ଯାହାଙ୍କର ଧ୍ୟାନ ବ୍ୟତିରେକେ ବୃହସ୍ପତି ପଶୁତ୍ବ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି , ଯାହାଙ୍କରତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣି ନପାରିଲେ ମାନବ ଜନ୍ମ ମୃତ୍ୟୁ ଭୟ ଭୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ,ସେହି ବିଭୁ ଶରଣ୍ୟ ଲୋକେଶ୍ୱର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ମୋର ନେତ୍ର ଗୋଚର ହୁଅନ୍ତୁ ।

।ଜୟ ଶ୍ରୀହରି ।🌹🌹

ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ଶୁକମୁନିଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ ହେ ବ୍ୟାସସୁତ!

କୋଳବାଲୀ କୁ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଯଥେଷ୍ଟ ଧନ ସମ୍ପତ୍ତି ଦେଲେ

?ଏହା ପରେ ପ୍ରଭୁ ଚକ୍ରଧର ଙ୍କର ପରବର୍ତ୍ତୀ କାର୍ଯ୍ୟ କଅଣ ଥିଲା

?ସେ ବିଷୟରେ ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ ?।ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କ ହରିଭକ୍ତିଦେଖି

ଶୁକଦେଵ କହିଲେ ହେ ରାଜନ ମୁଁ ଯାହା ଶୁଣିଛି ତାହା ତୁମ ଆଗରେ କହୁଛି ?ବ୍ୟାସସୁତ କହିଲେ............!!!

କଂସର ବନ୍ଦୀଘରେ ଦେବକୀ ଓ ବସୁଦେବ !,ଦେବକୀଙ୍କ ଆଖି

ରେ ଲୁହ ଲାଗି ରହିଥାଏ ।ବନ୍ଦୀଘରେ ସ୍ୱାମୀ ମୁହଁକୁ ଚାହିଁ କାନ୍ଦୁଥାନ୍ତି ଦେଵକୀ ।ବସୁଦେବ ମଧ୍ୟ ପୁତ୍ର କୁ ଦୁରେଇ ଦେବାର କଷ୍ଟରେ କାନ୍ଦୁଥାନ୍ତି ।ବନ୍ଦୀଘରେ ଲୁହାରଜଞ୍ଜିର ସେ ଦୁଇ ଜଣ ଙ୍କୁ ଯେତେକି କଷ୍ଟ ଦେଉ ନଥିଲା ବେଶୀ କଷ୍ଟ ଦେଉଥିଲା ପୁତ୍ର ପୁତ୍ର ବିଚ୍ଛେଦ । ନନ୍ଦ ରାଜା ମଥୁରାକୁ ଆସି କହୁଥିଲେ ଯେ ତାଙ୍କ ପୁଅ କୃଷ୍ଣ ଏବେ ବନ କୁ ଗାଈ ଚରାଇ ବାକୁ ଗଲାଣି ।ନିଶ୍ଚିତ ମୋ ପୁଅ ବଡ଼ ହୋଇଗଲାଣି ?କିନ୍ତୁ କେତେ ବଡ଼ ହୋଇଛି କି ?ମାତ୍ର ଚାରି ବର୍ଷ ମୋ ପୁଅକୁ ହେବ? ଏମିତି ଦେବକୀ ମନେ ମନେ ଭାବୁଥାନ୍ତି ଓ ଖୁବ ଯୋରରେ କାନ୍ଦୁଥାନ୍ତି ।ବସୁଦେବ ପତ୍ନୀ ଦେଵକୀଙ୍କୁ କୁଣ୍ଢାଇ ପକାଇଲେ ।ନିଜେ କାନ୍ଦୁଥିଲେ କିନ୍ତୁ ଦେଵକୀଙ୍କୁ ନ କାନ୍ଦିବା ପାଇଁ କହୁଥିଲେ ।

ପିତା ମାତା ଙ୍କର କଷ୍ଟ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଜାଣି ପାରିଲେ ।ଭଗବାନ ଶ୍ରୀଧରଙ୍କ ଆଖିରୁ ଲୁହ ବାହାରୁଥାଏ ।ମାତା ପିତା ଙ୍କର ବୁକୁଫଟା କୋହ ତାଙ୍କ ଅନ୍ତରରେ ପ୍ରତିଫଳିତ ହେଉଥିଲା ।

