ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ଦୁଷ୍ମନ୍ତ କୁମାର ମିଶ୍ର

ହେ ଅଚ୍ୟୁତ!ହେ କେଶବ! ରାମ ନାରାୟଣ! କୃଷ୍ଣ ,ଦାମୋଦର, ହରି ,ଶ୍ରୀଧର ,ମାଧବ ,ଗୋପିକାବଲ୍ଲଭ ,ଜାନକୀପତି ଓ ରାମଚନ୍ଦ୍ର ନାମରେ କଥିତ ,ତାହାଙ୍କୁ ମୁଁ ଭଜନ କରୁଅଛି ।ହେ ପ୍ରଭୁ!ଆପଣଙ୍କର ନାମ ,ଗୁଣ ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର କରିବାରେ ଯଦି କୌଣସି ଠାରେ ତ୍ରୁଟି ରହିଯାଇ ଥାଏ ତେବେ ଏ ଅଧମକୁ କ୍ଷମା କରିବା ହେବେ ।ଜୟ ଶ୍ରୀହରି।🌹🌹

ମହାମୁନି ନାରଦ କାମାନଳରେ ଆତୁର ହୋଇ ଚାଣ୍ଡାଳୀ କନ୍ୟାକୁ କୁଶଶ୍ରୀବା ଗାଆଁ ରାସ୍ତା ଉପରେ କୋଳାଗ୍ରତ କରି ନିଜର ମନର କ୍ଷୁଧା ଶାନ୍ତ କଲେ ।ଏହାପରେନାରଦ ନିଜେ ହାତରେ ପହଁରା ଧରି କୁଶଶ୍ରୀବା ଗାଆଁ ଦାଣ୍ଡ କୁ ପହଁରାଇଲେ ।ଚାଣ୍ଡାଳୀ କନ୍ୟା ଠାରୁ ପାଚିଆ ଓ ପହଁରା ଆଣି ହାତରେ ଧରି କନ୍ୟା କୁ ନେଇ ତାହାରି ଘରକୁ ଚାଲିଲେ ।ତପସ୍ୱୀ ନାରଦ ଚାଣ୍ଡାଳୁଣୀ ଘରକୁ ଯାଇ ଦେଖିଲେ ହାଣ୍ଡି ,ହାଣ୍ଡି ମଦ ଘରେ ଥୁଆହୋଇଛି ତା ଛଡା ଗୋ ମାଂସ ଘର ଅଗଣାରେ ଶୁଖୁଛି ।

ନାରଦ ମନରେ ବିଚାର କଲେ ଯାହାହେଲେ ବି ମୁଁ ଏଠାରେ ରଖିବାକୁ ପଡିବ !ଚାଣ୍ଡାଳୀ କନ୍ୟାକୁ ଆପଣେଇ ନେଇଛି ମାନେ ସେ ଯେଉଁଠାରେ ରହୁଛି ସେହିଠାରେ ରହିବା ବିଧେୟ । ଚାଣ୍ଡାଳୁଣୀ ଘରକୁ ନିଜଘର ଭାବି ନାରଦ ମୁନି ସେଠାରେ ରହିଲେ ।

