ମୁଁ ପ୍ରାଣ ନୁହେଁ ,ଦେହ ନୁହେଁ ,ବୁଦ୍ଧି ନୁହେଁ ,ଅହଙ୍କାର ନୁହେଁ ଯିଏ

ଜ୍ଞାନମୟ ପୁରୁଷ ସେହି ମୁଁ ଅଟେ ,ଏହି ପ୍ରକାରରେ ଯାହାଙ୍କୁ ଜାଣିବାକୁ ହୁଏ ,ସେହି ସଂସାର ଅନ୍ଧକାର ନାଶକାରୀ ହରିଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରୁଅଛି ।ହେ ପ୍ରଭୁ !ଆପଣଙ୍କ ନାମ ,ଗୁଣ ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର କରିବାରେ ଯଦି କୌଣସି ଠାରେ ତ୍ରୁଟି ରହିଯାଉଥାଏ ତେବେ ଏ ଅଧମ କୁ କ୍ଷମା କରିବା ହେବେ ।।ଜୟ ଶ୍ରୀହରି ।।🌹🌹

ଦେଵକୀଙ୍କ ଆଖିରେ ଲୁହର ବନ୍ୟା।ବସୁଦେବ ହତବାକ୍ ହୋଇ

କଂସ ନିକଟରେ ଠିଆ ହୋଇ ଦେଵକୀଙ୍କୁ ଚାହିଁ ରହିଥାନ୍ତି ଓ ମନେ ମନେ ଶ୍ରୀହରି ଙ୍କୁ ସ୍ମରଣା କରି କହୁଥାନ୍ତି "ବନମାଳୀ ସବୁ ସଂକଟରୁ ତୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରିଛୁ ,ଆଜି ଦେବକୀଙ୍କ ମାତୃତ୍ୱ ର ବିଳାପ ତୋ କାନରେ କ'ଣ ପଡୁନାହିଁ ?।ଉଗ୍ରସେନ ତଳକୁ ମୁହଁ କରି ଠିଆ ହୋଇଥାନ୍ତି ।

କଂସ ଦେଵକୀ ଆଡକୁ ହାତ ବଢ଼ାଇ ଦେଇ କନ୍ୟା କୁ ଦେଖିବା

ପାଇଁ ମାଗିଛି ।କଂସକୁ ମନା କରିବାର ସାହାସ ଦେବକୀଙ୍କ ପକ୍ଷେ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ ।ଦେଵକୀ ଅନ୍ତର ଫଟା କାନ୍ଦ ଆଖିରୁ ବାହାରୁ ଥିବା ଲୁହୁକୁ ନିଜ ମନ ଭିତରେ ଚାପି ଦେଇ ଦୁହିତା କୁ କଂସ ହାତକୁ ବଢ଼ାଇ ଦେଲା ।ତତ୍କ୍ଷଣେ କଂସ କୁମାରୀ କନ୍ୟା ମୁହଁକୁ ଭଲ ଭାବେ ଚାହିଁଲା ।ଭୀଷଣ ଯୋରରେ ଅଟ୍ଟହାସ୍ୟ କରି କନ୍ୟା କୁ କହିଲା "ତୁ ମୋତେ ମାରିବୁ ?ତୁ ମୋର ମୃତ୍ୟୁ ?

ତୁ ଦେଵକୀର ଅଷ୍ଟମ ଗର୍ଭ ?ତୋ ପାଇଁ ଶୁନ୍ୟବାଣୀ ?ତୁ ମଥୁରା

ରେ ଜନ୍ମ ନେଲୁ ?।ଏହାକହି ଆହୁରି ଯୋରରେ ହସିଥିଲା କଂସ

।କଂସର ଭୟଙ୍କର ହସ ଦେଖି ଦେଵକୀ କଂସ ର ପାଦ ଧରି ଅନୁରୋଧ କରି କହିଥିଲେ "ଭାଇ ମୋର ଏ କନ୍ୟାକୁ ତୁମେ ମାର ନାହିଁ ।ମୋ ବିନତି ଘେନାକର ......."!।

