ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ଦୁଷ୍ମନ୍ତ କୁମାର ମିଶ୍ର

ଯିଏ କମଳାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଲିଙ୍ଗିତ ,ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁ ,ଯାହାଙ୍କ ପ୍ରାସାଦ ରେ ତ୍ରିଭୁବନର ପାପ ଦୂରହୁଏ ,ଯିଏ ବେଦର ପ୍ରତିପାଦ୍ୟବସ୍ତୁ , ବୁଦ୍ଧିର ସାକ୍ଷୀସ୍ୱରୂପ , ଶୁଦ୍ଧ, ହରି ଅସୁର ନାଶକାରୀ ପଦ୍ମପଳାଶ ଲୋଚନ ଓ ଶଙ୍ଖ ,ଚକ୍ର ,ଗଦାଧାରୀ ,ଯିଏ ନିର୍ମଳ ବନମାଳା ଧାରଣ କରି ଅଛନ୍ତି , ଯିଏ ସ୍ଥିରରୁଚି ସେହି ଶରଣ୍ୟ ସର୍ଵ ଜନେ ଶ୍ୱର କୃଷ୍ଣ ମୋର ନେତ୍ର ଗୋଚର ହୁଅନ୍ତୁ ।ହେ ପ୍ରଭୁ !ଆପଣଙ୍କ ନାମ , ଗୁଣ , ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର କରିବାରେ ଯଦି କିଛି ତ୍ରୁଟି ରହି ଯାଇଥାଏ ତେବେ ଏ ଅଧମକୁ କ୍ଷମା କରିବା ହେବେ ।ଜୟ ଶ୍ରୀହରି ।🌹🌹

ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ଶୁକମୁନିଙ୍କୁ କହିଲେ ଭୋ ଦେବ !ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ

ଭଗବାନ ବନ ଭୋଜି କଲେ ଓ ଗୋପାଳ ପୁଅଙ୍କ ଅଇଁଠା ଖାଇଲେ ?ଏହା ପର ଘଟଣା କଅଣ ହେଲା ମୋତେ ବିସ୍ତାର କରି କୁହନ୍ତୁ ?।ଶୁକମୁନି କହିଲେ ଏହାପରେ ଯାହା ଘଟଣା ଘଟିଲା ତାହା ମୁଁ କହୁଛି ଆପଣ ଶୁଣନ୍ତୁ ?ଶୁକମୁନି କହିଲେ ....!

ମଥୁରା ନରେଶ କଂସ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ଭାଳି ହୁଏ ।ମୋର ଶତ୍ରୁ

ଗୋପପୁର ରେ ରହିଲା ।କଅଣ କରିବି ?କିଏ ମୋତେ ଏ ସମୟରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବ ?କଂସକୁ କିଛି ବୁଦ୍ଧି ବାଟ ଦେଖା ଗଲାନି !।ଯେତେବେଳେ ସିଂହାସନ ଉପରେ କଂସ ବସେ ଖାଲି ହତାଶ ଓ ବିରକ୍ତ ଭାବ ପ୍ରକାଶ କରେ । ଦିନକର ଘଟଣା ।କଂସ ସିଂହାସନ ଉପରେ ବସି ଦେବତା ମାନଙ୍କୁ କହିଲା -"ସକାଳ ଦେବତାଗଣ ଶୁଣିରଖ ?ଯାହାକୁ ଯାହା କାମ ଦିଆ ଯାଇଛି ତାକୁ ତୁମେ ଦିନ ,ରାତି କରିଚାଳ ?ଏଥିରୁ ବ୍ୟତିକ୍ରମ ହେଲେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ କଂସ ବିନାଶ କରିବ ?। ତେତିଶ କୋଟି ଦେବତା କଂସ ରାଜଦରବାର ତଳେ ଠିଆ ହୋଇ ଶୁଣୁଥାନ୍ତି ।

