ହେ ଭାଗବନ୍!ଆପଣ କ୍ଷୀର ସମୁଦ୍ରର ଦ୍ବୀପରୁ ମୋର ହୃଦୟକୁ ଆସି ଅଵସ୍ଥାନ କରନ୍ତୁ ।ହେ ହରି !ଏହି ହୃଦୟାସନରେ ମଣି ସମୂହ ରଚିତ କନକମାୟା ପୀଠରେ ଉପବିଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତୁ ।ହେ ଯଦୁକୁଳ ନନ୍ଦନ , ଆପଣଙ୍କର ସୁଚିନ୍ହ ଚିନ୍ହିତ ଚରଣ ଯୁଗଳରେ ନିର୍ମଳ ଜଳ ସହିତ ଦୁର୍ବାଫଳ ଜଳସହ ଅର୍ଘ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରୁଅଛି ।ହେ ମୁରାରେ!ଏହା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ ।

।ଜୟ ଶ୍ରୀ ହରି।🌹🌹

ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ଶୁକମୁନିଙ୍କୁ ପ୍ରଣିପାତ କରି କହିଲେ ଭୋ ମୁନି !ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ନନ୍ଦ ଘରେ ଏହାପରେ କଅଣ ସବୁ ଘଟଣା ଘଟାଇଲେ ମୋତେ କହିବା ହୁଅନ୍ତୁ ?।ଶୁକମୁନି କହିଲେ ହେ ରାଜନ !ଏହାପରେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଯାହା ସବୁ ଘଟାଇଲେ ତାହା ମୁଁ କହୁଛି ଶୁଣ !ଶୁକମୁନି କହିଲେ ..................!!!

ନନ୍ଦ ରାଜାଙ୍କ ଘରେ ଗୋବିନ୍ଦ ଥାଆନ୍ତି ।ଦିନକର କଥା ନନ୍ଦ ଯଶୋଦା ଙ୍କୁ ପାଖକୁ ଡାକି କହିଲେ ପୁଅ କହ୍ନେଇ କୁ କହି ଦିଅ ଆଜି ସେ ବତ୍ସା ମାନଙ୍କୁ ଚରାଇବା ପାଇଁ ବନକୁ ଯିବ ନାହିଁ ?,ସ୍ୱାମୀ ନନ୍ଦଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଯଶୋଦା କହିଲେ ,"ମୁଁ ବି ସେଇୟା ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲି ?ସବୁଦିନ ବନ କୁ ଯାଇ ଯାଇ ପୁଅକୁ ମୋର କଷ୍ଟ ଲାଗୁଥିବ ?ତେଣୁ ଆଜି କହ୍ନେଇ ବନ କୁ ଯିବା ବନ୍ଦ ।ନନ୍ଦ ଓ ଯଶୋଦା ପ୍ରଭୁ ନାରାୟଣ ଙ୍କୁ କହିଲେ ଆଜି ଦିନକ ତୁ ବତ୍ସା ଚରାଇବା ପାଇଁ ଯିବୁ ନାହିଁ ?

"ନନ୍ଦ ଯଶୋଦା ବୋଲନ୍ତି ଶୁଣ ନାରାୟଣ

ଆଜ ଦିନ ନଯିବୁ ତୁ ବତ୍ସା ଚରାଇଣ "।

ପିତା ନନ୍ଦଙ୍କର ବଚନ ରକ୍ଷା କରି ଭଗବାନ ସେଦିନ ବତ୍ସା ଚରାଇବା ପାଇଁ ବନକୁ ଗଲେ ନାହିଁ !।ଯଶୋଦା ଅତି ଯତ୍ନ ସହକାରେ ପୁତ୍ରକୁ ଘରେ ରଖିଲେ । କହ୍ନେଇ ର ମୁଣ୍ଡରେ ତେଲ ମାରିଦେଲେ ।ମାତା ଯଶୋଦା ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ଦେହ ସାରା ଚନ୍ଦନ ବୋଲିଦେଲେ ।ଚନ୍ଦନ ବନ୍ଧନ ରୂପରେ ଗୋପୀନାଥ ମାତା ଯଶୋଦା ଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ ମାତା ମୋ ଦେହରେ କାହିଁକି ଚନ୍ଦନ ବୋଳି ଦେଉଛ ?।ଯଶୋଦା କହିଲେ ତୁ ପିଲା ଲୋକ ଏସବୁ ବୁଝି ପାରିବୁ ନାହିଁ ?।