କଂସ ଥିଲା ନିର୍ମମତା , ନିଷ୍ଠୁରତାର ଜୀବନ୍ତ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି । ତହିଁରେ ଅଷ୍ଟମ ଗର୍ଭର ସନ୍ତାନ ତାର ମୃତ୍ୟୁଦାତା ବୋଲି ଶୂନ୍ୟବାଣୀ ହୋଇଥିଲା Ι ଦେବକୀଙ୍କ ଅନୁରୋଧ ଶୁଣି ସେ ଦୟା କରନ୍ତା କାହିଁକି ?।

କଂସ ଦେବକୀର କଥା ନଶୁଣି କନ୍ୟା କୁ ଧରି ଦ୍ରୁମିଳା ପର୍ବତ ଉପରକୁ ଚାଲିଗଲା ।ଦ୍ରୁମିଳା ପର୍ବତ ଉପରେ କନ୍ୟାକୁ କଚାଡି

ମାରିବାକୁ ଉଦ୍ୟମ କଲାବେଳେ ଦୈତ୍ୟ କଂସାସୁର ହାତରୁ ଛିଟିକି ଗଲା ।କଂସ ଦେଖୁଥାଏ ।ଚାଂହୁ ଚାଂହୁ କନ୍ୟା ଆକାଶ ମାର୍ଗକୁ ଚାଲିଗଲା । ବିଜୁଳି ର ତେଜ ଯେମିତି ସେହିଭଳି ଦେଖାଯାଥିଲେ ଜଗତ୍ ଜନନୀ ଆଦୀମାତା ।ଆକାଶ ମାର୍ଗରେ ଥାଇ ଆଦୀମାତା କଂସ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ରେ କହିଲେ "ରେ ,ରେ , ଦୁରାଚାରୀ କଂସ ତୁ ଗୋଟିଏ ହୀନଜାତି ର ରକ୍ତ ରୁ ଉତ୍ପତି ହୋଇଛୁ ।ତୋର ପିତା ଗୋଟିଏ ରାକ୍ଷାସ ।ରାକ୍ଷାସ ର ପୁତ୍ର ହୋଇ ଦେବଙ୍କୁ ମାରିବା ପାଇଁ ସାହାସ କଲୁ କେମିତି ?।ତୁ ଛାର ପାମର ଟିଏ ?ତୁ କଅଣ ମୋତେ ମାରିବୁ ?ତୋତେ ଯିଏ ମାରିବ ସିଏ ଗୋପରେ ଜନ୍ମ ନେଇ ସାରିଲାଣି "।ସେ ଅନନ୍ତ ମହିମା ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଅଟନ୍ତି ।ତୋତେ ମାରିବାକୁ ପ୍ରଭୁ ଚକ୍ରଧର ଗୋପରେ ଜନ୍ମ ନେଇ ସାରିଲେଣି ......! ମଥୁରାରେ ଜନ୍ମ ନେଇ ଗୋପରେ ବଢ଼ୁଛନ୍ତି ।ବସୁଦେବ ତାଙ୍କୁ ନେଇ ଗୋପରେ ନନ୍ଦ ଘରେ ରଖି ଦେଇ ଆସିଛନ୍ତି ।

"ରେ କଂସ ଶୁଣ ମୋ ଉତ୍ତର ,

ତୋର ବଇରୀ ଚକ୍ରଧର ।

ତୋହର ପାଇଁ ଦେହ ବହି ,

ଜନ୍ମ ହୋଇଲେ ଯହିଁ ତହିଁ ।

ସେ ତୋତେ କରିବେ ସଂହାର ,

ଆବର ଯେତେକ ଅସୁର ।

ଏହାଙ୍କୁ ବନ୍ଦୀ ଘରୁ ଫେଡ ,

ବେନି ଚରଣ ତଳେ ପଡ ।

ତୋଷିଣ ନିଅ ନିଜ ପୁର ,

ତୋର ବଇରୀ ଚକ୍ରଧର ।"

ଦେବୀ ଆଦୀମାତା ଅନ୍ତର୍ହିତା ହେଲେ । କଂସର ମସ୍ତିଷ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁ ନ ଥିଲା । ସେ କିଂକର୍ତ୍ତବ୍ୟବିମୂଢ ହୋଇ ପଡିଥିଲା।ଖଡ୍ଗ

