ଇନ୍ଦ୍ରାଦି ଦେବତାମାନେ ଯାହାଙ୍କ ବଳରେ ବଳୀୟାନ ହୋଇ ଦୈତ୍ୟ ଗଣଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରନ୍ତି ,ଯାହାଙ୍କର ଚେଷ୍ଟା ବ୍ୟତୀତ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ରେ କାହାର କେତେବେଳେ ହେଲେ ସ୍ୱାତନ୍ତ୍ର୍ୟ ନାହିଁ ,ଯେଉଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟରେ ବିଜେତା କବିର କବିତ୍ଵାଦି ଗର୍ବ ପରିହୃତ ହୁଏ ,ସେହି ଶରଣ୍ୟ ଲୋକେଶ୍ୱର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ମୋର ନେତ୍ର ଗୋଚର ହୁଅନ୍ତୁ ।ଜୟ ଶ୍ରୀହରି ।🌹🌹

#କୋଳି_ବାଲୀ🌹🌹

************

ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ଶୁକମୁନିଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ ଭୋଦେଵ !ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଗୋପାଳ ମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ପୁଅ ଓ ଗାଈ ମାନଙ୍କୁ ବତ୍ସା ସେଇ ଦେଲା ପରେ ଆଉ କିଛି ଘଟଣା ଘଟାଇଲେ ନାଁ ପିତା ନନ୍ଦଙ୍କ ସୁନା ପୁଅ ହୋଇ ରହିଲେ ? ।ଶୁକମୁନି ,ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କ ହରିକଥା ଶୁଣିବା ଆଗ୍ରହ ଦେଖି ଝୁସି ହୋଇ କହିଲେ ହେ ରାଜନ !ଏହାପରେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଯାହା , ଯାହା ଗୋପପୁର ରେ ଘଟାଇଲେ ତାହା କହୁଛି ଶୁଣ ?ଶୁକଦେଵ କହିଲେ ........!!!

ଗୋପପୁର ଗ୍ରାମରେ ଗୋଟିଏ ବୁଢ଼ୀ ରହୁଥିଲା ।ସମସ୍ତ ଙ୍କ ପାଖରେ ବୁଢ଼ୀ ଟି କୋଳିବାଲୀ ନାମରେ ପରିଚିତା ।ଗାମର ଶେଷମୁଣ୍ଡରେ ଗୋଟିଏ ନୂଆଁଣିଆ ଚାଳ ଛପର ଘରେ ରହେ !କୋଳିବାଲୀର ସ୍ୱାମୀ ଓ ପୁଅ କେହି ନଥିଲେ ।ଦୁଇଟି ପୁଅ ଓ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଜଙ୍ଗଲରେ ବାଘ ଖାଇଯିବାରୁ ସେମାନେ ଆର ପାରିକୁ ଚାଲିଗଲେ ।

କୋଳିବାଲୀର ବୟସ ପ୍ରାୟ ଷାଠିଏ ହେବ ।ପ୍ରତିଦିନ ବଣ ଜଙ୍ଗଲ କୁ କୋଳିବାଲୀ ଯାଏ ।ବଣ ରେ ବୁଲି ବିଭିନ୍ନ ପକାର କୋଳି , ଆମ୍ବ , ଜାମୁ ,ପିଜୁଳି ,କଦଳୀ ଇତ୍ୟାଦି ଫଳ ସଂଗହ କରି ଆଣେ । ସେଇ ଫଳକୁ ନେଇ ଗୋପପୁର ଓ ତାର ଆଖ ପାଖ ଗ୍ରାମରେ ବିକ୍ରି କରେ ।ଲୋକମାନେ ବୁଢ଼ୀର ଫଳ ନେଇ ତାବଦଳରେ ଧାନ ,କଉଡ଼ି ଆଦି ଦିଅନ୍ତି। ବୁଢ଼ୀ ସେଥରୁ ଯେତିକି ଧନ ପାଏ ତାକୁ ନେଇ କଷ୍ଟେ ମଷ୍ଟେ ଚଳି ଯାଏ।ଲୋକ ମାନେ ବେଳେବେଳେ ବୁଢ଼ୀକୁ ଖାଦ୍ୟ ,ଓ କିଛି ଲୁଗା ଖୁସିରେ ଦିଅନ୍ତି ,ଏମିତି କୋଳିବାଲୀ ଜୀବନ କାଟୁଥାଏ ।