ଏହାପରେ କଂସ ପଢ଼ିଆରି କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇ କହିଲା "ପଢ଼ିଆରି ତୁ ଯାଇ ଉଗ୍ରସେନ କୁ ମୋ ନିକଟକୁ ନେଇକରି ଆସ ?।ଆଜ୍ଞା ପାଇ ପଢ଼ିଆରି ଉଗ୍ରସେନ କୁ ଧରି କଂସ ନୃପ ରାଣ ନିକଟରେ ପ୍ରବେଶ କଲା ।କଂସ ,ଉଗ୍ରସେନ କୁ କହିଲା ବନ୍ଦୀଘରେ ଆଜିଠାରୁ ତୁମେ କିଛି ସୈନ୍ୟ କୁ ନେଇ ତଦାରଖ କରିବ ?ବନ୍ଦୀଘରେ ଲକ୍ଷେ ରାଜା କାମ କରୁଛନ୍ତି ?ଯଦି କୌଣସି ରାଜା ତାଙ୍କ କାମରେ ଢିଲା ଦେଉଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କର ନାମ ମୋତେ ଆସି କହିବୁ ?ଯେଉଁମାନ ଚଞ୍ଚଳ ପ୍ରକୃତି ସେମାନଙ୍କୁ କିଛି କହିବାର ନାହିଁ ? ଯେଉଁମାନେ ଅଚଞ୍ଚଳ ସେହି ରାଜାଙ୍କୁ ଚଞ୍ଚଳ କରିବୁ ?ଏଥିରେ ତିଳେମାତ୍ର ବ୍ୟତିକ୍ରମ ହେଲେ ଉଗ୍ରସେନ ତୋହର ପ୍ରାଣକୁ ମୁଁ ବିନାଶ କରିବି ।ଉଗ୍ରସେନ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ କଂସ ର ବାର୍ତ୍ତା ଶୁଣାଇ ଦେଲା ।ସହସ୍ରା ଅର୍ଜ୍ଜୁନ ସବୁଠାରୁ ବୀର ନୃପ ଯିଏକି କଂସର ଭୃତ୍ୟ ପରି ବନ୍ଦୀଘରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ ।

ସକଳ ଦେବଗଣ ମନ ଦୁଃଖରେ ଥାଆନ୍ତି ।ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମୁଖକୁ ଚାହିଁ

ବିକଳ ହୋଇ କହୁଥାନ୍ତି "ହେ ବେଦପତିଆମ୍ଭେମାନେ ହରିଙ୍କର

କି ଦୋଷ କଲୁ ଯେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଏପରି ଦଶା ଭୋଗିବାକୁ ପଡୁଛି ?ଆଉ କେତେକାଳ ଏମିତି କଂସ ପାଖରେ ଭୃତ୍ୟ ପରି ରହିବୁ ?।ହେ ବେଦବର ଆପଣ କହିଥିଲେ ଶ୍ରୀହରି ଗୋପପୁର ରେ ଜନ୍ମ ନେବେ ବୋଲି ?ଜନ୍ମ ନେଲେଣିକି ନାହିଁ ?ଆପଣ କୁହନ୍ତୁ ?।ଆମର କଷ୍ଟ ଆଉ କେତେକାଳ ଆପଣ କୁହନ୍ତୁ?।ଆମର କଷ୍ଟ କାଇଁ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବୁଝୁନାହାନ୍ତି ? ଏବେ ଆମେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଚିନ୍ତା କରିଛୁ ଅଗ୍ନିରେ ଝାସଦେଇ ଜୀବନ ହାରିବୁ ?। ଆମର ଏହି କଷ୍ଟକୁ ଆଉ କାହାକୁ କହିବୁ ନାହିଁ ?।ଆମ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଜୀବନ ପୋଡା ଅଙ୍ଗାର ଭଳି ଏଥିପାଇଁ କେବଳ ଶ୍ରୀହରି ଦାୟୀ ।