ଧରି ବାହାରି ଆସିଲା କଂସ ।ବସୁଦେବ ଓ ଦେଵକୀ ଶିର କାଟିବା ପାଇଁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଲା ।ଯେତେବେଳେ ଖଡ୍ଗ ଧରି ବସୁଦେବଙ୍କୁ ହାଣୀ ଦେବାପାଇଁ କଂସ ଉଦ୍ୟତ ହେଲା ସେତିକି ବେଳେ ମନ୍ତ୍ରୀ ଅକ୍ରୁର କଂସ କୁ ଯୋର ପାଟି କରି ଅଟକାଇ ଦେଲେ ଓ କହିଲେ "ତୁମର କଅଣ ମତିଭ୍ରମ ହୋଇଗଲାକି ?।

ଲକ୍ଷେ ନରପତି ,ତେତିଶ କୋଟି ଦେବତା ତୁମ ଆଗରେ ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି ।ସେମାନ କଅଣ ଭାବିବେ ?ଏୟା ଭାବିବେ ନାଁ ....କଂସ ଡରିଗଲା ....ଡରିଗଲା କଂସ !,କଂସ ର ଶତ୍ରୁ ଜନ୍ମ ନେଲା ତ !ତେଣୁ କଂସ ଡରି ଏପରି କରୁଛି ?।ଥରେ ଚିନ୍ତାକରି ଦେଖ କଂସ ଯେଉଁ ଦେବତା ଓ ରାଜା ମାନେ ତୋତେ ଭୟ କରୁଥିଲେ ତୁମେ ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ ସେମାନେ ତୁମକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା କରିବେ ନାହିଁ ।କୌଣସି କୌଣସି ରାଜା ଅନ୍ତର ହୋଇ ଯିବେ ।ଭଉଣୀ ଭିଣୋଇ ର ମୁଣ୍ଡ କାଟିଲେ ପାତକ ଭୋଗିବା ସହିତ ତୋର ବିନାଶ ସୁନିଶ୍ଚିତ ହେଲା ବୋଲି ଜାଣ ....।

"ଭାଗିନୀ ଭିଣୋଇଙ୍କର ମୁଣ୍ଡଯେ କାଟିବୁ

ପାତକ ଭୋଗିଣ ଜନ୍ମେ ଜନ୍ମେ ନାଶ ଯିବୁ "।

ଏହାପରେ ମନ୍ତ୍ରୀ ଅକ୍ରୁର କଂସକୁ ଭାଇ ଭଉଣୀ।ଉପରେ ଗୋଟିଏ କାହାଣୀ ଶୁଣାଇ ଥିଲେ .....!

ସତ୍ୟ ଯୁଗର କଥା ।କୃତଭୀମ ନାମକ ଜଣେ ନରପତି ଥିଲେ ।

କୃତଭୀମ ସବୁବେଳେ କହନ୍ତି ମୋ ର କେହି ଭଉଣୀ ନାହାଁନ୍ତି ।

ଭଉଣୀ ଥାଇ ମଧ୍ୟ ସେ ଭଉଣୀକୁ ତିରସ୍କାର କରି ଏପରି କୁହନ୍ତି

ଭାଇ ର କଥାରେ ଭଉଣୀ ସବୁବେଳେ ଚିନ୍ତିତ ହୋଇ ଘର କୋଣରେ ବସିଥାଏ ।ଭଉଣୀଟି ସବୁବେଳେ ଚିନ୍ତା କରେ ମୋ ପ୍ରାଣ କିପରି ଶୀଘ୍ର ଯାଉ ।ନଖାଇ ନପିଇ ସେମିତି ଘର ପଡି ପଡି ମରିଗଲା ।ରାଜ କୃତଭୀମ ଙ୍କ ଠାରେ ସ୍ତ୍ରୀ ହତ୍ୟା ଦୋଷ ଲାଗିଲା ।ରାଜା ଯେତେ ପାପ କରିଥିଲେ ପାର ପାଇଗଲେ ମାତ୍ର ସ୍ତ୍ରୀ ହତ୍ୟା ପାତକରୁ ରକ୍ଷା ନପାଇ ନର୍କ କୁଣ୍ଡରେ ପଡିଲେ ।ତୁମେ ସେହି ପରି ନର୍କ ଭୋଗିବାକୁ ଚାଂହୁଛ କି କଂସାସୁର ?

