ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ଦୁଷ୍ମନ୍ତ କୁମାର ମିଶ୍ର

ହେ ଦେବକୀତନୟ!ହେ ଦୁଃଖଦାବାଗ୍ନି ରୂପ!ହେ ରାଧିକା ରମଣ! ହେ ରମ୍ୟ!ହେ ସୁମୁହୂର୍ତ୍ତେ! ହେ ଦୁଃଖମୋଚନ!ହେ ଦୟା ସାଗର! ହେ ନାଥ! ହେ ଶ୍ରୀପତେ! ମୋର ଅଶେଷ ଦୁଃଖରଶାନ୍ତି ବିଧାନ କର ।

ହେ ପ୍ରଭୁ!ଆପଣଙ୍କ ନାମ ,ଗୁଣ ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର କରିବାରେ ଯଦି କୌଣସି ଠାରେ ତ୍ରୁଟି ରହିଯାଉଥାଏ ତେବେ ଏ ଅଧମ କୁ କ୍ଷମା କରିବା ହେବେ ।ଜୟ ଶ୍ରୀହରି ।🌹🌹

ପୁତ୍ର ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ପିତା ନନ୍ଦ ଓ ମାତା ଯଶୋଦାଙ୍କୁ କହିଲେ ହେ ମାତା ପିତା ତୁମେ ଯଦି ଚକ୍ରଧର ଙ୍କୁ ପାଇବାର ଇଛା କରୁଛ ତେବେ ମୋତେ ପୂଜାକର ?।ଶିଳା ରୂପୀ ମୂର୍ତ୍ତି କୁ କାହିଁକି ଦେବତା ଭାବି ପୂଜା କରୁଛ ?।ଏମନ୍ତ କଥା ପୁତ୍ର କୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ଠାରୁ ଶୁଣି ନନ୍ଦ ରାଜା ଭାଳି ହେଉଛନ୍ତି । ନନ୍ଦ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ଯଶୋଦାଙ୍କୁ କହୁଛନ୍ତି "ଯଶୋମତି ଆଜି ଠାରୁ ଆମ ପୁଅ ଆଉ ଏଘରେ ସତରେ କଅଣ ବଞ୍ଚିବ ?ମୋ ଘର ସଂସାର ଆଜିଠାରୁ ସବୁ ସରିଗଲା ।ନନ୍ଦଙ୍କ ଠାରୁ ଏକଥା ଶୁଣି ଯଶୋଦା କାନ୍ଦିଲେ ।କିଛି ସମୟ ଗଲା ।ମାତା ଯଶୋଦା ପୁତ୍ର କୁ କୋଳ ରେ ଧରି କହିଲେ ବାବୁରେ !ଦେବତା ମାନଙ୍କୁ ଆଉଏମିତି କଥା ଜୀବନରେ କେବେ କହିବୁ ନାହିଁ ?।ଏମିତି କହିଲେତୋ ଆୟୁଷ ହାନୀ ହେବ ।

"ଆଉ ବେଳେ ନକହିବୁ ଏମନ୍ତ ବଚନ

ଆୟୁଷ କ୍ଷୟ ହୁଅଇ କହିଲେ ଏମାନ "।

ଯଶୋଦା ପୁତ୍ର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ ନେଇ ସୁଗନ୍ଧ ତେଲ ମୁଣ୍ଡରେ ମାରି ଦେଲେ ।ଯଶୋଦା ନନ୍ଦଙ୍କୁ କହିଲେ ପୁଅ କୃଷ୍ଣ ମୋତେ କେତେ

ବେଳୁ ଖାଇବାକୁ ମାଗୁଥିଲା ।ଭୋଜନ ଡେରି ହେବାରୁ ବୋଧେ

ମୋ ପୁଅର ପିତ୍ତ ବଢିଗଲା ।ଯାହା ଫଳରେ ସେ ଏ ସବୁ କଥା

କହିଦେଲା ।

ସମସ୍ତ ଗୋପୀମାନେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି।ମାତା ଯଶୋଦା ଅମୃତ ତୁଲ୍ୟ ଭୋଜନ ଧରି ଆସିଲେ।ଯଶୋଦା କୋଳରେ ପୁତ୍ରକୁ ବସାଇ ଖୁଆଇଦେଲେ।କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ଶାନ୍ତ ହୋଇଗଲେ ।ଯାହାଙ୍କ ର ମାୟାକୁ ଦେବତା ଗଣ ଜାଣି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ ,ସେହି ମାୟାକୁ ନନ୍ଦ କିପରି ଜାଣି ପାରିବ ?ନନ୍ଦର ବା କେତେ ଶକ୍ତି ଅଛି ଯେ ସେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀହରିଙ୍କ ମାୟା ବୁଝିବ !

