ଯେଉଁ ସମୟରେ ଜଗତରେ କ୍ଷୋଭକାରିଣୀ ଧର୍ମଗ୍ଲାନି ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ ,ଯେତେବେଳେ ଯେଉଁ ସର୍ଵଜନ ପ୍ରଭୁ ବିଗ୍ରହ ଧାରୀ ହୋଇ ଧର୍ମସେତୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି ,ଅର୍ଥାତ ଧର୍ମ ନାଶକାରୀ ମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କରି ଜଗତରେ ଶାନ୍ତି ସେତୁ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି ,ଯିଏ ଜନ୍ମ ରହିତ , ସାଧୁ ସନ୍ଥ ମାନଙ୍କର ରକ୍ଷକ ,ସ୍ୱଚ୍ଛ ନିଗମ ଆଦି ଶାସ୍ତ୍ର ରେ ଯାହାଙ୍କର ଗୁଣ ଗୀତ ହୋଇଅଛି ,ସେହି ବ୍ରଜପତି ,ଶରଣ୍ୟ ଲୋକେଶ୍ୱର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ମୋର ନେତ୍ର ଗୋଚର ହୁଅନ୍ତୁ ।

।।ଜୟ ଶ୍ରୀହରି ।।🌹🌹

ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ଶୁକମୁନିଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ ଭୋ ଦେବ !ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବତ୍ସାସୁର କୁ ବିନାଶ କଲେ ? ବତ୍ସା ଅସୁର କାହିଁକି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦେହରେ ଲୀନ ହୋଇଗଲା ?।ଏ ବିଷୟରେ ମୋତେ ସମକ୍ୟ ଧାରଣା ଦେବା ସହିତ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ବୃନ୍ଦାବନର ଆଉ କଅଣ ସବୁ ଘଟାଇଥିଲେ ମୋତେ ବିସ୍ତାର କରି କୁହନ୍ତୁ ?ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କ ଆଗ୍ରହ ଦେଖି ଶୁକମୁନି କହିଲେ ମୁଁ ଯାହା ଶୁଣିଛି ତାହା କହୁଛି ତୁମେ ଶୁଣ !ଶୁକମୁନି କହିଲେ..................!!

ସତ୍ୟ ଯୁଗର କଥା ।କାଳକେତୁ ରାଜାଙ୍କର ଏକ ମାତ୍ର ପୁତ୍ର ଥାଏ ।ନାମ ତାହାର ଶତ୍ରୁଜିତ । ରାଜାଙ୍କର ଉଦ୍ୟାନ ବହୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଗଛ ଥାଏ ।ସେହି ଉଦ୍ୟାନ କୁ କୌଣସି ରାଜ କର୍ମଚାରୀ କି ଅନ୍ୟ କେହି ପ୍ରବେଶ କରିନ୍ତି ନାହିଁ ରାଜା କାଳକେତୁ ଉଦ୍ୟାନ ଦେଖାଶୁଣା କରିବା ପାଇଁ ପୁତ୍ର ଶତ୍ରୁ ଜିତ ଙ୍କୁ ଦାୟିତ୍ୱ ଦେଇଥିଲେ ।

ଦିନକର କଥା ଋଷି କୁନ୍ଦମ ଯଜ୍ଞ କରିବା ପାଇଁ ଆୟୋଜନ କଲେ ।ଯଜ୍ଞରେ ସ୍ଥଳପଦ୍ମ ଫୁଲ ଦରକାର ।ଋଷି କୁନ୍ଦମ ବହୁତ ଖୋଜା ଖୋଜି କଲା ପରେ କୌଣସି ଠାରୁ ଏହି ଫୁଲ କୁ ସଂଗ୍ରହ କରି ପାରିଲେ ନାହିଁ ?।ଧ୍ୟାନ ବଳରେ ଜାଣିପାରିଲେ କାଳକେତୁ ରାଜାଙ୍କ ଉଦ୍ୟାନ ରେ ଏହି ଫୁଲ ଅଛି !ମାତ୍ର ଋଷି ବେଶରେ ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ ରାଜା ସ୍ଥଳପଦ୍ମ ଫୁଲ ଦେବେନାହିଁ ?।