ପୁନଶ୍ଚ ଯଶୋଦା ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ପାଦରେ ଦୁଇଟି ବଳା ଦେଇ ନକାକୁ ସୁନା କଣ୍ଟା ସାହାଯ୍ୟ ରେ ଫୋଡି ଦେଲେ ।ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ମାତା ଯଶୋଦାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ ମାତା ଏସବୁ କଅଣ ହେଉଛି ?।ମାତା ଯଶୋଦା ସେଇ ଏକା ଉତ୍ତର ଦେଲେ ତୁ ପିଲା ଲୋକ ବୁଝି ପାରିବୁ ନାହିଁ ?।ତାପରେ ମାତା ଯଶୋଦା ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ଗଳା ରେ ବ୍ୟାଘ୍ର ନଖର ମାଳ ଲମ୍ବାଇ ଦେଲେ ।କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ କି ଛାଡିବା ପିଲା ?ଜିଦି ଧରି ବସିଲେ କହ ମାଆ ତୁ କାହିଁକି ଏପରି କରୁଛୁ ?।

ମାତା ଯଶୋଦା କହିଲେ ତୁ ମୋର ଏକ ମାତ୍ର ପୁତ୍ର ।ବୃଦ୍ଧ ବୟସରେ ଆମେ ତୋତେ ପାଇଛୁ ?।ପିଲା ବେଳ ଏବେ ତୋର ଏସମୟରେ ପିଲାମାନେ ଦୁଷ୍ଟିଆ ଓ ଡରନ୍ତି ?ଏସବୁ ପଦାର୍ଥ ଲଗାଇଲେ ପିଲାମାନଙ୍କ ଉପରେ କାହାର ନଜର ପଡେନାହିଁ ?ତେଣୁ ମୁଁ ଆଜି ତୋତେ ଏମିତି ବେଶ କରିଦେଲି ରେ ଧନ !

କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ କହିଲେ ଯାହାର ଯୋଗ ଯାହା ଥିବ ତାକୁ କେହି ଅଟକାଇ ପାରିବେ ନାହିଁ ମାତା !ଏମିତି କଲେ କଅଣ ମୁଁ ବର୍ତ୍ତି ଯିବି ?।ଯେତେଦିନ କୁ ଆୟୁଷ ଥିବ ମଣିଷ ସେତେ ଦିନ ବଞ୍ଚିବ ?।ମୁଁ ତୋର ଗୋଟିଏ ମାତ୍ର ପୁଅ ।ଗୋଟିଏ ପୁଅକୁ ପ୍ରଭୁ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି ବୋଲି ମୁଁ ଶୁଣିଛି ?।ତେଣୁ ମୋର କିଛି ହେବନାହିଁ ?।

"ମୁହିଁ ଯେ ଅଟଇ ତୋର ଏକଇ ନନ୍ଦନ

ଏକ ପୁତ୍ରକୁ ରଖନ୍ତି ପ୍ରଭୁ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ "।

ଭଗବାନ ଶ୍ରୀହରି ମାତା ଯଶୋଦାଙ୍କୁ ବୁଝାଇଲେ"ଏକପୁତ୍ର ଧ୍ରୁବ କୁଟୁମ୍ଭ ମାନଙ୍କୁ ନେଇ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସିଲା ।ମାତା ତୁମେ ଗୋଟିଏ ପୁତ୍ର ବୋଲି କେଭେ ଚିନ୍ତା କରିବ ନାହିଁ ?।ନିଶ୍ଚିତ ତୁମ ପୁଅକୁ ପ୍ରଭୁ ଚକ୍ରଧର ରକ୍ଷା କରିବେ ।ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ମାତା ଯଶୋଦା କହିଲେ "ଧନ ରେ !ତୋ ଉପରେ ଥିବା ସବୁ ବିପଦ ମୋ ଉପରେ ପଡୁ ।ସବୁବେଳେ ତୋତେ ଚକ୍ରଧର ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ! ଏହାକହି ମାତା ଯଶୋଦା ପୁତ୍ର କୁ କୋଳରେ ଧରିଲେ ।ସଜ ,ସଜ ଲହୁଣୀ ଆଣି କହ୍ନେଇ କୁ ଖାଇବାକୁ ଦେଲେ ।