ଦିନକର କଥା କୋଳିବାଲୀ ମୁଣ୍ଡରେ କୋଳି ପାଛିଆ ଧରି ଗାଆଁ କୁ ଗାଆଁ ବୁଲି ଆସିଲା ,ହେଲେ ସେଦିନ ତାଠାରୁ କେହି କୋଳି କି ଫଳ ନେଲେ ନାହିଁ !ପ୍ରାୟ ଅନେକ ଲୋକ ଆସି ଫଳ ଓ କୋଳି କୁ ଦେଖନ୍ତି କିନ୍ତୁ କିଣିବା ପାଇଁ ମନ ବଳାନ୍ତି ନାହିଁ । କେହି ଫଳ କି କୋଳି ବୁଢ଼ୀ ପାଖରୁ ନେଲେନାହିଁ । କୋଳି ଡାଲା କୁ ଧରି ଘରକୁ ଫେରିବା ମାନେ ସେଦିନ ବୁଢ଼ୀ ଉପବାସ ରେ ରହିବା ନିଶ୍ଚିତ କଥା ।

ଫଳ ବୋଝ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ।ଚିନ୍ତାରେ ପଡିଗଲା ବୁଢ଼ୀ ।ଘରକୁ ଗଲେ ଖାଇବି କଅଣ ?ବୁଢ଼ୀର ଦେହରୁ ଗମଗମ୍ ଝାଳ ବାହାରି ପଡିଲା ! ଆଖିରୁ ଦୁଇ ଟୋପା ଲୁହ ଖସି ପଡିଲା । ବୁଢ଼ୀ ଚିରା ଲୁଗାରେ ନିଜ ଝାଳ କୁ ପୋଛି ଦେଲା,ଆଖିରୁ ଲୁହକୁ ପୋଛିଲା ଦୀର୍ଘ ନିଃଶ୍ୱାସ ନେଇ ଉପରକୁ ଚାହିଁଲା ଓ କହିଲା" ଯାହା ତୋ ଇଛା" ।ଏମିତି କହି ବୁଢ଼ୀ ମୁଣ୍ଡରେ କୋଳି ବୋଝ ଧରି ଆଗେଇ ଚାଲିଲା ।ଗାଆଁ ଭିତରେ ଦେଇ କୋଳିବାଲୀ ଆସୁଥାଏ।ମଝି ରେ ,ମଝିରେ ଫଳ ନେବ....କୋଳି ନେବ...କୋଳି ଏମିତି ଡାକ ଛାଡୁଥାଏ ।

ନନ୍ଦଙ୍କ ଘର ନିକଟରେ କୋଳିବାଲୀ କୋଳି ନେବ କୋଳି ଡାକି ଡାକି ଯାଉଥାଏ ।ହଠାତ ଜଣେ କେହି ଡାକିବାର ବୁଢ଼ୀ ଶୁଣିବାକୁ ପାଇଲେ ।ଚାହିଁଲା କୋଳିବାଲୀ ,କୁଆଡେ କେହି ନାହାଁନ୍ତି କିଏ ମୋତେ ଡାକୁଛି ?।କୋଳିବାଲୀ ଭାବିଲା ମୋର କାନ କୁ ବୋଧେ ଠିକ୍ ସେ କିଛି ଶୁଭୁନି !ଏହା କହି କିଛି ବାଟ ଆଗେଇ ଚାଲିଲା ।

"ଏ କୋଳିବାଲୀ କୋଳି ଅଛି ?" କୋଳି ମିଠା ନା ଖଟା ? ବୁଢ଼ୀ

କୋଳିବାଲୀ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ଚମକି ପଡିଲା ।ତା ଜୀବନ କାଳ

