ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ଦୁଷ୍ମନ୍ତ କୁମାର ମିଶ୍ର

ଯିଏ ଅଚ୍ୟୁତ ,କେଶବ ,ସତ୍ୟଭାମାଙ୍କର ପତି ,ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ନାଥ

ଶ୍ରୀଧର ,ରାଧିକାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ,ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ଆବାସସ୍ଥଳ , ଜାନକୀ ଙ୍କର ପତି ,ଦେବକୀଙ୍କର ଆନନ୍ଦବର୍ଦ୍ଧନ ନନ୍ଦଙ୍କନନ୍ଦନ ଏବଂ ଯାହାଙ୍କର ହୃଦୟ ମନ୍ଦିର ସୁନ୍ଦର ତାହାଙ୍କୁ ମୁଁ ଧ୍ୟାନ କରୁଅଛି । ହେ ପ୍ରଭୁ! ଆପଣଙ୍କ ନାମ ,ଗୁଣ ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର କରିବାରେ ଯଦି କୌଣସି ତ୍ରୁଟି ରହିଯାଇଥାଏ ତେବେ ଏ ଅଧମ କୁ କ୍ଷମା କରିବା ହେବେ ।ଜୟ ଶ୍ରୀହରି ।🌹🌹

#ବନଭୋଜି_ଓ_ବତ୍ସାହରଣ🌹🌹

*********************

ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ଶୁକମୁନିଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ ଭୋ ଦେବ !ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ନନ୍ଦଙ୍କ ଘରେ ଆଉ କି ,କି , ଘଟଣା ଘଟାଇଲେ ତାହା ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ ?।ଶୁକମୁନି କହିଲେ ହେ ରାଜନ !ଗୋପପୁର ନନ୍ଦଙ୍କ ଘରେ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ଯାହା କୀର୍ତ୍ତି କଲେ ମୁଁ ଆପଣଂକ ନିକଟରେ କହୁଛି ଶୁଣ ।ଶୁକଦେଵ କହିଲେ ................!!!!!

ନନ୍ଦରାଜା ଦିନକୁ ଦିନ ଖୁସିରେ ସମୟ କାଟୁଥାନ୍ତି ।ଗୋପପୁର ସମସ୍ତ ଗୋପାଳ ମାନେ ନନ୍ଦ ଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଉ ଥାଆନ୍ତି ।ଯଶୋଦା ,କୃଷ୍ଣ ଓ ସ୍ୱାମୀ ରୂପେ ନନ୍ଦଙ୍କୁ ପାଇ ଆନନ୍ଦ ହେଉଥାନ୍ତି ।ଦିନକର କଥା ନନ୍ଦ ରାଜାପୁତ୍ରକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଧରି କହିଲେବାବୁରେ!ଆଉ କେବେ ତୁ ଦୁଷ୍ଟ ହେବୁନାହିଁ ?।ତୋପାଇଁ ମୋତେ ବହୁତ ଲୋକ ବହୁତ କଥା କହୁଛନ୍ତି ?।ତୁ ମୋରଗୋଟିଏ ମାତ୍ର ନନ୍ଦନ ।ମୋର ତୁ ଏକା ସାହା ଭରସା ।ବାବୁରେ ତୁମର ଗୋବିନ୍ଦ ।ତୋତେ ସର୍ବଦା ଭଗବାନ ଶ୍ରୀହରି ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ।

ପିତା ନନ୍ଦଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ ପିତା

ମୋର କିଛି ଦୋଷ ନାହିଁ !ଆପଣ ମୋତେ ମାରିବାକୁ ଗୋଡ଼ାଇ

ବାରୁ ଏସବୁ ଘଟଣା ଘଟିଲା ।ରାଧା ମାଇଁ ମୋ ନଟୁ ଚୋରୀ ନ

କରନ୍ତେ ଏତେ ସବୁ କଥା ଘଟି ନଥାନ୍ତା ?।ଆପଣ ମୋ ପାଇଁ

ଚିନ୍ତା କରନ୍ତୁ ନାହିଁ ପିତା !ମୁଁ ଘରେ ରହିବାରୁ ସିନା ଏସବୁ ଘଟଣା ଘଟୁଛି ?ଆଜିଠାରୁ ମୁଁ ଘରେ ନରହି ବତ୍ସା ମାନଙ୍କୁ ନେଇ ବନ କୁ ଯିବି ।ସେଠାରେ ବତ୍ସା ମାନଙ୍କୁ ଚରାଇବି !ଗୋ ସେବା କାହା ଭାଗ୍ୟରେ ମିଳୁଛି ପିତା ?।

ପୁଅ କୃଷ୍ଣ ର ଏପରି କଥା ଶୁଣି ନନ୍ଦ ରାଜି ହୋଇଗଲେ ଓ କହିଲେ "ବତ୍ସା ମାନଙ୍କୁ ଚରାଇବାକୁ ନେଏ !ଗୋପାଳ ଘରେ ଆମର ଜନ୍ମ ,ଗାଈ ଚରାଇବା ଆମର ଧର୍ମ !ହେଲେ ବାବୁରେ କାହା ସହିତ କଳି ଦ୍ଵନ୍ଦ କରିବୁ ନାହିଁ ?।

