ଯିଏ ପୃଥିବୀରେ ଅଧିଷ୍ଠାନ କରି ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀକୁ ନିୟମିତ କରି ରଖିଅଛନ୍ତି ,ପୃଥିବୀ ଯାହାଙ୍କୁ ଜାଣିବାକୁ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ "ଏହିପରି ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବେଦ ଯେଉଁ ଜଗତର ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଓ ଯେଉଁ ଅମଳ ଙ୍କୁ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କର ନିୟନ୍ତା ଙ୍କୁ ଓ ଧେୟବସ୍ତୁଙ୍କୁ ତଥା ଦେବ ଋଷି ତଥା ନରଗଣ ଙ୍କର ମୋକ୍ଷ ପ୍ରଦାନକାରୀଙ୍କୁ କହେ ,ସେହି ଶରଣ୍ୟ ଲୋକେଶ୍ୱର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ମୋର ନେତ୍ର ଗୋଚର ହୁଅନ୍ତୁ ।

।।ଜୟ ଶ୍ରୀହରି।🌹🌹

ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ତେନ୍ତୁଳି ଛାଟ ଖାଇ ସାରିବା ପରେ ନନ୍ଦ ଙ୍କୁ କହିଲେ "ପିତା ଆପଣ ଏହିଠାରେ କିଛି ସମୟ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ମୁଁ ବତ୍ସାଙ୍କୁ ଆଣିବାକୁ ଯାଉଛି ?।ବଳରାମ ଙ୍କ ଆଡକୁ ଦୃଷ୍ଟି କଲେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ଓ କହିଲେ ଭାଇ ଆପଣ ଏହିଠାରେ ବସିଥାଆନ୍ତୁ ?ମୁଁ କିଛି ସମୟ ଭିତରେ ଆସୁଛି ?।

ଏହାପରେ ମାୟାଧର ମାୟା ରଚନା କଲେ ।ଯମୁନା ନଦୀର ସେହି କଦମ୍ବ ମୂଳକୁ ଚାଲିଲେ ନାରାୟଣ ।ନିଜ ଶରୀରରୁ ବତ୍ସା ମାନଙ୍କୁ ଜନ୍ମ କଲେ ।ତିନିକୋଟି ବତ୍ସା ଯିଏ ଯେଉଁପରି ରଙ୍ଗ ଓ ବର୍ଣ୍ଣ ନେଇ ଗୋପରେ ଜନ୍ମିଥିଲା ସେହିପରି ଭାବେ ଅବିକଳ ତିନିକୋଟି ବତ୍ସା ଙ୍କୁ ନିଜ ଶରୀର ରୁ ମାତ୍ର ଅଧ ଘଡ଼ିଏ ସମୟ ଭିତରେ ଜନ୍ମ ଦେଲେ ।କୋଉ ବତ୍ସାର କପାଳରେ ଚାନ୍ଦ ଅଛି କିଏ ଶ୍ୟାମଳ , କାହାର ଚାରି ଖୁରା କଳା ,ଏମିତି ଯେଉଁ ଗାଈ ର ଯେଉଁ ବତ୍ସା ସେହିଭଳି ଭାବେ ସୃଷ୍ଟି କରି ସାରିବା ପରେ ଗୋପ ପୁଅ ମାନଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ମନ ବଳାଇଲେ ।କିଛି କ୍ଷଣ ପରେ ନିଜ ଦେହରୁ ଗୋପ ପୁଅ ମାନଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟିକଲେ ।ଯେଉଁ ଗୋପାଳ ରଯେଉଁ ବୟସର ପୁଅ ,ଯେପରି ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଉଚ୍ଚତା କଳା ,ଗୋରା , ଶ୍ୟାମଳ ଏହିପରି ଅବିକଳ କୋଟିଏ ନବେ ଲକ୍ଷ ଗୋପ ବାଳକ ମାନଙ୍କୁ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମଦେଇ ଥିଲେ ।

ଏହାପରେ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ତିନିକୋଟି ପାଞ୍ଚଲକ୍ଷବତ୍ସାଓକୋଟିଏ ନବେ ଲକ୍ଷ ଗୋପପୁଅଙ୍କୁ ଧରି ଭାଇ ବଳରାମଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଁଞ୍ଚି ଗଲେ ।ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ହଳଧରଙ୍କୁ କହିଲେ ଭାଇ !ଗୋପପୁଅ ଓ ବତ୍ସା ମାନେ ଅରଣ୍ୟ ର ମଝିରେ ରହିଯାଇଥିଲେ ଓ ସେଠାରେ ବୁଲୁଥିଲେ ?ଗୋପପୁଅ ଓ ବତ୍ସା ମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ହଳଧର ହରଷ ହେଲେ ।ଗୋପପୁଅମାନେ ରାମ କୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ ଧରି ଆନନ୍ଦରେ ନାଚକରୁଥାନ୍ତି ।

ବତ୍ସା ମାନଙ୍କୁ ଓ ଗୋପପୁଅଙ୍କୁ ଧରି ରାମ କୃଷ୍ଣ ଦୁଇ ଭାଇ ପିତା ନନ୍ଦଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରବେଶ ହେଲେ ।ଯେଉଁ ଗାଈ ମାନେ ବତ୍ସାକୁ

