ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ଦୁଷ୍ମନ୍ତ କୁମାର ମିଶ୍ର

ଯିଏ ଲୀଳା ବଶତଃ ଭୂମିର ଭାରକୁ ବହନ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଯେ ସର୍ଵଲୋକ ଓ ସର୍ଵଜୀବଙ୍କର ପୂଜିତ ,ଯେ ସର୍ଵଲୋକଙ୍କର ଈଶ୍ୱର , କମଳାର ପତି ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ପ୍ରିୟ ତାହାଙ୍କୁ ମୁଁ ବନ୍ଦନା କରୁଅଛି ।ହେ ପ୍ରଭୁ !ଆପଣଂକ ନାମ ଓ ଗୁଣ ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର କରିବାରେ ଯଦି କୌଣସି ଠାରେ କିଛି ତ୍ରୁଟି ରହିଯାଉଥାଏ ,ତେବେ ଏ ଅଧମକୁ କ୍ଷମା କରିବା ହେବେ ।

।ଜୟ ଶ୍ରୀହରି ।🌹🌹

ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ଶୁକମୁନିଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ ଭୋ ଦେବ !ଶକଟା ଅସୁର ତ ଭଗବାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିନାଶ ହେଲା ?ସେ ପୁଣି କାଇଁ ଅମର ଭୁବନରେ ରହିଲା ?।ଶୁକମୁନି କହିଲେ ରାଜନ ସେହି ବିଷୟରେ ମୁଁ କହୁଛି ଶୁଣନ୍ତୁ !ଶୁକମୁନି କହିଲେ ...........!!!

ସତ୍ୟଯୁଗର କଥା ।ସ୍ୱୟଂଭ ମନୁଙ୍କର ନବମ କଳ୍ପ ଚାଲୁଥାଏ ।

ମକର ମାସ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ବୁଧବାର ଦିନ ଚନ୍ଦ୍ର ଙ୍କର ଏକ ପୁତ୍ର ଜାତ

ହେଲା ।ତାଙ୍କ ନାମ ରଖାଗଲା ବୀରବାହୁ ।ବୀରବାହୁ କ୍ରମେ

ବଡ଼ହେଲେ।ଦିନକର କଥା ବୀରବାହୁ ନିକଟ ରେ ଥିବା ବନ କୁ

ବୁଲିବାକୁ ଯାଇଥିଲେ ।ସେହି ବନରେ ବେଦମାତା କପିଳା ଗାଈ

ରୂପରେ ରହୁଥିଲେ ।ବୀର ବାହୁ ବନରେ ଗାଈକୁ ଦେଖି ଚିନ୍ତା କଲେ ଏ ଗାଈ ବନରେ କାହିଁକି ଚରୁଛି ?।

ଖଣ୍ଡିଏ ବାଡ଼ି ଦ୍ୱାରା ବୀରବାହୁ ବେଦମାତା କପିଳା ଙ୍କୁ ବାଡେଇ ଚାଲିଲେ ।ବେଦ ମାତା ନିଜର ପରିଚୟ ଦେଇ ବୀର ଭଦ୍ର କୁ କହିଲେ ମୁଁ ,ତୋର କଅଣ ଅନିଷ୍ଠ କରିଥିଲି ଯେ ମୋତେ ତୁ ବାଢେଇ ଚାଲିଛୁ ?ତୋର ଏତେ ସାହାସ କୋଉଠୁ ଆସିଲା ।ତୁ ଜଣେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଏକଥା ଭୁଲି ଯାଉଛୁ କିପରି ?।କପିଳା ଗାଈ ଅର୍ଥାତ ବେଦ ମାତା ରାଗିଗଲେ ।ରାଗିଯାଇ ବୀରବାହୁ କୁ ଅଭିଶାପ ଦେଇ କହିଲେ "ତୁ ଗନ୍ଧର୍ବ ହୋଇ ରାକ୍ଷାସ ପ୍ରକୃତି ଆଚରଣ କଲୁ !ଆଜିଠାରୁ ତୁ ରାକ୍ଷାସ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେବୁ ଓ ସୁରାପାନ କରି ଜୀଵନ କାଟିବୁ ।

ବୀରବାହୁ ବେଦମାତା କପିଳା ଗାଈଙ୍କ ଅଭିଶାପ ପାଇ ଆକୁଳ

ରେ କ୍ରନ୍ଦନ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।ତାଙ୍କ ଆଖିରୁ ଅଶ୍ରୁ ଜଳ ବୋହି

ଗଲା ।ଚନ୍ଦ୍ର ଙ୍କ ନନ୍ଦନ କହିଲେ ହେ ମାତା ମୁଁ ଆପଣ ଙ୍କୁ ଚିହ୍ନି

ପାରିଲିନାହିଁ ।ଯାହାଫଳରେ ଏପରି ହୀନ କର୍ମ କଲି ।ଏବେ ମୋତେ ଉପାୟ ବତାଇ ଦିଅନ୍ତୁ ମୁଁ କିପରି ଅସୁର ଜନ୍ମ ରୁ ମୁକ୍ତି