ନନ୍ଦ ଓ ଯଶୋଦା କଥା ହେଲେ ଯେ ପ୍ରକୃତରେ ଆମ ପୁଅର ପିତ୍ତ ବଢିଯିବାରୁ ସେ ଏମନ୍ତ କଥା କହୁଥିଲା ।ଏବେ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଲା ପରେ ତା ପାଟିରୁ କିଛି କଥା ଶୁଭୁ ନାହିଁ ।ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ପିତ୍ତ ର ପ୍ରଭାବ !।ନନ୍ଦ ଓ ଯଶୋଦା ଏକଥା କହି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ ,ଓ ପୁଅ କୁ କୋଳରେ ଧରିଲେ ।ଗୋପାଳୁଣୀ ମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଆନନ୍ଦିତ ହେଉଥାନ୍ତି ।ଗୋପାଳୁଣୀ ମାନଙ୍କୁ ନଦେଖି ପ୍ରଭୁ ହୃଷୀକେଶ ଆକୁଳ ହୋଇ ଚାହିଁ ରହିଥାନ୍ତି ।

ପ୍ରଭୁ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ନନ୍ଦର ମନ୍ଦିରରେ ବାଳକ ରୂପରେ ରହି

ଥାଆନ୍ତି ।ଏମିତି କିଛି ଦିନ ବିତିଗଲା ପରେ ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ

ତିନିବର୍ଷ କୋଡିଏ ଦିନ ହୋଇଗଲା । ତିନିବର୍ଷ କୋଡିଏ ଦିନ

ସମ୍ପୂର୍ଣ ହୋଇଗଲା ପରେ ପ୍ରଭୁଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ମାତା ଯଶୋଦାଙ୍କୁ ଅଳି

କରି କହିଲେ "ମାତା ମୁଁ ଆଜି ଆମ ଦୁଆରେ ଖେଳିବି !" ଯଶୋଦା କହିଲେ ଦେଖ ପୁତ୍ର ଦୁଆରେ ଖେଳିବାକୁ ତୋତେ ମୁଁ ମନା କରୁନାହିଁ ?ମାତ୍ର ତୁ ଏ ଦୁଆର ରୁ ବେଶୀ ଦୂରକୁ ଯିବୁ ନାହିଁ ।ଏହି ଦୁଆର ରେ ଖେଳି ଶୀଘ୍ର ଘରକୁ ପଳାଇ ଆସିବୁ ।ମାତା ଯଶୋଦାଙ୍କୁ ପତ୍ରକୁ କହିଦେଲେ ।ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀହରି ଭଗବାନ ଗୋପ ବାଳକ ମାନଙ୍କ ସହିତ ଖେଳରେ ମଜ୍ଜିଗଲେ । ଗୋପାଳ ପୁଅ ମାନେ ବହୁ ଦୁଷ୍ଟ ଥିଲେ ।କେଉଁ ପୁତ୍ର ଭଗବାନଙ୍କ ହାତ ଦୁଇଟା ଧରିଲାଣିତ ,କେଉଁପୁତ୍ର କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମଥାରେ ବାଲି ଢାଳି ଦେଲାଣି ।କୃଷ୍ଣ ଦେଖିଲେ ଏମାନେ ମୋ ଉପରେ ବଳ ପ୍ରୟୋଗ କରୁଛନ୍ତି ।ଏହାଦେଖି ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀହରି ଗୋପାଳ ପୁଅ ମାନଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ହାତରେ ଧରି ବାଲିକୂଦ ଉପରକୁ ନେଇ ଶୁଆଇ ଦେଲେ ।ଜଣଙ୍କ ଉପରେ ଜଣେ ଡିଆଁ ଡେଇଁ କରି ଗୋପାଳ ପୁଅ ମାନଙ୍କ ଠାରୁ କୃଷ୍ଣ ଖସି ଆସିଲେ ।

