ ଅବସ୍ଥା ଆସିଗଲାଣି ଏଣୁ ଖୁବ ଯୋରରେ କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।ଛୋଟ ଶିଶୁର କ୍ରନ୍ଦନ ଯଶୋଦା ଶୁଣିପାରି ଶିଶୁ ଆଡକୁ ଚାହିଁଲେ ।ଦେଖିଲେ ଯଶୋଦା ଶିଶୁ ଟିକୁ ଓ କହିଲେ ଏପରି ସୁନ୍ଦର ଛୁଆ ତିନି ଲୋକରେ ନଥିବ ।ଯଶୋଦା ଭଲ ଭାବେ ଦେଖିଲେ ଛୁଆ କୁ ଓ କହିଲେ ଏ କଅଣ ?ମୁଁ ,ତ ଝିଅ ଟିଏ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲି କିନ୍ତୁ ଏ ଝିଅ ନୁହେଁ ପୁଅ !ଯଶୋଦାଙ୍କ ମନରେ ଆନନ୍ଦ ର ଲହରୀ ଖେଳିଗଲା ।ଏତେଦିନ ପରେ ଭଗବାନ ମୋ କୋଳରେ ପୁଅ ଟି ଏ ଦେଇଛନ୍ତି ।ଖୁସି ହୋଇଗଲେ ଯଶୋଦା ଓ ଭଗବାନଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ

ଙ୍କୁ ପ୍ରଣିପାତ କରିଛନ୍ତି !।

ଯଶୋଦା ପ୍ରସବ ସମୟରେ ନନ୍ଦ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ନଥିଲେ ।ଏହି

ସମୟରେ ନନ୍ଦ ଗୋପପୁର କୁ ଯାଇଥିଲେ ।ଗୋପରୁ ଘରକୁ ଆସିବା ବାଟରେ ଶୁଣିବାକୁ ପାଇଲେ ଯେ ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ହୋଇଛି ।ନନ୍ଦର ପୁତ୍ର ହୋଇଛି ଏକଥା ଗୋପପୁର ର ସମସ୍ତ ଗୋପାଳ ମାନେ ଜାଣିଗଲେ।ଗୋପ ଗଉଡ଼ ହାତରେ ମୃଦଙ୍ଗ ଓ କୁବୁଜା ଧରି ନନ୍ଦର ଦ୍ୱାରରେ ପହଁଞ୍ଚି ଗଲେ ।ସମସ୍ତ ଗୋପାଳ ମାନେ ନନ୍ଦର ପୁଅକୁ ଦେଖିଲେ ।ଷୋଳ ସହସ୍ର ଗୋପାଳୁଣୀ ମାନେ ଧାଇଁ ଆସିଲେ ନନ୍ଦ ପୁଅକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ।ଗୋପାଳୁଣୀ ମାନେ ପରସ୍ପର ଭିତ୍ତରେ କଥା ହେଉଥାନ୍ତି !"ଯଶୋଦା ବହୁତ ଭାଗ୍ୟବତୀ ,ନହେଲେ ଏତେ ସୁନ୍ଦର ପୁତ୍ର କୁ କିପରି ଜନ୍ମ କଲା ।ଆଉ କିଏ କହିଲା "ନଣନ୍ଦ ମୋତେ ତୁମ ପ୍ରସବ କଥା କହି ନଥାନ୍ତ ?କେତେବେଳେ ତୁମର ଏ ପୁଅ ହେଲା ଗୋ ନଣନ୍ଦ ?

ଏହିପରି ଗୋପାଳୁଣୀ ମାନେ ଯଶୋଦାଙ୍କୁ ପଚାରୁ ଥାଆନ୍ତି ।

ବଉଳା ,ନନ୍ଦିନୀ ଓ ସୁରଭି ଗାଈ ଦୁଗଧ ଦେବାପାଇଁ ନନ୍ଦ ଦ୍ୱାର କୁ ଆସିଲେ ।କିଏ ପାଣି ସହିତ ରତ୍ନ ପାତିଆ ଆଣି ନାଭି କାଟିବା ପାଇଁ କହିଲେ ।ଜଣେ ଗୋପୀ ଅନ୍ତୁଡ଼ି ସଜାଇ ଦେଲା ।ଆଉ ଜଣେ ଗୋପୀ ଅଗୁରୁ ରେ ଅନ୍ତୁଡ଼ି ଜାଲିଦେଲା ।ଜଣେ ଜଣ କରି ଗୋପୀ ମାନେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ସେବାରେ ଲାଗି ପଡିଲେ ।ଗୋପାଙ୍ଗନା ଙ୍କ ମନରେ ଆନନ୍ଦର ଲହରୀ ଖେଳିଗଲା।

