ଯେ ସମପାତ୍ରରେ ବିଦ୍ୟମାନ ,ଯିଏ ଅଦ୍ଵିତୀୟ ,ବିଜ୍ଞାନମୟ ଜନ୍ମ

ରହିତ ,ନିତ୍ୟ ,ସୂକ୍ଷ୍ମ ,ସତ୍ ଓ ତତ୍ତ୍ୱମସି ଏହି ବାକ୍ୟରେ ଗୋଚର

ବୋଲି ଉଦ୍ଦାଳ ଋଷି ନିଜର ପୁତ୍ର ଶ୍ୱତକେତୁଙ୍କ ନିକଟରେ ସାମ

ବେଦାନ୍ତର୍ଗତ ଛନ୍ଦେଗ୍ୟ ଉପନିଷଦ ରେ ଯେଉଁ ବିଭୁ ଜଗତ ର ଆଦି ପୁରୁଷଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିଥିଲେ ସେହି ସଂସାର ଅନ୍ଧକାର

ନାଶକାରୀ ହରିଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରୁଅଛି ।ହେ ପ୍ରଭୁ !ଆପଣଂକ ନାମ , ଗୁଣ ,ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର କରିବାରେ ଯଦି କୌଣସିଠାରେ ତ୍ରୁଟି ରହିଯାଉଥାଏ ତେବେ ଏ ଅଧମକୁ କ୍ଷମା କରିବା ହେବେ ।

।।ଜୟ ଶ୍ରୀହରି ।।🌹🌹

#ପୁତନା_ରାକ୍ଷାସୀର_ବଧୋପାଖ୍ୟାନ

****************************

ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ଶୁକମୁନିଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ ହେ ମୁନିବର !ଅମ୍ବିକା

ଶୂନ୍ୟରେ ଥାଇ କଂସର ମୃତ୍ୟୁ ଭେଦ କହି ଶୂନ୍ୟରେ ରହିଗଲେ

କାହାର ବୋଲରେ ସେ ଜନ୍ମ ନେଲେ ନାହିଁ ?ଏ ବିଷୟରେ ମୋତେ ସଂକ୍ଷେପରେ କୁହନ୍ତୁ ?।ପରୀକ୍ଷିତ ଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦେବାକୁ ଯାଇ ଶୁକମୁନି କହିଲେ ....

ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଭଗବାନଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ରହିଲେ।ଦାନବ ମାନଙ୍କୁ

ବିନାଶ କରିବା ଥିଲା ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କର ପ୍ରଥମ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ।

ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ରହିବା ପୂର୍ବରୁ ଅମ୍ବିକା ଙ୍କୁ

ଡାକି କହିଲେ "ତୁମେ ଗୋପପୁର ରେ ଯଶୋଦାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନିଅ । ତୁମକୁ ବସୁଦେବ ସେଠାରୁ ପାଲଟା କରି ମଥୁରା କୁ ଆଣିବ । ତୁମେ ମଥୁରାକୁ ଆସି କଂସକୁ ମୋ କଥା କହିବା ସହିତ ତା'ର ମୃତ୍ୟୁ ଭେଦ କହିଦେବ "?।ବେଦମାତା ଅମ୍ବିକା ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ କହିଲେ " ହେ ଅନାଦି ଅନନ୍ତ !ମୁଁ ଯେବେ ମର୍ତ୍ତ ପୁରରେ ଜନ୍ମ ନେବି ତେବେ ସେଠାରେ କଅଣ ଖାଇବି? ।

ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ "ତୁମେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗ୍ରାମରେ ପୂଜା ପାଇବ ।ତା ପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ କିନ୍ନର ମାନେ ତୁମକୁ ପୂଜା କରିବେ ।ମର୍ତ୍ତ ରେ ରହି ତୁମେ ଅନେକ ବଳି ଖାଇବ ।ତୁମ ନିକଟରେ ସମସ୍ତେ ବଳି ଚଢାଇବେ ।ଏଣୁ ତୁମେ ଯାଇ ଯଶୋଦା ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନିଅ ?।ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ପୁନଶ୍ଚ ବେଦମାତା ଅମ୍ବିକା ଙ୍କୁ ନିଜ ଜନ୍ମ ବିଷୟରେ ଜଣାଇଥିଲେ ଯେ ମୁଁ ଦେଵକୀ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଇ ଯଶୋଦାଙ୍କ କୋଳରେ ବଢିବି ।କଂସ ,କେଶୀ ସହ ଅଷ୍ଟମଲ୍ଲ ଙ୍କୁ ମାରିବା ସହିତ ଭାରତ ଯୁଦ୍ଧ ରେ ଲକ୍ଷେ ରାଜାଙ୍କୁ ବଳି ଦେବି ।ଏହାପରେ ଦେବତା ଓ ଯାଦବ ଛପନ କୋଟିଙ୍କୁ ମୁଁ ଉଦ୍ଧାର କରିବି ।ବସୁଦେବ ମୋହର ପିତା ବୋଲାଇବେ ।ଅମ୍ବିକା ,କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଠାରୁ ଏମନ୍ତ କଥା ଶୁଣି ଯଶୋଦାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଇ କଂସ କୁ କୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମ କଥା କହି ଥିଲେ ।

ପରୀକ୍ଷିତ ରାଜା ଶୁକମୁନିଙ୍କୁ ପୁନଶ୍ଚ ପ୍ରଶ୍ନ କରି କହିଲେ ହେ ମୁନିବର !ଅମ୍ବିକା ଙ୍କ ଠାରୁ କଂସ ,ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ଜନ୍ମ ବିଷୟରେ ଜାଣିଲା ? କଂସ ଜାଣିଲା ପରେ କଅଣ କି ପଦକ୍ଷେପ ନେଲା ?

ସେ ବିଷୟରେ କୁହନ୍ତୁ ?।ଶୁକମୁନି କହିଲେ ...ହେ ରାଜନ !ମୁଁ

ଯାହା ଶୁଣିଛି ତାହା କହୁଛି ତୁମେ ଶୁଣ............!!

ବେଦମାତା ଅମ୍ବିକାଙ୍କ ଠାରୁ କଂସ ନିଜର ମୃତ୍ୟୁଭେଦ ଶୁଣି ସାରିବା ପର ସେ ଆଉ ସ୍ଥିର ହୋଇ ରହିପାରିଲା ନାହିଁ ?।କଂସ ର ରାଜ ଦରବାର ଚାଲିଥାଏ ।ଲକ୍ଷ ,ଲକ୍ଷ ,ନରପତି ସିଂହାସନ ତଳେ ବସିଥାଆନ୍ତି ।ଏହି ସମୟରେ କଂସ ଆସି ନିଜ ଆସନ ରେ ବିରସ ମନରେ ବସିଲା ।କଂସ ଆଉ ଉପରକୁ ନଚାହିଁ ତଳକୁ ମୁହଁକରି ବସି ରହିଲା ।ସମସ୍ତ ରାଜା ଓ ଦେବତାଗଣ ଏତେ ଦିନ ପରେ କଂସ ମନଦୁଃଖରେ ଅଛି ବୋଲି ଜାଣି ପାରିଲେ ।କଂସ କାହାକୁ କିଛି ନକହି ମନେ ମନେ ଚିନ୍ତା କରୁ ଥାଏ "ଏବେ ମୋର ଶତ୍ରୁ ଜନ୍ମ ନେଇ ସାରିଛି !କିପରି ମୁଁ ସେହି ଦେବକୀ ନନ୍ଦନ କୁ ମାରିବି ?।ଏ ଅଦ୍ଭୁତ ଧରଣ ର ଶତ୍ରୁ କୁଆଡେ ଥିଲା ?।ଦେବକୀ ଗର୍ଭରେ ଜାତ ହୋଇ ମୋ ମନରେ

