ଯେଉଁ ହରି ଅଖିଳ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଆତ୍ମା ସ୍ୱରୂପ ,ଶ୍ରୁତି ମାନଙ୍କରେ ଯାହାଙ୍କର ବିମଳ ଗୁଣରାଶି କୀର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଅଛି ,ଯିଏ ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଦି ,ସେହି ଶଙ୍ଖ ଚକ୍ର ପଦ୍ମହସ୍ତ ନିଜଗୁଣ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଉଦାରମତି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏହି ରୂପରେ ମୋର ନେତ୍ର ଗୋଚର ହୁଅନ୍ତୁ।

।ଜୟ ଶ୍ରୀହରି।।🌹🌹

#ରାଧା_କୃଷ୍ଣଙ୍କର_ଭେଟ_ଓ_ଗୋପୀବାଳକଙ୍କ_ସଙ୍ଗେ_କ୍ରୀଡା

*********************************************

ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ଶୁକମୁନିଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ ଭୋ ମୁନି ! ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ

ବାଳକେଳି ସମୟରେ ରାଧାଙ୍କୁ ଦେଖି ତାଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରୀତି ହେଲାକି ନହେଲା ? ସେ ବିଷୟରେ ମୋତେ ବିସ୍ତାର କରି କୁହନ୍ତୁ ?।ଶୁକମୁନି କହିଲେ ହେ ରାଜନ !ମୁଁ ଯାହା ଶୁଣିଅଛି ତାହା ଆପଣଙ୍କ ଆଗରେ କହୁଛି ଶୁଣ ?।ଶୁକଦେଵ କହିଲେ ...

ରାଧା ଯେଉଁଦିନ ପ୍ରଥମେ ପ୍ରଭୁ ଦାମୋଦର ଙ୍କୁ ଭେଟିଲେ ତାଙ୍କ ମନ ,ପ୍ରାଣ ଓ ଶରୀର ନୂତନ ପଲକ ସୃଷ୍ଟି ହେଲା ।ସୁନ୍ଦରୀ ରାଧା ମଦନବାଣ ରେ ପେଶୀ ହୋଇବାୟାଣୀ ପରି ହେବାରେ

ଲାଗିଲେ ।

ବୃଷଭାନୁ ରାଜାଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ଝିଅ ରାଧା ।ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ ଯେଉଁଦିନ ଠାରୁ ନନ୍ଦଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ଦେଖିଲେ ସେହିଦିନ ଠାରୁ ସର୍ଵଦା ଅନ୍ୟମନସ୍କ ରହୁଥିଲେ ।ରାଧାଙ୍କ ଦେଖା ଶୁଣା କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଦୁତିକା ଓ ବିଶାଖା ନାମରେଦୁଇ ଜଣ ସଖୀ ରହୁଥିଲେ । ଦୁତିକା ଓ ବିଶାଖା ଦେଖିଲେ ରାଧାଙ୍କ ମନରେ ହରଷ ନାହିଁ ?ସର୍ବଦା କଅଣ ଚିନ୍ତା କରୁଛନ୍ତି ?ରାଧା ଏମିତି ଚିନ୍ତା କଲେ ଯେ ତାଙ୍କ ଦେହ ଦିନକୁ ଦିନ ଦୃବଳ ହେବାରେ ଲାଗିଲା ।

ଦୁତିକା ଓ ବିଶାଖ ଦୁଇ ସଖୀ ରାଧା ଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ ,ସଖୀ ତୁମର କଅଣ ହୋଇଛି ?ତୁମ ମନରେ ହରଷ କାହିଁକି ନାହିଁ ?

ତୁମକୁ କିଏ କଅଣ କହିଛି କି ?।ଏମିତି ଚିନ୍ତା କରି ମୌନ ରହୁଛ?ଥରେ ତୁମ ଶରୀରକୁ ଦେଖିଛ ?କେତେ କ୍ଷୀଣ ହୋଇଗଲାଣି ତୁମ ଶରୀର ।ସଖୀ ରାଧା ତୁମ ମନରେ ଯାହା ଭାବୁଛ ଆମ ଦୁଇ ଜଣଙ୍କୁ କୁହ ?ଆମେ ତୁମ ଦୁଃଖ ଲାଘବ କରିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବୁ ?

ରାଧା ସଖୀ ଦୁତିକାକୁ କହିଲେ -;

"ରାଧିକା ବୋଇଲେ ମୁହିଁ ମଦନେ ବ୍ୟଥିତ

କଥା ନିବାରଣେ ତୁହି ହେବୁକି ସମର୍ଥ

ନନ୍ଦର ନନ୍ଦକୁ ତୁ ଦେଇପାରୁ ଯେବେ

ପାଇଲେ ମୋର ଜୀବନ ରଖିବି ଗୋ ତେବେ "।

ରାଧାକହିଲେ ସଖୀ ଏବେ ଏବେ ମୁଁ ଏକ ଅପୂର୍ବ ବଂଶୀ ସ୍ୱର ଶୁଣିବାକୁ ପାଉଛି !ସେଇ ବଂଶୀ ସ୍ୱର ମୋ କାନରେ ବାଜିବା ମାତ୍ରେ ମୋ ଦେଖରେ ଅପୂର୍ଵ ରୋମାଞ୍ଚ ଖେଳି ଯାଉଛି ? ମୋ ମନ ଅସ୍ଥିର ହୋଇ ଯାଉଛି ସଖୀ ଦୁତିକା ,ସଖୀ ବିଶାଖା !