ତା ପରଦିନ ନାରଦ ମୁନି ଚାଣ୍ଡାଳୁଣୀ କୁ ପତ୍ନୀର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଦେଲେ ।ଚଣ୍ଡାଳୁଣୀ ଓ ନାରଦ ପତି ପତ୍ନୀ ଭାବେ ସେଇ କୁଶଶ୍ରୀବା ଗ୍ରାମରେ ରହିଲେ। ଚାଣ୍ଡାଳୀ ନାରଦଙ୍କ ପତ୍ନୀ ହୋଇ ଗଲା ପରେ ନାରଦ ମୁନି ଚାଣ୍ଡାଳୀ କୁ ଘରୁ ପଦାକୁ ବାହାରିବା ପାଇଁ ମନା କରିବା ସହିତ ଗାଁ ମଇଳା ସଫା ନକରିବା ପାଇଁ କହିଲେ ।ନାରଦ ମୁନି ଗ୍ରାମର ଯେତେ ଚାଣ୍ଡାଳୀକ୍ରମ ନିଜେ କଲେ ।ହାତରେ ବିଷ୍ଠା କାଢ଼ିବା ସହିତ ଗାଆଁ ଦାଣ୍ଡ ସଫାକରିବା କାର୍ଯ୍ୟ ରେ ନିୟୋଜିତ ହେଲେ ମହାନୁନି ନାରଦ ।ନାରଦ ମୁନି ଚଣ୍ଡାଳୀ ସହିତ ଘର ସଂସାର କରି ସୁଖରେ ରହିଲେ ।ନାରଦ କ୍ରମେ ଚଣ୍ଡାଳୁଣୀ ସହିତ ପ୍ରୀତି କଲେ ।କିଛିଦିନ ପରେ ସେହି ଘରେ ତାଙ୍କର ଗୋଟିଏ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲା ।ପୁତ୍ରକୁ ଦେଖି ନାରଦ ଖୁସି ହୋଇଗଲେ ।ପୁତ୍ରକୁ ବହୁତ ସେହ୍ନ ଦେଇ ପାଳିଲେ ନାରଦ ।କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କ ମାୟା ।ନାରଦ ଚାଣ୍ଡାଳୁଣୀ ସହିତ ଦୁଇଶହ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ଘର ସଂସାର କଲେ ।ଏହି ସମୟ ଭିତରେ ନାରଦଙ୍କ ଠାରୁ ସାତ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ ।ଅଜସ୍ର ଧନ ସମ୍ପତ୍ତି କମାଇ ନାରଦ ମୁନି ଓ ଚାଣ୍ଡାଳୁଣୀ ସୁଖ ଶାନ୍ତିରେ ରହିଲେ ।

ନାରଦ ତାଙ୍କ ସାତ ପୁଅକୁ ଏତେ ଭଲ ପାଉଥିଲେ ଯେ ପ୍ରତିଦିନ

ନିଜ ସାଙ୍ଗରେ ବସାଇ ଭୋଜନ କରୁଥିଲେ ।ସାତ ପୁଅଙ୍କ ପାଟିରେ ସାତଗ୍ରାସ ଭୋଜନ ଦେଇ ନିଜେ ଗୋଟିଏ ଗ୍ରାସ ଭୋଜନ କରନ୍ତି ।ଏମିତି ବିତିଗଲା ତିନିଶହ ବର୍ଷ ।ନାରଦ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜାଣି ପାରୁନଥାନ୍ତି ଏହା ପ୍ରଭୁ ଚକ୍ରଧରଙ୍କ ମାୟା ତାଙ୍କ ଠାରେ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଇଛି ବୋଲି ।କିଛି ଦିନ ପରେ ନାରଦ ଙ୍କର ଗୋଟିଏ ପୁଅ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା ।ନାରଦ ମୁନି ବହୁତ ମନ ଦୁଃଖ କଲେ ।କିଏ ମୋର ପୁତ୍ରକୁ ମୋଠାରୁ ନେଇଗଲା କହି କାନ୍ଦିବାରେ ଲାଗିଲେ ।ପୁଅର କ୍ରିୟା କର୍ମ କରି ଶୁଦ୍ଧି ହେଲେ ।ଶୁଦ୍ଧି ହେବାର ଶେଷ ରାତିରେ ଆଉ ଛଅପୁଅ ନଷ୍ଟ ହୋଇ ଗଲେ ।ନାରଦଙ୍କର ସାତପୁଅ ସମସ୍ତେ ଯମପୁର କୁ ଚାଲିଗଲେ ।

