ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ଦୁଷ୍ମନ୍ତ କୁମାର ମିଶ୍ର

ଯାହାଙ୍କର ଅନ୍ତ ନାହିଁ ,ଯିଏ ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଦି ପୁରୁଷ ,ଅଚ୍ୟୁତ ,

ଭକ୍ତପ୍ରତି ବରଦାତା ,ଆନନ୍ଦସ୍ୱରୂପ ,ସଦାନନ୍ଦ ମୟ ,ଏବଂ ପାପ ହାରୀ ଅଟନ୍ତି ,ତାହାଙ୍କୁ ମୁଁ ବନ୍ଦନା କରୁଅଛି ।ହେ ପ୍ରଭୁ !ଆପଣଙ୍କ ନାମ ,ଗୁଣ ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର କରିବାରେ ଯଦି କୌଣସି ଠାରେ ତ୍ରୁଟି ରଖି ଯାଉଥାଏ ତେବେ ଏ ଅଧମକୁ କ୍ଷମା କରିବା ହେବେ ।ଜୟ ଶ୍ରୀହରି।।

#ଯାମଳାର୍ଜ୍ଜୁନ_ବଧ🌹🌹

***************

ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ଶୁକମୁନିଙ୍କୁପଚାରିଲେ ଭୋ ଦେବ!ଶକଟାସୁର

ମୃତ୍ୟୁ ଖବର କଂସ ଜାଣି ପାରିଲା କି ନାହିଁ ?।ଯଦି କଂସ ଜାଣି

ପାରିଲା ତେବେ ତାହାର ପରବର୍ତ୍ତୀ ପଦକ୍ଷେପ କଅଣ ଥିଲା ?

ଏ ସବୁ ବିଷୟ ମୋତେ ବିସ୍ତାର କରି କୁହନ୍ତୁ ?।ଶୁକମୁନି କହିଲେ ହେ ରାଜନ !ମୁଁ ଯାହା ଶୁଣିଛି ତାହା ତୁମ ଆଗରେ କହୁଛି ଶୁଣ ।ଶୁକମୁନି କହିଲେ .......................!!!!!

କଂସର ଡଗର ଗୋପପୁରରେ ଗୋପନ ଭାବେ ବୁଲୁଥିଲା।ଶକଟା ସୁର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଛି ଓ ତାକୁ ନନ୍ଦ ପୁଅ କୃଷ୍ଣ ମାରିଛି ଏ କଥା ଡଗର ଶୁଣି ସଂଗେ ସଂଗେ ମଥୁରା କଟକକୁ ଗଲା ।କଂସ ଜଗତି ଉପରେ ବସିଥାଏ ।ଡଗର କଂସ ନିକଟରର ପ୍ରବେଶ କରି କହିଲା "ମହାଭାଗ !ଶକଟା ସୁର କୁ ନନ୍ଦ ପୁଅ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବିନାଶ କରିଛ?।କୃଷ୍ଣ ଗୋଟିଏ ପଦା ଘାତରେ ଶକଟାସୁର ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ ହୋଇଗଲା ମହାରାଜ !।

ଡଗର ଠାରୁ ଏମନ୍ତ ବଚନ ଶୁଣି କଂସାସୁର ମୂର୍ଚ୍ଛିତ ହୋଇ ଭୂମି ରେ ପଡିଗଲା ।କିଛି କ୍ଷଣ ପରେ ଚେତନା ପାଇ କ୍ରୋଧରେ ଅତିଷ୍ଠ ହୋଇ କହିଲା "ସେ ରାମ ,କୃଷ୍ଣ କେତେ ବଡ଼ ହେଲେଣି ? କିଏ ମୋତେ କହି ପାରିବ ?।କିଏ ସେହି ଦୁଇ ଜଣଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିପାରିବ ?।ଏମିତି କହୁଥାଏ ଓ ମନଦୁଃଖ ରେ ବସିଥାଏ କଂସ ।ତାହାର ମୁହଁରୁ ତେଜ ଭରା ବାକ୍ୟ ବାହାରୁ ନଥାଏ ।ଶକଟା ସୁର ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଁ ଶୋକ କରି କହିଲା ଆହା ,ଭାଇ ମୋର ,ମୋ ପାଇଁ ତୋ ଜୀବନ ଗଲା ।ଗଭୀର ମନ ଦୁଃଖରେ କଂସାସୁର କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଲା ...।