ଗୋପାଳ ପୁଅଙ୍କ ସହିତ ଖେଳ ସାରି ଶ୍ରୀହରି ଭଗବାନ ଦିଅଁ ଙ୍କ

ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ ।ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଦେଖିଲେ ଦିଅଁଙ୍କ ପାଖରେ ବହୁତ ଶୀତଳ ଦ୍ରବ୍ୟ ଥୁଆ ହୋଇଛି ।ବାର ପ୍ରକାର ଫୁଲ ଚାଙ୍ଗୁଡ଼ିରେ ଅଛି ।ଗନ୍ଧ ଓ ଚନ୍ଦନ କଟରା ରେ ଥୁଆ ହୋଇଛି ।ଏସବୁ ଦେଖି ଭଗବାନ ଶ୍ରୀହରି ଆନନ୍ଦ ହୋଇଗଲେ । ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଦେଖିଲେ ,ସମସ୍ତ ଶୀତଳ ଦ୍ରବ୍ୟ ଧାଡ଼ି , ଧାଡ଼ି ହୋଇ ବଢା ହୋଇଅଛି ।ଭଲ କରି ଚାହିଁଲେ ! ଭାବିଲେ ପ୍ରଭୁ !ଦେଖିଲେ କଅଣ ପେଟପୁରି ଯିବ ?।ମୋତେ ଏବେ ଭୋକ ଲାଗିଲାଣି !ଏହା କହି ସମସ୍ତ ଶୀତଳ ଦ୍ରବ୍ୟକୁ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭୋଜନ କରିଦେଲେ । ଭୋଜନ କରି ସାରିବା ପରେ ଚନ୍ଦନ କୁ ନେଇ ପାଦଠାରୁ ମୁଣ୍ଡ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲେପି ଚାଲିଲେ।ତାପରେ ଚାଙ୍ଗୁଡ଼ିରେ ଯେତେ ଫୁଲ ଥିଲା ସବୁ ଫୁଲକୁ ନେଇ ନିଜ ଶରୀର ରେ ମଣ୍ଡନ କଲେ।

ଦିଅଁଙ୍କ ନିକଟରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଶୀତଳ ଦ୍ରବ୍ୟ ଖାଇ ,ଚନ୍ଦନ କୁ

ପାଦରୁ ମୁଣ୍ଡ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୋଲି ହୋଇ ଓ ସମସ୍ତ ଫୁଲକୁ ନିଜ ଶରୀର ରେ ମଣ୍ଡି ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀହରି ଦିଅଁ ଙ୍କ ଖଟୁଲି ଉପରେ ମାଡି ବସିଗଲେ।

"ଦିଅଁଙ୍କ ଉପରେ ମାଡି ବସିଲେ ଅଚ୍ୟୁତ

ମାୟା କରିଛନ୍ତି ପ୍ରଭୁ ତ୍ରିଦଶର ନାଥ "।

ସେହିଦିନ ନନ୍ଦ ରାଜା ସକାଳୁ ଗାଧୋଇ ଯଶୋଦାଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ " ହେ ଯଶୋମତୀ ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଶୀଘ୍ର ଠାକୁରଙ୍କ ପାଇଁ ଶୀତଳ ଦ୍ରବ୍ୟ ଠିକ୍ କର ?, କୃଷ୍ଣ ନ ଆସିବା ଆଗରୁମୁଁ ଦେବ ଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ଆସିବି ?। ଯଶୋଦାଙ୍କୁ ଏପରି ଆଦେଶ ଦେଇ ନନ୍ଦ ଦେବ ଗୃହକୁ ଚାଲିଗଲେ ।ଦେବଙ୍କ ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ ନନ୍ଦ ।ଦିଅଁ ଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ପାଇଁ ଆସନରେ ବସିଲେ ନନ୍ଦ ରାଜା ।ଯଶୋଦାଙ୍କୁ ଡାକିଲେ ନନ୍ଦ ,ଶୀଘ୍ର ଶୀତ ଳ ଦ୍ରବ୍ୟ ଧରି ମନ୍ଦିର କୁ ଆସ ।ଯଶୋଦା ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଡାକ ଶୁଣି ନନ୍ଦରାଣୀ ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ ।ନନ୍ଦ ପଚାରିଲେ ଶୀତଳ ଦ୍ରବ୍ୟ ଆଣିଲ ?ମୋତେ ଦିଅ ?।ନନ୍ଦ ରାଣୀ କହିଲେ ହେ ସ୍ୱାମୀ ଆପଣ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଯିବାର ଦେଖି ମୁଁ ମନ୍ଦିର ରେ ବାର ପ୍ରକାର ଫୁଲ ,ଚନ୍ଦନ ଧୂପ ଓ ଶୀତଳ ଦ୍ରବ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ପାଇଁ ସଜାଇ ରଖି ଦେଇଥିଲି ।

