ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ଦୁଷ୍ମନ୍ତ କୁମାର ମିଶ୍ର

ଯାହାଙ୍କର ଅଧିଷ୍ଠାନ ଶାଳଗ୍ରାମଶିଳା ଅତି ପବିତ୍ର ,ଯେ ଶଙ୍ଖଚକ୍ର

ଦ୍ୱାରା ପରିଶୋଭିତ ,ସର୍ଵଦା ସୁର ଏବଂ ଅସୁରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିସେବିତ ,ସାଧୁଜନମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ ହରିଙ୍କୁ ମୁଁ ବନ୍ଦନା କରୁଅଛି।

ହେ ପ୍ରଭୁ !ଆପଣଙ୍କ ନାମ , ଗୁଣ ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର କରିବାରେ ଯଦି କୌଣସି ତ୍ରୁଟି ରହିଯାଉଥାଏ ତେବେ ଏ ଅଧମ କୁ କ୍ଷମା କରିବା ହେବେ ।ଜୟ ଶ୍ରୀହରି ।🌹🌹

#ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର_ଗର୍ଭରେ_ଯଶୋଦାଙ୍କର_ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ_ଦର୍ଶନ🌹🌹

****************************************

ଦିନକୁ ଦିନ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ବଢ଼ିବାରେ ଲାଗିଲେ।ଅଝଟ ପଣ ତାଙ୍କ ଠାରେ ଦେଖିବାକୁ ପାଇଲେ ମାତା ଯଶୋଦା ।ଏକଦିନ କଥା ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଜାଣି ଜାଣି ଶୋଇଲେ ନାହିଁ ।ମାତା ଯଶୋଦା ପୁଅକୁ କୋଳରେ ଧରି ଗୀତ ଗାଇ ଶୁଆଇ ଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ।ମାଆ ଯଶୋଦାଙ୍କ ଠାରୁ ଗୀତ ଶୁଣି କୃଷ୍ଣ ନିଦ୍ରା ଗଲେ।ଯଶୋଦା ଭାବିଲେ ପୁଅ ତାଙ୍କର ଶୋଇ ପଡିଲେ ,ତେଣୁ ସେ ମଧ୍ୟ ନିଦ୍ରା ଗଲେ ।

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ବିଚାର କଲେ ଆଜି ମାଆ ଯଶୋଦାଙ୍କୁ କିଛି

ମାୟା ଦେଖାଇବି ?।କିଛି ସମୟ ପର ଯଶୋଦାଙ୍କ ନିଦ ଭାଙ୍ଗି

ଗଲା ।ସେ ଉଠି ପଡି ଘର କାମରେ ଲାଗି ପଡିଲେ। ହଠାତ୍

କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ବଡ଼ ପାଟିରେ କାନ୍ଦିବା ଆରମ୍ଭ କରିଦେଲେ ।ପୁଅ ର କାନ୍ଦ ଶୁଣି ନନ୍ଦ ରାଣୀ ପୁଅ ନିକଟକୁ ଧାଇଁ ଆସିଲେ ।ଯଶୋଦା ଦେଖିଲେ ପୁଅ କହ୍ନେଇ ଦୁଇ ହାତରେ ମାଟି ଧରିଛି ଓ ସେଇ ମାଟିକୁ ଖାଉଛି ।ଯଶୋଦା ବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇ ପଡିଲେ ।ପୁଅକୁ କୋଳକୁ ନେଲେ ।କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପାଟିରେ ଅଙ୍ଗୁଳି ପୁରାଇ କେତ ଖଣ୍ଡ ମାଟି ବାହାର କରିଦେଲେ ।ଏହାପରେ ପ୍ରଭୁ ନିଜ ପାଟିକୁ ବିସ୍ତାର କରିଦେଲେ ।ମାତା ଯଶୋଦା ,ପୁଅ କହ୍ନେଇ ଗର୍ଭ ଭିତରକୁ ଚାହିଁ ଦେଲେ ।