ସମସ୍ତ ପୁତ୍ରକୁ ହରାଇ ନାରଦ ମନଦୁଃଖରେ ଭାଙ୍ଗିପଡିଲେ ।ମନରେ ତାଙ୍କର କୌଣସି ସୁଖ ନଥିଲା ।ମହାଶୋକ ପରେ ନାରଦ ସମୁଦ୍ରକୁ ସ୍ନାନ କରିବା ପାଇଁ ଗଲେ ।ଯେତେବେଳେ ଜଳରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନନ୍ଦନ ବୁଡିଲେ ସେହି ସମୟରେ ପ୍ରଭୁ ଚକ୍ରଧର ପୁନଶ୍ଚ ମାୟା ରଚନା କଲେ ।ଜଳରେ ଭାସିଲେନାରଦ । ଜଳରେ ଭାସି ଭାସି ପୂର୍ବ ସ୍ଥାନରେ ଆସି ଲାଗିଲେ ।ନାରଦ ଦେଖିଲେ ତାଙ୍କର ସେହି ବୀଣା ଓ କମଣ୍ଡଳୁ ସେମିତି ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ଥୁଆ ହୋଇଛି !।ଯେତେବେଳେ ନାରଦ ଜଳରୁ ବାହାରି ଆସିଲେ ସେହି ସମୟ ଥିଲା ଦିନର ଦ୍ଵିତୀୟ ପ୍ରହର ।ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କୁମାର ସମୁଦ୍ର ରୁ ବାହାରି ଆସି କୂଳ ରେ ଠିଆ ହୋଇଥାନ୍ତି । ମନେ ପଡିଗଲା ତାଙ୍କର ପୂର୍ବକଥା ।ସେ ମନେ ମନେ ଚିନ୍ତା କଲେ "ଏବେ ତ ମୁଁ ମେରୁଗିରି ସଭାରୁ ଆସି ସ୍ନାନ କରୁଥିଲି ,ସେତେବେଳେ ତ ସନ୍ଧ୍ୟା ହେବାକୁ ଯାଉଥିଲା ?କିନ୍ତୁ ଏବେ ଦିନର ଦ୍ଵିତୀୟ ପ୍ରହର ଚାଲିଛି !ଏସବୁ କିପରି ସମ୍ଭବ !ପୁନଶ୍ଚ ମନେ ପକାଇଲେ ନାରଦ ମୁନି

"ଏହିକ୍ଷଣି ଆଇଲି ମୁଁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ପାଶରୁ

ତେତିଶକୋଟି ଦେବତା ଗଲେସେ ସଭାରୁ "।

ତାପରେ ନାରଦ ମନେ ପକାଇଲେ ମୁଁ କେଉଁଠାରେ ଥିଲି ?ମୁଁ କି କର୍ମ କରିଥିଲି ଯେ ଚାଣ୍ଡାଳୁଣୀ ସହିତ ଏତେଦିନ ରହିଲି ?

ନାରଦ ସ୍ଥିର ହୋଇ ଗଲେ ଓ ମନେ ମନେ କହିଲେ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ମାୟା ଏହା ।ମୁଁ ଜାଣି ପାରିଲି ନାହିଁ ?ମନେ ମନେ ଭାବୁଥିଲି ପ୍ରଭୁ ଚକ୍ରଧର କେଡେ ମାୟାବୀ ବୋଲି ।ତାହା ମୋ ଠାରେ ପ୍ରୟୋଗ ହୋଇଛି ।ମୋତେ ବନମାଳୀ ଏତେ ନିନ୍ଦା ଦେଲେ ?!ଚଣ୍ଡାଳୁଣୀ ସହିତ .......ଏହାପରେ ନାରଦ ଶୂନ୍ୟ ମାର୍ଗରେ ଚାଲିଲେ ।

ଦ୍ଵାରିକାରେ ପ୍ରଭୁ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଙ୍କୁ ଭେଟିଲେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନନ୍ଦନ ମହର୍ଷି ନାରଦ ।ହାତରେ ବୀଣା ବଜାଇ ନାରଦ ଖୁସିରେ ନାଚ କଲେ ।ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀପତି ଦେଖିଲେ ନାରଦ ଖୁସିରେ ଅଛନ୍ତି ?ନାରାୟଣ ପଚାରିଲେ କାହିଁକି ଓ କି କାମ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆସିଲ ବ୍ରହ୍ମା କୁମାର ?।ତୁମେ ଉପର ମନରେ ମୋର ଗୁଣଗାନ କରୁଛ କିନ୍ତୁ ତୁମ ହୃଦୟରେ ହରଷ ନଥିଲା ଭଳି ଜଣାପଡୁଛି ?।କଅଣ ହୋଇଛି ?।ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କୁ ନାରଦ ପ୍ରଣିପାତ କଲେ ଓ କହିଲେ ହେ ଅଚ୍ୟୁତ ମୋତେ ତ୍ରାହି କର !ତ୍ରାହି କର ମୋତେ ପ୍ରଭୁ ? ମୁଁ ମୂର୍ଖପଣ ପାଇଁ ଆଜି ଏ ଅପରାଧ ଅର୍ଜିଲି।ଏ ଅପରାଧରୁ ମୋତେ କ୍ଷମା କରନ୍ତୁ ବନମାଳୀ ।

