ଯିଏ ବଳିରାଜାଙ୍କ ନିକଟରେ ତ୍ରିପାଦଭୂମି ଭିକ୍ଷାଛଳ ରେଗମନ କରି ତ୍ରପାଦ ବିକ୍ଷେପଦ୍ୱାରା ତ୍ରି ଭୁବନ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲେ ଯିଏ ମୃର୍ତ୍ତିମତୀ ତପସ୍ୟା ସ୍ୱରୂପ ଏବଂ ଯିଏ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଆଧି ଦୈବିକ ଆଧି ଭୌତିକ ତ୍ରିବିଧ ପାପକୁ ବିନାଶ କରନ୍ତି ,ଯିଏ ସ୍ୱର୍ଗ ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ପାତାଳ ତିନି ସ୍ଥାନରେ ବିରାଜିତ ଏବଂ ଯେ ତୀର୍ଥ ସମୂହର ଅଧୀଶ୍ଵର ଓ ତୁଳସୀ ଯାହାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ,ତାହାଙ୍କୁ ମୁଁ ବନ୍ଦନା କରୁଅଛି ।ହେ ପ୍ରଭୁ !,ଆପଣଙ୍କ ନାମ ,ଗୁଣ ,ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର କରିବାରେ ଯଦି କୌଣସି ତ୍ରୁଟି ରହିଯାଉଥାଏ ତେବେ ଏ ଅଧମ କୁ କ୍ଷମା କରିବା ହେବେ ।।ଜୟ ଶ୍ରୀହରି ।।🌹🌹

#ଶକଟାସୁର_ବଧ🌹🌹

**************

ଗୋପପୁର ରେ ନନ୍ଦ ରାଜାହେବା ଦିନଠାରୁ ସମସ୍ତ ଗୋପବାସୀ ନନ୍ଦଙ୍କୁ ଗୋପପୁର ଠାକୁର ବୋଲି ମାନୁଥିଲେ।କଂସର ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ନନ୍ଦ ପ୍ରତିଦିନ ଲକ୍ଷେଭାର ଦୁଧ ,ଦହି କଂସ ନିକଟକୁ ପଠାଇଥାନ୍ତି ।ଦିନକୁ ଦିନ ନନ୍ଦ ରାଜପଦ ଭୋଗ କରୁଥାଏ।ରାମ ,କୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ ଦେଖି ନନ୍ଦ ଦମ୍ପତ୍ତି ଆନନ୍ଦରେ ଦିନ କାଟନ୍ତି । ନନ୍ଦ ରାଜା ଗୋପରେ ହସଖୁସିରେ ରହୁଥିବାର ଖବର କଂସର ଡଗର ଦେଖି କଂସନିକଟରେ ହାଜର ହୋଇ କହିଲା" ମହାରାଜ ଆପଣ ଯେଉଁ ଦିନରୁ ନନ୍ଦ ଗଉଡ଼ ମୁଣ୍ଡରେ ଶାଢ଼ୀ ବାନ୍ଧିଲେଣି ସେଇ ଦିନରୁ ଗୋପରେ ନନ୍ଦ ଭୋଗଭାଗ୍ୟ ରେ ଚଳୁଛି !ରାମ ଓ କୃଷ୍ଣ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ନେଇ ରାଜନୀତି ଗୋପରେ ଚଲାଇଛି ।ଏ କଥା ଡଗର ଠାରୁ ଶୁଣି ମୂର୍ଚ୍ଛିତ ହୋଇ ଭୂମିରେ ପଡିଗଲା ।କିଛି ସମୟ ପରେ ଚେତା ପାଇ କଂସ ଘୋଷଣା କଲା "ଗୋପପୁର ରେ ଥିବା ମୋ ଶତ୍ରୁକୁ ଯିଏ ବିନାଶ କରିବ ତାକୁ ମୁଁ ଗୋପର ରାଜା କରିବି ।ଏହା କଂସର ଧ୍ରୁବ ବାଣୀ "।

