ମୁଁ ପ୍ରାଣ ,ମୁଁ ବାକ୍ୟ ,ମୁଁ ଶ୍ରଵଣା ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ,ମୁଁ ମନ ,ମୁଁ ବୁଦ୍ଧି , ଅଥବା ପୃଥକ ରୂପେ ଓ ସମସ୍ତ ରୂପେ ମୁଁ ପ୍ରାଣାଦି ରୂପରେ ବିଦ୍ୟମାନ ।ଏହିପରି ଆଲୋଚନା କରି ,"ମୁଁ , ସେହି"ଏହି ପ୍ରକାରରେ ଯାହାଙ୍କୁ ଜାଣିବାକୁ ହୁଏ ,ସେହି ସଂସାର ଅନ୍ଧକାର ନାଶକାରୀ ହରିଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରୁଅଛି ।ହେ ପ୍ରଭୁ !ଆପଣଙ୍କ ନାମ ଗୁଣ ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର କରିବାରେ ଯଦି କୌଣସି ଠାରେ ତ୍ରୁଟି ରହି ଯାଉଥାଏ ତେବେ ଏ ଅଧମକୁ କ୍ଷମା କରିବା ହେବେ ।

।।ଜୟ ଶ୍ରୀହରି।।🌹🌹

ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ଶୁକମୁନିଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ ହେ ବ୍ୟାସ ସୁତ !ବସୁଦେବ ଗୋପପୁର ରୁ କନ୍ୟାକୁ ଆଣି ମଥୁରା କୁ ଆସିଲା , ପୁଣି ବନ୍ଦୀଘରକୁ ଗଲା କିପରି ?ଏ ବିଷୟରେ ମୋତେ ବିସ୍ତାର କରି କୁହନ୍ତୁ ?।ଶୁକଦେଵ କହିଲେ ହେ ରାଜନ ! ମୁଁ ଯାହା ଶୁଣିଛି ତାହା ତୁମ ଆଗରେ କହୁଛି ।ଶୁକମୁନି କହିଲେ .......

ଅନ୍ଧକାର ରାତ୍ରି ।ବସୁଦେବ କନ୍ୟା ରୂପୀ ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ଖଟୁଲିରେ ଭର୍ତ୍ତି କରି ମୁଣ୍ଡରେ ମୁଣ୍ଡାଇ ନନ୍ଦ ମନ୍ଦିର ରୁ ବାହାରି ଆସିଲା ।

ମଥୁରା ନଗରରେ ପହଁଞ୍ଚି ଗଲା ବସୁଦେବ ।ବସୁଦେବ ଦେଖିଲା

ମଥୁରା ନଗରର ସମସ୍ତ ଲୋକ ନିଦ୍ରିତ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛନ୍ତି ।ସମସ୍ତେ ଅଚେତ।କେହି ସଚେତ ଅବସ୍ଥାରେ ନାହାଁନ୍ତି ।ଯେଉଁ ବନ୍ଦୀଘରେ ଦେଵକୀ ଥିଲେ ,ବସୁଦେବ ସତର୍କତାର ସହିତ ବନ୍ଦୀଘରେ ପଶିଗଲେ ।ଦେଵକୀଙ୍କ ନିକଟରେ ଯେମିତି ବସୁଦେବ ପହଁଞ୍ଚି ଗଲେ ,ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ସମସ୍ତ କବାଟ ମାନ ଆପେ ଆପେ ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲା ।ବନ୍ଦୀଘରପୂର୍ବରୁ ଯେମିତି ଅବସ୍ଥା ଥିଲା ସେଇ ଅବସ୍ଥା ଫେରି ଆସିଲା ।ବସୁଦେବ , ଦେଵକୀ ଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ଯେଉଁଠାରେ ଦେଵକୀ ପ୍ରସବ କରିଥିଲେ ସେହିଠାରେ ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ନେଇ ଥୋଇଦେଲେ ।