ଭିତରେ ଏମିତି ମିଠା କଣ୍ଠସ୍ୱର ବୁଢ଼ୀ କେଭେ ଶୁଣି ନଥିଲା !ବୁଢ଼ୀ ଅନୁଭବ କଲା ମୋ କାନ ଏ ପରି ଅମୃତ ଡାକ ଶୁଣି ପବିତ୍ର ହୋଇଗଲା ।କୋଳିବାଲୀ ଦେଖିଲା ମୁଣ୍ଡରେ ମୟୁର ପୂଛ ବାନ୍ଧି ସୁନ୍ଦର ବାଳକ ଟିଏ ତା ଆଡ଼କୁ ଆସୁଛି ।ବାଳକ ଟି କୁ ଦେଖି କୋଳିବାଲୀ ଚାହିଁ ରହିଲା ।ଏତେ ଏତେ ସୁନ୍ଦର ପିଲା ତୁ !କିଏ ରେ ତୋତେ ଜନ୍ମ ଦେଇଛି ?ଧନ୍ୟ ତୋ ପିତା ମାତା ଙ୍କୁ !ଏମିତି ବୁଢ଼ୀ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଚାହିଁ ରହିଥାଏ ।

ହଠାତ ବୁଢ଼ୀ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲା ହଁ ,ମିଠା

କୋଳି ମୋ ପାଖରେ ଅଛି !ବହୁତ ମିଠା କୋଳି।ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ

ଘର ଭିତରକୁ ଗଲେ ।ଗୋଟିଏ ପାଛିଆ ଆଣିଲେ । ବୁଢ଼ୀ କୁ

କହିଲେ ଯେତେ କୋଳି ଓ ଫଳ ଅଛି ସବୁ ଦେଇଦିଅ ?।ବୁଢ଼ୀ

ମନେ ମନେ ଭାବିଲା ଯାହା ହେଉ ସବୁ ଫଳ ଓ କୋଳି ଆଜି ବିକ୍ରି ହୋଇଯିବ ?।ଖୁସି ହୋଇଗଲା କୋଳିବାଲୀ ।

ବୁଢ଼ୀ ଚାହିଁଲା ,କେହି କୁଆଡେ ନାହାଁନ୍ତି ଖାଲି ଶବ୍ଦ ଶୁଣୁଛି ସେ ।ଫଳ ଓ କୋଳି ଦେବି ଯେ ,ସଉଦା କରିବ କିଏ ? ତାର ସଠିକ ମୂଲ ଦେବ କିଏ ? ବୁଢ଼ୀ ମନ ପୁଣି ଦୁଃଖ ହୋଇଗଲା ।

କଉଡ଼ି ଦେଲେ ସିନା ,ମୁଁ ଫଳ ଓ କୋଳି ଦେବି ?କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ପଚାରିଲେ ,କଉଡ଼ି କଅଣ ?ମୂଲ କଅଣ ? ବାଳକ ଟିର ପ୍ରଶ୍ନ ର ଉତ୍ତରରେ କୋଳିବାଲୀ କହିଲା ଫଳ ଓ କୋଳି ନେଲେ ତା ବଦଳରେ କିଛି ଦେବାକୁ ହୁଏ ?ଯଥା ଧାନ,ଚାଉଳ କଉଡ଼ି ଇତ୍ୟାଦି ...... ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ ଆମ ଘରେ ଧାନ ଅଛି ,

ରୁହ ମୁଁ ଆଣି କି ଆସୁଛି ?। ଏହା କହି କୃଷ ଘରକୁ ଗଲେ , ଦୁଇ ହାତରେ ଆଞ୍ଜୁଳା ଏ ଧାନ ଧରି ଆସିଲେ ।ବୁଢ଼ୀ ଚାହିଁଥାଏ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କର ସେଇ ଦୁଇ ହାତକୁ । ବାଳକ ଟିର ହାତରୁ ଧାନ ଖସି ପଡୁଥାଏ । କୋଳିବାଲୀ ପାଖରେ କୃଷ୍ଣ ଧାନ ଧରି ପହଁଞ୍ଚିଲେ ।ବୁଢ଼ୀ ଦେଖିଲା ବାଳକ ହାତରେ ମାତ୍ର କୋଡିଏ କି ପଚିଶ ଟି ଧାନ ଅଛି ?।