ଯଜ୍ଞ କୁଣ୍ଡରେ ଶୁକର ମାଂସ ପୋଡା ହେବା ଭଳି ତୁମେ ନର୍କ କୁଣ୍ଡରେ ପୋଡା ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରକି ନରେଶ ?।ଯଦି ତୁମେ

ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କର ତେବେ ତୁମର ତପ ବଳ ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଯିବ ।ତୁମେ ସ୍ତ୍ରୀ ହନ୍ତା ବୋଲି ମଥୁରା ଲୋକମାନେ କହିବେ ।

ହେ ନୃପବର !ତୁମକୁ କିଏ ମାରିବ ବୋଲି ମଥୁରାରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି ସେକଥା ଆମେ ପଛରେ ଜାଣି ତାହାର ପ୍ରତିକାର କରିବା ?।ଏତେ ଅଧିର କାହିଁକି ହେଉଛ .......................!!!!

ମନ୍ତ୍ରୀ ଅକ୍ରୁର ଙ୍କ କଥା ଶୁଣି କଂସ କହିଲା "ପିଲାବେଳୁ ମୋତେ

ଗୌତମ ଋଷି ଅଭିଶାପ ଦେଇଥିଲେ ମୁଁ ଗୋପପୁର କୁ ଗଲେ

ମୋର ମୂର୍ଦ୍ଧନା ପାତ ହେବ ?।ମୁଁ ସେଠାକୁ କିପରି ଯାଇମୋର

ଶତ୍ରୁକୁ ନାଶ କରିବି ଅକ୍ରୁର ?।ଅକ୍ରୁର କହିଲେ ରାଜନ !, ତୁମେ

ସେକଥା ମନରୁ କାଢି ଦିଅ !ତୁମପାଖରେ ଅଷ୍ଟମଲ୍ଲ ଅଛନ୍ତି ।

ତୁମ ଶତ୍ରୁକୁ ବିନାଶ ସେହିମାନେ ହିଁ କରିବେ ।କଂସ ,ମନ୍ତ୍ରୀ ଅକ୍ରୁରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ହରଷ ହେଲା ।ସାଧୁ !ସାଧୁ !କହି ଅକ୍ରୁର ଙ୍କୁ କଂସ ପ୍ରସଂଶା କରିବାରେ ଲାଗିଲା ।ମନ୍ତ୍ରୀ ଅକ୍ରୁର ଙ୍କ ଗଳା ରେ ରତ୍ନ ହାର ପିନ୍ଧାଇ ଦେଇ ପୁନଶ୍ଚ ବସୁଦେବ ଓ ଦେଵକୀଙ୍କୁ ବନ୍ଦୀ ଘରେ ରଖିଲା ।ପୂର୍ବ ପରି ହାତ ଗୋଡ଼ରେ ଲୁହାର ଜଞ୍ଜିର ପିନ୍ଧାଇ ଦେଵକୀ ଓ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ବନ୍ଦୀଘରକୁ ଦେଖାଇ ଦେଲା କଂସ ... ......!!।

ଜାରସନ୍ଧ କୁ କଂସ ଆଦେଶ ଦେଇ କହିଲା "ତେତିଶ ଲକ୍ଷ ସୈନ୍ୟ ଙ୍କୁ ତୁମ ଦାଇତ୍ୱ ରେ ରହିଲେ ।ଏମାନଙ୍କୁ ନେଇ ତୁମେ

ବନ୍ଦୀଘରେ ପ୍ରହରା ଦିଅ ।ବସୁଦେବ ଓ ଦେଵକୀ ନିର୍ଭୟ ରେ ରହି କୃଷ୍ଣ ନାମ ଜପିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।