"ଯେଉଁଠାରେ ଦେଵକୀଯେ କରିଛି ପ୍ରସବ

ସେଠାରେ ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ନେଇ ଥୋଏ ବସୁଦେବ"।

ଦେଵକୀ ,ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଦେଖି ଖୁସି ହୋଇଗଲେ ।ଦେଵକୀ ପଚାରିଲେ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ !ଆମ ପୁତ୍ରକୁ ନେଇ ଗୋପପୁର ରେ ମୋ ମିତ୍ରାଣୀ ଙ୍କ ପାଖରେ ଛାଡି ଆସିଲ ତ ?।ବସୁଦେବ କହିଲେ ଶୁଣ ଦେଵକୀ ମୁଁ ବାଟରେ ବହୁତ ବିପଦ ଦେଖାଦେଲା।ପ୍ରଥମେ ଉଗ୍ରସେନ ସହିତ ମୋର ବହୁତ କଟାଳ ହେଲା ।ବହୁ ବିନୟ କରି କହିଲି ତାକୁ ।ମୋ ବିନୟ ଶୁଣି ସେ ମୋତେ ବାଟ ଛାଡିଦେଲା ।ଯମୁନା ନଦୀ ନିକଟରେ ପୁଣି ମୁଁ ସଂକଟରେ ପଡ଼ିଗଲି ।କୃଷ୍ଣ ନାମ ଧରି ଯମୁନା ନଦୀ ପାର ହେଲି ।ଗୋପପୁରରେ ପ୍ରବେଶ କଲି ।ଗ୍ରାମର ବାହାରେ ଗୋଟିଏ ଘର ଥିଲା ।ସେହି ଗୋଟିକିଆ ଘରୁ ସଦ୍ୟ ଜାତ କନ୍ୟାର କୁଆଁ କୁଆଁ ସ୍ୱର ଶୁଣିଲି ।ସେହି ଘରେ ପ୍ରସବ କରିଥିବା ସ୍ତ୍ରୀ ଲୋକ ପାଖରେ ଆମ ପୁତ୍ରକୁ ଥୋଇଦେଇ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା ଦୁହିତାକୁ ଧରି ଆସିଲି ।ଯେଉଁ ସ୍ତ୍ରୀ ଲୋକ ପାଖରେ ଆମ ପୁଅକୁ ଛାଡି ଆସିଲି ସେ ସ୍ତ୍ରୀ ଲୋକର ଜାତି ର ମୁଁ ଜାଣି ନାହିଁ ?।ଦେବକୀ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ କହିଲେ "ଜାତି ରୁ କଅଣ ମିଳିବ ସ୍ୱାମୀ ,ଆମ ପୁଅ ସେଇଠାରେ ବଞ୍ଚି ରହିଥାଉ ।ବସୁଦେବଙ୍କ ଠାରୁ ସମସ୍ତ କଥା ଶୁଣି ସାରିଲା ପରେ ଦେଵକୀ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ ।

ମାୟାଧର ପୁଣି ମାୟା ରଚନା କଲେ ।ଦେଵକୀ ଓ ବସୁଦେବ ଙ୍କ ଦେହରେ ବନ୍ଧନ ଲାଗିଲା ।ବେକରେ ଜିଞ୍ଜିର ଓ ପାଦରେ ଲୁହାର ବଳା ।ଦୁହିଁଙ୍କ ହସ୍ତପଦ ବନ୍ଧନ ଅବସ୍ଥାରେ ....