ନାରଦ ମୁନି ଗୋପପୁର ରୁ କିଛି ଦୂରରେ ରହୁଥିଲେ ।ପ୍ରଭୁଙ୍କର ବାଲ୍ୟ ଲୀଳା ଦେଖିବାକୁ ତାଙ୍କର ଆଗ୍ରହ ।କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କ ଆଖିରେ ଲୁହ ଦେଖି ନାରଦ ମନ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଗଲା ।ସେ ପ୍ରଭୁ ଚକ୍ରଧର ଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ ! କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ କହିଲେ ପିତା ବସୁଦେବ ଓ ମାତା ଦେଵକୀ ଙ୍କ କଷ୍ଟ ସହି ହେଉନାହିଁ ନାରଦ !ଆପଣ କିଛି ଉପାୟ କରନ୍ତୁ ?ଯେପରି ମୋ ପିତାମାତା ଙ୍କ ଆଖିରୁ କାନ୍ଦ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଲିଭିଯାଉ ।

ନାରଦ ମୁନି ନିଜକୁ ଧନ୍ୟ ମନେକଲେ ଓ କହିଲେ ପ୍ରଭୁ ଆପଣ

ଙ୍କ ସେବାରେ ଏ ଦାସ ନିଜକୁ ଅହୋଭାଗ୍ୟ ମନେ କରୁଛି ।ହେ ଚକ୍ରଧର ଆପଣ କାନ୍ଦ ବନ୍ଦ କରନ୍ତୁ ?।ମୁଁ କିଛି ବ୍ୟବସ୍ଥା କରୁଛି ।ମଥୁରା ନରେଶ କଂସ ରାଜଦରବାର ରେ ବସିଥାଏ ।ନାରଦ ମୁନି ସେଠାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ ।ନାରଦଙ୍କୁ ଦେଖି କଂସ ଖୁସି ହୋଇଗଲା ।ନମସ୍କାର କଲା ।ବସିବା ପାଇଁ ଆସନ ପ୍ରଦାନ କଲା ।ସମସ୍ତ କୁଶଳ ଓ ମଙ୍ଗଳ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରିବା ପରେ କଂସ ପଚାରିଲା ଆପଣ କେଉଁ କାରଣରେ ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି କୁହନ୍ତୁ ମହାଭାଗ !

ନାରଦ କହିଲେ କଂସ ମହାରାଜା ଆପଣଂକର ଶତ୍ରୁର କିଛି ଖବର ପାଇଲେ ନା ନାହିଁ ?କେଉଁଠାରେ ଆପଣଂକର ଶତ୍ରୁ ଅଛି

?ଆପଣଂକ ଏହି ମଥୁରାରେ ଅଛି କି ?ନାଁ ଗୋପପୁରରେ ଅଛି?

ନାରଦଙ୍କ ଠାରୁ ଏପରି କଥା ଶୁଣି କଂସ କହିଲା ,ମୋର ଅନୁମାନ ମୋର ଶତ୍ରୁ ଗୋପପୁର ରେ ଅଛି କିନ୍ତୁ ମୁଁ ସଠିକ କହି ପାରିବି ନାହିଁ ?।

କଂସ କଥା ଶୁଣି ନାରଦ କହିଲେ ହେ କଂସାସୁର ତୁମେ ସଠିକ

ଖବର ଜାଣିବାର ରାସ୍ତା ବନ୍ଦ କରିଦେଇଛ ?ଆଉ ଖବର ପାଇବ କିପରି ?।ସବୁ ଖବର ବସୁଦେବ ,ଦେବକୀ ଓ ଉଗ୍ରସେନ ଙ୍କ ପାଖରୁ ମିଳିବ ?ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ସବୁ ଜାଣିଛନ୍ତି।କଥା ହେଉଛି ତାଙ୍କୁ ବନ୍ଦୀ କରି ରଖିଲେ ଆପଣ କିଛି ଖବର ପାଇ ପାରିବେ ନାହଁ ?।ଯଦି ବନ୍ଧନ ମୁକ୍ତ କରିଦିଅନ୍ତ ଏ ତିନିଜଣ ଙ୍କୁ ତାହାଲେ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ କିଏ ଆସୁଛି ଆମେ ଜାଣି ପାରନ୍ତେ ?। ତାଙ୍କୁ ବନ୍ଦୀ ଶାଳରେ ରହିଲେ କିଛି ଲାଭ ଅଛି କି ?।ଥରେ ଚିନ୍ତା କରି ଦେଖ କଂସ ରାଜା !ମୋ ମତରେ ତାଙ୍କୁ ବନ୍ଧନ ମୁକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ !।ଏହାକହି ନାରଦ କଂସ ନିକଟରୁ ଚାଲିଗଲେ ।