ଶ୍ରୀକୃଷ କହିଲେ "ପିତା ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରଭୁ ହୃଷୀକେଶ ଙ୍କ ମାୟା ଅଛି ସେଠାରେ କଳି କରିବାରେ କଅଣ ମିଳିବ" ?।ନନ୍ଦ କହିଲେ ଭାବୁରେ ତୁ ଛୋଟ ପିଲା !ବତ୍ସା କୁ ଚରାଇବାକୁ ବନ କୁ ଗଲେ ତୋତେ ବାଘ ଖାଇଯିବ "।କୃଷ୍ଣ ହସି ହସି କହିଲେ ପିତା ମୁଁ କଅଣ ଏକୁଟିଆ ଥିବି କି ?ମୋ ସାଙ୍ଗରେ ବତ୍ସା ଥିବେ ନା ?।

ପିତା ,ପୁତ୍ର ଏହିପରି କଥା ବାର୍ତ୍ତା ହେଲେ ।ତାପରଦିନ ସକାଳୁ ନନ୍ଦ ଗୋଷ୍ଠ କୁ ଚାଲିଗଲା ।ପିତା ନନ୍ଦ ଯେମିତି ଗୋଷ୍ଠ କୁ ଚାଲିଗଲେ ,ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀହରି ଭଗବାନ ଗୋପସୁତ ମାନଙ୍କୁ ନେଇ ବତ୍ସା ଚରାଇବା ପାଇଁ ସଜ ବାଜ ହେଲେ ।ଶଙ୍କର୍ଷଣ ଙ୍କୁ ସାଥିରେ ନେବାପାଇଁ ମନସ୍ତ କଲେ ତା ସହିତ ସମସ୍ତ ଗୋପାଳ ପୁଅଙ୍କ ମଧ୍ୟ ସାଙ୍ଗରେ ନେବା ପାଇଁ ସ୍ଥିର କଲେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ।ତିନିକୋଟି ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ବତ୍ସା ଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରଭୁ ଶଙ୍କର୍ଷଣ , ଗୋପାଳ ପୁଅଙ୍କ ଧରି ଭଗବାନ ଶ୍ରୀହରି ବନ କୁ ବାହାରିବା ପାଇଁ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ ।

ପୁଅ କୃଷ୍ଣ ବନକୁ ବତ୍ସା ଚରାଇବା କୁ ବାହାରିବାର ଦେଖି ମାତା ଯଶୋଦା କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ଙ୍କୁ କହୁଛନ୍ତି "ବାବୁରେ ତୁ ଶୀଘ୍ର ବନରୁ ବତ୍ସା ମାନଙ୍କୁ ଧରି ଫେରିଆସିବୁ ,ତୋତେ ଦଣ୍ଡେ

ନଦେଖିଲେ ମୋ ଦିନ କେବେ ସୁଖରେ କଟିବନି"।

"ଯଶୋଦା ବୋଇଲେ ବାବୁ ଆସିବୁ ବହନ

ତୋତେ ନଦେଖିଲେ ନେତ୍ର ନସରଇ ଦିନ "।

ଯଦି ବନରେ ଭୋକ ଲାଗିବ ତେବେ ଡେରି ନକରି ଭାତ ଖାଇଦେବୁ ।ଯଶୋଦା ,ଦଧି ,ଦୁଗ୍ଧ ,ଅଧାମ ଦେଇ କହିଲେ ତୋର ଯେତେବେଳେ ମନ ହେବ ଏହାକୁ ଖାଇବୁ ।ମାତା ଦେଇଥିବା ଭାତ ,ଦହି ଖୀର ଅଧାମ ଧରି ବନକୁ ଯେତେବେଳେ ବାହାରି ଗଲେ ପୁଣି ଯଶୋଦା ପୁତ୍ର କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପଛରୁ ଡାକି କୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ଉପରେ ଥୁ ,ଥୁ ,କରି ଛେପ ପକାଇଦେଲେ ।ନିଜ ବାମ ପାଦ ରୁ ଧୂଳି ନେଇ ଯଶୋଦା କୃଷ୍ଣଙ୍କ କପାଳରେ ଘଷି ଦେଲେ ।। ବାମ ପାଦ ତଲିପାରୁ ରେଣୁସେ ଘେନିଲେ କହ୍ନାଇର କପାଳରେ ନେଇଣ ଘଷିଲେ "।ଯଶୋଦା ପ୍ରଭୁ ଭାଗବାନ ଚକ୍ରଧରଙ୍କୁ ମନେ ମନେ ସ୍ମରଣା କରି କହିଲେ ହେ ପ୍ରଭୁ !ଆପଣଂକୁ ମୋ ପୁଅ ରାମ ଓ କୃଷ୍ଣ ଲାଗିଲେ

ମାତା ଯଶୋଦାଙ୍କ ନିକଟରୁ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ବିଦାୟ ନେଇ ବତ୍ସା

ଙ୍କ ସହିତ ବନ କୁ ଚାଲିଲେ । ଯମୁନା କୂଳରେ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ

ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି ....

କ୍ରମଶଃ...........

ହରିବଂଶ (ଭାଗ -୫୬)

ହରିବଂଶ (ଭାଗ -୫୬)