ତଥାପି ରାତି ପାହି ନଥାଏ ।କିଛି ସମୟ ପରେ ରାତି ପାହିଲା ।

ଯେମିତି ରାତି ପାହିଛି ବନ୍ଦୀଘରେ ସଦ୍ୟଜାତ କନ୍ୟା ର କୁଆଁ କୁଆଁ ରାଵ ଛାଡିଲା ।ପ୍ରହରୀ ମାନେ କୁଆଁ କୁଆଁ ରାଵ ଶୁଣି ସଂଗେ ସଂଗେ ଉଠି ପଡିଲେ ।କଂସାସୁର ର ନିଦରୁ ଉଠି ନିଜ ସିଂହାସନ ଉପରେ ବସିଛି ।ଦ୍ରୁମିଳା ନନ୍ଦନ ଆସ୍ଥାନ ଜମାଇ ଜଗତି ଉପରେ ବସିଥାଏ ।ତଳେ ସକଳ ଦେବଗଣ ଠିଆ ହୋଇଥାନ୍ତି। ଅକ୍ରୁର ,କେବଳ କଂସ ନିକଟରେ ବସିଥାଏ ଓ ସର୍ଵଦା କୃଷ୍ଣ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥାଏ ।

କଂସାସୁର ନିଜ ଆସ୍ଥାନ ଉପରେ ବସି ମନ୍ତ୍ରୀ ଅକ୍ରୁରଙ୍କ ସହିତ ଆଲୋଚନା କରୁଥିବା ସମୟରେ ହଠାତ ଡଗର ସେଠାରେ ପ୍ରବେଶ ହୋଇ କହିଲା ମଣିମା !ଦେବକୀ ଙ୍କର ଅଷ୍ଟମ ଗର୍ଭ ଜାତ ହୋଇଛି ।କଂସ ଡଗର ଠାରୁ ଏ ଖବର ଶୁଣି ହରଷ ହୋଇଗଲା ।କଂସ ଆଦେଶ...ଉଗ୍ରସେନ କୁ ମୋ ନିକଟକୁ ପଠାଇ ଦେ ଡଗର ।ଡଗର ସଂଗେ ସଂଗେ ଯାଇ ଉଗ୍ରସେନ ଙ୍କୁ

ଧରି କଂସ ନିକଟରେ ..!।

କଂସ ପଚାରିଲା ଉଗ୍ରସେନ କୁ ବନ୍ଦୀଘରେ କେତେବେଳେ ଦେଵକୀ ପ୍ରସବ କଲା ମୋତେ କହ ଉଗ୍ରସେନ ।ଉଗ୍ରସେନ କହିଲା -ନୃପବର !ସକାଳୁ ,ସକାଳୁ ଦେଵକୀ ପ୍ରସବ କରିବା ଜଣାଗଲା ।ମୁଁ ବନ୍ଦୀଘର ଦ୍ୱାର ବନ୍ଧ ରେ ଥାଇ ଛୁଆର କ୍ରନ୍ଦନ ଶୁଣି ପାରିଲି ।କଂସ ,ଉଗ୍ରସେନ କହିଲା -ଦେଵକୀ ମୋର ପ୍ରିୟତମା ଭଉଣୀ ।ସେ କହିଥିଲା ଅଷ୍ଟମ ଗର୍ଭର ସନ୍ତାନକୁ ମୋ ହସ୍ତରେ ଟେକିଦେଵ ।