ଏଣୁ ଋଷି କୁନ୍ଦମ ,ମାଳୀ ବେଶ ଧାରଣ କରି ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ କହିଲେ ,ମହାଭାଗ ଆପଣଂକ ଉଦ୍ୟାନରେ ଫୁଟିଥିବା ସ୍ଥଳପଦ୍ମ ଫୁଲଟିଏ ନେବାକୁ ଇଛା କରୁଛି ?ଫୁଲ ନେବା ସହିତ ମୁଁ ବଗିଚାରେ ଥିବା ଅନାବନା ଗଛ ସବୁ ପରିଷ୍କାର କରିଦେବି !।ରାଜା ହଁ ଭରିଲେ ।ଉଦ୍ୟାନ ଦାଇତ୍ୱ ରେ ପୁତ୍ର ଶତ୍ରୁଜିତ୍ ଥାଏ । ଋଷି କୁନ୍ଦମ ଉଦ୍ୟାନ ଭିତର କୁ ଯିବାପାଇଁ ଅନୁମତି ମାଗିଲେ ।ଶତ୍ରୁଜିତ ମନାକଲେ?ଉଦ୍ୟାନ ମଧ୍ୟକୁ ମୁଁ କାହାରିକୁ ଯିବାକୁ ଦେବି ନାହିଁ ବୋଲି କହିଲେ ।ଋଷି କହିଲେ ମୁଁ ରାଜାଙ୍କ ଠାରୁଉଦ୍ୟାନ କୁ ଯିବାପାଇଁ ଅନୁମତି ଆଣିଛି ।ଜିଦ ଧରି ଋଷି ଉଦ୍ୟାନ କୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତେ ଶତ୍ରୁଜିତ ଋଷିଙ୍କୁ ଏକ ଶକ୍ତ ଗୋଇଠା ମାରିଲା ।ଋଷି ରାଗି ଗଲେ ଓ ଶତ୍ରୁଜିତ କୁ ଅଭିଶାପ ଦେଇ କହିଲେ" ତୁ ଏବେ ଠାରୁ ଅସୁର ହୋଇଯା ?ଏହା କହି ଋଷି ନିଜ ବେଶ ଧାରଣ କଲେ ।ଶତ୍ରୁଜିତ ନିଜର ମୂର୍ଖାମୀ ପଣ ପାଇଁ ଏସବୁ ଘଟିଲା ବୋଲି ଚିନ୍ତା କରି ୠଷି କୁନ୍ଦମ ଙ୍କ ଗୋଡ଼ତଳେ ପଡି ଭୁଲ ମାଗିଲେ ।ଶତ୍ରୁଜିତ କହିଲେ ମୋର ମୁକ୍ତି କିପରି ହେବ ସେ ଉପାୟ ଆପଣ କୁହନ୍ତୁ ମାନନୀୟ !।

ଶତ୍ରୁଜିତ ଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରିଦେଲେ ଋଷି ଓ କହିଲେ ଦ୍ଵାପର ଯୁଗରେ ତୁ କଂସ ନିକଟରେ ଅସୁର ହୋଇ ତାହାରି ସାଙ୍ଗରେ କାମ କରୁଥିବୁ ।ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଗୋପପୁର ରେ ଜନ୍ମ ନେଇ ଯେତେବେଳେ ବୃନ୍ଦାବନ ରେ ରହିବେ ସେତେବେଳେ ତୁ ଅସୁର ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ମାରିବା ପାଇଁ ଯିବୁ ?ସେଇଠାରେ ତୋତେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବିନାଶ କରିବେ ଓ ତୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବୁ ।ଋଷି କୁନ୍ଦମ ଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁଜିତ ଦଶଟି ସ୍ଥଳପଦ୍ମ ଫୁଲ ଦେବାସହିତ ପ୍ରଣିପାତ କଲା । ଋଷିଙ୍କ ଅଭିଶାପ ନେଇ ଶତ୍ରୁଜିତ କଂସ ରାଜା ନିକଟରେ ଅସୁର ହୋଇ କାର୍ଯ୍ୟ କଲା ଓ ବୃନ୍ଦାବନର ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ହାତରେ ବତ୍ସାଅସୁର ବିନାଶ ହୋଇ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶରୀରରେ ଲିନ ହୋଇଗଲା ।ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ଙ୍କ ଦ୍ଵିତୀୟ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତରଦେଇ ଶୁକମୁନି କହିଲେ ଏହାପରେ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଯାହା ସବୁ ଘଟଣା ଘଟାଇ ଲେ ତାହା ମୁଁ କହୁଛି ଶୁଣ ?ଶୁକଦେଵ କହିଲେ .....!!

ଗୋପୀମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ରିକ ହୋଇ ଯମୁନାକୁ ଜଳ ଆଣିବା ପାଇଁ ବାହାରିଲେ ।ଘରେ ତାଲା ନଦେଇ ବାହାରିଲେ ।କଥା ହୋଇ ଚାଲିଲେ ଯମୁନା ନଦୀ କୁ ।ଗୋପୀ ମାନଙ୍କର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ ଯମୁନା ନଦୀ କୂଳରେ ଥିବା କଦମ୍ବ ମୂଳେ ଦେଖିବା ପାଇଁ ?।କହ୍ନେଇ ସବୁଦିନ ଗାଈ ଚରାଇବାକୁ ଯାଉ ଥିବାରୁ ଗୋପୀମାନେ କହ୍ନେଇକୁ ଦେଖିବାରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେଉଥିଲେ ? ଦୁଇଟି କାମ ଏକା ସହିତ ହେବ ଭାବି ଗୋପୀ ମାନେ ଯମୁନା କୂଳକୁ ଗଲେ ।

ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଚିନ୍ତା କଲେ ବହୁତ ଦିନରୁ ଲବଣୀ ଚୋରୀ ହୋଇନାହିଁ ?ଆଜି ସମସ୍ତ ଗୋପୀ ଯମୁନାକୁ ଆସିଛନ୍ତି ? ଘର ଖୋଲା କରି ଜଳ ଆଣିବା ପାଇଁ ଆସିଛନ୍ତି ?। ଏହାହିଁ ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟ ! ବଳରାମ ଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ କହିଲେ ଭାଇ !ଚାଲ ଆମେ ଲହୁଣୀ ଖାଇ ଆସିବା ?।ବଳରାମ ,କହ୍ନେଇ କଥାରେ ହଁ ଭରିଲେ ।ସମସ୍ତ ଗୋପ ବାଳକଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ କହିଲେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏହିଠାରେ ଗାଈ ମାନଙ୍କୁ ଜଗିଥାଅ ଆମେ ଦୁଇ ଜଣ ଯାଉଛୁ ତୁମ ପାଇଁ ଲହୁଣୀ ଆଣିକି ଆସିବୁ ?।ଏହା କହି ରାମ କୃଷ୍ଣ ଦୁଇଜଣ ଲହୁଣୀ ଖାଇବା ପାଇଁ ବୃନ୍ଦାବନ କୁ ଚାଲିଲେ ...।

ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଘରକୁ ଘର ପଶି ଲହୁଣୀ ଚୋରୀ କରି ଖାଇବାରେ ଲାଗିଲେ ।ଏମିତି କିଛି ଘରୁ ଲହୁଣୀ ଚୋରୀ କରି ଖାଉଛନ୍ତି ଗୋପୀମାନେ ଯମୁନାରୁ ଜଳ ଆଣି ଘରେ ପହଁଞ୍ଚି ଦେଖିଲେ ଲହୁଣୀ ନାହିଁ ?ତଳେ କିଛି ପଡିଛି ଓ ହାଣ୍ଡି ସବୁ କିଏଭାଙ୍ଗି ଦେଇଛି ?।ଚମ୍ପା ଗୋପାଳୁଣୀ ଦେଖି ଦେଲା କୃଷ୍ଣ ଓ ବଳରାମ ଦୁଇ ଭାଇଙ୍କ ?ବଳରାମ ,ଚମ୍ପା ଗୋପାଳୁଣୀ କୁ ଦେଖି ଦୌଡ଼ିବାରେ ଲାଗିଲେ ।ଚମ୍ପା ହାତରେ ଧରା ପଡିଗଲେ ନାରାୟଣ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ !।ଚମ୍ପା ଗୋପାଳୁଣୀ ରାଗିଗଲା ଓ କହିଲା "ସବୁଦିନ ଚୋର ଚୋରୀ କରି ଖାଉଥିଲା ଆଜି ଧରା ପଡିଛି ?ଏବେ ଯିବୁ କୁଆଡେ ?।ନନ୍ଦ ରାଣୀ ବିଶ୍ୱାସ କରୁନଥିଲେ ଯେ ମୋ ପୁଅ ଏସବୁ କାମ କରୁନାହିଁ ?ଆଜି ପ୍ରମାଣ ସହ ଦେଖାଇଦେବି ?ଚମ୍ପା ଗୋପାଳୁଣୀ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କୁ ସେମିତି ଅବସ୍ଥାରେ ଧରି ନନ୍ଦ ରାଣୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲା । ଦେଖ !ନନ୍ଦ ରାଣୀ ,ଆପଣ ଚୋର କୁ ଧରାଇବାକୁ ପ୍ରମାଣ ଖୋଜୁଥିଲେ ?ଚୋରକୁ ମୁଁ ନିଜେ ଧରିକି ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି ?।ଏବେ ବିଶ୍ୱାସ ହୋଉଛି ତ ?।

