ଆଚାର୍ଯ୍ୟେଭ୍ୟୋ ଲବ୍ଧ ସୁସୂକ୍ଷ୍ମାଚ୍ୟୁତତତ୍ତ୍ବାଦ୍

ବୈରାଗ୍ୟେଣାଭ୍ୟା ସବଳା କୈବ ଦ୍ରଢିମ୍ନା ।

ଭକ୍ତ୍ୟୈକାଗ୍ରଧ୍ୟାନପରା ଯଂ ବିଦୁରୀଶଂ ତଂ

ସଂସାର ଧ୍ଵାନ୍ତ ବିନାଶଂ ହରି ମୀଡେ ।।

ଏକାଗ୍ରଚିତ୍ତ ଓ ଧ୍ୟାନପରାୟଣ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଭକ୍ତିର ସହିତ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ମାନଙ୍କଠାରୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଅଚ୍ୟୁତ ତତ୍ତ୍ୱ ଲାଭକରି ,ବୈରାଗ୍ୟ ଓ ଅଭ୍ୟାସ ବଳରେ ଦୃଢ଼ଚିତ୍ତ ହୋଇ ଯେଉଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଜାଣି ପାରନ୍ତି ସେହି ସଂସାର ଅନ୍ଧକାର ନାଶକାରୀ ହରିଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତବ କରୁଅଛି ।ହେ ପ୍ରଭୁ ନାରାୟଣ !ଆପଣଂକ ନାମ ଓ ଗୁଣପ୍ରଚାର କରିବାରେ ଯଦି କେଉଁଠାରେ ମୋର ଭୁଲ ରହି ଯାଉଥିବ ତେବେ ଏ ଅଧମ କୁ କ୍ଷମା କରିବା ହେବେ ।ଜୟ ଶ୍ରୀହରି ।

#ଯୁଗ_ପ୍ରକରଣ 🌹🌹

************

ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ଶୁକମୁନିଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ରେ ଥାଆନ୍ତି ।ଶୁକମୁନି ଠିକ୍ ସମୟରେ ହରି ଭକ୍ତ ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ ।ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ଶୁକମୁନି ଙ୍କୁ ଆସନ ପ୍ରଦାନ କରି ପ୍ରଣିପାତ କଲେ ଓ କହିଲେ "ଭୋ ଦେବ ଆପଣ ସଂସାର ବିଷୟରେ ମୋତେ ଆମୂଳଚୂଳ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଗଲେ ,ମାତ୍ର ମୋର ଆଉ ଟିକେ ଜାଣିବାର ଅଛି ଯେ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ଏହି ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ କେଉଁ ଯୁଗରେ କରିଥିଲେ ?।

ଶୁକମୁନି ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନ ର ଉତ୍ତରରେ କହିଲେ -"ହେ ରାଜନ !ଏବେ ମୁଁ ସେହି ଯୁଗ ବିଷୟ ରେ କହିବାକୁ ଯାଉଛି ।ତୁମେ ଏହାକୁ ମନ ଦେଇ ଶ୍ରବଣ କର "।

ଭଗବାନ ଶ୍ରୀହରି ଯେତେବେଳେ ମେରୁ ର ଶୁଭଦେଲେ ସେହି ସମୟରେ ନୈଷଧ ନାମରେ ସତ୍ୟ ଯୁଗ ସୃଷ୍ଟି ହେଲା ।ସତ୍ୟ ଯୁଗରେ ମହା ପ୍ରଳୟ ଦେଖାଦେଲା ।ଏହି ପ୍ରଳୟ ବହୁ କଳ୍ପ ଧରି ଚାଲିଲା ।ଏପରିକି ଶହ ଶହ ଶଙ୍ଖ ଯୁଗ ବିତିଯାଇଥିଲେ ଯାହା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମୁଖରୁ ମୁଁ ଶୁଣିଅଛି ।ହେ ରାଜନ !ଏ ପୃଥିବୀ ର ଆଦି ନାହିଁ କି ଅନ୍ତ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ ,ଏହା କେବଳ ସ୍ୱୟଂ ନାରାୟଣ ଜାଣନ୍ତି ।ଏକ ସମୟରେ ସ୍ୱୟଂ ନାରାୟଣଙ୍କ ସହିତ ବ୍ରହ୍ମା ଥିବା ବେଳକୁ ସତ୍ୟ ଯୁଗ କୁହାଯାଏ ।ଏହି ସତ୍ୟ ଯୁଗରେ ଶ୍ରୀହରି ବହୁ ଦୈତ୍ୟ ଙ୍କୁ ନାଶ କରିଛନ୍ତି ।ହେ ରାଜନ !ସତ୍ୟ ଯୁଗରେ "ମେଖଳା ବନ୍ତ "ଥିଲା ପ୍ରଧାନ ଅସୁର ।