ମଥୁରା ନରେଶ କଂସରଏପରି ଘୋଷଣାକୁ ଖଣ୍ଡେ ଦୂରରେଥାଇ ଶକଟା ସୁର ଶୁଣୁଥିଲା।କଂସ ନିକଟକୁ ଶକଟାସୁର ଯାଇ କହିଲା"ହେ ମହାରାଜ ମୋତେ ଆଜ୍ଞା ଦିଅନ୍ତୁ ?ମୁଁ ଏବେ ଗୋପପୁରକୁ ଯାଇ ନନ୍ଦର ପୁତ୍ରକୁ ବିନାଶ କରି ଆସିବି "।ଶକଟାର କଥାରେ ପ୍ରୀତ ହୋଇ କଂସ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇ କହିଛି ଯାଅ ଶକଟା ମୋ ଶତ୍ରୁକୁ ସମୂଳେ ଧ୍ୱଂସ କରି ମୋ ନିକଟକୁ ଫେରି ଆସ ।

ରାଜା କଂସ ଠାରୁ ଆଦେଶ ପାଇ ଶକଟା ଅସୁର ଖୁବ ଶୀଘ୍ର ଗୋପପୁର ରେ ପ୍ରବେଶ କଲା ।ଶକଟା ଅସୁର ଦେଖିବାକୁ ଶଗଡ଼ ପରି ।ଶଗଡ଼ରେ ଯେପରି ଚକ ଓ ଅଖ ଥାଏ ଠିକ୍ ସେହି ପରି ରୂପ ଧାରଣ କରି ଶକଟା ଅସୁର ନନ୍ଦ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାର ପାଖରେ ଠିଆ ହେଲା ।ଶକଟା ସୁର ମନେ ମନେ ବିଚାର କରୁ ଥାଏ।କେତେବେଳେ ନନ୍ଦର କୁମର ପଦାକୁ ବାହାରିବ ?।ଶକଟା ସୁର ମନକଥା ପ୍ରଭୁ ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ ଜାଣି ପାରିଲେ।ମାତା ଯଶୋଦା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ କୋଳରେ ଧରି କ୍ଷୀର ଦେଉଥିଲେ ।କ୍ଷୀର ପିଉ ,ପିଉ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ନିଦ୍ରାଗଲେ ।ଯଶୋଦା ଭାବିଲେ ପୁଅ ତ , ଶୋଇପଡ଼ିଲାଣି , ଯାଉଛି ତାକୁ ଶୁଆଇଦେଇ , ଘରକାମ ସବୁ ସାରିଦେବି !।ପୁତ୍ରକୁ କୋଳରେ ଧରି ଯଶୋଦା ବାହାରି ଗଲେ ,।ଯଶୋଦା ଦେଖିଲେ ଦ୍ୱାର ଆଗରେ ଗୋଟିଏ ଶଗଡ଼ ଥୁଆ ହୋଇଛି ।ଶଗଡ଼ ତଳ ଭାଗ ଛାଇ ହୋଇଛି ।ଯଶୋଦା ଚିନ୍ତା କଲେ ଏହି ଶଗଡ଼ ତଳ ଛାଇରେ ପୁଅକୁ ଶୁଆଇ ଦେଇ ଘର କାମ ସବୁ ସାରିଦେବି ।ଏମିତି ଚିନ୍ତା କରି ମାତା ଯଶୋଦା କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଶଗଡ଼ ତଳେ ଶୁଆଇଦେଲେ ।