ମୁଁ ଛାର ହୀନ ମନରେ ଭାବିଲି ଯେ ଆପଣଂକ ମାୟା କିପରି ତାହା ଜାଣିବା ପାଇଁ ।ଆଜି ମୋହର ସବୁ ମନେ ପଡୁଛି ପ୍ରଭୁ ଚକ୍ରପାଣି ।ମାର୍କଣ୍ଡ ଋଷି ସାତକଳ୍ପ ବଞ୍ଚିଲେ ।ପ୍ରଳୟ ବେଳକୁ କହିଲେ ଯେ ଏହା ମୋହର ଗୋଟିଏ ଦିନ ।ବଟ ପତ୍ରରେ ଆପଣ ଶୋଇଲେ ଓ ମାର୍କଣ୍ଡ ଆଣି ଗର୍ଭରେ ସ୍ଥାନ ଦେଲେ ।ଗର୍ଭରେ ଆପଣ ମାର୍କଣ୍ଡ ଋଷିଙ୍କୁ ଚରାଚର ସୃଷ୍ଟି ଦେଖାଇଥିଲେ ।ମାର୍କଣ୍ଡ ଯେଉଁ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ଆପଣ ସେଇ ଗର୍ଭକୁ ଆପଣଂକ ଉଦରରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖାଇଥିଲେ ।ମାର୍କଣ୍ଡ ଋଷି ତାହାଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ପ୍ରଳୟ କୁ ଦେଖିପାରିଲେ ଓ ତାଙ୍କର ବଞ୍ଚିବା ସାତକଳ୍ପ ବୋଲି ମନେ କଲେ ।ଏହା ଆପଣଂକର ମାୟା ବୋଲି ମାର୍କଣ୍ଡ ଜାଣି ପାରି ନଥିଲେ ଓ ଶେଷରେ ଆପଣଂକ ଶରଣ ଯାଇଥିଲେ ।ଯାହାଙ୍କର ମାୟାକୁ ବ୍ରହ୍ମା ଚଉଦ ମନୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜାଣି ପାରିଲେ ନାହିଁ ମୁଁ ଛାର ଅଧମ କାହିଁକି ଜାଣିବାକୁ ଇଛା କରୁଥିଲି ?।ଏହା ମୋହର ଅପରାଧ ପ୍ରଭୁ ?।

ମୁଁ ଅପରାଧ କରିଛି ମୋତେ ରକ୍ଷାକର !ରକ୍ଷାକର ପ୍ରଭୁ ଅନନ୍ତ ବାସୁଦେବ !ଆପଣ ଶରଣ ରକ୍ଷଣ !ଆପଣ ମୁରାରୀ !ଆପଣ ଶ୍ରୀହରି !ଆପଣଂକ ବଳରେ ଆପଣ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ?ମହର୍ଷି ନାରଦ ଏହିପରି କହି ଚାଲିଥାନ୍ତି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କୁ ।

ପୁମଶ୍ଚ ନାରଦ କହିଲେ ତ୍ରେତୟା ଯୁଗରେ ଆପଣଂକର ଶତ୍ରୁ ରାବଣ ଥିଲା ।ଭାଇକୁ ଛାଡି ବିଭୀଷଣ ଆପଣଂକ ଶରଣ ପଶିଲା ।ବିଭୀଷଣ ଙ୍କୁ ଆପଣ ଶରଣ ଦେଇ ଚିରଞ୍ଜିବି କରାଇ ଦେଲେ ।ଏଣୁ ହେ ପ୍ରଭୁ ଚକ୍ରଧର ଆପଣ ମୋତେ କ୍ଷମା କରିଦିଅନ୍ତୁ ।ପ୍ରଭୁ ଚକ୍ରଧର ହସିଲେ .........

"ଶରଣ ରକ୍ଷଣ ଅଟେ ଯେ ତୋହର ବାନା

ଅନନ୍ତ ମୁରତି ତୁହି ମୋତେ କର କ୍ଷମା "।

କ୍ରମଶଃ.................

ହରିବଂଶ ( ଭାଗ -୫୫)

ହରିବଂଶ ( ଭାଗ -୫୫)