ଭୟ ସୃଷ୍ଟି କରୁଛି ?।ଚଣ୍ଡାଳୁଣୀ ଦେବକୀ ମୋର ଭଉଣୀ ହୋଇ

ମୋର ଶତ୍ରୁକୁ ଗୋପପୁର କୁ ପଠାଇ ଦେଲା ।କଂସରାଜ ସିଂହାସନ ଉପରେ ବସି ଏମିତି ଭାଳି ହେଉଥାଏ ।

ଏହି ସମୟରେ କଂସ ଦରବାରରେ ଅଷ୍ଟମଲ୍ଲ ଆସିପହଁଞ୍ଚି ଗଲେ

।ଅଷ୍ଟମଲ୍ଲ ଦେଖିଲେ ରାଜା କଂସ ମନଦୁଃଖରେ ଜଗତି ଉପରେ

ବସିଛନ୍ତି।ରାଜ ଦରବାରରେ ସମସ୍ତେ ଚୁପ ଚାପ ।କାହା ମୁଖରୁ

କଥା ବାହାରୁ ନଥାଏ ।କିଛି ସମୟ ପରେ ବକାସୁର ର ଭଉଣୀ ପୁତନା ଓ କଂସର ଧର୍ମର ଭଉଣୀ ଭାବେ ପରିଚିତା ପୁତନା ଆସି କଂସ ନିକଟରେ....।ପୁତନା ଦେଖିଲା ଭାଇ କଂସ ର ମନ ବିରସ ।ଭାଇ କଂସ କୁ ପୁତନା ପଚାରିଲା "ଭାଇ !ଆପଣ ଲକ୍ଷେ ରାଜାର ମଉଡ଼ମଣୀ ,ଆପଣଂକ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ରେ ତେତିଶ କୋଟି ଦେବତା ପାଦ ତଳେ ଖଟନ୍ତି ।କୋଟି ,କୋଟି ଅସୁର ମାନେ ଆପଣଂକର ବଶ ।ମୋ ଭାଇର ଏମିତି କଅଣ ଅଭାବ ହୋଇଗଲା ଯେ ,ସେ ଆଜି ମନଦୁଃଖ କରୁଛି ?।କହ ଭାଇ ତୋର କଅଣ ହୋଇଛି ?।ତୋ ଭଉଣୀ ପୁତନା ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ ତୋ ବିମର୍ଷ ର କାରଣ କଅଣ ଭାଇ ?।

କଂସ କହିଲା ଭଉଣୀ ପୁତନା କୁ -"ଭଉଣୀ ମୋର !ମୋ ଶତ୍ରୁ

ମୋ ମୃତ୍ୟୁ !ମୋ ଯମ ! ଏବେ ଜନ୍ମ ହୋଇ ଗୋପପୁର ରେ ବଢୁଛି ।ଶୂନ୍ୟ ବାଣୀ ହୋଇଛି ଯେ ଗୋପପୁର ରେ ବଢୁଥିବା ଶିଶୁ ଟି ମୋତେ ମାରିଦେଵ ।କଂସ ଠାରୁ ଏମନ୍ତ କଥା ଶୁଣି ପୁତନା କହିଲା "ଭାଇ ଏହି ଛାର କଥା ପାଇଁ ଏତେ ଚିନ୍ତା ଓ ମନଦୁଃଖ କରୁଛ ?।ତୁମର ଶତ୍ରୁକୁ ମୁଁ ବିନାଶ କରିବି ।ସେ କହିଲା ,"ଭାଇ , ଆପଣଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ଏବେ ଅବଶ୍ୟ ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରୁଥିବ । ମୁଁ ଆଜିଠାରୁ ସ୍ତନରେ ହଳାହଳ ବୋଳି ସଦ୍ୟଜାତ ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବା ପାଇଁ ବାହାରିଲି "। ପୁତନାର ବଚନ ଶୁଣି କଂସ ହରଷ ହୋଇଗଲା ଓ କହିଲା "ଭଉଣୀ ମୋ ଜୀବନ କୁ ରକ୍ଷାକର ?।ନନ୍ଦଘରେ ସେହି ବାଳକ ଟି ଅଛି ।ତାକୁ ମାରି ମୋ ନିକଟକୁ ଧରି ଆସ ,ତେବେ ଯାଇ ମୁଁ ଜାଣିବି ଯେ ମୋ ଭଉଣୀ ମୋ ପାଇଁ କିଛି କାମ କରିଛି ଓ ମୋ ବିଶ୍ୱାସ ହେବ ମୋର ଶତ୍ରୁ ସବୁଦିନ ପାଇଁ ବିନାଶ ହୋଇଛି ।କଂସ ଏହା କହି ପୁତନା କୁ ରତ୍ନମାଳ ଟିଏ ଦେଇ କହିଲା ଭଉଣୀ ମୋର ବଇରୀ କୁ ଶୀଘ୍ର ବଧ କରି ମୋ ନିକଟକୁ ଫେରିଆସ ।