ଆହେ ପ୍ରଭୁ ନାରାୟଣ !ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦୁଃଖକୁ ପାରିକର ।ସଙ୍କଟ ପଡିଲେ ତୁମେହିଁ ଉଦ୍ଧାର କର ।ବିଷ ଖାଇବାକୁ ଯିଏ ଚିନ୍ତାକରେ ,ପ୍ରାଣ ନାଶିବାକୁ ଯିଏ ଚିନ୍ତା କରେ ତାହା ତୁମେ ସବୁ ଜାଣିପାର ।ଯେଉଁଲୋକ କପଟ କଥାକୁ ହୃଦୟରେ ଧରନ୍ତି ତାହା ତୁମେ ଜାଣିପାର ।ଚୌରାଶି କୋଟି ଜୀବଜନ୍ତୁ ଙ୍କର ତୁ ବିଚାର ଦାତା ।ହେ ପ୍ରଭୁ ଚକ୍ରଧର ଆମ ସ୍ୱାମୀ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କର ଯଦି କିଛି ମନ୍ଦ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଅଛି ତାହାଲେ ଯେଉଁ ପୁତ୍ରକୁ ଆମେ ଗୋପ ପୁରରେ ଛାଡିଛୁ ତାକୁ ବିନାଶ କରିଦିଅ ।

"ଆମ୍ଭେଯେବେ ପରମନ୍ଦ ଚିନ୍ତୁ ବେନିପ୍ରାଣୀ

ସେ ପୁତ୍ର ହତ ହୋଇବ ଆମ୍ଭର ଯେ ପୁଣି "।

ହେ ଚକ୍ରଧର !ଆମେ ଯଦି କଂସର ମନ୍ଦ ଚିନ୍ତା କରୁଥିବୁ ,ତେବେ

କୁମ୍ଭୀପାକ ନର୍କ ରେ ଆମେ ଦୁଇ ପ୍ରାଣୀ ନିଶ୍ଚିତ ପଡ଼ିବୁ .....!!

ଆଉ କଂସ ଆମ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଆକାରଣେ ଅପବାଦ ଦେଉଛି ସେ *କୁନ୍ତଶ୍ରବାରାଜା*ଙ୍କ ପରି ହେଉ ।ଏହାହିଁ ଆମର ତୋ ପାଖରେ ବିନତି ।

ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ଶୁକମୁନି ଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ ଭୋଦେଵ !କୁନ୍ତଶ୍ରବା

ରାଜା କଅଣ କରିଥିଲା କି ? ସେ ବିଷୟରେ ମୋତେ ଚୁମ୍ବକେ

କୁହନ୍ତୁ ....?।ଶୁକମୁନି କହିଲେ ........!!!!

ସତ୍ୟଯୁଗର କଥା ।କୁନ୍ତଶ୍ରବା ଓ ବୀରଶ୍ରବା ବୋଲି ଦୁଇ ଭାଇ ଥିଲେ ।ଦୁଇ ଜଣ ଗୋଟିଏ ରାଜ୍ୟରେ କିଛି ଦିନ ରହିଲେ ।ସମୟକ୍ରମେ ବୀର ଶ୍ରବା ବନରେ ଯାଇ ରହିଲା ।ଵୀରଶ୍ରବା ଠାରୁ ପାଞ୍ଚ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ ।କୁନ୍ତଶ୍ରବା ଠାରୁ ଦୁଇ ହଜାର ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ ।ରାଜା କୁନ୍ତଶ୍ରବା ନିକଟରେ ଅନ୍ୟ ଦେଶରୁ ବହୁତ ରାଜା ଆସି ଖଟୁଥିଲେ ।ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ସୌରାଷ୍ଟ ରାଜ୍ୟର ନରପତି ଓ କୁନ୍ତଶ୍ରବା ଙ୍କ ଭିତରେ ଭଲ ସମ୍ପର୍କ ଥାଏ ।

କିଛି ଦିନ ପରେ ବୀରଶ୍ରବା ଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଗଲା ।ବୀର ଶ୍ରବାଙ୍କପତ୍ନୀ ପାଞ୍ଚ ପୁତ୍ରକୁ ପାଳିବାରେ ଲାଗିଲାଓ ଅରଣ୍ୟ ରେ ଥାଇ ସବୁବେଳେ ପ୍ରଭୁ ଚକ୍ରଧର ଙ୍କୁ ଡାକୁଥିଲେ ।ପାଞ୍ଚପୁତ୍ର ସର୍ଵଦା ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ସେବା କରୁଥାନ୍ତି ।ଏହିସମୟରେ ପାଞ୍ଚପୁତ୍ର