କଂସାସୁର କାନ୍ଦ ଯାମଳା ଅସୁର ଖଣ୍ଡେ ଦୂରରେ ଥାଇ ଦେଖୁ ଥାଏ।କଂସର ଏପରି ଅବସ୍ଥା ଦେଖି ଯାମଳା ଅସୁର କଂସ ନିକଟକୁ ଆସି କହିଲା "ମହାରାଜ ଆପଣଂକ ମନରେ ଦୁଃଖ କାହିଁକି ? କଅଣ ହୋଇଛି ଆପଣଂକର ?।କଂସ ଯାମଳା କୁ କହିଲା "ଗୋପପୁର ରେ ମୋର ଶତ୍ରୁ କୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମ ନେଇଛି ।ମୋ ରାଜ୍ୟ ର ଥିବା ଅସୁରଙ୍କ ଗୋଟି ଗୋଟି କରି ମାରି ସାରିଲାଣି ସେ ବାଳକ କୃଷ୍ଣ ।ମୁଁ ସେ ନନ୍ଦ ପୁଅ କୃଷ୍ଣ ର ବିନାଶ ଚାହେଁ ?।

କଂସଠାରୁ ସମସ୍ତ କଥା ଶୁଣି ଯାମଳା ଅସୁର ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରି କହିଲା ମହାରାଜ !ମୁଁ ଆପଣଂକ ଶତ୍ରୁକୁ ବିନାଶ କରିବି ?ମୋତେ ଆଜ୍ଞା ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତୁ ?ଯାମଳା ଅସୁର କଥା ଶୁଣି କଂସ ହରଷ ହୋଇଗଲା ଓ କହିଲା ତୁ ଯଦି କୃଷ୍ଣ କୁ ମାରିଦେବୁ ତାହାଲେ ତୋ ଦ୍ୱାରା ମୋ ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷା ହେଲା ବୋଲି ଜାଣ !।

ଯାମଳା ଅସୁର ଆଉ କାଳ ବିଳମ୍ବ ନକରି ସିଧାଯାଇ ଗୋପପୁର

ମଧ୍ୟ ଭାଗରେ ପହଁଞ୍ଚିଲା ।ନନ୍ଦରାଜା ଘର ର ଅବସ୍ଥିତି କୁ ଲକ୍ଷ

କଲାଯାମଳା।ଯାମଳାଅସୁର ମାୟାରୂପ ଧାରଣ କରିନନ୍ଦ ଘରେ

ପ୍ରବେଶ କଲା ।ମାୟା ଅସୁର ଯାମଳା ନନ୍ଦ ଅଗଣାରେ ଦୁଇଟି ବୃକ୍ଷ ହୋଇଗଲା ।ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଜାଣି ପାରିଲେ ଯାମଳା ଅସୁର ଗୋପରେ ପଶି ନନ୍ଦର ଅଗଣାରେ ବୃକ୍ଷ ହୋଇ ଗଲାଣି ।ମାୟାଧର ମାୟା ବ୍ରହ୍ମା ଯେଉଁଠାରେ ଜାଣି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ ସେଠାରେମାତାଯଶୋଦା କିପରି ଜାଣିବେ ?।ମାୟା ରଚନା କଲେ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ।