ଦେବତା ମାନଙ୍କ ଆକୁଳ ଶୁଣି ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ ମୁଁ ଏବେ ଗୋପପୁର କୁ ଯାଉଛି ।ସେଠାରେ ଦେଖି ଆସିବି ପ୍ରକୃତରେ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି କି ନାହିଁ ?ଯଦି ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି ତେବେ କେତେବଡ଼ ହେଲେଣି ?ଯଦି ବଡ଼ ହୋଇଥିବେ ଆମ୍ଭ ମାନଙ୍କ ଦୁଃଖ କାହିଁକି ଫେଡୁ ନାହାଁନ୍ତି ପଚାରି ଆସିବି ?।ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କଥାଶୁଣି ଦେବତା ମାନେ ଆଶ୍ୱସ୍ତି ଲାଭକଲେ ଓ କହିଲେ ହେ ବେଦ ବର ଆପଣ ଗୋପପୁର ଗଲେ କଂସ ଜାଣିବ ?ଆପଣଂକୁ ନଦେଖିଲେ କଂସ ନିଶ୍ଚିତ କୋପ କରିବ ?ସକଳ ଦେବ ଗଣଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିତ ବିନାଶ କରିବ ।ସମସ୍ତ ଦେବତା ମାନେ ଚିନ୍ତା କଲେ ଆମେ ମନ୍ତ୍ରୀ ଅକ୍ରୁରଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ ଲୋଡ଼ିବା ।ଅକ୍ରୁରଙ୍କୁ ହାତରେ ଆମ୍ଭେମାନେ ମେଲାଣି ମାଗିବା ।ଏହାକହି ସମସ୍ତ ଦେବତା ମାନେ ଅକ୍ରୁରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ ଓ କହିଲେ ...

" ବଡ଼କଷ୍ଟ ହେଉଅଛି ମେଲାଣି କରାଅ

କେତେଦିନ ଏହିପରି ଥିବୁ ଆମ୍ଭେ କୁହ"।

ମନ୍ତ୍ରୀ ଅକ୍ରୁର ଦେବତା ମାନଙ୍କ ଦୁଃଖ ବୁଝିଲେ ଓ କହିଲେ ଆପଣମାନେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣା କରନ୍ତୁ ?ନିଜେ ଅକ୍ରୁର ହରି ଧ୍ୱନି କରି କଂସ ନିକଟକୁ ଗଲେ ।ବ୍ରହ୍ମା ମନେ ମନେ ସ୍ୱରସ୍ବତୀଙ୍କୁ ଡାକିଲେ ଓ କହିଲେ ଆପଣ କଂସର ହୃଦୟ ରେ ବିଜେ କରନ୍ତୁ ?କଂସ ଯେପରି ମନ୍ତ୍ରୀ ଅକ୍ରୁରଙ୍କ କଥାରେ ରାଜି ହୋଇଯାଉ ।

ଦେବତାମାନେ କଂସର ସିଂହାସନ ତଳେ ଠିଆ ହୋଇଥାନ୍ତି ।କଂସ ଜଗତି ଉପରେ ବସିଥାଏ ।ଏହିସମୟରେ ମନ୍ତ୍ରୀ ଅକ୍ରୁର କଂସ ନିକଟରେ ପ୍ରବେଶ କରି କହିଲେ "ହେ ନୃପବର ଚୌରାଶୀସହସ୍ର ବର୍ଷ ଦେବତା ମାନଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେଇ ଆସିଲଣି ? ଆଉ ଏମାନଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେବା ମୋ ମତରେ ଉଚିତ ନୁହେଁ?।କଂସ କହିଲା ମନ୍ତ୍ରୀ ତୁମେ କଅଣ କହିବାକୁ ଚାହୁଁଛ ?ପରିଷ୍କାର ଭାବେ କୁହ ?।ମନ୍ତ୍ରୀ ଅକ୍ରୁର କହିଲେ ଦେବତା ମାନଙ୍କୁ ଆଉ କଷଣ ନଦେଇ ମେଲାଣି ଦିଅନ୍ତୁ ନୃପବର ?ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଘରକୁ ଯାଆନ୍ତୁ ।ପାଞ୍ଚ ସାତ ଦିନ ଆସି ଆପଣଂକୁ ଦର୍ଶନ କରିବେ ?