"ତୁଣ୍ଡକୁ ବିସ୍ତାର କଲେ ପ୍ରଭୁ ଚକ୍ରଧର

ଯଶୋଦା ଅନାଇଁ ଦେଲେ ଗର୍ଭର ଭିତର "।

ମାତା ଯଶୋଦା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଗଲେ !ନିଜ ଆଖିକୁ ଵିଶ୍ଵାସ କରି ପାରିଲେ ନାହିଁ ?ଅଙ୍ଗୁଳିରେ ନିଜ ଆଖି ଦୁଇଟିକୁ ପୋଛି ପୁଣି ଥରେ କହ୍ନେଇ ର ଗର୍ଭ ଭିତର କୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦୃଷ୍ଟି ପକାଇ ଦେଖିଲେ କୃଷ୍ଣ ଗର୍ଭ ଭିତରେ , ସ୍ଥାବର , ଜଙ୍ଗମ କୀଟ ସମସ୍ତେ ସେଠାରେ ଅଛନ୍ତି ?ପୁଣି ଗର୍ଭ ଭିତରେ ଗନ୍ଧର୍ବ ମାନେ ନାଚ ଗୀତ କରୁଥିବା ର ଯଶୋଦା ଦେଖିବାକୁ ପାଇଲେ ।ମାତା ଯଶୋଦା ଏକ ଲୟରେ ଚାହିଁ ରହିଥାନ୍ତି କୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ଗର୍ଭ ଭିତରକୁ ।ଏ କଅଣ ?ପୁତ୍ର ପେଟରେ !ମୁଁ ଦେଖୁଛି ?ଏହା କହି ଆଉ ଟିକେ ପୁତ୍ର ଗର୍ଭକୁ ଭଲ ଭାବେ ଚାହିଁ ଦେଲେ ଯଶୋଦା ।ଯାହା ଦେଖିଲେ ସେ ତାହା ପ୍ରକାଶ କରି ଚାଲିଲେ ।

ଗର୍ଭ ଭିତରେ ଦେଖିଲେ ଗୋପାଳ ମାନେ କେଉଁଠାରେ ଗାଈ ଙ୍କୁ ଚରାଉଛନ୍ତି ତ, କେଉଁଠାରେ ଗୋପାଳୁଣୀ ମାନେ ଦହି ବିକୁଛନ୍ତି ! କେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ଗୋପ ବାଳକ ମାନେ ଖେଳୁଛନ୍ତି ତ, କେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ଯଶୋଦା ନିଜ ପୁତ୍ରକୁ ହଳଦୀ ଲଗାଇ ଦେଉଛନ୍ତି ,ପୁଣି କୃଷ୍ଣ ଯମୁନାର ଥିବାର ଦୃଶ୍ୟ ଏସବୁ ପୁଅର ଗର୍ଭ ଭିତରେ ଦେଖିଲେ ମାତା ଯଶୋଦା ।ଆହୁରି କୌତୁହଳ ଜାଗ୍ରତ ହେଲା ଯଶୋଦାଙ୍କର ।ଯଶୋଦା ଗର୍ଭ ଭିତରକୁ ଚାହିଁଲେ ଓ ପୁନଶ୍ଚ ଦେଖିଲେ ,କେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ମୁନି ମାନେ ତପସ୍ୟା ରେ ବସିଛନ୍ତି କେମିତି ଯମୁନା ଉଜାଣି ବହୁଛି ।କେଉଁଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମାନେ ଯଜ୍ଞ କରୁଛନ୍ତି ,ଦେବତା ମାନେ କିପରି ଅଵସ୍ଥାନ କରିଛନ୍ତି , ବରୁଣ ଭୁବନ ,ପୁଣି ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ କିପରି ଜଳରେ ଶୟନ କରିଛନ୍ତି ସବୁ କହ୍ନେଇ ଗର୍ଭ ଭିତରେ ଥିବାର ମାତା ଯଶୋଦା ଦେଖୁଛନ୍ତି ।ଖାଲି ଏତିକି ନୁହେଁ ,ବୃକ୍ଷ ,ପର୍ବତ ସିଂହ ,ସାର୍ଦ୍ଦୁଳ ଝିଙ୍କ ପକ୍ଷୀ ଶୁଆ ,ଶାରୀ ,ମୟୁର ଙ୍କ ନାଚ ସବୁ କହ୍ନେଇ ର ଗର୍ଭ ଭିତରେ ଦେଖିବାକୁ ପାଇଲେ ମାତା ଯଶୋଦା ।ଆଗ୍ରହ ର ସହ ଆହୁରି ଦେଖିଲେ ସପ୍ତସିନ୍ଧୁ ,ସପ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ପୁତ୍ର କୃଷ୍ଣର ଉଦର ଭିତରେ ଅଛି ।