"ପ୍ରିୟତମା ଭଗ୍ନୀ ମୋର ନୁହେଁକି ଦେଵକୀ

ଅଷ୍ଟମ ଗର୍ଭ ଜନମ ଦେବ ମୋତେ ଡାକି "।

ଆଜି ସେ ଦେଵକୀ ମୋ ଭଉଣୀ କି ନାହିଁ ଜଣାପଡିବ ।ପୂର୍ବରୁ

ତା'ର ଛଅ ଗର୍ଭ ରୁ ଜନ୍ମିତ ସନ୍ତାନ କୁ ମୋ ହସ୍ତରେ ଟେକି ଦେଇଥିଲା ।ଆଉ ସପ୍ତମ ଗର୍ଭ ଦେବକୀର ପେଟରୁ ଉଭେଇ ଗଲା ।ଏବେ ଅଷ୍ଟମ ଗର୍ଭ ଦେବକୀ ଜନ୍ମ ଦେଇଛି ...ବିଳମ୍ବ କାହିଁକି କରୁଛି ଦେଵକୀ ?।ଉଗ୍ରସେନ ଶୁଣ !ତୁମେ ଯାଇ ଦେଵକୀ ଓ ବସୁଦେବକୁ ଧରିଆଣ ?।କଂସର ଆଜ୍ଞା ପାଇ ଉଗ୍ରସେନ ତରତର ହୋଇ ବନ୍ଦୀଘରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଦେଵକୀ ରହୁଥିବା ଘର କବାଟକୁ ଖୋଲିବା ପାଇଁ କହିଲା ।ଉଗ୍ରସେନ ବସୁଦେବ ଓ ଦେଵକୀ ଙ୍କୁ କହିଲା "କଂସାସୁର ତୁମ ଦୁଇ ଜଣଙ୍କୁ ମୋ ହାତରେ ଡକାଇଛନ୍ତି ।ଆଉ ଡେରି ନକରି ମୋ ସହିତ ଶୀଘ୍ର ଆସ ।

"ଆସ ଆସ ବେଗ ହୋଇ ତୁମ୍ଭେ ବେନି ପ୍ରାଣୀ

ଯାହା ଅର୍ଜିଅଛ ତାହା ଭୁଞ୍ଜିବଟି ପୁଣି "।

ଦେଵକୀ କହିଲେ ପିତା ତୁମେ ଏହି ବାଳା କୁ ରକ୍ଷାକର ।ଉଗ୍ରସେନ କହିଲେ ମୋର ଏତେ ଶକ୍ତି କାହିଁ ଝିଅ ?ତୁ ଶ୍ରୀହରି ଙ୍କୁ ଡାକେ ସେହିଁ ରଖିବେ ।ବସୁଦେବ ,ଦେବକୀ ବନ୍ଦୀଘରୁ ବାହାର ହେଲେ ।ଦେବକୀ ହାତରେ ଧରିଲେ କନ୍ୟାକୁ ।ବନ୍ଦୀ ଘରୁ କଂସ ନିକଟକୁ ଆସିବା ବାଟରେ ଦେଵକୀ ଚକ୍ରପାଣି ଙ୍କୁ ସ୍ମରଣା କରି କରି ଆସୁଥାଆନ୍ତି ।ଦେବକୀ ଓ ବସୁଦେବ ଙ୍କ ହସ୍ତପଦ ବନ୍ଧା ହୋଇଥାଏ।ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେକନ୍ୟାକୁ ଧରି କଂସ ନିକଟରେ ପହଁଞ୍ଚି ଗଲେ ବସୁଦେବ ଓ ଦେଵକୀ ।

ଦେଵକୀ ଓ ବସୁଦେବଙ୍କୁ ଦେଖି କଂସ ଖୁସି ହୋଇଗଲା ।ତାଙ୍କ

ହସ୍ତପଦରୁ ବନ୍ଧନ ଖୋଲି ଦେବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲା କଂସାସୁର ।ଆଦେଶ ପାଇ ସେନାପତି ଦେଵକୀ ଓ ବସୁଦେବଙ୍କୁ ବନ୍ଧନ

ମୁକ୍ତ କଲା।

କଂସ କହିଲା ଭଉଣୀ ଦେବକୀ ତୋ ଠାରୁ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା ଏହି ଅଷ୍ଟମ ଗର୍ଭର ନନ୍ଦନ କୁ ମୋ ହସ୍ତରେ ଦେଇ ଦେ ?,ମୋର

ଶତ୍ରୁ ସିଏ ?ମୋର ମୃତ୍ୟୁ ସିଏ ?।ମୁଁ ତାକୁ ଖଡ୍ଗ ସାହାଯ୍ୟ ରେ ହାଣୀ ଦୁଇଖଣ୍ଡ କରିଦେବି ।

ଦେବକୀ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦିଗୋଟିଏ ହସ୍ତରେ ଶିଶୁଟିକୁ ଧରି ଅନ୍ୟ ହସ୍ତରେ କଂସର ପଦ ଧାରଣ କଲା ଦେବକୀ ଓ କହିଲା "ଭ୍ରାତା ! ଅନେକ କଷ୍ଟ ଦେଲୁଣି ତୋର ଏହି ଅଭାଗିନୀ ଭଗ୍ନୀଟିକୁ । ଏଇଟି କନ୍ୟା । ୟେ ତୋର କି କ୍ଷତି କରି ପାରିବ ? ଆଠ ଆଠଟି ଗର୍ଭ ପରେ ଆଉ ମୁଁ ଗର୍ଭଧାରଣ କରିବି ସେ ଆଶା ନାହିଁ ।