କଂସ ଚିନ୍ତାକଲା ନାରଦ ଯାହା କହିଲେ ତାହା ବାସ୍ତବିକ ସଠିକ ।ଆଉ ଡେରି ନକରି କଂସ ,ବସୁଦେବ ,ଦେବକୀ ଓ ଉଗ୍ରେସେନ ଙ୍କୁ ବନ୍ଧନମୁକ୍ତ କଲା ।ବନ୍ଧନ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସାରିଲା ପରେ ନାରଦ ଏକୁଟିଆ ଦେବକୀ ଓ ବସୁଦେବ ଙ୍କୁ ଭେଟି କହିଲେ ଆପଣଂକ ଦୁଇ ପୁଅ କୁଶଳରେ ଅଛନ୍ତି ? ଆପଣ ଏବେ ମୁକ୍ତହେବେ ।ଏହା କହି ନାରାୟଣ ସେଠାରୁଚାଲିଗଲେ ।

ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ,ଶୁକମୁନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ ଭୋ ଦେଵ !ଏହା ପରେ ଗୋପପୁର ରେ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ନନ୍ଦଙ୍କ ଘରେ ସୁନା ପିଲା

ପରି ବସି ରହିଲେ ନା ନାହିଁ ? ସେ ବିଷୟରେ ସମ୍ୟକ ଧାରଣା ଦିଅନ୍ତୁ?।ଶୁକମୁନି କହିଲେ ମୁଁ କହୁଛି ଆପଣ ଶୁଣିବା ହୁଅନ୍ତୁ ।

ଶୁକମୁନି କହିଲେ .....

କୃଷ୍ଣ ,ବଳରାମ ,ଗୋପବାଳକ ସହିତ ଖେଳିବାରେ ଲାଗିଲା ବେଳେ ମାତା ଯଶୋଦା ଘର କାମ ସବୁ ସାରି ଦିଅନ୍ତି ।ବେଳେବେଳେ କୃଷ୍ଣ ଘରକୁ ଫେରି ଆସି ମାଆ ଯଶୋଦା ଙ୍କୁ ବିରକ୍ତ କରନ୍ତି ।ଦିନେ ଯଶୋଦା ଘର କାମ କରୁ ଥିବାବେଳେ କୃଷ୍ଣ ହଠାତ ଘରକୁ ଫେରିଆସି ମାଆ ଯଶୋଦାଙ୍କୁ କହିଲେ "ମାଆ ମୋତେ ଭୋକ ଲାଗିଲାଣି କିଛି ଖାଇବାକୁ ଦିଅ ?।

ଯଶୋଦା କହିଲେ ବାବୁରେ ଆଉ ଟିକେ ସମୟ ଅପେକ୍ଷା କର ମୁଁ ତୋତେ ଖାଇବାକୁ ଦେଉଛି ?।ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ ଜିଦି ଧରିଲେ ମୋତେ ସଂଗେ ସଂଗେ ଖାଇବାକୁ ଦିଅ ମାତା ?ନହେଲେ .....ଯଶୋଦା କହିଲେ ନହେଲେ କଅଣ କରିବୁ ଶୁଣେ ? ।ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ ଦେଖିଲେ ପାଖରେ ଦହି ହାଣ୍ଡି !।ମାଆ କୁ କହିଲେ ଯଦି ତୁମେ ଖାଇବାକୁ ନଦେଵ ତାହାଲେ ଦଧିହାଣ୍ଡି ନିଶ୍ଚିତ ଭାଙ୍ଗି ଦେବି ?।ଯଶୋଦା କହିଲେ "ଏ ପିଲାକୁ ବିଶ୍ବାସ ନାହିଁ ?ଏ ଭାଙ୍ଗିଦେଵ ନିଶ୍ଚିତ ?।

ଯଶୋଦା ପୁତ୍ର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ କହିଲେ "କହ୍ନେଇ ମୁଁ ଆଜିକାଲି ତୋ ନାମରେ ବହୁତ ଅଭିଯୋଗ ଶୁଣୁଛି ?ଗୋପାଳୁଣୀ ଚମ୍ପା କହୁଥିଲା ତୁ ତା ଘରୁ ଲବଣୀ ଚୋରୀ କରୁଛୁ ?ଏହା କଣ ସତ୍ୟ ?।ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ ,""ମାଆ ସେ କିଏ ?ଓଃ ସେଇ ଚମ୍ପା ଗଉଡୁଣୀ ?ତା କଥା ଜମା ଶୁଣନ୍ତୁ ନାହିଁ ? ସେଇ ଚମ୍ପା ରମା ଓ କନକ ,ମୋ ସାଥି ମାନଙ୍କୁ ବହୁତ ହଇରାଣ କରୁଛନ୍ତି ?ସେଇତିନି ଗଉଡୁଣୀ ଆମକୁ କହିବେ ନାଚିଲେ ତୁମକୁ ଲବଣୀ ଦିଆଯିବ !ଆମେ ତାଙ୍କ କଥାରେ ନାଚୁ !ଆମକୁ ଲବଣୀ ଦେଇ ଲାଞ୍ଚୁଆ କରି ସାରିଲେଣି ।ଏଠି ଆସି ତୁମ ପାଖରେ ଅଭିଯୋଗ କରୁଛନ୍ତି ଆମେ ଲବଣୀ ଚୋରୀ କରୁଛୁ ବୋଲି ?।ତାଙ୍କ କଥା ଜମା ଶୁଣିବେନି ମାଆ ?।