ମାତା ଯଶୋଦାଙ୍କ କୋଳରେ ଭାଗବାନକୃଷ୍ଣ ।ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଦେଖିଲେ ଘର ଅଗଣାରେ ବୃକ୍ଷ ଦୁଇଟି ସାତ ଆଠଦିନ ଭିତରେ ବଡ଼ ହୋଇଗଲାଣି !।ନନ୍ଦ ଏ ସବୁ ବିଷୟରେ କିଛି ଜାଣି ନ ପାରି ଗୋଷ୍ଠ କୁ ଗାଈ ଦୁହିଁବାକୁ ଚାଲିଗଲେ ।ମାତା ଯଶୋଦା ସକାଳର ଘର କାମ ସାରି ଦଧି ମନ୍ଥନ ରେ ଅଛନ୍ତି ।ମାୟାଧର ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ ଯଶୋଦା ପାଖରେ ଶୁଆଇ ଦେଇ ଦଧି ମନ୍ଥନ କରୁଥିଲେ ।କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ଜାଣି ଜାଣି ଗୋଡ଼ ହାତ ବାଡେଇ କାନ୍ଦି ବାକୁ ଲାଗିଲେ ।ଯଶୋଦା ଦେଖିଲେ ପୁଅକୁ ଯେଉଁଠାରେ ଶୁଆଇ ଦେଇଥିଲି ସେଠାରୁ ସେ ବହୁତ ବାଟ ଗଡି ଗଡି ଆସି ଆସିଲାଣି ।କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ମାତା ଯଶୋଦାଙ୍କ ପଣତ କାନିକୁ ଆସି ଧରିଲେ !ଯଶୋଦା ମାତାଙ୍କ ପଣତ କାନିକୁ ଆଉ ଛାଡିଲେ ନାହିଁ ?।

ଦଧି ମନ୍ଥନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବିଳମ୍ବ ହେଲା ।ଯଶୋଦା ପୁଅକୁ ଗେଲ କରି ତାଙ୍କ ପାଖରେ ବସାଇ ପୁଣି ଦଧି ମନ୍ଥନରେ ଲାଗି ପଡିଲେ ।ମାୟାଧର ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏଥର ଖୁଆ ଦଉଡି କୁ ଧରିଲେ ।ଯଶୋଦା ପୁଅ ହାତରୁ ଖୁଆ ଦଉଡି ଟାଣି ଆଣି ପୁନଶ୍ଚ ଦଧି ମନ୍ଥନରେ ଲାଗିଲେ ।ଭଗବାନ ଖୁଆ ଦଉଡି କୁ ଛାଡି ଦଧି ହାଣ୍ଡିରେ ଲାଗିଲେ । ମାତା ଯଶୋଦା ଭାବିଲେ ଆଜି ସବୁ ହାଣ୍ଡି ଏ ପୁଅ ଭାଙ୍ଗିଦେଵ ?ଯଶୋଦା ବିରକ୍ତ ଓ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ କହିଲେ ଏତେ ଛୋଟ ଛୁଆ ହୋଇ ତୁ ଏତେ ଦୁଷ୍ଟ ହେଉଛୁ ?।ଆଜି ମୋତେ ଏ ପୁଅ କିଛି କାମ କରାଇ ଦେବ ନାହିଁ ?।ଏହାକହି ଖୁଆ ଦଉଡି ରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଣ୍ଟାରେ ଭିଡି ଘରର ମଝି ଖୁଣ୍ଟ ରେ ବାନ୍ଧି ଦେଲେ ।

"ଅଣ୍ଟାରେ ଖୁଆ ଦଉଡି ବେଗେ ଲଗାଇଲେ

ଘରର ମଧ୍ୟ ଖମ୍ବରେ ତାହାଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିଲେ "।

ମାୟାଧରଙ୍କ ମାୟା ଅନେକ ।ଯଶୋଦା ମାତା ପୁଅକୁ ଘର ମଝି

ଖୁଣ୍ଟରେ ବାନ୍ଧି ଦେଇ ପୁନଶ୍ଚ ଦଧି ମନ୍ଥନ କଲେ ।ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ

କିଛି ସମୟ ପରେ ସେଇ ଖୁଣ୍ଟ କୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେଲେ ।ପୁତ୍ରର ଏପରି ଦୁଷ୍ଟାମୀ ଦେଖି ମାତା ଯଶୋଦା ଖୁବଯୋରରେ ରାଗି ଯାଇ ମନେ ମନେ କହିଲେ "ଖୁଣ୍ଟରେ ବାନ୍ଧି ଦେଲି ବୋଲି ପୁଅ ଖୁଣ୍ଟକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲା ।ଏବେ ଦେଖ ତୋ ମାଆ କଅଣ କରି ପାରେ ?ଏହାକହି ଘର ଆଗରେମାତା ଯଶୋଦା ଗୋଟିଏ କିଳା ବାଡେଇ ସେହି କିଳାରେ ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିଦେଲେ ।ମାତ୍ର କିଛି ସମୟ ପରେ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ କିଳାକୁ ଉପାଡି ତାକୁ ଧରି ବୁଲିଲେ ।ମାତା ଯଶୋଦାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ଦଧି ହାଣ୍ଡିକୁ ସେଇ କିଳାରେ ବାଡେଇ ଦେଉଥାନ୍ତି ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀହରି ....

କ୍ରୋଧିତ ହୋଇଗଲେ ମାତା ଯଶୋଦା ।ମନେ ମନେ ଭାବିଲେ

ମାତା ଯଶୋଦା ।କିଳାରେ ବାନ୍ଧି ଦେଲି ବୋଲି ତାକୁ ତୁ ଉପାଡି

ଦେଇ କିଳାକୁ ଧରି ବୁଲିଲୁ ।ହଉରେ ପୁଅ ଏବେ ଦେଖିବି ତୋହର କେତେ ବଳ ଅଛି ?ଏହା କହି ମାତା ଏକ ଶକ୍ତ ଦଉଡି

ଆଣିଲେ ।ଘର ଅଗଣାରେ ଥିବା ବିରାଟ ଗଛରେ ପୁତ୍ର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ

ଙ୍କୁ ଦଉଡି ସାହାଯ୍ୟ ରେ ଦୁଇ ପରସ୍ତ ବାନ୍ଧି ଦେଲେ ଓ କହିଲେ

ଏବେ ଏହି ଗଛରେ ବନ୍ଧା ହୋଇ ରହିଥା ।ମୋ କାମ ସରିଲେ

ତୋତେ ଆସି ଏ ଗଛରୁ ଫିଟାଇ ଦେବି ।

"ସବୁ ଓପାଡିଲୁ ତୁହି ଲୁହା ଖମ୍ବ ମାନ

ଜାଣିବା କୁମର ତୋର ବଳିଆର ପଣ "।

ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏହାହିଁ ଚାହୁଁଥିଲେ ।ମାତା ଯଶୋଦା ବିରକ୍ତ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ କିପରି ଏହି ଗଛରେ ବାନ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁଏହାହିଁ ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଇଛା ଥିଲା ।ପୁଅକୁ ଗଛରେ ବାନ୍ଧିଦେଇ ମାତା ଯଶୋଦା ସ୍ଥିର ହୋଇ ଗୃହକାମ କଲେ ।ତାଙ୍କ ମନରେ ଆଉ କିଛି ଭୟ ରହିଲା ନାହିଁ ।

ଯାମଳାଅସୁର ମନେମନେ ବହୁତ ଖୁସି ହୋଇଗଲା।ଚିନ୍ତା କଲା

ସେ ,ଏଥର ନନ୍ଦ ପୁଅ ଯିବ କୁଆଡେ ?।ନିଶ୍ଚିତ ଦୁଇ ଗଛ ଭିତରେ ପଶିବ ?।ଗଛ ଦୁଇଟି ଭିତରେ କୃଷ୍ଣ ପଶିବା ମାତ୍ରେ ଗଛ ଦୁଇଟି ଆପେ ଆପେ ଯୋଡି ହୋଇଯିବ ,ଯାହା ଫଳରେ କୃଷ୍ଣ ଚାପି ହୋଇ ମରିଯିବ ।

କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ଯାମଳା ଅସୁର ମନରକଥା ଜାଣିଲେ ଓ କହିଲେ ;

"ନାରାୟଣ ନାରାୟଣ ଅସୁର ମାରିବା

ବୃକ୍ଷର ମଧ୍ୟରେ ଯାଇ ପ୍ରବେଶ ହୋଇବା "।

ଏହାପରେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଯାମଳାଅର୍ଜ୍ଜୁନଗଛ ମଧ୍ୟରେ ପଶି