ନପାଇ ହମ୍ଭା ହମ୍ଭା ରଡି ଦେଉଥିଲେ ସେମାନେ ବତ୍ସାକୁ ପାଇ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ ।ଯେଉଁ ଗାଈର ଯେଉଁ ବତ୍ସା ତାହାରି ପାଖକୁ ଗଲେ।ଆଉ ଗାଈ ମାନଙ୍କର ବୋବାଳି ଗୋପପୁରରେ ଶୁଭିଲା ନାହିଁ ।ଗୋପାଳୁଣୀ ମାନେ ନିଜ ନିଜର ପୁଅ ମାନଙ୍କୁ ଚିନ୍ହି ଲେ । ଯେଉଁ ପୁଅ ମାନେ ଯେଉଁବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲେ ଓ ଘରୁ ଯେଉଁ ବସ୍ତ୍ର ନେଇଥିଲେ ତାକୁ ଦେଖି ଗୋପାଳୁଣୀ ମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଗଲେ । ଗୋପାଳ ଓ ଗୋପାଳୁଣୀ ମାନେ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ହରଷ ହୋଇଗଲେ ଓ ଅମୃତସମାନ ପଦାର୍ଥ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଖାଇବାକୁ ଦେଲେ ।ଏବେ ଗୋପପୁର ରେ ଗୋପାଳ ମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ନିଜ ନିଜ ପୁଅ ମାନଙ୍କୁ ସେହ୍ନ କରିବାରେ ଲାଗିଲେ ।କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ନନ୍ଦ ଓ ଯଶୋଦାଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ ।ଅତି ଆନନ୍ଦରେ ଯଶୋଦା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କୋଳରେ ଧରି ଗେଲ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ । ମାତା ଯଶୋଦା କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଅମୃତ ମଣୋହି ଖାଇବାକୁ ଦେଲେ । କୃଷ୍ଣ ଅମୃତ ମଣୋହି ଖାଇବାର ଦେଖି ମାତା ଯଶୋଦା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ହୋଇଗଲେ ।ନନ୍ଦ ଓ ଯଶୋଦା ଙ୍କ ହୃଦୟ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇଗଲା ।

ମାତା ଯଶୋଦା କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କ ଶରୀରରେ କୁଙ୍କୁମ ଘଷିବାରେ ଲାଗିଲେ । କୁଙ୍କୁମ ଘଷୁଥିବା ସମୟରେ ଯଶୋଦା ଦେଖିଲେ ପୁଅ ପିଠିରେ ଲୋଳା ର ଚିନ୍ହ ! କହ୍ନେଇ ପିଠିରେ ଲୋଳା ର ଚିହ୍ନ କିପରି ହେଲା ?।ପଚାରିଲେ ମାତା ଯଶୋଦା ।ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ ମାତା ମୁଁ ବନରେ ବତ୍ସା ମାନଙ୍କୁ ଚରାଉଥିଲି ।କିଛି ସମୟ ପରେ ବତ୍ସା ମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଆଉ ଦେଖି ପାରିଲିନାହିଁ ?।

କୁଆଡେ ବତ୍ସାମାନେ ଗଲେ ?ଖୋଜିବାକୁ ଲାଗିଲି ?।ଅରଣ୍ୟ ଭିତରେ ଯାଉ ଯାଉ ବାଉଁଶ କଣ୍ଟା ମୋ ପିଠିରେ ବାଜିଗଲା ,ତେଣୁ ମାତା ମୋ ପିଠିରେ ଲୋଳା ଚିନ୍ହି ହୋଇଛି ।କହ୍ନେଇ ଠାରୁ ଏକଥା ଶୁଣି ମାତା ଯଶୋଦା ମନ ଦୁଃଖ କଲେ ଓ କହିଲେ ଯେତେବେଳେ ତୋ ଦେହରେ କଣ୍ଟା ବାଜିଲା ତୋତେ ବହୁତ କଷ୍ଟ ଲାଗିଥିବ ? ଆଉ ତୋତେ ବନ କୁ ମୁଁ ଛାଡ଼ିବି ନାହିଁ ?।କଣ୍ଟା ବାଜିଲା ବେଳେ ତୋ ହୃଦୟ କୁ କିପରି ଲାଗିଥିବ ତାହା ମୁଁ ଜାଣିପାରୁଛି ?।

"ଗୋବିନ୍ଦ ବୋଇଲେ ଦୁଃଖ କହିବଇଁ କିସ

ମୁହଁ ଶୁଖାଇ କହନ୍ତି ପ୍ରଭୁ ହୃଷୀକେଶ "

କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ମାତା ଯଶୋଦାଙ୍କୁ କହିଲେ ମୋ ଦୁଃଖ କଥା ଛାଡ !ମୁଁ ସବୁବେଳେ ପିତାଙ୍କ ମନରେ ଦୁଃଖ ଦେଇ ଆସୁଛି ।ପିତା ମୋର ଏବେ ବୃଦ୍ଧ ହୋଇଗଲେଣି ,ତାପରେ କଂସ ନିକଟକୁ ଭାର ବୋହିବା କଷ୍ଟ ସହିତ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଭଲ ଲାଗୁନାହିଁ ?।ପିତାଙ୍କ ଖୁସି ମୁଁ ଚାହେଁ ମାତା !।

ଛାଟ ରେ ମାଡ଼ ଖାଇଥିବା କଥା ପ୍ରଭୁ ନାରାୟଣ ,ମାତା ଯଶୋଦାଙ୍କ ଆଗରେ କହିଲେ ନାହିଁ । କିଛି ସମୟ ପୁତ୍ରକହ୍ନେଇ ସହିତ କଥାହେଲା ପରେ ମାତା ଯଶୋଦା ଭଗବାନ ଗୋବିନ୍ଦ ଙ୍କୁ ନିଜ କୋଳରେ ଧରି ଶୁଆଇ ଦେଲେ ।

" ନନ୍ଦ ଛାଟ ପିଟା କଥା ନକହିଲେ ହରି

ମାୟାକରି ବଞ୍ଚାଇଲେ ଦେବ ଚକ୍ରଧାରୀ "

କ୍ରମଶଃ..................

ହରିବଂଶ (ଭାଗ -୬୧)

ହରିବଂଶ (ଭାଗ -୬୧)