ଯଶୋଦା କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କୁ କହିଲେ କହ୍ନେଇ ତୁ ସତ କହୁଛୁ ?

ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ ମାଆ ମୁଁ କାନ ଛୁଇଁ ସତ କହୁଛି

ମୁଁ ଚୋରୀ କରିନାହିଁ ?। ଯଶୋଦା କହିଲେ ଯଦି ସତ କହୁଛୁ ତାହାଲେ ତୋତେ ଆଜି ଛାଡି ଦେବି । ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀଧର ମାତା ଯଶୋଦାଙ୍କୁ କାମ କରାଇ ଦେଉନଥାନ୍ତି ?ମା ଯୁଆଡେ ଯାଉଥାଆନ୍ତି ତାଙ୍କ ଗୋଡ଼କୁ କୁଣ୍ଡାଇ ଧରୁଥାନ୍ତି ,ଫଳରେ ମାତା ଯଶୋଦା କାମ କରିବାରେ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି ହେଉଥାଏ । ଯଶୋଦା ରାଗରେ ପୁତ୍ର କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଠେଲି ଦେବାରୁ କୃଷ୍ଣ ତଳେ ପଡିଗଲେ ।

କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ରାଗିଗଲେ । ଧାଇଁଗଲେ ଘରକୁ ।ଶୀଳପୁଆ ଗୋଡିଏ ଆଣି ଦଧିହାଣ୍ଡିକୁ ବାଡେଇ ଭାଙ୍ଗି ଦେଲେ ।ଯେତେକ ହାଣ୍ଡିରେ ଦହି ଥିଲା ସବୁ ବୋହିବାକୁ ଲାଗିଲା ।କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ଦଧି ହାଣ୍ଡିକୁ ବାଡେଇ ଖୁବ ଶୀଘ୍ର ଗମ୍ଭୀର ଘରେ ପଶିଗଲେ ।ଘର ଭିତରେ ଯେତେ ଲବଣୀ ଥିଲା ସବୁ ଦୁଇ ହାତରେ ଧରି ଖାଇବାକୁ ଲାଗିଲେ ।

ମାତା ଯଶୋଦା ଦହି ସବୁ ଭୁଇଁ ବୋହିଯିବା ଦେଖି ଖୁବ ଯୋର ରେ ରାଗିଗଲେ ।କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ଯେଉଁ ଘରେ ଥିଲେ ସେହି ଘରକୁ ଯିବାବେଳେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀଧର ଦେଖି ପାରି ଖୁବ ଯୋର ରେ ଦୌଡ଼ିବାରେ ଲାଗିଲେ ?। ଯଶୋଦାଙ୍କ ରାଗ ଆହୁରି ବଢ଼ି ଗଲା ?ଯଶୋଦା ଛାଟ ଖଣ୍ଡିଏ ଧରି ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ପଛରେ

ଗୋଡ଼ାଇଲେ....

ଏହିସବୁ ଦୃଶ୍ୟକୁ ଆକାଶ ମାର୍ଗରୁ ନାରଦ ଦେଖି ହସୁଥାନ୍ତି !ଓ

ମନେ ମନେ କହୁଥାନ୍ତି ,ମାତା ଯଶୋଦା ପାରିବେନି ଆପଣ ?

ସ୍ୱୟଂ ଚକ୍ରଧର ଯଦି ନିଜେ ନାଚାହିଁବେ ତାଙ୍କୁ ଧରିବେ କିଏ ?