ଗଲେ ।ଦୁଇଟି ଗଛ ମଝିରେ ଯେମିତି କୃଷ୍ଣ ପଶିଛନ୍ତି ,ଗଛ ଦୁଇଟା ଆପେ ଆପେ ଯୋଡି ହୋଇଗଲା ।

ନିଜର କାୟା ବିସ୍ତାର କଲେ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ।ମଡମାଡ଼ ହୋଇ ଗଛ ଦୁଇଟି ବିରାଟ ଶବ୍ଦ କରି ଭାଙ୍ଗିଗଲା।ଶବ୍ଦଏତେ ଯୋରରେ

ହେଲାଯେ ଏହା ତିନି ପୁରକୁ ଶୁଭିଲା ।ଯଶୋଦା ଘରେ କାମ କରୁଥିଲେ ।ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ପୁଅ ନିକଟକୁ ଦୌଡ଼ି ଆସିଲେ ।ପୁତ୍ର ନିକଟରେ ପହଁଞ୍ଚି ଦେଖିଲେ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଅଚେତ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛନ୍ତି ?।ଚିନ୍ତିତ ହୋଇପଡିଲେ ମାତା ଯଶୋଦା ।କୃଷ୍ଣ !କୃଷ୍ଣ !କୃଷ୍ଣ !ପୁତ୍ର ମୋର ଏହିପରି ଅନେକ ଡାକିଲେ ଡାକି ଚାଲିଲେ ମାତା ଯଶୋଦା ।ପୁତ୍ର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ହଲଚଲ ନ ହେବାର ଦେଖି ବଡ଼ ପାଟିରେ କାନ୍ଦିବାରେ ଲାଗିଲେ ମାତା ଯଶୋଦା।

ଯଶୋଦାଙ୍କ କାନ୍ଦ ଶୁଣିଗୋପନାରୀମାନେଯଶୋଦାଙ୍କନିକଟରେ

ପହଁଞ୍ଚି ଗଲେ ।କଅଣ ହୋଇଛି ,?କାହିଁକି କାନ୍ଦୁଛ ?ଯଶୋଦା ଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ ଗୋପ ନାରୀମାନେ।ଯଶୋଦା କଥା କହି ନପାରି

ହାତରେ ଠାରି ଗୋପନାରୀ ମାନଙ୍କୁ କହିଲେ "ଗଛ ଭାଙ୍ଗି ମୋ ପୁଅ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା ।ପୁଅର ଆଉ ଚେତାନାହିଁ ?ଏବେ ମୁଁ କଅଣ କରିବି ?।ମାୟାଧର ପ୍ରଭୁ ଭଗବାନ ମାତା ଯଶୋଦାଙ୍କର

ବିଳାପ ଆଉ ସହି ପାରିଲେ ନାହିଁ ?।ଗୋପୀ ମାନଙ୍କୁ ଯେମିତି

କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ଦେଖି ଦେଇଛନ୍ତି ନିଦରୁ ଉଠି ସକ ,ସକ ହେଲେ ।ପୁତ୍ରର ଚେତା ଆସିବା ଦେଖିନନ୍ଦରାଣୀ ହରଷ ହେଲେ

।ଦୁବ ଆଣି ପୁଅ ର ଦେହକୁ ଝାଡିବାରେ ଲାଗିଲେ ?।କିଛି ସମୟ ପରେ ପୁଅକୁ ନେଇ ମାତା ଯଶୋଦା ଘରକୁ ଗଲେ ।