ପାଞ୍ଚ ସାତ ଦିନେ ଆସି ଦର୍ଶନ କରନ୍ତୁ

ମେଲାଣି ଦିଅ ସେମାନେ ଘରକୁ ଯାଅନ୍ତୁ ।

ମନ୍ତ୍ରୀ ଅକ୍ରୁରଙ୍କ କଥା କଂସ ମନକୁ ପାଇଲା ।ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଡାକି କଂସ କହିଲା "ଦେବଗଣ ଏବେ ତୁମେ ମାନେ ସମସ୍ତେ ନିଜ ଘରକୁ ଯାଅ !ଦୁଇ କି ଚାରିଦିନ ଘରେ ରହି ମୋତେ ଆସି ଦେଖାକର ?।ଏବେ ତୁମେ ମଥୁରାରୁ ବାହାରି ଯାଅ ?।ବ୍ରହ୍ମା ସମେତ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ ସ୍ମରଣା କରି ଯେଝା ଭୁବନ ରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ ।ଦେବତା ମାନେ ପୁନଶ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ "ଏବେ ଆପଣ ଆମ୍ଭ ମାନଙ୍କର ଜୀବନ ରକ୍ଷାକରନ୍ତୁ ?।ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ ଆମ୍ଭ କଷ୍ଟମାନ ଯାଇ କୁହନ୍ତୁ ?।ତାଙ୍କ ବିନା ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କେହି ରଖି ପାରିବେ ନାହିଁ ?।ସବୁକାଳରେ ଭଗବାନ ଚକ୍ରଧର ଆମ୍ଭ ମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରି ଆସିଛନ୍ତି !ଦ୍ରୁଷ୍ଟ ଦୈତ୍ୟ ମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରି ପ୍ରଭୁ ଦାମୋଦର ଦେବତା ମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି ?ଏବେ ସେ ଚାହିଁଲେ ଆମେ ରକ୍ଷା ପାଇଯିବୁ ?

ଦେବତା ମାନଙ୍କର ମନେ ପଡିଗଲା ତ୍ରେତୟା ଯୁଗ କଥା ।ଦେବତା ମାନଙ୍କ ଦୁଃଖ ସହି ନପାରି ଶ୍ରୀରାମ ରୂପରେ ଦଶଶିର ରାବଣ କୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ ।ରାବଣ ଛପନ ଗଣ୍ଡା ଯୁଗ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ବର ପାଇଥିଲେ ବି ଆମ୍ଭ ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରୀରାମ ଭଗବାନ ରାବଣକୁ ବିନାଶ କଲେ ।ଯଦି ଭଗବାନ ଶ୍ରୀରାମ ଦ୍ରୁଷ୍ଟ ଦୈତ୍ୟ କୁ ମାରି ନଥାନ୍ତେ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେବତାମାନେ ତା ପାଦତଳେ ଖଟୁଥାନ୍ତେ !

ଇନ୍ଦ୍ର ଦେବତା ଝାଟିମାଟି ଦେଉଥାନ୍ତେ !ବ୍ରହ୍ମା ବେଦପଢୁଥାଅନ୍ତେ

ବରୁଣ କନକ ଦଣ୍ଡକୁ ଧରି ଥାଅନ୍ତେ !ପବନ ଚାମର ଧରି ଓ ଯମ କବିରାଜ ହୋଇ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରାବଣ ପାଖରେ ସେବା ଦେଇ ଆସୁଥାଆନ୍ତେ ?।ରାବଣର ପାଦତଳେ ଦଶ ଦିଗପାଳ ଓ ଈଶ୍ୱର ନିଜେ ନୃତ୍ୟ କରନ୍ତି ରାବଣ ପାଖରେ ।ବିଶ୍ୱର ଦେବତା ଙ୍କୁ ରାବଣ ତା ଗୋଡ଼ତଳେ ଖଟାଇ ପାରୁଥିଲା ।ଦେବତାମାନେ ସେବକ ରୂପରେ ସେବାକରନ୍ତି ।ଅଵନୀ ରେ ଏତେବଡ଼ ରାଜା ରାବଣ ଥିଲା ।ଯଦି ରାବଣ ପରି ଦୈତ୍ୟ କୁ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀରାମ ମାରି ପାରିଲେ ତେବେ କଂସ କୁ କାହିଁକି ମାରିବେନି ?ଏଣୁ ହେ ବେଦ ପତି ଏବେ ଆପଣ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆମ୍ଭ ଦୁଃଖନେଇ ଯାଆନ୍ତୁ ?

ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତା ମାନଙ୍କୁ କହିଲେ "ହେ ଦେବଗଣ ତୁମେ ଆଉ ଚିନ୍ତା କରନାହିଁ ?ମୁଁ ଗୋପପୁର ପୁରକୁ ଯାଇ ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ କହିବି ।ସୁଧର୍ମା ସଭାରେ ଏ ସମସ୍ତ କଥା ଆଲୋଚନା ପରେ କଂସ ଠାରୁ ମେଲାଣି ନେଇ ବ୍ରହ୍ମା ହଂସ ବାହାନରେ ଗୋପପୁର ରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ ।

ହଂସ ରୁଢେ ଯାଆନ୍ତି ଯେ ଦେବ ବେଦ ବର

ପ୍ରବେଶ ହୋଇଲେ ଯାଇ ଗୋପର ମଧ୍ୟର "।

ବ୍ରହ୍ମା ଗୋପ ନଗର ର ପବିତ୍ର ଭୁବନ କୁ ଦେଖିଲେ !ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଗଲେ ବ୍ରହ୍ମା !କି ସୁନ୍ଦର ଗୋପପୁର ଟି ହୋଇଛି ?ସବୁରି ଘରେ ସ୍ବର୍ଣ୍ଣକୁମ୍ଭ ।ଚାଳ ଛପର ଏଠାରେ କାହାର ନାହିଁ ?ସମସ୍ତଙ୍କ ଘର ସୁନାରେ ତିଆରି ହୋଇଛି ।ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଯେଉଁ ଘରେ ଅଛନ୍ତି ସେହିଘର ଶୁଦ୍ଧ ସୁବର୍ଣ୍ଣବରେ ତିଆରି ହୋଇଛି ? ବ୍ରହ୍ମା ଗୋପପୁର କୁ ଦେଖ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇଗଲେ ଓ କହିଲେ ଏହି ପୁରରେ ଗୋବିନ୍ଦ ନିଶ୍ଚିତ ଅଛନ୍ତି ।

"ଦେଖିକରି ବ୍ରହ୍ମା ବଡ଼ ହୋଇଲେ ଆନନ୍ଦ

ଭାବିଲେ ଏଠାରେ ନିଶ୍ଚେ ବିଜୟ ଗୋବିନ୍ଦ "।

ବ୍ରହ୍ମା ଚିନ୍ତାକଲେ ଯଦି ଗୋବିନ୍ଦ ଏହିପୁରରେ ନଥାଅନ୍ତେ ତେବେ ଏ ପୁର ଏତେ ସୁନ୍ଦର ଦେଖା ଯାଉ ନଥାନ୍ତା?। ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମା

ଗୋପପୁର ରେ ବହୁତ ଖୋଜିଲେ ମାତ୍ର ପାଇଲେ ନାହିଁ !ବ୍ରହ୍ମା

ଚିନ୍ତାକଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଗୋବିନ୍ଦ ଯମୁନା ନଦୀ କୁଳ କଦମ୍ବ ବୃକ୍ଷ ନିକଟରେ ଥିବେ !ଏହା ଭାବି ବ୍ରହ୍ମା ଯମୁନା ନଦୀ କୂଳ କଦମ୍ବ ନିକଟରେ ପ୍ରବେଶ ହେଲେ ।କଦମ୍ବ ମୂଳ ରେ ଦେଖିଲେ ପହଞ୍ଚି ବ୍ରହ୍ମା ଦେଖିଲେ ବହୁତ ବତ୍ସା ମାନେ ଚରୁଛନ୍ତି ?ଭାବିଲେ ବ୍ରହ୍ମା ଏଠାରେ ନିଶ୍ଚିତ ନନ୍ଦବାଳ ଅଛନ୍ତି ।ଏତେକହି ବ୍ରହ୍ମା ନିରୀକ୍ଷଣ କଲେ ବନକୁ ।ବନ ଭିତରେ ଗୋପ ବାଳକ ମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ।ସେଠାକୁ ଗଲେ ।ଗୋପ ଶିଶୁ ମାନେ ବନ ଭୋଜି କରୁଥିବାର ଜାଣିବାକୁ ପାଇଲେ ।ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଗଲେ ବ୍ରହ୍ମା !।ଗୋପାଳ ପୁଅଙ୍କ ଉଛିଷ୍ଠ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଖାଉଛନ୍ତି ?।କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ ବେଦ ପତି ବ୍ରହ୍ମା ।