ନନ୍ଦ ଭଲ ଭାବେ ଦେଖିଲେ ଓ କହିଲେ ଏଠି ଏମିତି କଅଣ ସବୁ ହୋଇଛି ?।ଏଠି ଶୀତଳ ଦ୍ରବ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ ?କେମିତି ମୁଁ ଦିଅଁ ପୂଜା କରିବି ?।ତାପରେ ନନ୍ଦଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ପଡିଗଲା ଖଟୁଲି ଉପରେ ।ଦେଖିଲେ ନନ୍ଦ !ଖଟୁଲି ଉପରେ ଶଙ୍ଖ ,ଚକ୍ର ,ଗଦା ଓ ପଦ୍ମ !ନନ୍ଦ ଆନନ୍ଦ ହୋଇ ଯଶୋମତି ଙ୍କୁ କହିଲେ ଆଗୋ ଯଶୋମତି ଦେଖ ଆଜି ମନ୍ଦିରରେ ସ୍ୱୟଂ ଭାବଗ୍ରାହୀ ବିଜେ କରିଛନ୍ତି ।ତୁମେ ଦେଇଥିବା ସମସ୍ତ ଶୀତଳ ଦ୍ରବ୍ୟ ଖାଇ ନିଜେ ଫୁଲକୁ ନେଇ ଦେହରେ ମଣ୍ଡନ କରି ପ୍ରଭୁ ଭାବଗ୍ରାହୀ ଖଟୁଲି ଉପରେ ବସିଛନ୍ତି ।

ନନ୍ଦ ଯଶୋଦା ଙ୍କୁ କହୁଛନ୍ତି "ସେଦିନ କହ୍ନେଇ ଉପବାସ କରିଥିବାରୁ ପ୍ରଭୁ ଚକ୍ରଧର ଏହିଠାରେ ବିଜେ କରିଛନ୍ତି ଏକଥା ତୁମେ ଜାଣିଥା ଯଶୋଦା ।ଏହି ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରଭୁ ଚକ୍ରଧର ।ଏହାଙ୍କ ପୂଜାକରିବାର ସୁଯୋଗ ପାଇଥିବାରୁ ଆମେ ଦୁଇଜଣ ଧନ୍ୟ ହୋଇଗଲେ ।ଆମେ ଆମ ଚମ ଆଖିରେ ପ୍ରଭୁ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦୁଇଜଣ ଦେଖିଲେ ।ଧନ୍ୟ ହୋଇଗଲା ଆମ ଆଖି । ଏହାକହି ଯଶୋଦାଙ୍କୁ ନନ୍ଦ ରାଜା ପାଖକୁ ନେଲେ ।ପତିପତ୍ନୀ ଦୁଇ ଜଣ ସାଷ୍ଟାଙ୍ଗ ପ୍ରଣତି କରି ଧରଣୀ ଉପରେ ପଡିଗଲେ ।ନନ୍ଦ ଓ ଯଶୋଦା ଭଗବାନ ଶ୍ରୀହରିଙ୍କୁ ପାର୍ଥନା କରି କହିଲେ ,ହେ ପ୍ରଭୁ ବନମାଳୀ ଆମ୍ଭର ଦଶ ଦୋଷ କୁ କ୍ଷମା କର ।ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଆମ ପୁଅକୁ ରକ୍ଷା କର ପ୍ରଭୁ !।

ଭଗବାନ ଶ୍ରୀହରି କହିଲେ "ହେ ନନ୍ଦ ଦମ୍ପତ୍ତି ତୁମ ଭକ୍ତିରେ ମୁଁ

ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଛି ।ଏବେ ତୁମ ପୁତ୍ରକୁ ଏଠାକୁ ଡାକି ଆଣ ?