ପାଇ ପାରିବି !।

ବେଦ ମାତା ,ବୀର ବାହୁ ଙ୍କର ଆକୁଳ ନିବେଦନ ଶୁଣି ତାଙ୍କ ରାଗ ଶାନ୍ତ ହୋଇଗଲା ।କପିଳା ରୂପିଣୀ ଗାଈ ବୀରବାହୁ ଙ୍କୁ କହିଲେ "ତୁ କଂସାସୁର ନିକଟରେ ଅସୁର ରୂପରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବୁ ।ଭଗବାନ ବାସୁଦେବ ଗୋପରେ ଜନ୍ମ ନେଲାପରେ ପ୍ରଭୁ ତୋତେ ପଦଘାତ କରିବେ ।ସେଇ ପଦା ଘାତରେ ତୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ ପୁଣି ଅମର ଧାମ କୁ ଫେରି ଆସିବୁ ।ଏହା କହି ବେଦ ମାତା ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନ ହୋଇଗଲେ ।

ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ଶୁକମୁନି ଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ ଭୋ ଦେବ !ଏହା ପରେ ଭଗବାନ କଅଣ ସବୁ କଲେ ତାହା ମୋତେ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଆକାରରେ କୁହନ୍ତୁ ।ଶୁକଦେଵ କହିଲେ ହେ ରାଜନ ତାପର ଘଟଣା ମୁଁ କହୁଛି ତୁମେ ଶୁଣ ।ଶୁକଦେଵ କହିଲେ .........!!!

ନନ୍ଦରାଜା ମନ ଖୁସିରେ ବସିଥାନ୍ତି।ତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଯଶୋଦା

ପୁତ୍ର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ମୁହଁ କୁ ଚାହିଁ ବସିଥାନ୍ତି ।ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ

ମାତା ଯଶୋଦାଙ୍କ ପୁତ୍ର ସୁହାଗ କେତେ ତାହା ଜାଣିବାକୁ ଇଛା

କଲେ ।ମାୟାଧର ମାୟା ରଚନା କଲେ ।

ମାତା ଯଶୋଦାଙ୍କ କୋଳରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ଥିଲେ ।ହଠାତ

ଭଗବାନ ନିଜର ଓଜନ ବଢାଇବାରେ ଲାଗିଲେ ।ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ଓଜନ ଏତେ ବଢ଼ିଗଲାଯେ ତାହା କୌଣସି ଓଜନ କାଠିରେ ମାପ କରିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ ?।ପର୍ବତ ସମାନ ଓଜନ ହୋଇଗଲେ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ । ମାତା ଯଶୋଦା ଏତେ ଓଜନ କୁ ବୋହିବା ତାଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ସମ୍ଭବ ନଥିଲା ।କିନ୍ତୁ କଅଣ କରିବେ ସେ !ପୁଅକୁ କଅଣ ଫୋପାଡ଼ି ଦେବେ ?।

ଭୀଷଣ କଷ୍ଟ ହେଉଥାଏ ଯଶୋଦାଙ୍କୁ ।ଯଶୋଦା ଦୁଇ ଜଙ୍ଘକୁ ବିସ୍ତାର କରିଦେଲେ ।ଦୁଇ ଜଙ୍ଘରେ ପୁଅ ର ଶରୀର କିଛି ଭାଗ ରହିଲା ଓ ମଝିରେ ଭୂଇଁ କୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶରୀର କିଛି ଭାଗ ରହିଲା ।ଓଜନ ଏତେ ଭାର ଥିଲାଯେ ଯଶୋଦା ଙ୍କ ଜଂଘ ଫାଟି ଧାର ଧାର ରକ୍ତ ବୋହିବାକୁ ଲାଗିଲା । ତଥାପି ମାତା ଯଶୋଦା ପୁତ୍ର କୁ ନିଜ କୋଳରୁ ଛାଡୁ ନଥାନ୍ତି ।ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଆଉ ମାତାଙ୍କ କଷ୍ଟ ଦେଖି ନପାରି ଭୂଇଁ ଉପରକୁ ଛିଟିକି ପଡିଲେ !।ପୁତ୍ର ଭୂଇଁ ଉପରେ ଖସି ପଡିବାର ଯଶୋଦା ଦେଖିଲେ ।ଭୁଇଁରେ ମଣି ମୁକ୍ତା ପଡିଥିଲେ ଜଣେ ଯେପରି ଅତି ଆଗ୍ରହର ସହ ତାକୁ ଉଠାଇ ନିଏ ଓ ଖୁସି ହୁଏ ସେହିପରି ମାତା ଯଶୋଦା ପୁତ୍ରକୁ ଭୂଇଁ ଉପରୁ ଉଠାଇ ନେବାକୁ ଚେଷ୍ଠା କଲେ ମାତ୍ର ପୁଅକୁ ଉଠାଇ ପାରିଲେ ନାହିଁ ?

କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କ ଭରାକୁ ପୃଥିବୀ ମାତା ସହି ପାରିଲେ ନାହିଁ ।ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାନେ ପୃଥିବୀ ଫାଟିବାକୁ ଲାଗିଲା ।ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ମାତା ଯଶୋଦା ଚକ୍ରଧରଙ୍କୁ ଆକୁଳ ହୋଇ ଡାକିଲେ ।ମାୟାଧର ତାଙ୍କ ମାୟାବଳରେ ପୂର୍ବ ଅବସ୍ଥାକୁ ଫେରାଇ ଆଣିଲେ ।ଯଶୋଦା କୋଳରେ ପ୍ରଭୁ ଭଗବାନ ହସୁଥାନ୍ତି ।ନନ୍ଦ ଓ ଦେବକୀ ପୁତ୍ରର ହସ ଦେଖି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ ...

କ୍ରମଶଃ ..........................

ହରିବଂଶ ( ଭାଗ -୪୭)

ହରିବଂଶ ( ଭାଗ -୪୭)