ଯାହାଙ୍କ ଦେହର କାନ୍ତି ସଜଳ ଜଳଦ ପରି ଶ୍ୟାମଳ ,ଯିଏ ପଦ୍ମ ପଳାଶ ଲୋଚନ ମାଲ୍ୟଧାରୀ ଓ ମୁକୁଟ କଟକ ଆଦି ଆଭାରଣ ରେ ବିମଣ୍ଡିତ ,ଯାହାଙ୍କର ବଦନ ମଣ୍ଡଳ ଶାରଦୀୟ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ମନୋହର ,ଯିଏ ମୁରଲୀଧାରୀ ,ସେହି ଗୋପୀଗଣ ପରି ବୃତ କୁଙ୍କୁମ ପରି ଲିପ୍ତାଙ୍ଗ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ ମୁଁ ଧ୍ୟାନ କରୁଛି।

।।ଜୟ ଶ୍ରୀହରି ।।🌹🌹

ରାଧାରାଣୀ ,ରାସେଶ୍ୱରୀ ,ରାଇ କିଶୋରୀ ,ଗଭୀର ଚିନ୍ତାରେ ସଖୀ ଦୁତିକାର ବାଟ ଚାହିଁ ବସିଥାନ୍ତି ! ସଖୀ ଦୁତିକା ଠାରୁ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ଙ୍କ ଖବର ପାଇବା ପାଇଁ ରାଧା ଆଗ୍ରହର ସହ ଅପେକ୍ଷା କରିଥାନ୍ତି ।ଏହି ସମୟରେ ସଖୀ ଦୁତିକା ରାଧାଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଁଞ୍ଚି କହିଲେ" ସଖୀ ଗୋ ନନ୍ଦ ପୁଅ ନଟ ନାଗର ଙ୍କୁ ଅନେକ ଅନୁନୟ ବିନୟ ହେଲାପରେ ସେ ମୋ କଥାରେ ରାଜି ହୋଇଗଲେ ।ତୁମେ ଆଉ ବିଳମ୍ବ ନକରି ଖୁବ ଶୀଘ୍ର ନନ୍ଦ ସୁତଙ୍କୁ ଦେଖାକର"।ସଖୀ ଦୁତିକା ଠାରୁ ଏପରି ଖବର ଶୁଣି ରାଧା ବହୁତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ ।କଇଁ ଫୁଲ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ରେ ଚନ୍ଦ୍ର କୁ ଦେଖିଲେ ଯେପରି ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏ ଆଜି ସେହିପରି ଭାବେ ରାଧା ଦୁତିକା ସଖୀଠାରୁ କୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ଠାରୁ ଖବର ଶୁଣି ଆନନ୍ଦିତ ହେଉଛନ୍ତି ।ପରମ ପ୍ରେମ ମୟ ରସିକ ରାଜ ଙ୍କୁ ଦେଖା କରିବା ପାଇଁ ରାଧାଙ୍କ ମନ ବ୍ୟଗ୍ର ହୋଇ ଉଠିଲା ।ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ସ୍ନାନ ସାରିଦେଲ ରାଈ କିଶୋରୀ।

ଅସଜଡା ଥିବା କେଶକୁ ଭଲଭାବେ ସଜାଡି ଦେଇ ସେଥିରେ ଅତୀଯତ୍ନରେ ଖୋସା କୁ ବାନ୍ଧିଲେ ।ଆଖିରେକଜ୍ଜଳ ଲଗାଇଲେ ।ସୁବର୍ଣ୍ଣ କିରିଟୀ, ଦ୍ରାବିଡ଼ ଚନ୍ଦ୍ର, ମଥାମଣି, ମୟୂର ବସାଗୁଣା, ନୁଥ , ଚାପସରି ଡେଉଁରିଆ , ପଣସକଣ୍ଟା , ଖଡୁ , ପାଉଁଜି , ପାଦପଦ୍ମ ଝୁଣ୍ଟିଆ ଆଦି ପିନ୍ଧିଲେ ।ସବୁଠାରୁ ବେଶୀ ଭଲ ଭାବେ ନିଜର ଗଭାକୁ ଭଲ କରି ବାନ୍ଧିଲେ ।