ନନ୍ଦରାଜା ଗୋଷ୍ଠରେ ଥିଲେ ।ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ହେବାରୁ ଖୁବ ଶୀଘ୍ର ଘରକୁ ଆସିଲେ ।ନନ୍ଦ ଦେଖିଲେ ତାଙ୍କ ଘରେ ବହୁତ ଲୋକ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି !କଅଣ ହୋଇଛି ପଚାରିଲେ ନନ୍ଦ ପତ୍ନୀ ଯଶୋଦାଙ୍କୁ ।ଯଶୋଦା କହିଲେ "ଆମ ଘର ଅଗଣାରେ ଥିବା ଗଛ ଦୁଇଟି ଭାଙ୍ଗି ଯିବାରୁ ପୁଅ ଆମର ଅଚେତ ହୋଇ ପଡ଼ିଲା ।ଭାଗ୍ୟ ଭଲ ବଞ୍ଚି ଗଲା ଆମ ପୁତ୍ର କୃଷ୍ଣ ।ନନ୍ଦ ରାଜା ପୁତ୍ର କୁ କୋଳକୁ ନେଲେ ।ବହୁତ ଗେଲ କଲେ ।ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଗାଲରେ ଚୁମାଟିଏ ଦେଇ କହିଲେ ଧର୍ମ ହିଁ ତୋତେ ସାହା ହେଲା ।ମନଦୁଃଖରେ କିଛି ସମୟ ନନ୍ଦ ବସି ପଡିଲେ ଘର ଅଗଣାରେ ।

ଏହାପରେ ନନ୍ଦ ମନେ ମନେ ଧର୍ମ ଦେବଙ୍କୁ ସ୍ମରଣା କଲେ ଓ କହିଲେ ହେ ଧର୍ମ ଦେବତା !ମୋ ପୁଅକୁ ଚାରି ,ଚାରୋଟି ବିପଦ ରୁ ଆପଣ ରକ୍ଷା କଲେଣି ।ତୁମେହିଁ ଏ ପୁତ୍ରକୁ ଘଣ୍ଟ ଘୋଡାଇ ରହିଛ ?ନହେଲେ ଆଜି ମୁଁ ପୁତ୍ରକୁ ପାଇ ନଥାନ୍ତି ....।

"ଧର୍ମଦେବଙ୍କୁ ସୁମରେ ନନ୍ଦ ନୃପବର

ଚାରିଅଡା ବର୍ତ୍ତିଲାଣି ବାଳକ ମୋହର "।

ନନ୍ଦ ସେହି ଦିନଠାରୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କଲା ଯେ ପୁଅକୁ ଆଉ ଘରୁ ବାହାରକୁ ବାହାରି ବାକୁ ଦେବେନି ।ଯାହା ଖେଳିବ ସେଇ ଘର ଭିତରେ ଖେଳିବ ।

ଏହି ପ୍ରକାର ରେ ଯାମଳା ଅସୁର ର ମୃତ୍ୟୁ ହେଲା ।ଯାମଳା ଅସୁର ମୃତ୍ୟୁ ପରେ କୁବେରଙ୍କ ଘରେ ଯାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଲା ।

ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ଶୁକମୁନିଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ ଭୋ ଦେବ !ଯାମଳା ତ କୁବେର ସନ୍ତାନ ?କିପରି ଅସୁର ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଲା ତାହାର

ବୃତ୍ତାନ୍ତ ମୋତେ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ରେ କୁହନ୍ତୁ ?।ଶୁକଦେଵ କହିଲେ ହେ

ରାଜନ ମୁଁ ଯାହା କହୁଛି ତୁମେ ଶୁଣ ।ଶୁକଦେଵ କହିଲେ .......

କୁବେରଙ୍କ ଦୁଇ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ।ନୀଳ ଓ ପୁଷ୍କର ।ଦିନକର କଥା ।

ଦୁଇ ଭାଇ ଗଙ୍ଗା ନଦୀ କୂଳରେ ଭ୍ରମଣ କରୁଥିଲେ ।ମହର୍ଷି ନାରଦ ଗଙ୍ଗା ନଦୀ କୂଳରେ ବୀଣା ବାଦନ କରୁଥିଲେ ।କିଏସେ