"ଆଉ ବୟସ ମୋର କାହିଁ ,

ପାରିବି ପୁତ୍ର ଉପୁଜାଇ ?”

ଜୀବନ ହେଉ ମୋର ଧିକ ,

ଦୁହିତା ଦାନ ଦେଇ ରଖ ।

ସଙ୍ଖାଳି ହେଉ ବୃଦ୍ଧ କାଳେ ,

ପଡୁଛି ତୋର ପାଦ ତଳେ ।”(ଭାଗବତ)

ଦେଵକୀ ,କଂସକୁ କହିଲା ଭାଇ ମୋର ପୁତ୍ର ହୋଇଥିଲେ ସେ ତୋହର ଶତ୍ରୁ ହୋଇଥାନ୍ତା ,କିନ୍ତୁ ଏ କନ୍ୟା ।ନାରୀ ହୋଇ କେବେ ସେ ତୋ ସହିତ ଶତୁ ତା ଆଚରଣ କରିପାରିବ ନାହିଁ ?ତୁ ଯଦି ଏହି କନ୍ୟାକୁ ନମାରି ରଖିବୁ ତାହାଲେ ତାହାରି ମୁହଁ କୁ ଚାହିଁ ସବୁ ଦୁଃଖକଷ୍ଟ କୁ ଭୁଲିଯାଇ ବାକି ଜୀବନ ତକ ଆମେ ସ୍ୱାମୀ ସ୍ତ୍ରୀ ବଞ୍ଚୁଥିବୁ ।

"ଏହି ଦୁହିତା ଗୋଟିକୁ ମୋହର ରଖିଲେ

ଦୁଃଖ ପାଶୋରିଣ ଦିନ ବଞ୍ଚୁଥିବି ଭଲେ "।

ଦେବକୀଙ୍କର କଥା ଶୁଣି କଂସ କହିଲା ତୁ କନ୍ୟାକୁ ସାମାନ୍ୟ ଭାବିବୁ ନାହିଁ ଭଉଣୀ ।କନ୍ୟା କଅଣ କରିପାରେ ମୋ କଥା ଶୁଣୁ ....!

ସତ୍ୟ ଯୁଗର କଥା ।ବୈକୁଣ୍ଠ ରେ ପ୍ରଭୁ ଚକ୍ରଧର ଅତି

ହରଷ ରେ ଥାଆନ୍ତି ।ଏଣେ ମହିଷାସୁର କୁ ଅମର ବର ପ୍ରଦାନ କରାଗଲା ।ତା ଭୟରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଅସୁର ମାନେ ନିଜକୁ ଅସୁରକ୍ଷିତ ବୋଲି ଭାବିଲେ ।ମହିଷାସୁର ଭୟରେ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ଏକତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀହରି ଙ୍କ ଚରଣରେ ଶରଣ ପଶିଲେ ।ଗୋବିନ୍ଦ କହିଲେ ହେ ଦେବଗଣ !ତୁମ କିମ୍ପାଇ ଭୟ କରୁଅଛ ?ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ ହେ ପ୍ରଭୁ !କପିଳା ନନ୍ଦନ ମହିଷାସୁର ର ଦୌରାତ୍ମ ରେ ଆମ୍ଭେମାନେ ରହି ନପାରି ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ଆପଣଂକ ନିକଟରେ ଶରଣ ପଶିଛୁ ।ମହିଷାସୁର ବର ପାଇଛି ପୁରୁଷ ହସ୍ତରେ ସେ ମରିବ ନାହିଁ ?।ଦେବତା ମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଏମନ୍ତ କଥା ଶୁଣି ନାରାୟଣ ଉପାୟ ଚିନ୍ତିଲେ ।