ଲହୁଣୀ ଖାଇ ସାରିବା ପରେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ମାତା ଯଶୋଦାଙ୍କୁ କହିଲେ ମାଆ ମୁଁ ଟିକିଏ ଗୋପ ପୁଅଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ଖେଳିବାକୁ ଯାଆନ୍ତି ?।ଯଶୋଦା କହିଲେ ଧନ ଦେଖି ଚାହିଁ ଖେଳିବୁ ?ଯେମିତି ଗୋଡ଼ ହାତ ଭାଙ୍ଗି ନଯାଏ ?।ପ୍ରଭୁ ଚକ୍ରଧର କହିଲେ ନା ମାଆ ସେମିତି କିଛି ହେବନାହିଁ ?।ଏହାକହି କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ଗୋପ ପୁଅମାନଙ୍କୁ ସହିତ ଖେଳିବା ପାଇଁ ଚାଲିଲେ ।

"ଗୋପାଳ ପୁଅ ମାନଙ୍କୁ ଘେନି ନନ୍ଦସୁତ

କଉତୁକରେ ଖେଳନ୍ତି ପଭୁ ଜଗନ୍ନାଥ "।

ପ୍ରଥମେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ହାତୀ ଘୋଡା ଖେଳ ଗୋପପୁଅଙ୍କ ସହିତ ଖେଳିଲେ । ହାତୀର ଆଗ ଲାଞ୍ଜ ,ପଛ ଲାଞ୍ଜ ଗୋପ ପୁଅ ମାନେ ହେଲେ ।ଲାଞ୍ଜକୁ ପ୍ରଭୁ ଚକ୍ରଧର ଧରିଲେ ଓ କହିଲେ ମୁଁ ମାହୁନ୍ତ ଓ ତୁମେ ସମସ୍ତେ ହାତୀ ବୋଲି ମନେକର ।ହାତୀ ଉପରେ ବସି ଗୋପପୁଅଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ବାଡେଇଲେ ଗୋପପୁଅ ମାନେ ଚିତ୍କାର କରି ଡେଇଁ ଡେଇଁ ଯମୁନା କୂଳରେ ରହିଲେ ।ତାପରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ ମୁଁ ଏଥର ହାତୀ ହେଉଛି ତୁମେ ଭିତରୁ ଜଣେ ମାହୁନ୍ତ ହୁଅ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ହାତୀକୁ ବାଟ ଦେଖାଆ ?।

ଏହାକହି କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ହାତୀ ହେଲେ।ଗୋପପୁଅ ମାନେ ହାତୀର ଲାଙ୍ଗୁଡ଼ ଧରିଲେ ।ଅନ୍ୟ ଗୋପପୁଅ ମାନେ ହାତୀ କୁ ବାଟ କଢ଼ାଇଲେ ।କିଛିବାଟ ଗଲାପରେ କୃଷ ଭଗବାନ ଡେଇଁବା ଆରମ୍ଭ କରିଦେଲେ ।କୋଉ ଗୋପପୁଅଙ୍କୁ ଗୋଇଠା କୋଉ ପୁଅକୁ ଦନ୍ତାଘାତ କରି ଚାଲିଲେ ଓ ମଝିରେ ମଝିରେ ଏସବୁ ଘଟଣା ଦେଖି ଚକ୍ରଧର ଟହ ଟହ ହସୁଥିଲେ ।ହାତୀ ଖେଳ ସରି ଗଲା ପରେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଆଉ ଗୋଟେ ଖେଳ ଖେଳିବା ପାଇଁ ଗୋପପୁଅଙ୍କୁ କହିଲେ ।ଖେଳର ନାମ ଗୋଡ଼ାଗୋଡି ।ଜଣେ କାଳୀ ଗାଈ ହେଲା ।କହ୍ନେଇ ତାର ଲାଞ୍ଜ କୁ ଧରିଲେ ।ଗାଈର ଲାଞ୍ଜକୁ ଧରି ଚାପୁଡ଼ା ,ବିଧା ମାରି ଚାଲିଲେ ।ଗୋପ ପୁଅ ମାନେ କୃଷଙ୍କ ମାଡ଼ ଦେଖି ଦୌଡ଼ିବାରେ ଲାଗିଲେ ।ବୁଝାଇଲେ କୃଷ୍ଣ ଗୋପପୁଅଙ୍କୁ !ଆସ ସାଥୀମାନେ ଆଉ ସେପରି କିଛି ସେମିତି ହେବନାହିଁ ?।ଥଟ୍ଟା କଥା କହି ଗୋପପୁଅଙ୍କ ସହିତ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ମଜ୍ଜା କଲେ ।