କିଏ ସେହି ବଂଶୀକୁ ବଜାଉ ଅଛି ସଖୀ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଜାଣିଛ ?

ଯଦି ଜାଣିଛ ତାହାଲେ ମୋତେ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ନେଇ ପାରିବ ?

ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ମୋର ବହୁତ ଇଛା ହେଉଛି ସଖୀ !

ରାଧାଙ୍କ ବଚନ ଶୁଣି ସଖୀ ଦୁତିକା କହିଲା ସଖୀ ରାଧା ଏହି ବଂଶୀ ଯିଏ ବଜାଉଛନ୍ତି ସେ ହେଉଛନ୍ତି ମୟୂର ଚୁଳିଆ , କଦମ୍ବ ମୂଳିଆ , ପୀତଦୁକୁଳିଆ , କାଇଁଚମାଳିଆ , କାଳିଆ କାହ୍ନୁ ନନ୍ଦ ନନ୍ଦନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ । ଠିକ୍ ଅଛି ସଖୀ ରାଧା ।ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ରେ ରୁହ ?ଚିନ୍ତା କରନାହିଁ ?।ମୁଁ ସେ ନନ୍ଦ ପୁଅକୁ ତୁମକୁ ଆଣି ଦେବି ।

" ଦୁତିକା ବୋଇଲେ ତୁମେ ନିଶ୍ଚିନ୍ତରେ ଥାଅ

ମୁହିଁ ଆଣି ନିଶ୍ଚେ ତୋତେ ଦେବି ନନ୍ଦ ପୁଅ "।

ରାଧାଙ୍କୁ ବଚନ ଦେଇ ସଖି ଦୁତିକା ସେଠାରୁ ପଳାଇ ଆସିଲା ।

ଖବର ନେଇ ଜାଣିବାକୁ ପାଇଲା ଯେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଯମୁନା

ନଦୀ କୂଳରେ କଦମ୍ବ ଗଛ ଉପରେ ବଂଶୀ ବଜାଉଛନ୍ତି !ଦୁତିକା କଦମ୍ବ ମୂଳକୁ ଗଲା ଓ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ ଭେଟିଲା ।

ଦୁତିକା ହାତଯୋଡି କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କୁ କହିଲା ହେ ଚକ୍ରଧାରୀ ,ହେ ବିଶ୍ୱମୋହନ ,ହେ ମୁରଲୀଧର ,ହେ ରସରାଜ ରସିକ ଚୂଡ଼ାମଣି , ଜଗତ କର୍ତ୍ତା " ରାଜା ବୃଷଭାନୁ ଙ୍କ ଝିଅ ରାଧା ଙ୍କୁ ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ।ଯେଉଁଦିନ ଠାରୁ ଆପଣଂକ ଶରୀର କୁ ରାଧା ଦେଖିଲାଣି ସେହି ଦିନଠାରୁ ତାଙ୍କ ମନ ଅସ୍ଥିର ହେଉଛି ।ଏମିତି ବି ସଖୀ ରାଧା ବେଳେ ବେଳେ ଲୁଗା ପିନ୍ଧିବାକୁ ଭୁଲି ଯାଉଛନ୍ତି ?ମୁଣ୍ଡ ନ କୁଣ୍ଡାଇବାରୁ କେଶ ସବୁ ନୁଖୁରା ପଡ଼ିଗଲାଣି ? ସୁବର୍ଣ୍ଣ ର ହାର କୁ ସର୍ପ ଭାବି ଡରୁଛନ୍ତି ସଖୀ ରାଧା !ପୁନଶ୍ଚ ମଳୟ ପବନ ଯଦି ସଖୀ ରାଧାଙ୍କ ଦେହ ରେ ବାଜି ଯାଉଛି ତାହାଲେ ବାୟାଣୀ ପରି ଘୁରି ବୁଲୁଛନ୍ତି ସେ !

ହେ ନନ୍ଦ ଦୁଲାଳ ମୋ ସଖୀ ରାଧାଙ୍କୁ ଯଦି ତୁମେ ଥରେ ଦେଖିବ ତେବେ ତୁମେ ତାଙ୍କ ଅବସ୍ଥା ଦେଖି ଦୁଃଖରେ ଭାଙ୍ଗି ପଡିବ !!"