କୁମ୍ଭକ ,ସୁରାନ୍ତକ,ଦ୍ୱିପାନ୍ତକ ଙ୍କୁ ନାଶ କରିବା ପରେ "ମେଦାସୁର ବୋଲି ଆଉ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଅସୁର ଉତ୍ପାତ କଲା ।ଶ୍ରୀହରି ମେଦାସୁର

କୁ ନାଶ କରି ମେଦିନୀ ସୃଷ୍ଟି କଲେ । ଏହାପରେ ସତ୍ୟ ଯୁଗକୁ ଭୋଗ କରି ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ବୈକୁଣ୍ଠ ରେ ରହିଲେ ।ମେଦିନୀ ସୃଷ୍ଟି ହେବାରୁ ବହୁ ଅସୁର ଜାତ ହେଲେ ,ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ "ଶଙ୍ଖାସୁର "ଥିଲା ଅଧିକ ବଳବାନ ।ଶଙ୍ଖାସୁର ସମୁଦ୍ର ମଝିରେ ଶଙ୍ଖ ଗିରି ପର୍ବତରେ ରହୁଥିଲା ।ଦିନେ ବ୍ରହ୍ମା ସମୁଦ୍ରରେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଯାଇଥାନ୍ତି ।ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜର ବେଦ ପୋଥି ,ତ୍ରିଦଣ୍ଡ ଓ ବସ୍ତ୍ର ଥୋଇ ଦେଇଥିଲେ । ଶଙ୍ଖାସୁର ବ୍ରହ୍ମା ଥୋଇଥିବା ବେଦ ପୋଥି ସହିତ ତ୍ରିଦଣ୍ଡ କୁ ନେଇ ଚାଲିଗଲା ।

ବ୍ରହ୍ମା ବହୁ ଖୋଜାଖୋଜି କଲାପରେ ପାଇ ନଥିଲେ ।ଧ୍ୟାନ ବଳରେ ବ୍ରହ୍ମା ଜାଣି ପାରିଲେ ଯେ ବେଦ ପୋଥିକୁ ଶଙ୍ଖାସୁର ନେଇଛି ।ବ୍ରହ୍ମା କିଛି ଉପାୟ ନପାଇ ବ୍ରହ୍ମା ବୈକୁଣ୍ଠ କୁ ଯାଇ ହାତଯୋଡ଼ି ଶ୍ରୀହରିଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ବୃତ୍ତାନ୍ତ ଜଣାଇଲେ ।ଶ୍ରୀହରି , ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମସ୍ତ ବୃତ୍ତାନ୍ତ ଶୁଣି ସମୁଦ୍ର କୂଳକୁ ଆସି 'ମତ୍ସ' ରୂପ ଧାରଣ କରି ଶଙ୍ଖାସୁର କୁ ନାଶକରି ବୈକୁଣ୍ଠ ଫେରିଗଲେ ।

ସେକାଳରେ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀହରି ମେରୁ କୁ ଉପାଡି ସମୁଦ୍ର ମନ୍ଥନ କଲେ ।କୂର୍ମ ରୂପ ଧରି ମହୀ କୁ ଧରିଲେ।ଅଵନୀ ନାମକ ଦୈତ୍ୟ ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ନେଲା ।ଅଵନୀ ଅସୁର ଏପରି ବିତ୍ପାତ କଲା ଯେ ଅନନ୍ତ ବାସୁକୀ ,ଅଵନୀ ଅସୁର ର ଭାର ସହି ପାରିଲା ନାହିଁ ।"ବରାହ " ରୂପ ଧରି ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀହରି ଅଵନୀ ଅସୁରକୁ ବିନାଶ କଲେ ।