ଯଶୋଦା ଭୀଷଣ ଯୋରରେ ରାଗିଗଲେ ।ପୁଅ କହ୍ନେଇ ମୁହଁ କୁ

ଚାହିଁଲେ !ଭଗବାନ ସ୍ଥିର ହୋଇ ଠିଆ ହୋଇଥାନ୍ତି !ଯଶୋଦା

ଚମ୍ପା ଓ ଅନ୍ୟ ଗୋପାଳୁଣୀ ମାନଙ୍କୁ କହିଲେ ତୁମେ ମାନେ ଯାଅ ମୁଁ ଏହା କଥା ବିଚାର କରିବି ?ହଁ ତୁମର ଯେତେ ଲହୁଣୀ

ଚୋରି ହୋଇଛି କାଲି ଆସି ମୋ ଘରୁ ନେଇଯିବ ?।ଗୋପୀ ମାନେ ଚାଲିଗଲେ ...।

ଗୋପୀମାନେ ଗଲାପରେଯଶୋଦା କହ୍ନେଇର କାନକୁ ଧରି ଲେ

ତାସହିତ ଖଣ୍ଡେ ଛାଟ ହାତରେ ଧରି କହ କହ୍ନେଇ ତୁ ଖାଇଛୁ ନା ,ଖାଇନୁ ?ସତ କହ ?ନଚେତ ଆଜି ତୋତେ ବାଡେଇ ବାଡେଇ ତୋ ପିଠି ଫଟାଇ ଦେବି ?।କିଛି ନକହି ଚୁପଚାପ ଠିଆ ହୋଇଥାନ୍ତି କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ।ଯଶୋଦାଙ୍କର ବାରମ୍ବାର ଦାଗିଦ ପରେ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ କହିଲେ "ମାତା ମୋତେ କେତେବେଳେ ସମୟ ଯେ ମୁଁ ଲବଣୀ ଚୋରୀ କରିବି ? ଆହୁରି ରାଗିଗଲେ ଯଶୋଦା ପୁଅର ଏପରି କଥାଶୁଣି ?କହିଲେ ମୁହଁରେ ତୋର ଲବଣୀ ଲାଗିଛି !ଚମ୍ପା ଗଉଡୁଣୀ ତୋତେ ଚୋର କହି ମୋ ପାଖକୁ ଆଣିବାପରେ ମିଛ କହୁଛୁ ?ଏହା କହି ଯଶୋଦା ଯେତେବେଳେ ଛାଟ ଉଠାନ୍ତି କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ମାତା

ଯଶୋଦା ହାତକୁ ଧରି ପକାଇଲେ । ଯଶୋଦା ଛାଟ କୁ ଫୋପାଡ଼ି ଦେଇ କହିଲେ "ଆଜିଠାରୁ ତୁ ମୋତେ ମାଆ ,ବୋଲି ଡାକିବୁ ନାହିଁ ?କି ମୋ ପଛରେ ଗୋଡ଼ାଇବୁ ନାହିଁ ?।ଏହାକହି ଯଶୋଦା ପୁଅକୁ ଛାଡି ଖଣ୍ଡେ ଦୂର ଚାଲିଗଲେ !କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ,ଦେଖିଲେ ମାଆ ଯଶୋଦା ଭୀଷଣ ରାଗି ଯାଇଛନ୍ତି ?କୃଷ୍ଣ ,ମାତା ଯଶୋଦାଙ୍କୁ ଗେଲେଇ ବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ?।ମାତ୍ର ଯଶୋଦା କିଛି ଶୁଣିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ନଥିଲେ ?

କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ଚିନ୍ତାକଲେ ଏଠି କିଛି ଗୋଟେ କରିବା ଦରକାର

।ଏହା ଭାବି କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ କହିଲେ ମୋ କଥା କାହିଁକି ତୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବୁ ?ତୁ କଅଣ ମୋ ମାଆ କି ?।ମୋ ମାଆ ହୋଇଥିଲେ ତୁ କଅଣ ମୋ କଥା ବିଶ୍ୱାସ କରିନଥାନ୍ତୁ ?।