ଏଣୁ ହେ ଚକ୍ରଧର ମୋ କଥା କୁ ରଖିବା ହୁଅନ୍ତୁ ! ସଖୀ ଦୁତିକା କହିଲା ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ ।

" କରପତ୍ର ଯୋଡିଣ ଯେ ବୋଇଲା ସୁନ୍ଦରୀ

ବୃଷଭାନୁ ଦୁହିତାକୁ ରଖ ଚକ୍ରଧାରୀ "।

ସଖୀ ଦୁତିକା କୁ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ କହୁଛନ୍ତି "ତୁମର ସେଇ ସଖୀ ରାଧା ବହୁତ ଚତୁରୀ ନାରୀ ଅଟେ ।ଏମିତି ଚତୁରୀ ହେଲେ ସେ

ମୋତେ ପାଇବ କି ?।ମୁଁ ତୁମ ସଖୀ ରାଧାର ଚରଣ କୁ ଗୋଟିଏ

ପ୍ରହର ଧରି ଶୋଇଲି ଏବଂ ବହୁତ କାକୁତି ବିନତି ହୋଇ କହିଲି ମୋତେ ପ୍ରୀତି ଟିକେ ଦିଅ ?ଶୁଣିଲାଣି ସେ !ତୁମ ସେଇ ସଖୀ ରାଧା !।ତା ଛାତିକୁ ପଥର କରିଦେଲା ? ମୋ ସହିତ କଥା ହେଲା ନାହିଁ ?। ଲେଖାରେ ରାଧା ମୋର ମାଇଁ ହେବେ ଓ ମୁଁ ତାଙ୍କର ଭଣଜା ହେବି ?ଏମିତି କାମ କଲେ ଲୋକ ଲଜ୍ଜା ନିଶ୍ଚିତ ହେବ ?

"ଚରଣ ଧରିଣ ମୁହିଁ ପ୍ରହରେ ଶୋଇଲି

ଅନେକ ବିନୟ କରି ମୁଁ ତାକୁ କହିଲି

ମୋର ମଉଳାଣୀ ସେହୁ ମୁଁ ତାର ଭଣଜା

କେମନ୍ତ କରିବା ଏହା ହେବ ବଡ଼ ଲଜ୍ଜା "।

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କ ବଚନ ଶୁଣି ସଖୀ ଦୁତିକା କହିଲା "ଆପଣ

ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ ,ଆପଣ ନିରାକାର ,ଆପଣ ସ୍ୱୟଂ ନାରାୟଣ ,ମୋ

ସଖୀ ରାଧାଙ୍କର ଦୋଷ କୁ କ୍ଷମା କରି ଦିଅନ୍ତୁ ଓ ତାଙ୍କୁ ଆପଣ ରଖନ୍ତୁ !ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଗୋଡ଼ ଧରୁଛି ପ୍ରଭୁ ଆଉ ବାକ୍ୟବାଣ ରେ ମୋତେ ଘାଇଲା ନକରି ଆପଣଂକ ଅମୃତ କଥା ପଦକ ଶୁଣିଲେ ମୋ ସଖୀ ରାଧାଙ୍କ ଜୀବନ ରହିବ ।ସଖୀ ରାଧାଙ୍କ ପାଇଁ ମୋର ଆପଣଂକ ପାଖରେ ଅଳି ।

ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସଖୀ ଦୁତିକା ର ଭାବଭଙ୍ଗୀ ଓ ବଚନ କୁ

ଅନୁଧ୍ୟାନ କଲେ ।ମନେ ମନେ ହସିଲେ ପ୍ରଭୁ ଚକ୍ରଧର ।ଦୁତିକା

କୁ କହିଲେ " ମୋର ଏବିଷୟରେ କିଛି ଆପତ୍ତି ନାହିଁ ?ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ତୁମ ସଖୀ ରାଧାକୁ ବେଶ କରି ମୋ ନିକଟକୁ ଧରିକି ଆସ ।ଯେଉଁଦିନ ରାଧାଙ୍କ ନେତ୍ର ସହିତ ମୋର ନେତ୍ର ମିଶି ଗଲା ଓ ଆମ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ନେତ୍ର ଗୋଟିଏ ହୋଇଗଲା ସେହି ଦିନୁ ମୁଁ ମଦନ ବାଣେ ଘାରି ହେଉଛି !ମୋର ଶରୀର ଅବଶ ଜଣାପଡୁଛି ?।ତୁମ ସଖି ରାଧାଙ୍କର ଯେତେ ଗୁଣ ପକାଶ ପାଉଛି , ମୋ ଶରୀରରେ ତା ଠାରୁ ଶହେ ଗୁଣ ଅଧିକ ଅସ୍ଥିର ଦେଖା ଯାଉଛି ।

ସଖୀ ଦୁତିକା ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ଠାରୁ ଅଭୟ ବାଣୀ ଶୁଣି

ହରଷ ମନରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପ୍ରଣିପାତ କରି ସେଠାରୁ

ଚାଲିଗଲା ଓ ସଖୀ ରାଧାଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଁଞ୍ଚି କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ

ଦେଇଥିବା କଥା ସବୁ ରାଧାଙ୍କୁ କହିଲା .......

"ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ବଚନରେ ଦୂତୀ ଚଳିଗଲା

ସଖୀର ଆଗରେ ଯାଇ ବଚନ କହିଲା "।

କ୍ରମଶଃ..................

ହରିବଂଶ (ଭାଗ -୬୬)

ହରିବଂଶ (ଭାଗ -୬୬)