ସେସତବେଳେ ଅସୁର କୂଳରେ ହିରଣ୍ୟକଶ୍ୟପ ନାମକ ଅସୁର

ମହୀ ରେ ଜନ୍ମ ନେଲା ।ହୀରଣ୍ୟକଶ୍ୟପ ର ଉତ୍ପାତ ସହି ନପାରି ଶ୍ରୀହରି "ନରସିଂହ ରୂପ "ଧାରଣ କରି ହୀରଣ୍ୟ କୁ ବଧ କରି ପ୍ରହ୍ଲାଦ କୁ ଇନ୍ଦ୍ରପଦ ପ୍ରଦାନ କଲେ ।

"ନୃସିଂହ ରୂପରେ ହରି ହୀରଣ୍ୟ ଯେ ମାରି

ପ୍ରହ୍ଲାଦ କୁ ଇନ୍ଦ୍ରପଦ ଦେଲେ ଯେ ଶ୍ରୀହରି "।

ଏହାପରେ ମହୀ ରେ ବୈଲୋଚନ ନାମକ ଅସୁର ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରି ବହୁ ଉତ୍ପାତ କଲା ।ଏଠାରେ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀହରି ମାଳତୀ କନ୍ୟା ରୂପ ଧାରଣ କରି ବୈଲୋଚନ କୁ ନାଶ କଲେ ।ବୈଲୋଚନ ଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ "ବଳି"। ବଳି ଥିଲା ମହାଦାନୀ ।ବଳି ର ଉତ୍ପାତ ଦେଖି ସମସ୍ତ ଦେବତା ମାନେ ନାରାୟଣ ଙ୍କ ପାଖରେ ଗୁହାରି କରି କହିଲେ -

"ବୈଲୋଚନ ସୁତକୁ ଯେବେ ନମାରିବୁ

ତାହାଲେ ଅମର ଛାଡି ସର୍ବେ ପଳାଇବୁ "।

ବଳିକୁ ମାରିବା ପାଇଁ ଶ୍ରୀହରି "ବାମନ" ରୂପ ରେ ଅବତାର ହେଲେ ।ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀହରି ବଳିକୁ ଚାପି ଦେବାରୁ ବଳି ପାତାଳ ପୁର ରେ ଯାଇ ରହିଲା ।ବଳିକୁ ସ୍ୱର୍ଗ ପୁରରେ ଇନ୍ଦ୍ର କରିବାକୁ ଶ୍ରୀହରି ଯୋଜନକଲେ ।ଏହାପରେ ପ୍ରଭୁ ରେଣୁକା ଗର୍ଭରେ "ପର୍ଶୁରାମ"ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଲେ ।ଦୁର୍ଗା ରୂପ ଧାରଣ କରି ମୈଷାସୁର କୁ ବଧ କଲେ ।ସତ୍ୟ ଯୁଗରେ ସୁମାଳୀ ନାମକ ଅସୁର ଜନ୍ମ ହୋଇ ଥିଲା ।ତାହାର ଆୟୁଷ ଅଧିକ ।ସତ୍ୟ ଯୁଗ ଭୋଗ କରି ତ୍ରେତୟା ଯୁଗ ମଧ୍ୟ ଭୋଗ କଲା ।ସୁମାଳୀ ବଂଶରେ ରାବଣ ଜନ୍ମ ନେଲା ।ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି ରାବଣ ଅମର ବର ପାଇ ସମସ୍ତ ଦେବତା ମାନଙ୍କୁ ନିଜ ପାଖକୁ ଆଣି ତାଙ୍କୁ ନିଜ କାମରେ ଖଟାଇବାରୁ ,ଦେବତାମାନେ ନାରାୟଣ ଙ୍କୁ ସ୍ମରଣା କଲେ ।

"ଅସୁରଙ୍କର ପ୍ରତାପ ନାରାୟଣ ଦେଖି

ଜନମ ହୋଇଲେ ଆସି ବୈକୁଣ୍ଠ ଉପେକ୍ଷି"।

ଏହାପରେ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀହରି ତ୍ରେତୟା ଯୁଗରେ ଦଶରଥଙ୍କ ଆତ୍ମଜ