"ମାୟା ବୋଲି ଯଶୋମତୀ ଜାଣି ନ ପାଇଲେ

ଶକଟ ଛାୟାରେ ନେଇ ପୁତ୍ର ଶୁଆଇଲେ "।ନନ୍ଦରାଣୀ ମାୟା ଜାଣି ନପାରି ଶତ୍ରୁ ମୁହଁରେ ପୁତ୍ରକୁ ଆଣି ଥୋଇଦେଲେ ।ମାୟାଧର ସେଇ ଶଗଡ଼ ଛାଇରେ ଶୋଇଗଲେ ।ପ୍ରଭୁ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କର ଅଚେତ ନିଦ୍ରାରେ ଶୋଇ ପାରନ୍ତି ନାହିଁ !ସେ ସର୍ବଦା ଯୋଗନିଦ୍ରା ଯାଆନ୍ତି । ଭାଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଶଗଡ଼ ତଳେ ଶୋଇ ମନେ ମନେ ଭାବୁଥାନ୍ତି ,ଶକଟା ଆସିଛି ମୋତେ ମାରିବା ପାଇଁ !ଛୁଆ ମୁଁ ,ମୋତେ ବାଳୁତ ଭାବି ଏପରି ଶକଟା ର ତାର ଯୋଜନା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛି ।ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ଚିନ୍ତାକଲେ ଆଜି ଶକଟା ସୁର କୁ ମାରି ଏହାକୁ ପୁତନା ଅସୁରିଣୀ ପାଖରେ ନେଇ ରଖିବି ।ଶକଟା ସୁର ମାୟାରୂପ ଧାରଣ କଲା ।ଶଗଡ଼ ତଳେ ପ୍ରଭୁ ଶୋଇଥିଲେ ଯେମିତି ଶକଟାସୁର ମାୟାରୁପ ଧାରଣା କଲା ମାୟାଧର ଖୁବ ଯୋରରେ କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।ଯଶୋଦା ଘର କାମରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିଲେ ।କୃଷ୍ଣଙ୍କ କାନ୍ଦ ଯଶୋଦାଙ୍କ କାନକୁ ଶୁଭିଲା ନାହିଁ ।ଗୋପପୁର ରେ ଆନନ୍ଦ ଉତ୍ସବ ଲାଗିଥାଏ ।ଗୋପିଙ୍କ ଚର୍ଚ୍ଚା କରିବାରେ ଯଶୋଦା ବ୍ୟସ୍ତ ଥିଲେ ତେଣୁ ପୁତ୍ରର କାନ୍ଦ ଯଶୋଦା ଶୁଣି ପାରିନଥିଲେ । ଶକଟା ସୁର ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ ମାଡି ବସିଲା ବେଳେ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ଶକଟାସୁରକୁ ଗୋଟିଏ ଶକ୍ତ ଗୋଇଠା ମାରିଲେ ।କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କର ସେଇ ଗୋଟିଏ ଗୋଇଠାରେ ଶକଟ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ ହୋଇଗଲା ।ଅଖ ,ଚକ ସବୁ ପବନରେ ଉଡ଼ିଗଲା ।ଦଧି ଦୁଧ ,ଘିଅ ହାଣ୍ଡି ଯେତେ ସେଠାରେ ଥିଲା ସବୁ ଚୁନା ହୋଇଗଲା।ଆକାଶରୁ ଶଗଡ଼ର ଭଙ୍ଗା ଅଂଶ ଏଠି ସେଠି ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ ହୋଇ ପଡ଼ିଲା ।କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ବାଳକ ରୂପରେ ଏସବୁ ଦେଖୁଥିଲେ ।ପର୍ବତ ଭାଙ୍ଗିଲେ ଯେପରି ଶବ୍ଦ ହୁଏ ସେହିପରି ଶଗଡ଼ ଭାଙ୍ଗିଲା ପରେ ସେମିତି ଶବ୍ଦ ହେଲା । କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ଶକଟା ଅସୁର କୁ ମାରିଥିବାର କେବଳ ବ୍ରହ୍ମା ଜାଣିଥିଲେ ।ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦେବତା ଵିଷ୍ଣୁ କୂଟ କୁ ଜାଣି ପାରିଲେ ନାହିଁ । ଗୋପପୁର ରେ ବିରାଟ ଶବ୍ଦ ହେବାରୁ ଗୋପୀମାନେ ଦେଖିଲେ ଗୋଟାଏ ଶଗଡ଼ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ ହୋଇ କୃଷ୍ଣ ଶୋଇବା ଯାଗାରେ ପଡିଛି ।ଗୋପୀମାନେ ଯଶୋଦାଙ୍କୁ ଖବର ଦେଲେ" ନନ୍ଦରାଣୀ ତୁମେ ଏଠାରେ ଆନନ୍ଦ ଉତ୍ସବ କରୁଛ ?ସେପଟେ ତୁମ ପୁଅ ଉପରେ ଶଗଡ଼ ପଡ଼ିଲାଣି ? ।