ପୁତନା ରାକ୍ଷାସୀ ଦୁଇ ସ୍ତନରେ ହଳାହଳବିଷ ଭର୍ତ୍ତି କରି ବିମାନ

ରେ ଚଢି ଗୋପପୁର କୁ ଗଲା ।ଗୋପପୁର ର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରେ ଆନନ୍ଦର ଲହରୀ ଲାଗିଥାଏ ।ଏହି ଆନନ୍ଦ ଲାଗିଥିବା ବେଳେ

ପୁତନା ଗୋପପୁରରେ ପ୍ରବେଶ କଲା ।ପୁତନା କୁ ଦେଖି ନନ୍ଦ ଚିନ୍ତାରେ ପଡିଗଲା । ନନ୍ଦ ,ପୁତନା କୁ ପଚାରିଲା "କାହିଁକି

କଂସରାଜାର ଭଉଣୀ ଅସମୟରେ ଗୋପପୁର କୁ ଆସିଲେ ?କଅଣ କିଛି ବିଶେଷ କାମ ରେ ଆସିଛ କି ?।ପୁତନା ,ନନ୍ଦ କୁ

କହିଲା କଂସ ରାଜା ମୋ ଭାଇ ମୋତେ ଏଠାକୁ ପଠାଇଛନ୍ତି ।

ତୁମର ଏତେ ବର୍ଷ ପରେ ପୁତ୍ର ହୋଇଛି ,ଏଣୁ ରାଜା କଂସ ମୋତେ ପଠାଇଛନ୍ତି ତୁମ ପୁତ୍ରକୁ ଦେଖି ଯିବା ପାଇଁ ?।ମୋର ବି ଛୁଆ ଦେଖିବାକୁ ଆଗ୍ରହ ,ଏଣୁ ଚାଲି ଆସିଲି ?।ମୋ ପୁଅକୁ

ପକାଇ ଦେଇ ତୁମ ପୁଅକୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲି ?।ମୋର ବି ଏଇ ମାସେ ତଳେ ଗୋଟିଏ ପୁଅ ହୋଇଛି !।ଆସିଲା ବେଳକୁ

ମୁଁ ମୋ ପୁଅକୁ ଖୀର ଦେଇ ଆସିନି ,ସେଥିପାଇଁ ମୋ ସ୍ତନ ଟାଣି ଧରିଛି ଓ କଷ୍ଟ ହେଉଛି !ହେ ନନ୍ଦ ତୋ ପୁତ୍ରକୁ ମୋ କୋଳକୁ ଦେ ?ମୁଁ ତାକୁ ମୋ ସ୍ତନରୁ ଖୀର ପାନ ଦେବି ।

"ମୋ ସ୍ତନ ଟାଣନ୍ତେ କଷ୍ଟ ହେଉଅଛି ପୁଣି

ହୋ ନନ୍ଦ ତୋହର ପୁତ୍ର କୋଳେ ଦିଅ ଆଣି "।

ପୁତନା ନିଜ ହାତରେ ନିଜ ସ୍ତନ ଦୁଇଟିକୁ ଧରି ଅଭିନୟ କରି ନନ୍ଦ ଆଗରେ କହିଲା "ମୋ ସ୍ତନ ଖୁବ ଯୋରରେ ଟାଣି ଧରି କଷ୍ଟ ହେଉଛି ?ଶୀଘ୍ର ମୋ କୋଳକୁ ତୁମ ପୁତ୍ରକୁ ଦିଅ ନନ୍ଦ ?ନନ୍ଦ କଥା ଭୁଲାଇବା ପାଇଁ ପୁତନା କୁ ନବ ନିର୍ମିତ ଘରକୁ ଦେଖାଇବା ପାଇଁ ନେଇଛି ।ପୁତନା ଦେଖିଛି ଯଶୋଦାଙ୍କୁ ।ମାଗିଛି ପୁତ୍ରକୁ ପୁତନା ,ଯଶୋଦାଙ୍କ ଙ୍କୁ ..।ଯଶୋଦା ଏ ବିଷୟରେ କିଛି ଜାଣି ନଥିଲେ ।ପୁତନା କୋଳକୁ ପୁତ୍ରକୁ ଦେଇଦେଲେ ।ପୁତନା ଖୁସି ହୋଇଗଲା ।ମନେ ମନେ ଚିନ୍ତା କଲା ସେ ଏହି ପୁତ୍ରର ପାଟିରେ ମୁଁ ସ୍ତନ ଦେବି ।ପୁତ୍ର ନିଶ୍ଚିତ ମୋ ସ୍ତନ ପାନ କରିବ ଓ କିଛି ସମୟ ପରେ ମରିବ ।