ଭାବେ ରାମ ଜନ୍ମ ନେଲେ ।ଏହି ଯୁଗରେ ରାମ ଭଗବାନ ବାଳି

କୃତାନ୍ତକ ,କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣ ,ତାଡକା ,ଜମଘଣ୍ଟ ,କାଳଘଣ୍ଟ , ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ ମହୀ ରାବଣ ,ତ୍ରିଶିରା ,କୁମ୍ଭକ ଅସୁର ବିନାଶ କଲେ ।ପର୍ଶୁରାମ ଙ୍କ ଦର୍ପ କୁ ଧ୍ଵଂସି ଥିଲେ ରାମ ଭଗବାନ ତ୍ରେତୟା ଯୁଗରେ ।ପରିଶେଷରେ ରାମ ଭଗବାନ ରାବଣ କୁ ନିହତ କଲେ ।

ଏହାପରେ ଦ୍ଵାପର ଯୁଗ ଆସିଲା ।ଦ୍ଵାପର ଯୁଗରେ କଂସାସୁର ନାମକ ଅସୁର ବହୁ ବିତ୍ପାତ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିଲା ।ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ରୂପରେ ଅବତାର ଗ୍ରହଣ କରି ଏହି ଯୁଗରେ କଂସକୁ ନାଶ କଲେ ।

ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ,ଶୁକମୁନି ଙ୍କୁ ପଚାଲିଲେ -

"କେମନ୍ତ ଜାତ ହୋଇଲା କଂସ ନରପତି

ଭୋ ମୁନି କହନ୍ତୁ ମୋତେ ସେଥିର ଭାରତୀ ।

କୃଷ୍ଣ କଂସ ବଧକଲେ କେମନ୍ତ ପ୍ରକାର

ଏଥିର ଚରିତ ମୋତେ କହ ମୁନିବର "।

ଶୁକମୁନି ,ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ଙ୍କୁ ଭୋଜବଂଶ ବିଷୟରେ କହିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ ।ଦ୍ଵାପର ଯୁଗର କଥା ଭୋଜ ବଂଶର ପ୍ରଥମ ନରପତି ଥିଲେ ନୃପ "ବୀରବର"।ତାଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଯାହାଙ୍କ ନାମ "ଦଣ୍ଡଧର"। ଦଣ୍ଡଧର ଙ୍କ ଠାରୁ" ଦ୍ୟୁତସେନ" ନାମକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ ।ଦ୍ୟୁତସେନ କ୍ରମେ ବଡ଼ ହୋଇ ଯାଦବ ବଂଶ ରେ ରାଜା ହେଲେ ।ତାଙ୍କର ଯଶ କୀର୍ତ୍ତି ଚାରିଆଡେ ବିଖ୍ୟାତ ହେଲା ।ସେ ଭୋଜ ବଂଶର ନାମ କୁ ବଜାୟ ରଖିବା ପାଇଁ ଶ୍ରୀହରିଙ୍କ ଆଶ୍ରିତ ହେଲେ । ଶ୍ରୀହରିଙ୍କ ଆଶ୍ରା ପାଇ ରାଜା ଦ୍ୟୁତସେନ ବହୁ ରାଜ୍ୟ ଜୟ କଲେ ।ଧର୍ମବନ୍ତ ରାଜା ଦ୍ୟୁତସେନ ଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ତାଙ୍କ ଆତ୍ମଜ ଭାବେ "ବ୍ରହ୍ମ ସେନ" ରାଜ୍ୟଭାର ସମ୍ଭାଳିଲେ।

ରାଜା ବ୍ରହ୍ମସେନ ସେତେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ନରପତି ନଥିଲେ ।ବ୍ରହ୍ମସେନଙ୍କ ଦେହାନ୍ତ ପରେ ତାଙ୍କର ଆତ୍ମଜ "ଉଗ୍ରସେନ " ରାଜ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ଭାଳିଲେ ।ରାଜା ଉଗ୍ରସେନ ଥିଲେ କୃଷ୍ଣ ଭକ୍ତ ,ଜଣେ ପୁଣ୍ୟବାନ ରାଜା ଭାବେ ତାଙ୍କର ସୁଖ୍ୟାତି ଚାରିଆଡେ ବ୍ୟାପିଗଲା ।ରାଜା ଉଗ୍ରସେନ ସର୍ବଦା ହରି ହରି ନାମ ଜପି ଦିନ କାଟୁଥାଆନ୍ତି ।ଶ୍ରୀହରି ଙ୍କ କୃପାରୁ ଉଗ୍ରେସେନ ଲକ୍ଷେ ରାଜାଙ୍କ ମଉଡ଼ମଣି ହୋଇ ପାରିଥିଲେ ।ଅନ୍ୟ ରାଜ୍ୟର ରାଜାମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଜଣାନ୍ତି।ରାଜା ଉଗ୍ରସେନ ଯେଉଁ ରାଜ୍ୟକୁ ଯାଆନ୍ତି ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଜଣାଇବା ପାଇଁ ସେଇ ରାଜ୍ୟର ନରପତି ବହୁ ଦୂରରୁ ତାଙ୍କୁ ପୂଜାର୍ଚ୍ଚନା କରି ନିଜ ରାଜ୍ୟକୁ ସ୍ୱାଗତ କରନ୍ତି ।ଯେଉଁ ରାଜ୍ୟର ରାଜାମାନେ ରାଜା ଉଗ୍ରେସେନଙ୍କୁ ଅମାନ୍ୟ କରନ୍ତି ।ସେଇ ରାଜଵଂଶ ନାଶ ହୋଇଯାଏ ।