ମାତା ଯଶୋଦା କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ଙ୍କ ଉଦର ଭିତରେ ଏମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ଭାବିଲେ ପୁତ୍ର କୋଉଠି ଡରିଛି ବୋଧେ ?।କୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ମୁହଁ

କୁ ମାତା ଯଶୋଦା ଥୁ ,ଥୁ କରି ଛେପ ପକାଇଦେଲେ ।ତାଙ୍କ ପାଦଧୂଳି ନେଇ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମଥାରେ ବୋଲିଦେଇ କହିଲେ" ରେ ମୋ ଧନ ତୋର ବିପଦ ଯେତେ ଅଛି ମୋ ଉପରେ ପଡୁ ।ମୁଁ ତାକୁ ସହିଯିବି ?କିନ୍ତୁ ତୋହର ବିପଦ ମୁଁ ଦେଖିପାରିବିନି ।

"ପାଦଧୂଳି ନେଇ ଦେଲେ କୃଷ୍ଣ କପାଳର

ତୋହର ଆପାଦ ସବୁ ପଡୁ ମୋର ଶିର "

ମାତା ଯଶୋଦା ଚିନ୍ତା କଲେ ପୁଅ ମୋର ମାଟି ଖାଇ ଦେବାରୁ ତା ଉଦରରେ ଏସବୁ ଦେଖାଗଲା।ରେ ମୋ ଧନ !ମୋ ଗଳା ର ମାଳି ତୁ ଆଉ କେଭେ ମାଟି ଖାଉବୁ ନାହିଁ ?।

"ମୂର୍ତ୍ତିକା ଖାଆନ୍ତେ ଗର୍ଭେ କେତେକ ଦିଶିଲା

ଆଉ କେଭେ ମାଟି ତୁହି ନଖାଅ ବୋଇଲା "।

ଗୋପପୁର ରେ କଂସର ଦୂତ ମାନେ ସର୍ଵଦା ବୁଲୁଥାନ୍ତି ।ଗୋପ ପୁର ବାସୀ ସମସ୍ତେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମାୟା କଥା ଜାଣିଗଲେ ।କଂସ ଦୂତ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଦିଶୁଥିବାର ଶୁଣିବାକୁ ପାଇଲା ।ଗୋପପୁର ରୁ ଶୀଘ୍ର ଦୂତ ଯାଇ କଂସ କୁ କହିଲା "ମଣିମା ଗୋପପୁର ସମାଚାର ଶୁଣନ୍ତୁ !।ମୁଁ ଶୁଣିଲି ଯେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଦେଖାଯାଉଅଛି ?।ନିଶ୍ଚିତ ବିପତ୍ତି ଆପଣଙ୍କ ଉପରେ ମହାଭାଗ !।ଦୂତ ଠାରୁ ଖବରଶୁଣି କଂସାସୁର କ୍ରୋଧିତ ହୋଇଗଲା ଓ କହିଲା "ଏସବୁ ମୋ ଭାଉଣୀ ଜାଣି କରି କରିଛି ?ମୋର ଶତ୍ରୁକୁ ସେହିଁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି ?।କଅଣ କରିବି , କଅଣ କରିବି !ଏମିତି ଚିନ୍ତାରେ ଥାଏ କଂସ ।ମନରେ ଦୁଃଖ ନେଇ ବସିଥାଏ ଜଗତି ଉପରେ ।

କଂସାସୁର ଚିନ୍ତିତ ଥିବାର ତୃଣାବର୍ତ୍ତ ଖଣ୍ଡେ ଦୂରରେ ଥାଇ ଦେଖି

ପାରିଲା ।ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ କଂସ ନିକଟକୁ ଆସି କହିଲା ମହାଭାଗ