ମୋତେ ଦେଖିଲେ ତା'ର ସମସ୍ତ ପାପକ୍ଷୟ ହୋଇଯିବ, ତାହାର

କାୟା ପବିତ୍ର ଓ ଅକ୍ଷୟ ହେବ ।ଶ୍ରୀହରି ଭାବବାନ ଙ୍କ ଠାରୁ ଏମନ୍ତ କଥା ଶୁଣି ନନ୍ଦ ଯଶୋଦାଙ୍କୁ କହିଲେ ,ଯଶୋଦେ ତୁମେ

ଦେଖ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଠାକୁର ଭାବେ ଭାବଗ୍ରାହୀ ଆମ୍ଭ ମନ୍ଦିରରେ ବିଜେ କରିଛନ୍ତି ?।ଏହାଠୁ ବଳି ସୌଭାଗ୍ୟ କଅଣ ଆଉ ଥାଇ ପାରେ ?।କୋଉଠି କହ୍ନେଇ ଅଛି? ତାକୁ ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଡାକିଆଣ ?।ସେ ଦେଖୁ ଏସବୁ ଶିଳାମୁର୍ତ୍ତି,ନା ଜୀବନ୍ତ ଦେବତା ?

"କାଁହିଅଛି କହ୍ନେଇ କୁ ଆଣ ଗୋ ବହନ

ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ରେ ଦେଖୁ ଏହି ପ୍ରଭୁ ଭଗବାନ "।

ପୁନଶ୍ଚ ନନ୍ଦ ଯଶୋଦା ଙ୍କୁ କହିଲେ "ଏହି ଭଗବାନ ଆମ ପୁତ୍ରକୁ

ବେଗେ ବର ପ୍ରଦାନ କରିବେ ଯାହା ଫଳରେ ଆମ କହ୍ନେଇ ଅଜର ଓ ଅମର ହୋଇ ପାରିବ ।ନନ୍ଦ ଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଯଶୋଦା

ପୁତ୍ର କୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ ସବୁଆଡେ ଖୋଜିଲେ ,କିନ୍ତୁ ପାଇଲେ ନାହିଁ ?।

ଗୋପାଳ ପୁତ୍ର ମାନଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ ଯଶୋଦା ମୋ ପୁତ୍ର କୃଷ୍ଣ

କୁଆଡେ ଗଲା ଦେଖିଛ କି ?।ଗୋପାଳ ପୁଅ ମାନେ ଯଶୋଦାଙ୍କୁ କହିଲେ ମାତା କୃଷ୍ଣ ଏହିଠାରେ ଥିଲା ।ଆମ୍ଭକୁ ମାରି ଏହିଠାରୁ କୁଆଡେ ଗଲା ଆମ୍ଭେ ଦେଖିନାହୁଁ ?।

ଗୋପପୁଅ ମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଏମନ୍ତ କଥା ଶୁଣି ଯଶୋଦା ବହୁତ ଖୋଜାଖୋଜି କଲାପରେ ପୁଅ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନପାଇ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରି ଆସିଲେ ।ନନ୍ଦ ଙ୍କ ପାଖରେ ଯଶୋମତି କହିଲେ ପୁଅକୁ ମୁଁ ପାଇଲି ନାହିଁ ସ୍ବାମୀ !କୁଆଡେ ଯାଇ ଖେଳୁ ଥିବ ।ପୁଅକୁ ନପାଇ ନନ୍ଦ ଓ ଯଶୋଦା ଦୁଇ ଜଣ ଭାବଗ୍ରାହୀ ଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରଣତି କରି କହିଲେ ହେ ପ୍ରଭୁ ଆମେ ଦୁଇଜଣ ତୁମ ନିକଟରେ ଶରଣ ଗଲୁ। ପୁଅର ଭାଗ୍ୟ ନାହିଁ ଆପଣଂକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ?ହେଲେ ପ୍ରଭୁ ନରହରି ମୋ ପୁତ୍ରକୁସର୍ଵଦା ରକ୍ଷା କରିଥିବୁ ।ତୋହରି ନିକଟରେ ଗୋଟିଏ ମାଆ ର ଏତିକି ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଅଳି ।ଭାବଗ୍ରାହୀ କହିଲେ ହଉ ହଉ ଏଣିକି ତୁମେ