ଭଗବାନ ଶ୍ରୀହରି ଗୋପପୁଅ ମାନଙ୍କୁ ବୁଝାଇ ଦେଲାପରେ କହିଲେ ଦେଖ ଆମେ ଆଉ ଲାଞ୍ଜ ଖେଳ ଖେଳିବା ନାହିଁ ?, ଏଥର ଗୁଡ଼ିଆ ଝିମାଣି ଖେଳ ଖେଲିଲେ ।ଏହି ଖେଳ ପାୟ ଘଡ଼ିଏ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଲା ।ସମସ୍ତ ଗୋପପୁଅ ଓ ଯଦୁପତି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏହି ଖେଳେରେ ହସି ହସି ଗଡି ଯାଉଥିଲେ ।

ଖେଳସାରି ବୋଲନ୍ତି ଯେ ଦେବ ନାରାୟଣ

ଆଉଗୋଟେ ଖେଳ ଚାଲ ଖେଳିବା ବହନ ।

କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ କହିଲେ ଧୂଳିଖେଳ ଏଥର ଖେଳିବା ।ସବୁ ଗୋପ ପୁଅ ମାନେ ଏହି ଖେଳ ଖେଳିବା ପାଇଁ ରାଜି ହୋଇଗଲେ ।କୃଷ୍ଣ ନିଜ ବୁଦ୍ଧି ଅନୁସାରେ ଏହି ଧୂଳି ଖେଳ ରଚନା କଲେ ....

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ ମନେକର ତୁମର ଏ ବାଲିରେ ତିଆରି ଘର ହେଲା ।ମୁଁ ତୁମ ଘରେ କୁଣିଆଁ !ଗୋପପୁଅ କହିଲେ ଭଲ ହେଲା ଆମେ ଘର ପାଇଲୁ ଓ ଆମ ଘରକୁ କାହ୍ନୁ କୁଣିଆଁ ହୋଇ ଆସିଲା ।ଗୋପ ପୁଅମାନଙ୍କ ଘରକୁ କୁଣିଆଁ ଆସୁଛି !

ତେଣୁ ସେମାନେ ଧୂଳି ରେ ଭାତ ଓ ତିଅଣ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ ?।କୁଣିଆଁ କୁ ସବୁ ଧୂଳି ଭାତ ଓ ତିଅଣ ଖାଇବାକୁ ଦେଲେ ।ଚକ୍ରଧର ସବୁ ଧୂଳି ଭାତ ଓ ଧୂଳି ତିଅଣ କୁ ଖାଇବାରେ ଲାଗିଲେ ।

କୁଣିଆ ହୋଇ ଗୋପପୁଅଙ୍କ ଠାରୁ ଧୂଳି ଭାତ ଓ ଧୂଳି ତିଅଣ ଖାଇ ସାରିବା ପରେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କର ମନେ ପଡି ଗଲା ଅନ୍ଧପୁତ୍ର କଥା ।ଚିନ୍ତାକଲେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ,ଆଜି ଅନ୍ଧପୁତ୍ର ଘରେ ଧୂଳି ଭାତ ଓ ଧୂଳି ତିଅଣ ହୋଇଛି ?।ଏହା ଭାବି ଖେଳ ଅଧାରୁ ଛାଡ଼ିଦେଇ ଯମୁନା ନଦୀ କୂଳରେ ଖେଳୁଥିବା ଅନ୍ଧପୁତ୍ର କଥା । ଅନ୍ଧପୁତ୍ର ପାଖକୁ କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ଗଲେ ।

ଅନ୍ଧପୁତ୍ର କରିଅଛି ଧୂଳି ଭାତ ତ୍ୟୁଣ

ଆପଣେ ଭୁଞ୍ଜି ବସିଲେ ପ୍ରଭୁ ନାରାୟଣ ।

କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ଆନନ୍ଦରେ ଧୂଳି ଭାତ ଖାଇଲେ । ଖାଇସାରିଲେ ପରେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଯେତେବେଳେ ଅନ୍ଧପୁତ୍ର ଘରୁ ବାହାରି ଆସନ୍ତି କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନଙ୍କ ଗୋଡ଼ ବାଜି ଅନ୍ଧପୁତ୍ର ବାଲି ଘର ଘରଟି ଭାଙ୍ଗିଗଲା ......

" ଉଠି ଆସିବାର ବେଳେ ପୟର ବାଜିଲା

ତେଣୁକରି ତାହାର ସେ ଗୃହ ଭାଜିଗଲା "

କ୍ରମଶଃ..........

ହରିବଂଶ (ଭାଗ -୬୮)

ହରିବଂଶ (ଭାଗ -୬୮)