ମରୁ ପର୍ବତରେ କୁ ଯାଇ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀହରି ଆତ୍ମାଯଜ୍ଞ କଲେ।ଆଶ୍ୱିନ ମାସ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥି ଚନ୍ଦ୍ରବାର ରେ ପ୍ରଭୁ ଚକ୍ରଧର ନିଜ

ଶରୀରରୁ ଦୁର୍ଗା ଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ ।ଦୁର୍ଗାଙ୍କ ଜନ୍ମ ଦେଇ କହିଲେ

ତୁମେ ମହିଷାସୁର କୁ ଯାଇ ବଧ କର ।

କଂସ କହିଲା ଦେଵକୀ ଙ୍କୁ "ତୋର ଏହି କନ୍ୟା ସ୍ତ୍ରୀ ରୂପରେ ଦୁର୍ଗା ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇଛି "ତାକୁ ସାମାନ୍ୟ ନାରୀ ବୋଲି କଂସ କେବେ ଭାବିନି କି ଭାବିବ ନାହିଁ ?।ହଁ ,ଦେଵକୀ ତୁ ଶୁଣୁ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀହର ଙ୍କର ଅନେକ ମାୟା ଅଛି ।ସ୍ତ୍ରୀ ରୂପ ଧାରଣ କରି ବୈ ଲୋଚନକୁ ପ୍ରଭୁ ମାଳତୀ ରୂପରେ ମାରିଛନ୍ତି ।ଏହି କନ୍ୟାଦୁର୍ଗା ରୂପରେ ମଥୁରାରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି ।

ଦେବକୀ କହିଲା ଭାଇ ତୁ ଯାହା ଭାବୁଛୁ ତାହା ସେପରି ନୁହେଁ ।

ଅସମୟରେ ଏହି କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଇଛି ।ଏହି କନ୍ୟାକୁ ଈଶ୍ୱର

ମଥୁରାକୁ ପଠାଇ ନାହାନ୍ତି ?,ଦେବକୀ କୋଳରେ କନ୍ୟାଟିକୁ ଧରି କଂସକୁ କହୁଥାନ୍ତି -ତୁ ଭାଇ ଏହି କନ୍ୟାକୁ ଛାଡି ଦେ !ସେ ତୋହର କିଛି ଅମଙ୍ଗଳ କରିବ ନାହିଁ ?।ଦେଵକୀ କନ୍ୟାଟି କୁ କୋଳରେ ଧରି କନ୍ୟାଟିକୁ ଭଲ ଭାବେ ଦେଖୁଥାଆନ୍ତି ।ଦେବକୀ କନ୍ୟାକୁ ଦେଖିବା ସମୟରେ କଂସ ,ଦେଵକୀ ନିକଟକୁ ଆସି କହିଲା ,"ଭଉଣୀ ଦେଖି କିପରି ତୋ କନ୍ୟା ଦେଖାଯାଉଛି ?। ଏହାକହି କଂସ ଦୁଇ ହାତ ବଢ଼ାଇ ଦେଵକୀଙ୍କୁ କନ୍ୟା ଦେଖିବ ବୋଲି ମାଗିଲା । କଂସ ହାତ ପ୍ରସାରଣ କଲା ।ଦେବକୀ ଡରି ଯାଇ ଦୁହିତାଟିକୁ କଂସ ହାତରେ ଦେଇଦେଲା ।

"ଏହାବୋଲି କଂସରାଜା କର ପ୍ରାସାରିଲା

ଦୁହିତା ଗୋଟି ଦେବକୀ ବଢ଼ାଇଣ ଦେଲା "।

କ୍ରମଶଃ...................

ହରିବଂଶ ( ଭାଗ -୩୫)

ହରିବଂଶ 🌹🌹( ଭାଗ -୩୫)