ଦୁଇଜଣ ଉଠ ।ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ହସିଦେଲେ ।

ମାୟାଧର ମାୟା ରଚନା କଲେ ।ନନ୍ଦ ଓ ଯଶୋଦା ଦେଖିବାକୁ ପାଇଲେ ଖଟୁଲି ଉପରେ ପୁଅ କୃଷ୍ଣ ବସିଅଛି ।ନନ୍ଦ କହିଲେ ଯଶୋଦାଙ୍କୁ ହେ ଯଶୋମତୀ ପ୍ରକୃତରେ ଆମେ ଯାହାକୁ ଭାବଗ୍ରାହୀ ବୋଲି ପୂଜା କରୁଥିଲେ ସେ ଭାବଗ୍ରାହୀ ନଥିଲେ ।ସେ ଆମ ପୁତ୍ର କୃଷ୍ଣ

।ଯିଏ କି ଖଟୁଲି ଉପରେ ବସିଥିଲା ।ଆମେ ନଜାଣି ପାରି ତାକୁ

ପ୍ରଣାମ କଲେ ।ଆଉ ଏ ପୁତ୍ର କଅଣ ବଞ୍ଚିବ ?ପିତାମାତ ଯୋଉ

ପୁତ୍ରକୁ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି ସେ ପୁଅର ଆୟୁଷ ମାତ୍ର ଅଳ୍ପଦିନ ।

ଯଶୋଦାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ରେ ନନ୍ଦ ରାଜା କହିଲେ "ଆଗୋ ଯଶୋଦାତୁମେ ଏମନ୍ତ କପଟୀ ପୁତ୍ର କୁ ଗର୍ଭରେଧରି ଜନ୍ମ ଦେଲ

କାହିଁକି ?।ଆମ୍ଭ ପୁତ୍ର କେଭେ ଭଲ ପୁଅ ନୁହେଁ କାରଣ ଭଲ ପୁଅର ଲକ୍ଷଣ ଏହା ପାଖରେ ନାହିଁ ?।ଏଭିଳି ପୁତ୍ର କେଉଁଠାରେ

ବହୁଦିନ ତିଷ୍ଠି ରହିପାରିବି ନାହିଁ ?।

ନନ୍ଦ ରାଜା ଯଶୋଦାଙ୍କୁ ଏ ଭଳି କହୁଥିବା ବେଳେ ପୁତ୍ର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ

ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କହିଲେ "ହେ ପିତୃଦେବ ଆପଣଂକ ଭକ୍ତିରେ ମୁଁ

ସନ୍ତୁଷ୍ଟ !ଆପଣ ଏବେ ଯେଉଁ ବର ମାଗିବେ ମୁଁ ସେହି ବର ଆପଣଂକୁ ପ୍ରଦାନ କରିବି ?।କିନ୍ତୁ ଏ ପଥର ଗୁଡାକୁ ଆଜି ଠାରୁ ଆପଣ ଆଉ ପୂଜା କରିବେ ନାହିଁ ?।ପଥର ସେବା କଲେ କି ଫଳ ପାଇବ ପିତୃଦେବ !।

ଏହାପରେ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଖଟୁଲିରେ ଥିବା ଶିଳା ପଥରଗୋଟିଏ

ଆଣିଲେ ।ଗୋଟିଏ ଶିଳାକୁ ନେଇ ଅନ୍ୟ ଗୋଟିଏ ଶିଳା ଉପରେ କଚାଡି ଦେଲେ ।ଶିଳା ଉପରେ ଶିଳାକୁ କଚାଡିବା ଫଳରେ ସେଥିରୁ ଅଗ୍ନି ବାହାରିଲା ।ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ହସି ହସି ପିତା ନନ୍ଦକୁ କହିଲେ ହେ ପିତୃଦେବ ମନେରଖ ଯେଉଁଦିନ ଆପଣ ଅଗ୍ନି କୌଣସି ଠାରେ ପାଇବେ ନାହିଁ ତେବେ ଗୋଟିଏ ଶିଳା ଉପରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଶିଳାକୁ କଚାଡି ଅଗ୍ନୀ ଜଳାଇବେ ।ଏଭଳି ପଥରକୁ ପୂଜା କଲେ କି ବର ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେପିତୃଦେବ !

ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ପୁନଶ୍ଚ ଗୋଟିଏ ଶିଳାକୁ ନେଇ ପାଦତଳେ ଘଷିଲେ ।ପାଦରେ ଶିଳାକୁ ଘଷିବାରୁ ପାଦରୁ ମଳି ବାହାରିଲା ।ହସିଲେ ପୁତ୍ର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ପିତାଙ୍କୁ କହିଲେ "ଏହି ଶିଳାକୁ ପାଦରେ ଘଷିଲେ ପାଦରେ ଥିବା ସବୁ ମଳି ବାହାରି ଯିବ ?ଏଣୁ ଯେତେବେଳେ ଆପଣଂକର ପାଦରେ ମଳି ହେବ ଏହି ଶିଳା କୁ ବ୍ୟବହାର କରି ପାଦରୁ ମଳି ବାହାର କରିବ!। ଏଭଳି ଦିଅଁଙ୍କୁ ଆପଣ ପୂଜା କରୁଛନ୍ତି ?।ଏହାକହି ଖଟିଲୁ ରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଶୀଳ କୁ ପ୍ରଭୁ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ହାତରେ ଧରି ଦୂର କୁ ଫୋପାଡ଼ି ଦେଲେ । ନନ୍ଦ ଦେଖିଲା ପୁଅ କୃଷ୍ଣ ଖୁଟୁଲି କୁ ବହୁ ଦୂର କୁ ଫୋପାଡ଼ି ଦେଇଛି । ରାଗିଗଲା ନନ୍ଦ ।ଅତିଶୟ ରାଗି ଯାଇ ନନ୍ଦ କହିଲା ଆଜି ତୋ ପୁଅ ପଣିଆ ଛଡାଇ ଦେବି ?ତୋ ପ୍ରାଣ ଆଜି ମୁଁ ହିଁ ନେବି ।ଏହାକହି ଗୋଟିଏ ଛାଟ ଧରିଲା ନନ୍ଦ ।ପୁତ୍ର କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ବାଡେଇବା ପାଇଁ ନନ୍ଦ ଛାଟ ଉଞ୍ଚାଇବା ବେଳେ ମାତା ଯଶୋଦା ଙ୍କ କୋଳରେ କୃଷ୍ଣ ପଶିଗଲେ ।କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ଯଶୋଦାଙ୍କ ଅଞ୍ଚଳ କୁ ଧରି କାନ୍ଦିବାରେ ଲାଗିଲେ ଓ ମାଆଙ୍କୁ କହିଲେ ମାଆ ତୁମେ ଏଭଳି ପଥର ପୂଜା କାର୍ଯ୍ୟ ଆଉ କୌଣସି ଦିନ କରିବ ନାହିଁ ?।

"ଅଞ୍ଚଳ ଧରିଣ କୃଷ୍ଣ କରନ୍ତି ରୋଦନ

ମାଗୋ କେଭେ ନକରିବ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟମାନ "।

ମାଆ ଯଶୋଦା କୋଳରେ ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ ।ନନ୍ଦ ଯଶୋଦା ଙ୍କୁ କହିଲେ ଛାଡି ଦିଅ ପୁତ୍ର କୁ !ତୁମ କୋଳରୁ ତାକୁ ବାହାର କରି ଦିଅ ଯଶୋଦା ?ମୁଁ ଆଜି ମୋ ହାତରେ ଏହି ପୁତ୍ରକୁ ହାଣି ଦେବି ।ଆଜି ମୋ ଘରେ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ମରିବ ?କଅଣ ନିଜକୁ ଭାବୁଛି ସେ ?ଦେବତା ମାନଙ୍କୁ ଖଣ୍ଡେ ଦୂର ରେ ନେଇ ଫିଙ୍ଗି ଦେଲା ?।କେତେ ସାହାସ ଏହି ତିନି ବର୍ଷ ପିଲାର ?।କହ୍ନେଇ କୁ ମାରିବି ଓ ମୁଁ ନିଜେ ମରିବି ,ଆଜି ସିଏ ମରୁ ନଚେତ ମୁଁ ମରେ !କିନ୍ତୁ ମୋ ଘରେ ଏଭଳି ପୁତ୍ର କୁ ଆଉ ଘରେ ରଖିବି ନାହିଁ ।ନନ୍ଦ ରାଗି ଗଲେ ଓ ପୁତ୍ର କୁ ମାରିବା ପାଇଁ ଗୋଡ଼ାଇଲେ ।

"କହ୍ନେଇକୁ ମାରି ଅଛି ମୁହିଁ ଯେ ମରିବି

ଏମନ୍ତ ପୁତ୍ରକୁ ଆଜି ଘରେ ନ ରଖିବି "।

କ୍ରମଶଃ ......................

ହରିବଂଶ (ଭାଗ -୫୦)

ହରିବଂଶ (ଭାଗ -୫୦)