"ଯେବଣ ରାଜା ତାହାକୁ ଅମାନ୍ୟ କରଇ

ବଂଶ ସହିତେ ଅକ୍ଲେଶେ ସେହି ନାଶ ଯାଇ "।

ଭୋଜରାଜ୍ୟ ର ପଶ୍ଚିମ ରେ ଏକ ରାଜ୍ୟଥାଏ ।"ସହସ୍ରାଅର୍ଜୁନ "

ନାମକ ରାଜା ସେହି ପଶ୍ଚିମ ରାଷ୍ଟ୍ର ର ଅଧିପତି ଥାଆନ୍ତି। ଅତ୍ୟନ୍ତ କୋପି ରାଜା ଭାବରେ ସେ ପରିଚିତ ।କୌଣସି ରାଜାଙ୍କୁ ସେ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ନାହିଁ ।ନିଜର ସହସ୍ରେକ ବାହୁରେ ଶହେ ଧନୁ ଧରି ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି ।ସହସ୍ରାଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଦେଖି ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ନରପତି ଭୟରେ ଥରହର ହୋଇ ତାଙ୍କର ବଶତା ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି।ତିନି ଅୟୁତ ସୈନ୍ୟ ଙ୍କ ଉପରେ ତାଙ୍କର ହୁକୁମ ଜାରି କରନ୍ତି ।ସୈନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ରାଜା ସହସ୍ରାଅର୍ଜ୍ଜନ ଙ୍କୁ ଡରି ଜୀବନ କାଟୁଥାଆନ୍ତି ।ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା ଓ ପଡୋଶୀ ରାଜ୍ୟର ରାଜାଙ୍କ ଭିତରେ ସେ ଆତଙ୍ଗ ସୃଷ୍ଟି କରି ଚାଲିଥାଏ ।

ରାଜା ଉଗ୍ରେସେନ ନିଜ ଡଗର କୁ ଡାକି କହିଲେ -ଡଗର ମୋତେ କୁହ ଏ ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ରେ କିଏ କିଏ ଦୃଷ୍ଟ ରାଜା ଅଛନ୍ତି ?ଡଗର କହିଲା ମଣିମା "ପଶ୍ଚିମ ରାଜ୍ୟରେ ସହସ୍ରା ଅର୍ଜୁନ ନାମଙ୍କ ଏକ ରାଜା ଅଛନ୍ତି ,ସେ ବହୁତ ଦୃଷ୍ଟ ପ୍ରକୃତିର ଓ ସମସ୍ତ ରାଜା ମାନଙ୍କୁ ଓ ପ୍ରଜା ମାନଙ୍କୁ ବେଖାତିର କରନ୍ତି ।ମଣିଷ ମା ନଙ୍କୁ ପଶୁ ଭଳି ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି ।ଡଗର ଠାରୁ ସମସ୍ତ ଖବରସଂଗ୍ରହ କରି ରାଜା ଉଗ୍ରସେନ ସହସ୍ରାଅର୍ଜୁନ ଙ୍କ ନିକଟକୁ ଏକ ଚିଟାଉ ଲେଖିଲେ -