ମାତା ଯଶୋଦା ଆଉ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଧରି ପାରିଲେ ନାହିଁ

ଧାଉଁ ଧାଉଁ ଝୁଣ୍ଟି ହୋଇ ପଡିଗଲେ ସେ !। କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ଦେଖିଲେ ମାତାଙ୍କ ଅବସ୍ଥା ।ତାଙ୍କ ମନରେ ଦୟା ଆସିଲା ।ସେ ଚାଲି ଆସିଲେ ମାତା ଯଶୋଦାଙ୍କ ପାଖକୁ । ଟେକି ଧରିଲେ ମାତା ଯଶୋଦାଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣ ଭାଗବାନ !ଯଶୋଦା ଉଠିପଡ଼ି ଛାଟ ଦେଖାଇଲେ ।ଚାଟ ଦେଖି ଡରିଗଲେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ।ତାଙ୍କ ଆଖି ଦୁଇଟି ଭୟରେ ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲା । କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଭୟ ଦେଖି ଛାଟ ଫିଙ୍ଗି ଦେଲେ ମାତା ,କୃଷ୍ଣ ଙ୍କ କାନ ଧରି ଟାଣି ଟାଣି ଘରକୁ ନେଲେ ।ଘରେ ଗୋଟିଏ ଜୋତ ପଡିଥିଲା ।ଯଶୋଦା ସେଇ ଜୋତ ସାହାଯ୍ୟ ରେ ବାନ୍ଧିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ?କୃଷଙ୍କୁ ଦଉଡି ପାଇଲା ନାହିଁ ? ମାତ୍ର ,ଯଶୋଦା କହିଲେ ଯୋର ରେ ଲବଣୀ ଖାଇ ଦେଇଛୁତ ପେଟଟା ବଡିଯାଇଛି ? ।ଏହାସ ପରେ ଆଉଖଣ୍ଡେ ଦଉଡି ଆଣିବାସକୁ ଗଲେ ।ମାତା ଯଶୋଦା କହ୍ନେଇ କୁ ଠିଆ କରାଇ ତାଙ୍କର ଗୋଡ଼ ହାତ ବାନ୍ଧି ଦେଲେ । କଇଁ କଇଁ କାନ୍ଦୁଥାନ୍ତି ଜଗତକର୍ତ୍ତା ସ୍ୱୟଂ ନାରାୟଣ ।

ଏପରି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଗୋପ ଗୋପାଳୁଣୀ ସମସ୍ତେ ବ୍ରଜ ଦାଣ୍ଡରେ ରୁଣ୍ଡ ହୋଇଗଲେ ।ଘଟଣା ଦେଖି ସମସ୍ତେ ହସିଲେ ।

ଯଶୋଦା ଙ୍କ ଦେହରୁ ଝାଳ ବାହାରିଗଲା ।ସେ ଆଉ ଭଗବାନ

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଆଉ ବାନ୍ଧି ପାରିଲେ ନାହିଁ ?ରାଗରେ ଜର ଜର ହୋଇ ଦଉଡିକୁ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କ ଉପରର ପକାଇ ଦେଇ କହିଲେ ମୁଁ ତୋତେ ବାନ୍ଧି ପାରିବିନି ?।ତୁ ନିଜକୁ ନିଜେ ବାନ୍ଧି ହୋଇଯାଅ ?।ଭଗବାନ ଶ୍ରୀହରି ହସିଲେ ,ମାତା ଯଶୋଦାଙ୍କୁ କହିଲେ ମାତା ତୁମେ ବାନ୍ଧି ନଜାଣି କହୁଛ ଦଉଡି ପାଉନି ?ଏଥର ବାନ୍ଧ ନିଶ୍ଚିତ ଦଉଡି ପାଇବ .....। ଯଶୋଦା ଦଉଡି ସାହାଯ୍ୟ ରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ବାନ୍ଧି ଦେଲେ ..।ଯାହାଙ୍କୁ କୋଟି ,କୋଟି ବର୍ଷ ତପସ୍ୟା କରି ମଧ୍ୟ ବାନ୍ଧି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ ,ସେ ଯିଏ ହୋଉନା କାହିଁକି ,ତାଙ୍କୁ ମାତା ଯଶୋଦା ଆଜି ଗୋପ ଦାଣ୍ଡରେ ଦଉଡି ରେ ବାନ୍ଧି ଦେଉଛନ୍ତି !କି ପୁଣ୍ୟ କରିଥିଲେ ଯଶୋଦା ...

ଏସବୁ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଆକାଶ ମାର୍ଗରୁ ନାରଦ ସମେତ ସକଳ

ଦେବଗଣ ହାତଯୋଡି ନମସ୍କାର କରୁଥାନ୍ତି ........

କ୍ରମଶଃ....................

ହରିବଂଶ (ଭାଗ -୬୩)

ହରିବଂଶ (ଭାଗ -୬୩)