ପୁଅ ,ମରିଛି କି ବଞ୍ଚିଛି ଆମେ ଜାଣିନାହୁଁ !। ସବୁକାମ ଛାଡି ନନ୍ଦରାଣୀ ପୁତ୍ର ନିକଟକୁ ଧାଇଁ ଗଲେ ।ହେ ମୋର ପୁତ୍ର !ହେ ମୋର ପୁତ୍ର କହି ଯଶୋଦା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କୋଳରେ ଧରିଲେ ।ଦେଖିଲେ ପୁଅ ଆରାମ ରେ ଶୋଇଛି ।ପୁଅର ଚେତା ନାହିଁ !।ପୁଅର ଶରୀରକୁ ଭଲ ଭାବ ରେ ଦେଖିନେଲେ ମାତା ଯଶୋଦା ।ସବୁ ଠି କ୍ ଥିଲା ପରେ ବି ଜଙ୍ଘରେ ନିଜ ହାତକୁ ବାଡେଇ କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।ଯଶୋଦା ମାତାଙ୍କ କାନ୍ଦ ଦେଖି ସମସ୍ତ ଗୋପାଳ ମାନେ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ ।ପ୍ରଭୁ ଚକ୍ରଧର ଯଶୋଦା ମାତାଙ୍କ କାନ୍ଦ ଦେଖି ଆଉ ସମ୍ଭାଳି ନପାରି ନିଦରୁ ଉଠିଲେ ।କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ନିଦରୁ ଉଠିବା ଦେଖି ଯଶୋଦା ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇଗଲେ ।ଦରିଦ୍ର ଲୋକ ନିଧି ବା ଧନରତ୍ନ ପାଇଲେ ଯେପରି ଖୁସି ହୁଏ ସେହିପର ଯଶୋଦା କୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ ପାଇ ଆତ୍ମବିଭୋର ହୋଇ ପଡିଲେ ।ଯଶୋଦା ପୁତ୍ର କୃଷ୍ଣଙ୍କୁକୋଳରେ ଧରିବ କହିଲେ "ଭାଗ୍ୟ ,କର୍ମ ଓ ଧର୍ମ ବଳ ଠିକ୍ ଥିବାରୁ ମୋ ପୁଅ ଆଜି ବଞ୍ଚି ଗଲା ।ଏ ସବୁ ଦେଵମାୟା ବୋଲି ମୁଁ ଜାଣି ପାଇଲି ନାହିଁ ?।

ଶଗଡ଼ ତଳେ ଛାଇ ଅଛି ବୋଲି ପୁଅକୁ ଶୁଆଇ ଦେଇଥିଲି । ଯଶୋଦା ନିଜକୁ ଅଲକ୍ଷଣୀ ସମ୍ବୋଦନ କରି କହିଲେ ମୋ ପୁତ୍ର ଠାରେ ଯେତେ ।ରୋଗ ,ବିପଦ ଅଛି ଭଗବାନ ସେସବୁ ମୋତେ ଦେଇ ଦିଅନ୍ତୁ ମୋ ପୁଅର ଆଗରେ ମୁଁ ମରଯାଏ ।ଯଶୋଦା ଏପରି କହୁଥିବା ବେଳେ ଗୋପନାରୀ ମାନେ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ ।

ସମସ୍ତ ଗୋପୀମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ରେ ଚୁମ୍ବନ ଦେଲେ ।ଗୋପାଳ ମାନେ ଗୋଷ୍ଠରୁ ଆସି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଧନ୍ୟ ଧନ୍ୟ କହି ଚାଲିଲେ ।ନନ୍ଦ ପୁତ୍ର କୁ କୋଳରେ ଧରି ଦୀର୍ଘ ନିଃଶ୍ୱାସ ମାରିଲେ ।ଧର୍ମ କୁ ସ୍ମରଣା କରି କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।ନନ୍ଦ ରାଜାଙ୍କ କୋଳରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ।ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ମାୟା ନନ୍ଦ ଜାଣି ପାରିଲେ ନାହିଁ । ଗୋପାଳ ମାନଙ୍କୁ ନନ୍ଦ ଡାକି କହିଲେ ଶଗଡ଼ ଭାଙ୍ଗି ଯିବାର କାରଣ କଅଣ? ଗୋପାଳ ପୁତ୍ରମାନେ କହିଲେ କୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ପାଦ ଆଘାତ ରେ ଶଗଡ଼ ଟି ଭାଙ୍ଗି ଗଲା ।