ଯଶୋଦାଙ୍କ ହୃଦୟ ତରଳି ଗଲା ।ସେ କହିଲେ କହ୍ନେଇ ତୁ ଏମିତି କଅଣ କହୁଛୁ ? ମୋର ତୁ ଅତି ଗେହ୍ଲା ପୁଅ !ତୁ କାହିଁକି ଲହୁଣୀ ଚୋରୀ କରିବୁ ? ମୋ ପୁଅ କେବେ ଚୋରି କରି ନଥିବ ?।ଖୁସି ହୋଇ ଯଶୋଦା ପୁଅକୁ କୋଳକୁ ନେଲେ ।ମାଆ ଖୁସି ଥିବାର ଦେଖି କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ କହିଲେ ମା ଗୋପୀମାନଙ୍କ ସହିତ ମଜ୍ଜା କରିବା ପାଇଁ ମୁଁ ଏମିତି କରିଛି ।ନିଜ ଦୋଷ ସ୍ୱୀକାର କଲେ ଜଗତ ସାଇଁ ପ୍ରଭୁ ନାରାୟଣ ।ମାତା ଯଶୋଦା ପୁଅ କହ୍ନେଇ ର କଥା ଶୁଣି ହସୁଥିଲେ.....

ମାଆ ଯଶୋଦା ଖୁସି ହୋଇଗଲେ ହେଲେ ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ମନରେ ଗୋପୀ ମାନଙ୍କ ଉପରେ ରାଗ ଥାଏ ।ଦିନକର କଥା ସମସ୍ତ ଗୋପୀ ଯମୁନାକୁ ଜଳ ଆଣିବା ପାଇଁ ଯାଇଛନ୍ତି ।କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ସମସ୍ତ ଗୋପ ପୁଅଙ୍କ କହିଲେ "ଯେତେବେଳେ ଗୋପୀମାନେ ଗାଧୋଇ ମୁଣ୍ଡରେ କଳସୀରେ ଜଳ ଧରି ଆସୁଥିବେ ତୁମେ ମାନେ ଗୋଡି ଧରି କଳସୀ କୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେବ ?କୃଷ୍ଣଙ୍କ କଥାରେ ଗୋପପୁଅ ରାଜି ହୋଇଗଲେ ।ଯେମିତି ଗୋପୀମାନେ ଯମୁନା ରୁ ଜଳ ଧରି ବାହାରି ଆସିଛନ୍ତି ଗୋପ ପୁଅ ମାନେ ଗୋଡି ମାରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।ଅବ୍ୟର୍ଥ ଲକ୍ଷ୍ୟ ।ସବୁ କଳସୀ କଣା ହୋଇଗଲା ।ଗୋପୀ ମାନଙ୍କର ଶରୀର ଓଦା ହୋଇଗଲା ।ଓଦା ଲୁଗାରେ ଗୋପୀ ମାନଙ୍କର ଆପତ୍ତି ଜନକ ଅଙ୍ଗ ସବୁ ବାରି ହୋଇ ପଡୁଥିଲା।ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କଦମ୍ବ ଗଛ ଉପରେ ଥାଇ ଦେଖୁଥିଲେ ।

ଗୋପୀମାନେ ଚାରିଆଡେ ଚାହିଁଲେ ? କିଏ ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛି ? ଦେଖିଲେ ସେମାନଙ୍କର ପୁଅ ମାନଙ୍କୁ ?ଚାହିଁଲେ କୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ !କୃଷ୍ଣ କଦମ୍ବ ଗଛରୁ ଓହ୍ଲାଇ ତାଙ୍କ ଆଡକୁ ଆସୁଛନ୍ତି ?କୃଷ୍ଣ ଭାଗବାନେ ହସି ହସି କହିଲେ ମାତା ଯଶୋଦାଙ୍କୁ ମୋ ନାଆଁ ରେ ଆଉ ଅଭିଯୋଗ ଦେବ ?ଏଣିକି ଲବଣୀ ସବୁବେଳେ ଖାଇବାକୁ ଦେବ ନା ନାହିଁ ?ଗୋପୀ ମାନେ କହିଲେ ଆମେ ସବୁଦିନ ତୁମକୁ ଲବଣୀ ଖାଇବାକୁ ଦେବୁ ?ନନ୍ଦରାଣୀ ଙ୍କୁ ଆପଣଂକ ନାମରେ ଆଜିଠାରୁ କିଛି କହିବୁ ନାହିଁ ?।

କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦେଖି ଗୋପୀମାନେ ଭୁଲିଗଲେ ତାଙ୍କର ଭଙ୍ଗା କଳସୀ ଓ ଓଦା ଲୁଗା ।କେବଳ କୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ ଚାହିଁ ରହିଥିଲେ

।ସାରା ପରିବେଶ ଗୋପୀମାନଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣମୟ ଦେଖାଯାଉଥିଲା ...

କ୍ରମଶଃ....................

ହରିବଂଶ (ଭାଗ -୬୫)

ହରିବଂଶ (ଭାଗ -୬୫)