ଶ୍ୟାମସୁନ୍ଦର ,ନଟନାଗର ,ବଂଶୀଧାରୀ ,ପୀତବାସ ,ଗୁଡ଼ାକେଶ , ଗିରିଧର ,ଦାମୋଦର ,ଗୋପାଳ , ବନମାଳୀ , ବ୍ରଜକିଶୋର , ଗୋବିନ୍ଦ , ବୃନ୍ଦାବନଚନ୍ଦ୍ର , ଯଶୋଦା ଦୁଲାଳ , ନନ୍ଦ ନନ୍ଦନ ପ୍ରଭୁ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦେଖା କରିବା ପାଇଁ ଆହ୍ଲାଦିନୀ ରାଧା ବନକୁ ବାହାରିଲେ ।ଦିବସର ଦ୍ଵିତୀୟ ପ୍ରହର ଚାଲିଥାଏ ।

"କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଭେଟିବେ ବୋଲି ବନକୁ ବାହାର

ବେଳ ହୋଇଅଛି ପୁଣି ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରହର "।

ରତ୍ନ ର କଳସୀ ଦୁଇଟିକୁ କାଖରେ ଯତ୍ନ ସହକାରେ ଧରିଲେ । ଦୁତିକା ସଖୀକୁ ତାଙ୍କ ସହିତ ନେଇ ବାହାରିଲେ ରାଧା ଯମୁନା ନଦୀ କୂଳକୁ ।ଯମୁନା ନଦୀ କୂଳରେ ରତ୍ନର ଘଟ କୁ ଥୋଇ ଦେଇ କଦମ୍ବ ଗଛ ମୂଳରେ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଭେଟିଲେ । ସଖୀ ଦୁତିକା ରାଧାଙ୍କୁ କହିଲା "ସଖୀ ଗୋ ତୁମ୍ଭେ ଦୁଇଜଣ କିଶୋର କିଶୋରୀ ବନରେ ପଶି ମନ ଖୁସି କର !ସବୁ ଦୁଃଖ ମନରୁ ଭୁଲି ଯାଇ ଏହି ବନର ଶୋଭାକୁ ଉପଭୋଗ କର "।ଏହା କହି ସଖୀ ଦୁତିକା ଯମୁନା ନଦୀ କୂଳକୁ ଚାଲି ଆସିଲେ ।

"ଦୁତିକା ବୋଇଲା ତୁମ୍ଭେ କିଶୋର କିଶୋରୀ

ବନରେ ପଶି ବିହର ଦୁଃଖକୁ ଯା ପାରି "।

ପ୍ରଭୁ ନାରାୟଣ ରାଧିକାଙ୍କ ବେଶ କୁ ଦେଖି ଆଉ ତିଳେମାତ୍ର ଅପେକ୍ଷା କରି ପାରିଲେ ନାହିଁ ।ତାଙ୍କ ଶରୀରରେ ମଦନ ବାଣ ରେ ରଙ୍ଗାୟିତ ହୋଇ ଗଲା ।ମନ ଛନ୍ନ ଛନ୍ନ ହୋଇ ଉଠିଲା ରସିକ ରାଜ ବ୍ରଜ ସୁନ୍ଦରଙ୍କର ।ଆଉ ଡେରି ନକରି କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ରାଧାଙ୍କୁ କୋଳରେ ଧରି ଏକାକାର ,ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଗଲେ । ନାରାୟଣ ଙ୍କୁ ପ୍ରତୀତ ହେଉଥାଏ ସତେ ଯେପରି ଏହି କଦମ୍ବ ମୂଳ ହେଉଛି ବୈକୁଣ୍ଠ ପୁର !ରାଧା ହେଉଛନ୍ତି ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ମୁଁ ବିଷ୍ଣୁ ରୂପରେ ରାଧାଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ରୂପେ କୋଳରେ ଧରିଛି ?