ବୀଣା ବାଦନ କରୁଛି ?ନୀଳ ଓ ପୁଷ୍କର ଖୋଜିଲେ ।ଦେଖିଲେ

ଗେରୁଆ ବସ୍ତ୍ର ,ମୁଣ୍ଡରେ ଜଟା ଓ ହାତରେ ବୀଣା ଧରି ଜଣେ ବାବାଜୀ ବୀଣା ବଜାଉଛନ୍ତି ।କୁବେର ପୁତ୍ର ନାରଦ ଙ୍କୁ ଚିନ୍ହି ନପାରି ଉପହାସ କଲେ ।ଖୁବଯୋରରେ ହସିଲେ ନାରଦ ଙ୍କୁ ଦେଖି ।ଅନେକ ଅସହ୍ୟ ବାକ୍ୟ ନାରଦ ଙ୍କୁ କହିଲେ ।ନାରଦ ମୁନି ଖୁବ ଯୋରରେ ରାଗିଗଲେ ।ନୀଳ ଓ ପୁଷ୍କର ଦୁଇ ଭାଇଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦେଇ କହିଲେ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ମର୍ତ୍ତ୍ୟରେ ଅସୁର ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେବ ।

କୁବେର ପୁତ୍ର କାକୁସ୍ଥ ହୋଇଗଲେ ।ବିଚାର କଲେ ଏ ସାଧାରଣ

ବାବାଜୀ ନୁହଁନ୍ତି ?।ଦୁଇଭାଇ ବାବାଜୀଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ ହେ ମହାତ୍ମା ଆପଣଂକ ପରିଚୟ ଦିଅନ୍ତୁ ?ନାରଦ ନିଜର ପରିଚୟ ଦେବାରୁ ନୀଳ ଓ ପୁସ୍କର ଦୁଇଭାଇ ନାରଦଙ୍କ ଗୋଡ଼ ତଳେ ପଡିଗଲେ ଓ କହିଲେ ହେ ମୁନିବର ଆମର ମୁକ୍ତି କିପରି ହେବ ଆମକୁ କୁହନ୍ତୁ ?।ଦୁଇ ଭାଇଙ୍କ ଆକୁଳ ନିବେଦନ ଦେଖି ନାରଦ ଙ୍କର ରାଗ ଶାନ୍ତ ହୋଇଗଲା ।ନାରଦ କହିଲେ -ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ସୁବାହୁ ଦ୍ବୀପରେ ଥିବା ଅସୁରିଣୀ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେବ ।କଂସାସୁର ସଂଗେ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ରହିବ ।କଂସାସୁର ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ କାମ କରିବ ।ଏମିତି ଗୋଟିଏ ଦିନ ଆସିବ ତୁମ ଦୁଇ ଜଣଙ୍କୁ କଂସ ଗୋପପୁର କୁ ପଠାଇବ ।ତୁମେ ଦୁଇଜଣ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କୁ ମାରିବା ପାଇଁ ଆସିବ।ନୀଳ ଓପୁଷ୍କର ଯଥାକ୍ରମେ ଦୁଇଟି ଅର୍ଜ୍ଜୁନ ଗଛ ହୋଇ ନନ୍ଦ ଅଗଣାରେ ରହିବ ।ମାତା ଯଶୋଦା ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ତୁମ ଦେହରେ ବାନ୍ଧି ଦେଲାପରେ ତୁମେ ସାମାନ୍ୟ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରିବ ।ଯେତେବେଳେ ତୁମେ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ଙ୍କୁ ମାରିବା ପାଇଁ ଅସୁର ଶକ୍ତି ପ୍ରୟୋଗ କରିବ ସେତେବେଳେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ତୁମକୁ ବିନାଶ କରିବେ ।ତୁମେ ଦୁହେଁ ତାପରେ ମୁକ୍ତି ହୋଇ ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଫେରିଯିବ ।ଏହାକହି ନାରଦ ସେଠାରୁ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନ ହୋଇଗଲେ ।

ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଛଅ ମାସ ହୋଇଗଲା ।ଗୋପପୁର ବାସୀ କୃଷ୍ଣ

ଙ୍କ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଚେହେରା ଦେଖି ଖୁସି ହୋଇଗଲେ ।ନନ୍ଦ ରାଜା ଓ ମାତା ଦେଵକୀ ପ୍ରତିଦିନ ପୁତ୍ରର ମୁଖକୁ ଦେଖି ହରଷ ହେଉଥିଲେ ।

କ୍ରମଶଃ .............

ହରିବଂଶ ( ଭାଗ -୪୮)

ହରିବଂଶ ( ଭାଗ -୪୮)