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉପରକୁ ଗୋଡ଼ ବଢ଼ାଇ ଖେଳୁଥିଲେ ।ଶଗଡ଼ ତାଙ୍କ ଗୋଡ଼ରେ ବାଜିଲା ।କୃଷ୍ଣ ବଡ଼ ପାଟିରେ କାନ୍ଦିଲେ ଓ ଶଗଡ଼ କୁ ବାରମ୍ବାର ଗୋଡ଼ ମାରୁଥିବାରୁ ଶଗଡ଼ଟି ଭାଙ୍ଗିଗଲା ।ନନ୍ଦ ,ଗୋପାଳ ବାଳକଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ହସିବାରେ ଲାଗିଲେ ।ଏହା ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ମିଥ୍ୟା ଅଟେ ।ଛୋଟ ପିଲା ଶଗଡ଼ କୁ ପାଦରେ ଭାଙ୍ଗିବା ଏତେ ସହଜ ନୁହେଁ ।ଗୋପ ବାଳକ ମାନେ କହିଲେ ଆମେ ଯାହା ଦେଖିଲୁ ତାହା ଆପଣଂକ ନିକଟରେ କହିଲୁ ।ଏହା ସତ୍ୟ ଅଟେ ରାଜନ !।ଗୋପନାରୀ ମାନେ ,ନନ୍ଦ ଓ ଯଶୋଦାଙ୍କୁ କହିଲେ "ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଏହି ପୁତ୍ରକୁ ଅଣହେଳା କରୁଛ ?।

ଏହା ସାମାନ୍ୟ ବିପଦ ନୁହେଁ ନନ୍ଦ ରାଜା ।ଧର୍ମ ସାହା ହେଲା ଏ ପୁତ୍ରକୁ ।ଶକଟା ମୁଖରୁ ବଞ୍ଚିବା ଏତେ ସହଜ ନୁହେଁ ରାଜନ ?।ସୁ ଭାଗ୍ୟ ଏହି ପୁଅର ଯାହାଫଳରେ ସେ ଜୀବନ ଫେରି ପାଇଲା ।ଯଶୋଦା ,ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ ଘରକୁ ନେଲେ ।ନନ୍ଦ ,ବିପ୍ର ମାନଙ୍କୁ ଡାକି ରିଷ୍ଟ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଦାନ ଦେଲେ ।ଅଗ୍ନିରେ ଘିଅ ଜାଳିଲେ ।ଦୁବ ,ଅକ୍ଷତ ,ଫୁଲ ଓ ଜଳ କୁ ନେଇ ପୁତ୍ର ନିମନ୍ତେ ଅଭିଷେକ କଲେ ।ରିଷ୍ଟ ଖଣ୍ଡନ ପାଇଁ ହୋମ କରିବା ସହିତ ବିପ୍ର ମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଚୁର ପରିମାଣର ଦାନ ଓ ଦକ୍ଷିଣା ପ୍ରଦାନ କଲେ ।ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ନବଗ୍ରହ ଙ୍କ ଶାନ୍ତି ନିମନ୍ତେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ ।

"ଅରିଷ୍ଟ ନିମନ୍ତେ ନନ୍ଦ ଦାନ ହୋମ କଲା

ଆଦିତ୍ୟାଦି ନବଗ୍ରହ ଶାନ୍ତି କରାଇଲା "।

କ୍ରମଶଃ.....................

ହରିବଂଶ (ଭାଗ -୪୬)

ହରିବଂଶ (ଭାଗ -୪୬)