ପଦ୍ମନେତ୍ର ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭୂମିରେ ପଡିରହି ଗୋପୀ ମାନଙ୍କ

ମୁହଁକୁ ଚାହିଁଥାନ୍ତି।ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ମନରେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି ଯେ

ଏହି ଗୋପୀ ମାନଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମା ମୋ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ରେ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି।

ନନ୍ଦ ଗୋପପୁର ରୁ ଆସିଲା ବେଳେ ଶୁଣିଥିଲା ତାର ପୁତ୍ର ହୋଇଛି ।ଗୋପପୁର ରୁ ନନ୍ଦ ଆସିବା ବାଟରେ ନନ୍ଦର ଗୋଗୋଷ୍ଠ ।ନନ୍ଦ ଭାବିଲା ଗୋଗୋଷ୍ଠ ହୋଇ ଘରକୁ ଯିବି ।ଗୋଗୋଷ୍ଠ କାମ ସାରି ନନ୍ଦ ଘରକୁ ଆସିବା ବାଟରେ ନନ୍ଦ ପିନ୍ଧା ବସନ ସବୁ ହଠାତ ବଦଳି ଗଲା ।ସେ ପିନ୍ଧିଥିବା ଚିରା ଲୁଗା ସବୁ ପାଟ ବସ୍ତ୍ର ହୋଇଗଲା ।ନନ୍ଦର ଶରୀର ରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ହାର ରେ ଶୋଭା ପାଇଲା ।ପାଟବସ୍ତ୍ର ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରେ ଖଞ୍ଜିତ ହୋଇ ନନ୍ଦ ଯୁବକ ପରି ଦେଖା ଯାଉଥାଏ ।

"ନନ୍ଦ ବିଚାରଇ ସବୁକାଳେ ଦୁଃଖ ମୋର

ଏମନ୍ତ ମାୟା କରିଣ ଛନ୍ତି ଚକ୍ରଧର "।

ଲୋକମାନେ ମନ୍ଦିରକୁ ଦର୍ଶନ କରିବାପାଇଁ ଯେପରି ଯାଆନ୍ତି ,

ସେହିଭଳି ନନ୍ଦ ଘରେ ନନ୍ଦ ପୁଅକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଗୋପପୁର ବାସୀ ଧାଡ଼ି ଲାଗି ଦର୍ଶନ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆସୁଥାନ୍ତି ।

ଏହାପରେ ସମସ୍ତ ଗୋପିବାସୀ ଙ୍କୁ ଆଡ଼କରି ନନ୍ଦ ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ

ଦେଖିବାକୁ ଗଲା ।ସାତ ଶହ ପଚାଶ ବର୍ଷ ପରେ ମୋର ପୁଅ

ହୋଇଛି !ଏହାକହୁଥାଏ ଓ ଆନନ୍ଦିତ ବି ହେଉଥାଏ ନନ୍ଦ ।

ନନ୍ଦ ଯାଇ ପୁତ୍ରକୁ ଦେଖିଲା ଓ ମନେ ମନେ କହିଲା -"ଏ ମାଟି ରେ ଜନ୍ମ ହୋଇ ପଡିରହିଥିବା ବାଳୁତ କୁମର ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରଭୁ ଚକ୍ରଧର ।ଏ ବାଳକ ସାଧାରଣ ବାଳକ ନୁହଁନ୍ତି !ନନ୍ଦ ତାଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟି ଯୋଗେ ଦେଖିପାରିଲେ ପରଂବ୍ରହ୍ମ ଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ଙ୍କୁ ।ପରଂବ୍ରହ୍ମଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ଦର୍ଶନ କରିବା ମାତ୍ରେ ତାଙ୍କର ସବୁ ଦୁଃଖକଷ୍ଟ ଦୂର ହୋଇଗଲା ।ନନ୍ଦଙ୍କର ବୃଦ୍ଧା ଅବସ୍ଥା ଚାଲିଗଲା।ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇ ତାଙ୍କର ଯୁବକ ଅବସ୍ଥା ଫେରି ଆସିଲା ।