ଅରଣ୍ୟ ରେ ଗୋଟିଏ ମୃଗ କୁ ମାରିଲେ ।ବୀରଶ୍ରବାଙ୍କର ପାଞ୍ଚ

ପୁତ୍ରଙ୍କ ନାମ ଯଥାକ୍ରମେ -ଯୋଗା ,ଭୟ ,ଧନ୍ୟ ,କୃତଶ୍ରବା ବୈର।

ଏହି ପାଞ୍ଚ ପୁତ୍ର ତାପରେ ବନରେ ଗୋଟିଏ ଗଣ୍ଡା କୁ ମାରିଲେ ।

ଗଣ୍ଡା ଓ ମୃଗ କୁ ମାରି ପାଞ୍ଚଭାଇ ମାଆଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସୁଥିଲେ

ବାଟରେ କୁନ୍ତଶ୍ରବା ବଡ଼ପୁଅ ବିଷ୍ଣୁଶ୍ରବା କୁ ପାଇ ପାଞ୍ଚ ଭାଇ ଗଣ୍ଡା ଟିକୁ ବିଷ୍ଣୁ ଶ୍ରବା କୁ ଦେଇ କହିଲେ ଭାଇ ତୁମେ ଏହାକୁ ନେଇ କୁନ୍ତଶ୍ରବା ଙ୍କୁ ଦେବ।ବିଷ୍ଣୁଶ୍ରବା ଗଣ୍ଡା କୁ ନେଇ କୁନ୍ତ ଶ୍ରବା କୁ ଦେଲେ ।

କୁନ୍ତ ଶ୍ରବା ଗଣ୍ଡା କୁ ଦେଖି ହରଷ ହୋଇଗଲେ ଓ ଦୁଇ ହଜାର ପୁତ୍ର ଙ୍କୁ କହିଲେ "ମୋର ଦୁଇ ହଜାର ପୁତ୍ର ଶୁଣି ରଖ !ଆଜି ତୁମେ ସମସ୍ତେ ମୋ ସହିତ ଗୋଟିର ପତ୍ରରେ ଭୋଜନ କରିବ ।ଗଣ୍ଡା ମାଂସ ଆମେ ପିତାପୁତ୍ର ମିଶିକରି ଗୋଟିଏ ପତ୍ରରେ ଖାଇବା ।ଏଣେ କୁନ୍ତଶ୍ରବା ଯୋଜନା କରି ଖାଦ୍ୟରେ ବିଷ ମିଶାଇ ପୁତ୍ର ମାନଙ୍କୁ ଡାକିଲା ଖାଇବା ପାଇଁ ।

ଦୁଇ ହଜାର ପୁତ୍ର ଖୁସି ହୋଇଗଲେ ପିତାଙ୍କ ସହ ଭୋଜନ କରିବା ପାଇଁ।ପିତାଙ୍କ ମାୟା ବୁଝିନପାରି ଭୋଜନ କଲେ ।ଭୋଜନ କରି ସାରିବା ପରେ ଜଣ ଜଣ କରି ସମସ୍ତେ ମରିଗଲେ। ରାଜା କୁନ୍ତଶ୍ରବ ମୃତ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ନେଇ ଜଳରେ ଫୋପାଡ଼ି ଦେଲେ ।କୁନ୍ତଶ୍ରବା ଶାପ ପାଇଥିବାରୁ ତାର ବଂଶ ନାଶ ହେଲା ।ଯିଏ ପାପ ଚିନ୍ତା ମନରେ ରଖେ ଯିଏ କପଟ କରେ ସେ ଏଭଳି ଦଶା ଭୋଗକରେ ।

"ତେଣୁ ଦେଵକୀ ଏମନ୍ତ ଅଭିଶାପ ଦେଲା

କୁନ୍ତଶ୍ରବା ପ୍ରାୟେ ନିଶ୍ଚେ ହୋଇବୁ ବୋଇଲା "।

କ୍ରମଶଃ............................

ହରିବଂଶ ( ଭାଗ -୩୬)

ହରିବଂଶ🌹🌹( ଭାଗ -୩୬)