"ପୁତନା ବିଚାର ସ୍ତନ ଦେବଇ ତୁଣ୍ଡରେ

ଏ ବାଳକ ମରିବ ଯେ ନିମିଷ ମଧ୍ୟରେ "।

ପରୀକ୍ଷିତ ଶୁକମୁନିଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ ହେ ମୁନିବର ,ପୁତନା ନିଜ ସ୍ତନରେ କିପରି ବିଷ ପୁରାଇଲା ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ ?ଶୁକମୁନି କହିଲେ ମୁଁ ଯାହା ଶୁଣିଛି ତାହା ତୁମ ଆଗରେ କହୁଛି ଶୁଣ !

ଶୁକମୁନି କହିଲେ......

ଅସୁରଙ୍କ ମାୟା ଅନେକ ।କାଳଘଣ୍ଟ ଠାରୁ ପୁତନା ଅସମ୍ଭବ କୁ ସମ୍ଭବ କରିବା ମନ୍ତ୍ର ବିଦ୍ୟା ହାସଲ କରିଥିଲା ।ବିଷ ର ଆକୃତି

ମନ୍ତ୍ର କୁ ପୁତନା ସ୍ମରଣ କଲା ।ବେନି ସ୍ତନରେ କାଳକୂଟ ବିଷ

ଭରି ହୋଇ ରହିଲା ।ସ୍ତନରେ ବିଷ ପୁରାଇ ପୁତନା ,କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମାରିବ ବୋଲି ମନେ ମନେ ଚିନ୍ତା କଲା ।କୃଷ୍ଣଙ୍କ ନାମ ଚିନ୍ତା କଲେ କାଳ ଅଗ୍ନି ନାଶ ଯାଏ ।ପୁତନାର ଛାର ବିଷ ତାଙ୍କର କଅଣ କରି ପାରିବ ...!!।

ସେତେବେଳେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ ପୁତନା କୋଳକୁ ନେଇ ସ୍ତନ କୁ ଭଗବାନ ଙ୍କ ପାଟିରେ ଲଗାଇ ଦେଇଛି ,ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ପୁତନାର ସ୍ତନ କୁ ଚୁମ୍ବିବା ମାତ୍ରେ ପୁତନାର ପ୍ରାଣ ଛଟପଟ ହେଲା ,ଶରୀର ଦୁଇ ଯୋଜନ ଦୁଇ ଯୋଜନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆକାଶରେ ଉଡି ତଳେ କଚାଡି ହୋଇ ପଡ଼ିଲା ।ତାହାର ଆତ୍ମା ଶରୀର ରୁ ବାହାରି ଗଲା ।ଆତ୍ମା ଯିବାବେଳେ ପୁତନା ଭୀଷଣ ରଡି କରୁଥାଏ ।ଶୂନ୍ୟ ମାର୍ଗରେ ଥାଇ ଦେବତା ମାନେ ଏସବୁ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖୁଥିଲେ ।ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ ।

ପୁଷ୍ପକ ବିମାନ ଯୋଗେ ପୁତନା କୁ ମଥୁରା ପୁରକୁ ପଠାଇବାର

ବ୍ୟବସ୍ଥା ନନ୍ଦ କହିଲେ ,ମାତ୍ର ପୁତନା ର ମୃତ ଶରୀର ଯେଉଁ ଠାରେ ପଡିଥିଲା ତାହା ଏକ ଶହ ଚାଳିଶ ଯୋଜନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାଡି ରହିଥିଲା ।କେହି କେହି କହିଲେ ଏତେ ବଡ଼ ଓଜନ ରାକ୍ଷାସୀ କୁ କିଏ ବିମାନ ଉପରକୁ ଉଠାଇବ ?ଆଉ କେତେ ଜଣ କହିଲେ ପୁତନା ଆମ ଗୋପପୁର ରେ ମରିଛି ,ତାକୁ ଅନ୍ୟ କୁଆଡେ ନପଠାଇ ଏହିଠାରେ ଶବଦାହ କରନ୍ତୁ ।ନନ୍ଦ କୁ ଗୋପପୁର ର ସମସ୍ତ ଗୋପାଳ ପୁତନା ଦାହ ଗୋପପୁର ରେ କରିବା ପାଇଁ କହିଲେ ।