ସେଇ କଦମ୍ବ ମୂଳରେ ରାଧା କୃଷ୍ଣ ଙ୍କର ପ୍ରଥମ ମିଳନ ହୋଇଥିଲା ।ରାଧା ଉପଭୋଗ କରୁଥିଲେ ପ୍ରଭୁ ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ ଙ୍କ ସ୍ପର୍ଶ ।ମନେ ମନେ ଧନ୍ୟ ,ଧନ୍ୟ ହୋଇଗଲି ଭାବୁଥିଲେ ରାଧା ।ରାଧାଙ୍କ ଶରୀର ରେ ଲୋମ ସବୁ ଠିଆ ଠିଆ ହୋଇ ଯାଉଥିଲା କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କ ସାନିଧ୍ୟ ପାଇ ।ଦୁନିଆର ସବୁ ସୁଖ ଭୁଲିଯାଇ ରାଧା କୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ପ୍ରେମ ପ୍ରୀତିରେ ମଜ୍ଜିଗଲେ ,ହଜିଗଲେ ,ତଲ୍ଲୀନ ହୋଇଗଲେ ।ଶାରୀରିକ ସୁଖ ରାଧାଙ୍କୁ ଯେତିକି ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିଲା ତାଠାରୁ ମାନସିକ ସୁଖ ଓ ଶାନ୍ତି ଅଧିକ ମନେ କରୁଥିଲେ ପରମ ଆହ୍ଲାଦିନୀ ରାଧିକା ସୁନ୍ଦରୀ .......

କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କ ଚେତନା ଶକ୍ତି ଜାଗ୍ରତ ହେଲା ।ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଦେଖିଲେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେବ ଆଉ ଅଳ୍ପ ସମୟରେ ମେରୁ ସ୍ଥାନ କୁ ଯିବେ !ରାଧାଙ୍କୁ ଛାଡି ଦେଲେ ନିଜ କୋଳରୁ !ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସେଇଦିନ ଯେତେବେଳେ ରାଧାଙ୍କୁ ଛାଡିଦେଲେ ରାଧାଙ୍କୁ ଶେଷ ସ୍ପର୍ଶ ଦେଇଥିଲେ ରାଧାଙ୍କ ଓଠରେ ! ଅବର୍ଣ୍ଣନୀୟ ରେ ଭାବ , ପ୍ରେମ !ରାଧାକୃଷ୍ଣଙ୍କ ମିଳନ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାକୁ ଏ ଅଧମ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ ?।

ସନ୍ଧ୍ୟା ଆଗତ ପ୍ରାୟ !ସଖୀ ଦୁତିକା ,ରାଧାଙ୍କୁ ଧରି ବୃଷଭାନୁ ଙ୍କ ଗୃହକୁ ଆସିଲେ ।ଭଗବାନ ଶ୍ରୀହରି ବତ୍ସା ମାନଙ୍କୁ ଧରି ନିଜ ମନ୍ଦିରକୁ ଚାଲିଗଲେ ।ରାଧାକୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ଗୁପ୍ତ ପ୍ରେମ କେବଳ ତିନି ଜଣଙ୍କ ଭିତରେ ସେଦିନ ସୀମିତ ଥିଲା ।ସଖୀ ଦୁତିକା ,କୃଷ୍ଣ ଓ ରାଧା ।ସେହି ଦିନଠାରୁ ପ୍ରଭୁ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ରାଧାଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରତ୍ୟକ ଦିନ ସକାଳ ,ଦ୍ୱିପ୍ରହର ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ରାସକେଳି କରନ୍ତି ।ତୋନୋଟି ପ୍ରହର କେଳି କରି ସାରିବା ପରେ ବି ରାଧା ଓ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କ ର ଆଶା ପୂର୍ଣ ହୁଏନାହିଁ ! ଆହୁରି କେଳି କରିବାକୁ ଚାହିଁ ଥାଆନ୍ତି ରସିକ ରାଜ କୃଷ୍ଣ ଓ ଆହ୍ଲାଦିନୀ ରାଧା ।ରାଧାକୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ଶ୍ରବଣ କଲେ ଦେହରୁ ପାପ ନାଶ ହୁଏ ।ଏଣୁ ମୋର ସମସ୍ତ ପାଠକ ,ପାଠିକା ମାନଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ ରାଧାକୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ରାସକେଳି ଶ୍ରବଣ କରି ନିଜ ଦେହରୁ ପାପ ନାଶ କରନ୍ତୁ ।

"ସନ୍ଧ୍ୟା ଆଉ ସକାଳ ଯେ ଦ୍ୱିପ୍ରହର ନିଶା

ରାସଲୀଳା କରନ୍ତେଣ ନ ପୂରଇ ଆଶା "।

କ୍ରମଶଃ.............

ହରିବଂଶ (ଭାଗ -୬୭)

ହରିବଂଶ (ଭାଗ -୬୭)