"ନନ୍ଦ ସିନା ବୃଦ୍ଧା ବସ୍ଥା ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ଦରଶନେ ନବଯୁବା ହେଲା "।

ଶହେବର୍ଷ ଲୋକଙ୍କ ମୁହଁ ଦେଖିବାକୁ ଯେପରି ନନ୍ଦଙ୍କ ମୁହଁ ସେହିପରି ଦେଖାଗଲା ।ନନ୍ଦ ଯୁବକତ୍ୱ ପାଇ ଚିନ୍ତାକଲା ଏସବୁ ମାୟାଧରଙ୍କ ମାୟା ନିଶ୍ଚିତ ।ପୁଅକୁଦେଖି ନନ୍ଦ ଙ୍କର ପଞ୍ଚ ମନ ଖୁସି ହୋଇଗଲା ।ଯଶୋଦାଙ୍କୁ କିଛି ସମୟଚାହିଁଲେ ନନ୍ଦ ଓ କହିଲେ ହେ ଯଶୋଦେ ତୁମେ ସାଧୁଜନ ଓ ତୁମେ ସୁଲକ୍ଷଣୀ ଅଟ।ତୁମେ ଏଥର ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କହିପାରିବ ଯେ ତୁମେ ପୁତ୍ରବତୀ ନାରୀ ।ଏହି ପୁଅକୁ ପାଇଲା ପରେ ଆମର ସବୁ ଦୁଃଖକଷ୍ଟ ଉଭେଇ ଯିବ ଯଶୋଦା ।

"ଯଶୋଦାଙ୍କୁ ଚାହିଁ ନନ୍ଦ ବୋଲେ ପୁଣି ପୁଣି

ସାଧୁ ,ସାଧୁ ,ଯଶୋଦା ଗୋ ତୁହି ସୁଲକ୍ଷଣୀ "।

ଯଶୋଦା ହସ ମିଶ୍ରିତ ଅଭିମାନ ରେ ସ୍ୱାମୀ ନନ୍ଦଙ୍କୁ କହିଲେ "

ତୁମେ ଏ କଅଣ କଲ ସ୍ୱାମୀ ,ନଗଣାଇ କାହିଁକି ମୋ ପୁଅକୁ ଦେଖିଲ ?।ମୋ ପୁତ୍ରକୁ ମୂଳା ଗଣ୍ଡ ଦୋଷ ଲାଗିଛି କି ଲାଗିନାହିଁ

ନ ଗଣାଇ ପୁଅକୁ ଦେଖିଦେଲ ?

ଯଶୋଦାଙ୍କୁ ନନ୍ଦ କହିଲେ "ଆଗୋ ଯଶୋଦେ ମୁଁ ପୁରାଣରୁ ଶୁଣିଛି ଓ ପୁରାଣରେ ଲେଖାବି ହୋଇଛି "ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ହେବା ମାତ୍ରେ ନାଡ଼ ଲାଗିଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ପୁତ୍ରକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ ।ପୁତ୍ର ମୁହଁକୁ ଦେଖି ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଦାନ କରିବା ବିଧେୟ ।ଯେଉଁଘରେ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମନିଏ ସେଠାରେ ପୁତ୍ର ମୁହଁକୁ ଚାହିଁଲେ ,ସାତଜନ୍ମର ଅପୁତ୍ରିକ ଦୋଷ ଖଣ୍ଡନ ହୁଏ ।

"ପୁତ୍ରର ମୁହଁ ଚାହିଁଲେ ଜନମ ଗୃହର

ଅପୁତ୍ରିକ ଦୋଷ ଯାଏ ସପତ ଜନ୍ମର"।

ଏହାପରେ ସୁନାର ପାତିଆ ସାହାଯ୍ୟରେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କର ନାଭି ଛେଦନ କରାଯାଇ ଦେଵଦାରୁ କାଠ ରେ ଏ ନ୍ତୁଡ଼ି ଜାଲିଥିଲେ ମାଆ ଯଶୋଦା ।ଅଗୁରୁ ,ଚନ୍ଦନ ,କର୍ପୂର ଓ ଦେଵଦାରୁ ଆଦି ନିଆଁ ରେ ପକାଇ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମାତା ଯଶୋଦା କୋଳରେ ଧରି ଜନ୍ମ ସେକ ଦେଲେ ।

କ୍ରମଶଃ ............................

ହରିବଂଶ ( ଭାଗ -୩୪)

ହରିବଂଶ🌹🌹( ଭାଗ -୩୪)