ଆପଣ ଚିନ୍ତିତ ଥିବା ମୁଁ ଜାଣି ଜାଣି ପାରିଛି ,କିନ୍ତୁ କାହିଁକି ଆପଣ ଚିନ୍ତା କରୁଛନ୍ତି ?।କଅଣ ଆପଣଂକର ହୋଇଛି ।ମୋତେ କହିବେକି ?।କଂସାସୁର ତୃଣାବର୍ତ୍ତ ଆଗରେ କହିଲା "ଚରାଚର ପୃଥିବୀକୁ ମୁଁ ସାଧ୍ୟ କଲି,କିନ୍ତୁ ଗୋପପୁର ରେ ମୋର ଶତ୍ରୁ ଯାଇ ଗୋପ ପୁରରେ ରହିଲା ।ମୁଁ ଗୋପପୁର କୁ ଯିବିନାହିଁ ତ ଶତ୍ରୁଭୟ ମୋତେ ଘାରିଛି ।କଂସର ବଚନ ଶୁଣି ତୃଣାବର୍ତ୍ତ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରି କହିଲା "ମହାଭାଗ ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଆପଣଂକର ଶତ୍ରୁ କୁ ବିନାଶ କରିଦେବି ।

ତୃଣାବର୍ତ୍ତ ଭୟଙ୍କର ମୂର୍ତ୍ତି ଧାରଣ କରି ଆକାଶ ଉପରକୁ ଉଠିଗ ଲା ।ମାଛରଙ୍କା ପକ୍ଷୀ ରୂପ ଧାରଣ କଲା ତୃଣାବର୍ତ୍ତ।ଉଡି ଉଡି ଯାଇ ଗୋପପୁର ରେ ପ୍ରବେଶ କଲା ।

ଯଶୋଦା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ କୋଳରେ ଧରି ତାଙ୍କ ଦେହରେ କୁଙ୍କୁମ ଲେପନ କରୁଥାଆନ୍ତି ।ତୃଣାବର୍ତ୍ତ ଦେଖି ଦେଇଛି ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ

ଙ୍କୁ।ହଠାତ ତୃଣାବର୍ତ୍ତ କୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ଉପରେ ଝାମ୍ପ ପ୍ରଦାନ କରି ତାହାର ନଖ ରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଧରି ଆକାଶ ମାର୍ଗକୁ ଉଡ଼ିଗଲା ।

ମାତା ଯଶୋଦା ଏମନ୍ତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି କିଛି କ୍ଷଣହାତବାକହୋଇ

ହୋଇଗଲେ ।ଭୀଷଣ ଯୋରରେ କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।ବାହୁନି

ବାହୁନି ଯଶୋଦା କହୁଥିଲେ "ଆହା ପୁତ୍ର ମୋର କୁଆଡେ ତୁ ଗଲୁ !ଯଦି ଗଲୁ ମୋତେ କାହିଁ ମାରିଦେଇ ନଗଲୁ ?।ତୋର ଏପରି ଅବସ୍ଥା ମୁଁ କେମିତି ଦେଖିବି ?।ଏହିପରି ବଡ଼ ପାଟିରେ ରୋଦନ କରିବାରେ ଲାଗିଲେ ମାତା ଯଶୋଦା ।ଯଶୋଦାଙ୍କର କାନ୍ଦ ଶୁଣି ସମସ୍ତ ଗୋପୀମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଯଶୋଦା ମାତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ ।ଯଶୋଦା କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ଗୋପିଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କଥା ଜଣାଇଲେ ।କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଗୋପରେ ନପାଇ ଗୋପୀମାନେ ମନଦୁଃଖ କଲେ ।

ଯେତେବେଳେ ତୃଣାବର୍ତ୍ତ କୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ ନେଇ ଆକାଶରେ ଉଡୁଥିଲା

ପ୍ରଭୁ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ଫୁଲ ପରି ଓଜନ ଧାରଣ କରିଥିଲେ ।ମାତ୍ର