କୋଳିବାଲୀ ପାଚିଆ ରୁ ସବୁ ଫଳ ଓ କୋଳି ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ

ଦେଇଦେଲା ।ଏହି କୋଳି ଓ ଫଳ ର ମୂଲ୍ୟ ବାବଦରେ ବୁଢ଼ୀ ପାଇଥିଲା ପଚିଶ ଟି ଧାନ । ଛୋଟ ପିଲାଟିର ହସ ,ଭାବିଭାଙ୍ଗି ଓ ସୁନ୍ଦର ତା ଆଖିରେ ନାଚି ଉଠୁଥିଲା ।ଭୁଲିଗଲା ସେ ଭୋକ ଓ ଶୋଷ । ବୁଢ଼ୀ ଭାବିଲା ଛୋଟ ପିଲାଟିକୁ କୋଳରେ ଧରିବାକୁ ,କିନ୍ତୁ ସାହାସ ପାଇଲାଣି କୋଳିବାଲୀର !।

କୋଳିବାଲୀ ପାଛିଆରେ ପଚିଶ ଟି ଧାନକୁ ମୁଣ୍ଡେଇଲା ।ଚାହିଁଲା ଥରେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ ।ଚାହିଁଲା ଧରେ ଉପରକୁ ଓ ବୁଢୀ କହିଲା "ତୋ ଇଛା "!।

କିଛିସମୟ ପରେ ବୁଢ଼ୀ ଘରେ ପହଁଞ୍ଚିଲା ।ପଚିଶଟି ଧାନ ଥିବା ପାଛିଆକୁ ଘରେ ଥୋଇ ଦେଇ ତା ଉପରେ ଗୋଟିଏ କପଡା ଘୋଡାଇ ଦେଲା ।ଆଜିର କୋଳି ଓ ଫଳ ବିକ୍ରି କେଉଁ ଧରଣ ର ହୋଇଥିଲା ତାହା ଭାବି ବୁଢ଼ୀଟି ହସିବାକୁ ଲାଗିଲା ।ପିଲାଟିର ମୁହଁ ତାକୁ ଦେଖା ଯାଉଥିଲା ।ବୁଢ଼ୀ ଭାବିଲାଫଳ ର ଉପଯୁକ୍ତ ମୂଲ ନମିଳିଲେ କଅଣ ହେଲା ?ପିଲାଟିର ମଧୁର କଥା ଓ ବ୍ୟବହାର ମୋ ମନକୁ କିଣି ନେଲା ।କୋଟିଏ କଉଡ଼ି ସେ କଥା ଆଗରେ ତୁଛ ?।

ବୁଢ଼ୀର ମନ ରେ ଥାଏ ସେଇ ପଚିଶ ଟି ଧାନ ଉପରେ ।ଛୋଟ ପିଲା ହାତ କେତେ ବା ଧାନ ଆଣିଥାନ୍ତା ।ଧାନକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ବୁଢ଼ୀର ଆଗ୍ରହ ହେଲା ।ବୁଢ଼ୀ ପାଛିଆ ପାଖକୁ ଗଲା ।ପାଛିଆ ରୁ ଚିରା ଲୁଗାକୁ ଉଠାଇ ଦେଲା ।ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଗଲା ବୁଢ଼ୀ ସେ ଦେଖିବାକୁ ପାଇଲା ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନରେ ପାଛିଆଟି ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି ।ଭାବିଲା ବୁଢ଼ୀ ଯେତିକି ଧନ ଏ ପାଛିଆ ରେ ଅଛି ମୋ ଜୀବନ କାଳ ବସି ଖାଇଲେ ବି ତାହା ସରିବ ନାହିଁ ?।

କୋଳିବାଲୀ ର ଆଖିରୁ ଆନନ୍ଦର ଅଶ୍ରୁ ଗଡି ଗଲା ।ଉପରକୁ ଥରେ ଚାହିଁଲା କୋଳିବାଲୀ ଓ କହିଲା ,ପ୍ରଭୁ ତୋ ଇଛା ..........

କ୍ରମଶଃ ...........................

ହରିବଂଶ (ଭାଗ -୬୨)

ହରିବଂଶ (ଭାଗ -୬୨)