ସମସ୍ତ ଗୋପୀ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ପୁତନା କୁ ନେଇ ଶ୍ମଶାନ କୁ ଗଲେ ।ଗୋପାଳ ମାନେ ପୁତନା ଶରୀରରେ ଅଗ୍ନି ସଂଯୋଗ କଲେ ।ଅଗ୍ନି ଯେମିତି ଲଗାଇ ଦେଇଛନ୍ତି ପୁତନା ମୃତ ଶରୀର ରୁ ଅଦ୍ଭୁତ ଗନ୍ଧ ବାହାରିଲା ।ସେଇ ଗନ୍ଧ ଶତ ଯୋଜନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାପିଗଲା ।ଗୋପାଳ ମାନେ ଏହି ଗନ୍ଧ ରେ ସେଠାରେ ରହି ପାରିଲେ ନାହିଁ ।ସମସ୍ତେ ଭାବିଲେ ଅସୁରୁଣୀ ଠାରୁ ଏମିତି ସୁଗନ୍ଧ କିପରି ଆସୁଛି ?।ଗୋପାଳ ମାନେ ନିଜ ନିଜ ଭିତରେ କୁହାକୁହି ହେଲେ ।କର୍ପୂର ,କସ୍ତୁରୀ ଅଗ୍ନିରେ ପକାଇବାରୁ କିଛି ମାତ୍ରାରେ ଗନ୍ଧ ଅପସରି ଗଲା ।

ପରୀକ୍ଷିତ ପୁନଶ୍ଚ ଶୁକମୁନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ ଭୋ ଦେବ ପୁତନା କୁ

ଦାହ କଲାବେଳେ ତା ଶରୀରରୁ ଏପରି ସୁଗନ୍ଧ କାହିଁକି ଆସୁଥିଲା

?।ଶୁକମୁନି କହିଲେ ମୁଁ ସେହି ବିଷୟରେ ଆପଣଂକୁ କହୁଛି ଶୁଣନ୍ତୁ ..........!!!

#ପୁତନାର_ଜନ୍ମ*

************

ସତ୍ୟଯୁଗ କଥା ।ସାମନ୍ତ ମନୁ ପତ୍ନୀ ତିଳୋତ୍ତମା ଙ୍କ ସହିତ ରହୁଥିଲେ ।ତାଙ୍କର ଗୋଟିଏ ଝିଅ ଥିଲା।ଝିଅର ନାମ ସୁର ସେନୀ ।ସୁରସେନୀ ନୃତ୍ୟରଙ୍ଗ ରେ ନିପୁଣା ।ଇନ୍ଦ୍ର ଭୁବନରେ

ସୁରସେନୀ ସର୍ଵଦା ନୃତ୍ୟ କରେ ।ଦେବସଭା ରେ ସର୍ଵଦେଵ ବସିଥିବା ବେଳେ ସୁରସେନୀ ନୃତ୍ୟ କରେ ଓ ଚିତ୍ରସେନ ମୃଦଙ୍ଗ

ବଜାଏ ।ଦିନେ ସୁରସେନୀ ନୃତ୍ୟରଙ୍ଗ ରେ ଭୋଳ ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ର ଙ୍କ ପାଖରେ ବସିଥିବା ବୃହସ୍ପତି ଙ୍କୁ ସୁରସେନୀ ବାରମ୍ବାର ସ୍ତନ ଦେଖାଇଲେ ।ତାଙ୍କ ସ୍ତନ ଦୁଇଟି କୁ ନେଇ ବୃହସ୍ପତି ଙ୍କ ଦେହରେ ବଜାଇଲେ ।ସୁରସେନୀ ଙ୍କ ଏପରି ଆଚରଣ ଦେଖି ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ ...

"ବୃହସ୍ପତି ବୋଇଲେ ଲୋ ହୋଇଲୁ ଅଜ୍ଞାନ

ମର୍ତ୍ତ୍ୟରେ ଅସୁରୀ ହୋଇ ହୁଅ ଯା ଜନମ "।

ବୃହସ୍ପତି ଙ୍କ ଅଭିଶାପ ପରେ ସୁରସେନୀ ଚିନ୍ତାରେ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିଲା ।ନିଜ ଅପରାଧ ପାଇଁ ବୃହସ୍ପତି ଙ୍କ ଗୋଡ଼ ଧରି ଭୁଲ ମାଗିଲା ଓ ଅଭିଶାପ ଫେରାଇ ନିଅନ୍ତୁ ବୋଲି ସୁରସେନୀ ବୃହସ୍ପତି ଙ୍କୁ କହିଲା।ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ .....