"ଜୀବନରେ ଆଶାଥିଲେ ପଶ ତୁ ଶରଣ

ନୋହିଲେ ଜାଣିଥା ତୋର ଅବଶ୍ୟ ମରଣ "।

ଚିଟାଉ ନେଇ ଡଗର ସହସ୍ରାଅର୍ଜୁନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲା ।ସେତେବେଳେ ରାଜା ସହସ୍ରାଅର୍ଜୁନ ସିଂହାସନ ଉପରେ ବସିଥାନ୍ତି ।ରାଜାଙ୍କର ଦୂତ ସମ୍ବାଦ ଦେଲା ଯେ ମଥୁରା ରାଜାଙ୍କ ଦୂତ ଆପଣଂକ ନିକଟକୁ ଏକ ସମ୍ବାଦ ନେଇ ଆସିଛନ୍ତି ଓ ଦେଖା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି ।ରାଜା ଆଦେଶ ଦେଲେ ମଥୁରା ଦୂତ ଙ୍କୁ ରାଜଦରବାରକୁ ଆସିବାକୁ କୁହନ୍ତୁ ।ମଥୁରା ଡଗର ଆଣିଥିବା ଚିଟାଉ କୁ ସଭାରେ ପାଠ କଲା ।ରାଜା ମଥୁରା ନରେଶ ଉଗ୍ରେସେନ ଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ଶୁଣି ବହୁତ କ୍ରୋଧାନିତ୍ୱ ହୋଇ କହିଲେ " ଆରେ !କୋଉ ଉଗ୍ରେସେନ ,ସେ କେବେଠାରୁ ରାଜା ହେଲାଣି ?।ଯାଅ ଦୂତ ତୁମ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଦେବ ଯଦି ଜୀବନରେ ବଞ୍ଚି ବାକୁ ଚାଂହୁଛି ତେବେ ସେ ଆସି ମୋ ଶରଣ ଭିକ୍ଷା କରୁ ?ନଚେତ ମୁଁ ସଂଗ୍ରାମ କରି ତାକୁ ପରାସ୍ତ କରିବି ଓ ପୃଥିବୀ ରେ ଉଗ୍ରେସେନ ନାମ ରଖାଇ ଦେବିନି ।

ମଥୁରା ଡଗର ଫେରିଆସି ରାଜା ଉଗ୍ରସେନ ଙ୍କୁ ସହସ୍ରାଅର୍ଜୁନ କହିଥିବା କଥା ସବୁ ବଖାଣି କହିଲା ।ରାଜା ଉଗ୍ରସେନ ସମସ୍ତ କଥା ଡଗର ଠାରୁ ଶୁଣି ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ସମସ୍ତେ ସେନାବାହିନୀ ଙ୍କୁ କହିଲେ "ସମସ୍ତେ ସଜବାଜ ହୁଅ ,ଆମ୍ଭେ ବର୍ତ୍ତମାନ ପଶ୍ଚିମ ରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ଯିବା।ରାଜା ସହସ୍ରା ଅର୍ଜୁନ କୁ ମାରି ତାର ଦେଶକୁ ଉଜାଡ଼ି ଦେଇ ଆସିବା । ଉଗ୍ରେସେନ ରାଜା ଚୌଦୋଳା ଉପରେ ଓ କୋଟି କୋଟି ବୀର ମାନଙ୍କୁ ନେଇ ପଶ୍ଚିମ ରାଷ୍ଟ୍ର କୁ ବାହାରିଲେ ।

ଏପରି ସୈନ୍ୟ ସାମନ୍ତଙ୍କ ଦେଖି ରାଜା ସହସ୍ରା ଅର୍ଜୁନ ଭାବିଲେ ମୋର ମୃତ୍ୟୁ ନିଶ୍ଚିତ ଉଗ୍ରେସେନ ଙ୍କ ହାତରେ ହିଁ ହେବ ।ନିଜ ମନ୍ତ୍ରୀ ଙ୍କୁ ଡାକି ସହସ୍ରାଅର୍ଜୁନ କହିଲେ ଏବେ ଆମେ ଶରଣ ପଶିବା ଉଚିତ ।ନଚେତ ମୋର ମୃତ୍ୟୁ ସୁନିଶ୍ଚିତ ।ମନ୍ତ୍ରୀ ରାଜାଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଇ କହିଲେ -ଆପଣ ସଂଗେ ସଂଗେ ଯାଇ ଯୁଦ୍ଧ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଶରଣ ପଶନ୍ତୁ ।ରାଜା ସହସ୍ରାଅର୍ଜୁନ ଆଉ ଡେରି ନକରି ରାଜା ଉଗ୍ରସେନ ଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ ଜଣାଇ ଶରଣ ପଶିଥିଲେ ।