ବ୍ରହ୍ମା ବନରେ ପହଁଞ୍ଚିଲା ବେଳକୁ ଦିନ ଦ୍ୱିପ୍ରହର ହୋଇଥାଏ ।ଗୋପାଳ ବାଳକ ମାନେ କାଖରେ ଖାଦ୍ୟ ଧରିଥାନ୍ତି ।ଖାଇବା ସମୟ ହେବାରୁ ସମସ୍ତେ ଖାଦ୍ୟ ବାହାର କଲେ ।ବ୍ରହ୍ମା ଦେଖିଲେ ,ଦୁଧ ,ଦହି , ଭାତ ,ଅଦା ,ଅଙ୍ଗୁର କୋଳି ,ଆମ୍ବ ହରିଡା , ଅଁଳା , ଓଉ , ବରକୋଳି , କରମଙ୍ଗା ,ଲେମ୍ବୁ ,ନାରଙ୍ଗ ,ଖଣ୍ଡ ସାକର ,ନବାତ ,କଦଳୀ କୁ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କାଖ ତଳୁ ବାହାର କରି ଖାଉଛନ୍ତି।ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ବସି ଗ୍ରାସେ ଗ୍ରାସେ ଖାଉଛନ୍ତି ଓ ଜଣେ ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କୁ ପଚାରୁଛି ତୁ ଆଉ ଖାଇବୁ କି ?।ଗୋପ ବାଳକ ମାନେ କହୁଥାନ୍ତି କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭାତ ଭଲ ସ୍ୱାଦ ଲାଗୁଛି ? ଏହାକହି ପାଟିରେ ମେଞ୍ଚାଏ ଲେଖେ ପୁରାଇ ଦିଅନ୍ତି ଗୋପ ବାଳକ ମାନେ ।କିଏ ଅଧା ଖାଇ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଯାଚନ୍ତି।କୃଷ୍ଣ ଅତି ହରଷ ରେ ସେଇ ଉଛିଷ୍ଠ ଖାଆନ୍ତି ।ବ୍ରହ୍ମା ଦେଖିଲେ ଗୋପାଳ ବେଶରେ ପ୍ରଭୁ ଭଗବାନଙ୍କୁ ।

ଗଉଡ଼ଙ୍କ ବେଶ ଧରିଛନ୍ତି ବନମାଳୀ

ବଣଭୋଜି କରୁଛନ୍ତି ପରସ୍ପର ମେଳି "।

ବ୍ରହ୍ମା ,ଶୁନ୍ୟ ଭୁବନରେ ରହି ବିଚାର କରୁଛନ୍ତି ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏଠାରେ ବୋଧେ ନାହାଁନ୍ତି ?।ଏଠାରେ ଗୋପାଳ ପୁଅ ବଣଭୋଜି କରି ଜଣେ ଜଣକୁ ଅଇଁଠା ଖୁଆଇ ଦେଉଛି ?ଏଠି କାହିଁକି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଆସିବେ ?।

ବ୍ରହ୍ମା ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଗଲେଯେ ପ୍ରଭୁ ଆଦିକନ୍ଦ ଏଠାରେ ନାହାଁନ୍ତି କି ଗୋପପୁର ରେ ଜନ୍ମ ହୋଇ ନାହାଁନ୍ତି !।

"ନାହାନ୍ତି ଏଠାରେ ଆଦିକନ୍ଦ ଭଗବାନ

ଏ ସ୍ଥାନରେ କୃଷ୍ଣ ହୋଇ ନାହାନ୍ତି ଜନମ "।

କ୍ରମଶଃ................

*ଓଁ ଶ୍ରୀହରି ଶରଣଂ*🌹🌹

ହରିବଂଶ (ଭାଗ -୫୮)

ହରିବଂଶ (ଭାଗ -୫୮)