ଯେତେବେଳେ ଯଶୋଦାଙ୍କର ବିକଳ ଶୁଣି ପାରିଲେ ପ୍ରଭୁ ଦାମୋଦର ପର୍ବତ ଓଜନ ପରି ଭାରି ହୋଇଗଲେ ।ଚକ୍ରଧର ଯେତେବେଳେ ମହାଭାର ହୋଇଗଲେ ତୃଣାବର୍ତ୍ତ କଚାଡି ହୋଇ ଭୁଇଁରେ ପଡିଗଲା ।ଆକାଶରୁ ଖସି ପଡିଲା ବେଳେ ତୃଣାବର୍ତ୍ତ ର ମୂର୍ଦ୍ଧନା ଫାଟି ଗଲା ।କିଛି କ୍ଷଣ ଭିତରେ ତୃଣାବର୍ତ୍ତର ପ୍ରାଣ ଚାଲିଗଲା ।ପୁଷ୍ପକ ବିମାନରେ ତୃଣାବର୍ତ୍ତ ଅସୁର ଯାଇ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ରହିଲା ।

ଯଶୋଦା ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କୋଳରେ ଧରି ବହୁତ କାନ୍ଦିଲେ ।ପୁଅକୁ ଚୁମାଦେଇ କହିଲେ ଗୋଟେ ବଡ଼ ବିପଦରୁ ଉଦ୍ଧାର ହୋଇ ଗଲୁରେ ମୋ କୁଳ ଚନ୍ଦ୍ରମା ।ବହୁତ ମନଦୁଃଖ କଲେ ମାତା ଯଶୋଦା ।

ନନ୍ଦ ଏହି ସମୟରେ ଅରଣ୍ୟ ଭିତରେ ନିଜ ଗୋଗୋଷ୍ଠରେ ଥିଲେ ।ଜଣେ ଗୋପାଳ ନନ୍ଦକୁ କହିଲା ତୋର ପୁତ୍ରକୁ ଭୂତ

ନେଇ ଯାଉଥିଲା ।ଗୋପାଳ ଭାଇ ଠାରୁ ଏମନ୍ତ ବାର୍ତ୍ତା ପାଇ ନନ୍ଦ ମୂର୍ଚ୍ଛିତ ହୋଇ ଭୂମିରେ ପଡିଗଲେ ।କିଛି କ୍ଷଣପରେ ଚେତା

ପାଇଲେ ନନ୍ଦରାଜା ।ସଂଗେ ସଂଗେ ଘରକୁ ଧାଇଁଲେ ।ପୁତ୍ର ନିକଟରେ ପହଁଞ୍ଚି ପୁତ୍ରକୁ କୋଳକୁ ନେଇ ବହୁତ ମନଦୁଃଖ କଲେ ।

ଯଶୋଦା ନନ୍ଦ ଆଗରେ କହିଲେ ଆମ ପୁଅକୁ ଧର୍ମ ରକ୍ଷାକଲା ।

ନଚେତ ପୁଅ ଆମର ଆଉ ......।ନନ୍ଦ ରାଜା ପୁଅ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଧରି

ସେଦିନ ବହୁତ କାନ୍ଦିଥିଲେ !,କାନ୍ଦିଥିଲେ ନନ୍ଦ ଦମ୍ପତି ।ଏହାପରେ ନନ୍ଦ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଡକାଇ ପୁଅର ରିଷ୍ଟ ଖଣ୍ଡନ ପାଇଁ ଦାନ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ ।

ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ଶୁକଦେବଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ ହେ ମୁନିବର !ତୃଣାବର୍ତ୍ତ ,ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ?ଶତ୍ରୁ ହୋଇ ସେ କିମ୍ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗ ରେ ବାସ କଲା ?।ତୃଣାବର୍ତ୍ତ ଅସୁର ବିଷୟରେ ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ ? ଶୁକମୁନି କହିଲେ ହେ ରାଜନ !ମୁଁ ଯାହା ଶୁଣିଛି ତୁମକୁ କହୁଛି