"ଶୁଣିଲକି ପରୀକ୍ଷିତ ଉଗ୍ରେସେନ ମାନ୍ୟ

ସକଳ ରାଜାଏ ଖଟିଥାନ୍ତି ସନ୍ନିଧାନ "।

ରାଜା ଉଗ୍ରସେନ ମହା ଆନନ୍ଦରେ ମଥୁରା ରେ ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କରୁଥାଆନ୍ତି ।ତାଙ୍କର ଶତ ଅଷ୍ଟୋତ୍ତର ପତ୍ନୀ ଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରାଣୀ ଇନ୍ଦୁମତୀ ଥିଲେ ପ୍ରଥମ ରାଣୀ ।ଉଗ୍ରେସେନ ରାଣୀ ଇନ୍ଦୁମତୀ ଙ୍କୁ ଅଧିକ ଭଲ ପାଉଥିଲେ ।

ଦିନେ ରାଜା ଉଗ୍ରସେନ ପୃଥିବୀ ଭ୍ରମଣରେ ବାହାରି ଯାଇ ପ୍ରୟୋଗ ତୀର୍ଥରେ ପହଁଞ୍ଚିଲେ ।ସେଠାରେ ରାଜା ଉଗ୍ରସେନ ଦେଖିଲେ ଗୋଟିଏ ବରଗଛ ମୂଳରେ ,ଗୌତମ ,ଅଙ୍ଗିରା , ଅଗସ୍ତି ,ଭୃଗୁ ଆଦି ମୁନି ମାନେ ବସି ପୁରାଣ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରୁଛନ୍ତି ।ଅଗସ୍ତି ପୁରାଣ ପଢୁଛନ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଋଷି ପୁରାଣ ଶୁଣୁଛନ୍ତି ।ପୁରାଣରେ ଏହା ପାଠ କରାଯାଉଥିଲା

"ଅଗସ୍ତି ବସିଣ କହୁ ଅଛନ୍ତି ପୁରାଣ

ଅପୁତ୍ରିକ ହୋଇଲେକ ଦଣ୍ଡେ ଜନ୍ତୁରାଣ

ନରକ କୁଣ୍ଡରୁ ରକ୍ଷା କରଇ ନନ୍ଦନ

ପୁତ୍ର ଦୁହିତା ନଥିଲେ ପାପୀ ବୋଲି ଜାଣ "।

ରାଜା ଉଗ୍ରସେନ ଏକଥା କୁ ଶୁଣିଲେ ଓ ମନେ ମନେ ଭାବିଲେ

,ଆରେ ମୋହର ତ ଏଗାର ଶତ ବର୍ଷ ହେଲା ବିବାହ ହେଲାଣି

କାଇଁ ମୋ କୋଳରେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୁତ୍ର ଟିଏ କି କନ୍ୟାଟିଏ ଜନ୍ମ ହେଲାନି ।ତାହାଲେ ମୁଁ କି ରାଜ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ହୋଇ ପ୍ରଜା ପାଳନ କରୁଛି ।ଧିକ୍ ମୋ ଜୀବନ ।ଏହାପରି ନିଜ ଜୀବନକୁ ଧିକ୍କାର କରି କହିଲେ -ହେ ମୁନିଗଣ ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ "ମୋ କୋଳରେ କାହିଁକି ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମିଲେ ନାହିଁ ?।

ଅଗସ୍ତି ମୁନି ଗୌତମ ଋଷିଙ୍କୁ ଚାହିଁ କହିଲେ -ହେ ଋଷି ରାଜା ଉଗ୍ରସେନ ଙ୍କୁ କହିଦିଅ "ରାଣୀ ଇନ୍ଦୁମତୀ ଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଏକ ଅନାଦି ନାରୀ ଜନ୍ମ ନେବ ।ସେଇ ଅନାଦି ନାରୀ ଗର୍ଭରୁ ଏକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେବ ।ସେଇ ନାରୀ ର ଗର୍ଭରେ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀହରି ଜନ୍ମ ନେବେ ।ତାଙ୍କରି ନାମ ଧରିଲେ ରାଜା ଉଗ୍ରସେନ ଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ଦହନ ହୋଇଯିବ "।ହେ ରାଜନ ଆପଣ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ବାଳରୂପ ଦେଖିଣ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ ।