"ବୃହସ୍ପତି ବୋଇଲେ ତା ନୋହିବଟି ଆନ

ଦ୍ଵାପର ଯୁଗରେ ଥିବୁ କଂସ ସନ୍ନିଧାନ ।

ପୁତନା ରୂପରେ ତୁହି ରାକ୍ଷାସୀ ହୋଇବୁ

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ କୋଳେ ଧରି ମୁକତି ଲଭିବୁ "।

ବୃହସ୍ପତି ସୁରସେନୀ ଙ୍କୁ କହିଲେ ଯେଉଁ ସ୍ତନ ପାଇଁ ତୁ ଗର୍ବ କରୁଥିଲୁ ,ସେଇ ସ୍ତନ କୁ ଶ୍ରୀହରି ଶୋଷିଲେ ତୋ ପ୍ରାଣ ଜୀଵ ଓ ତୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବୁ ।ଏହାକହି ବୃହସ୍ପତି ସେଠାରୁ ଚାଲିଗଲେ ।

ପୁତନା ଯେତେବେଳେ କୋଳରେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଧରିଲା ସେହି ସମୟରୁ ତା ଦେହ ସୁଗନ୍ଧିତ ହୋଇଥିଲା ।ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଠାରୁ ଏହି ସୁଗନ୍ଧ ପୁତନା ଶରୀରରେ ମିଶିଗଲା ।ପୁତନା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ

କୋଳରେ ଧରି ସ୍ୱର୍ଗ ବାସ କଲା ।

କଂସ ରାଜଦରବାର ଚାଲୁଥିବା ସମୟରେ ଡଗର ଯାଇ କଂସ ନିକଟରେ କହିଲା "ହେ ନୃପମଣୀ !ଆପଣଂକ ପୁତନା ଭଉଣୀ

ଯିଏ ଗୋପପୁର କୁ ଯାଇଥିଲା ନନ୍ଦ ଘରେ ସେହି ପୁତନା ମରି ଯାଇଛି ।ସ୍ତନ ଭରା ବିଷକୁ ଚୁମ୍ବିବା ମାତ୍ରକେ ପୁତନାର ପ୍ରାଣ ବାୟୁ ଉଡ଼ିଗଲା।

ପୁତନାର ମୃତ୍ୟୁ ଖବର ଶୁଣି କଂସ ବିଷର୍ଣ୍ଣ ହୋଇପଡିଲା ।କଂସ ମନରେ ପୁନଶ୍ଚ ଭୟ ଜାଗ୍ରତ ହେଲା ।ମନ୍ତ୍ରୀ ଅକ୍ରୁର ଙ୍କୁ ଡକାଇ କହିଲା କଂସ କଅଣ ମନ୍ତ୍ରୀ ?ତୁମ ଯୋଜନା କିଛି କାମ ଦେଉନାହିଁ ?।ଅକ୍ରୁର କହିଲେ ନୃପମଣୀ !ଚିନ୍ତା କରନ୍ତୁ ନାହିଁ ?।

ଯେଉଁ ପ୍ରାଣୀର କାଳ ପୁରିବ ସେ ଯମ ଘରକୁ ନିଶ୍ଚିତ ଯିବ ?

ପୁତନାର କାଳ ପୁରିଲା ସେ ଯମ ପୁରକୁ ଗଲା ।କିଛି ଆଉ ମନରେ ନଭାବି କର୍ମପଥ ରେ ଆଗେଇ ଚାଲ ।ଆମେ କିପରି ନନ୍ଦ ପୁଅକୁ ମାରିବା ସେଥିପାଇଁ ଯୋଜନା କରିବା ।

"ଉପାୟ କରି ମାରିବା ନନ୍ଦର ପୁଅକୁ

ଏତେ ବୋଲି ସନ୍ତୋଷ ସେ କରାଏ ରାଜାକୁ "।

କ୍ରମଶଃ ............................

ହରିବଂଶ ( ଭାଗ -୩୭)

ହରିବଂଶ🌹🌹( ଭାଗ -୩୭)