ଶୁଣ ;-

ତ୍ରେତୟା ଯୁଗର କଥା ।ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ୱର୍ଗପୁରରେ ଅଭିଷେକ କରୁ ଥିଲେ।ଋତୁଶ୍ରବା ଏହି ଅଭିଷେକ ରେ ଦ୍ୱାରପାଳ ଦାଇତ୍ୱରେ ଥିଲେ ।ଯେତେବେଳେ ଅଙ୍ଗିରା ମୁନି ଇନ୍ଦ୍ର ଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବାପାଇଁ ବାହାରିଲେ ସେତେବେଳେ ଦ୍ୱାରପାଳ ଋତୁଶ୍ରବା ତାଙ୍କୁ ଯିବାପାଇଁ ବାଟ ଛାଡିଲେ ନାହିଁ ?।ଅଙ୍ଗିରା ଋଷି ବଳ ପୂର୍ବକ ଭିତରକୁ ଯିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ବେଳେ ଜଣେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଅଙ୍ଗିରା ଋଷି ଙ୍କ ହାତକୁ ଧରି ପେଲି ଦେଲା ।ଅଙ୍ଗିରା ଋଷିଙ୍କର ଆଣ୍ଠୁ ଗଣ୍ଠି ଛିଡିଯାଇ ରକ୍ତ ବାହାରିଲା ।ଋଷି ଅଙ୍ଗିରା କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଅଭିଶାପ ଦେଇ କହିଲେ -ତୁ ଗୋଟାଏ ରାକ୍ଷାସ ପ୍ରକୃତିଧରି ,ଇନ୍ଦ୍ର ଦ୍ୱାରପାଳ ହୋଇଛୁ ।ଋଷି ,ବ୍ରାହ୍ମଣ ଙ୍କୁ ତୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ଜାଣିନୁ ?।ତୁ ଖୁବ ଶୀଘ୍ର ରାକ୍ଷସ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେବୁ ।ତୁ ସବୁବେଳେ ଅଖାଦ୍ୟ ଖାଇ ବଞ୍ଚିବୁ ?।

"ରାକ୍ଷାସ ହୋଇଣ ବେଗେ ହୁଅ ତୁରେ ଜାତ

ଅଭକ୍ଷ ଭକ୍ଷଣ ତୁହି କରିବୁ ସତତ "।

ଋଷିଙ୍କ କୋପ ଦେଖି ଋତୁଶ୍ରବା ଋଷି ଙ୍କୁ ପ୍ରଣିପାତ କରି କହିଲା

ହେ ମୁନିବର ଯଦି ମୁଁ ରାକ୍ଷାସ ଜନ୍ମ ନେବି ତାହାଲେ ମୋର ମୁକ୍ତି ବାଟ କହିଦିଅନ୍ତୁ ?।ଋଷି ଅଙ୍ଗିରା ଶାନ୍ତ ହୋଇଗଲେ ଓ କହିଲେ ଦ୍ଵାପର ଯୁଗରେ ପ୍ରଭୁ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିବେ ।

ତୁ ,କଂସ ନିକଟରେ ରହି ଅସୁର କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବୁ ।ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କ

ହସ୍ତରେ ତୋର ମୃତ୍ୟୁ ହେବ ।ତାପରେ ତୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବୁ ।

ସେହିଦିନଠାରୁ ଋତୁଶ୍ରବା ଅସୁର ହୋଇ ଥିଲା ।ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇ ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଚାଲିଗଲା ।

ଗୋପପୁର ରେ କଂସର ଗୁପ୍ତଚର ମାନେ ବୁଲୁଥିଲେ ।ତୃଣା ବର୍ତ୍ତ

ମୃତ୍ୟୁର ଖବର ନେଇ ଗୁପ୍ତଚର କଂସକୁ କହିଲା ମହାରାଜ ନନ୍ଦ

ର ସନ୍ତାନ ତୃଣା ବର୍ତ୍ତ କୁ ମାରିଦେଇଛି ।କଂସ ,ଦୂତଠାରୁ ଏମନ୍ତ ଖବର ଶୁଣି ମୂର୍ଚ୍ଛିତ ହୋଇ ଭୂମିରେ ପଡିଗଲା ।କିଛି ସମୟ ପରେ ଚେତା ପାଇ ତୃଣାବର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ଶୋକ କଲା ।ମନ୍ତ୍ରୀ ଅକ୍ରୁର

କଂସ କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଉଥିଲେ ---

"ଆହା ତୃଣାବର୍ତ୍ତ ବୋଲି କଂସ ଶୋକ କଲା

ଅକ୍ରୁର ମନ୍ତ୍ରୀ ତାହାକୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଯେ ଦେଲା "।

କ୍ରମଶଃ .....................

ହରିବଂଶ ( ଭାଗ -୪୫)

ହରିବଂଶ ( ଭାଗ -୪୫)