ସମସ୍ତ ଋଷିଗଣ କହିଲେ ହେ ରାଜନ ଆପଣଂକ ଝିଆଣୀ ଅଂଶରେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମ ନେବେ।ତୁମେ ଆଗ ହିଁ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦେଖିବ ।ତୁମେହିଁ ସଂସାରରେ ଭାଗ୍ୟବାନ ଅଟ ।ଅପୁତ୍ରିକ ବୋଲି ମନରୁ ଏବେ ତୁମେ ସେ କଷ୍ଟ କୁ କାଢିଦିଅ ।

"ହରଷ ମନରେ ବୋଲେ ତହିଁ ନରପତି

ଏ ପାପ ନୟନ ସତେ ଦେଖିବ ଶ୍ରୀପତି "।

ରାଜା ଉଗ୍ରସେନ ଆଉ ପୃଥିବୀ ଭ୍ରମଣ ନକରି ସେଇଠାରୁ ମଥୁରା ଫେରି ଆସିଲେ ଓ ରାଣୀ ଇନ୍ଦୁମତୀ ଙ୍କ ଆଗରେ ସମସ୍ତ କଥା କହିଲେ । ରାଜାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ରାଣୀ ଇନ୍ଦୁମତୀ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇଗଲେ ।କଥା ସରିଛି କି ନାହିଁ ରାଣୀ ଇନ୍ଦୁମତି ଙ୍କର ମାସିକ ଋତୁସ୍ରାବ ହୋଇଗଲା ।ସାତ ଦିନ ପରେ ରାଣୀ ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ନାନ କଲେ ।ରାଜାଙ୍କ ସହିତ ରାଣୀ ରାସ କ୍ରୀଡା କରିବା ପରେ ରାଣୀ ଇନ୍ଦୁମତୀ ଗର୍ଭବତୀ ହେଲେ ।ଦଶମାସ ଗର୍ଭ ଧାରଣ ପରେ ବୈଶାଖ ଶୁକ୍ଳ ଦ୍ଵିତୀୟା ଦିନ ଇନ୍ଦୁମତୀ ଏକ ଦୁହିତା କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ ।ରାଜା ଉଗ୍ରସେନ ଦୁହିତାକୁ ଦେଖି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ ଓ ବହୁ ଦାନ ପୁଣ୍ୟ କଲେ ।ଏକୋଇଶ ଦିନ ପରେ ସେଇ କନ୍ୟା ଟିର ମାନ ରଖାଗଲା "ଦେଵକୀ "।

ପୁନଶ୍ଚ ଇନ୍ଦୁମତୀ ତା ଆରବର୍ଷ ଗର୍ଭବତୀ ହୋଇ ଆଉ ଏକ କନ୍ୟା ଲାଭ କଲେ ।ସେଇ କନ୍ୟାର ନାମ ରଖାଗଲା "ଦୈ ଵକୀ "।ରାଜା ଉଗ୍ରେସେନ ଙ୍କର ଦେଵକୀ ଓ ଦୈଵକୀ ନାମରେ ଦୁଇଟି କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲେ ।

"ଦେଵକୀ ବୋଲିଣ ଯେଉଁ ହେଲା ଆଦିନାରୀ

ତାହାରି ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମହେବେ ଦେବହରି "।

ଏହିପରି ଶୁକମୁନି ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ଙ୍କୁ ହରି ରସ ,ଗୁଣ ,ଗାନ ଓ ଯୁଗ ପ୍ରକରଣ ର ସମସ୍ତ ବୃତ୍ତାନ୍ତ ଶୁଣାଇଥିଲେ ।ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ହରିନାମ ଶୁକ ମୁନିଙ୍କୁ ଠାରୁ ଶୁଣି କୃତକୃତ ହେଲେ ଓ ସର୍ବଶେଷରେ ପ୍ରଣିପାତ କଲେ ।

କ୍ରମଶଃ ..........................

ହରିବଂଶ (ଭାଗ -୬)

ହରିବଂଶ (ଭାଗ -୬)