ଯିଏ ମାତ୍ରାତୀତ(ରୂପ ,ରସ ,ଗନ୍ଧ ,ସ୍ପର୍ଶାଦି ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବିଷୟରୁ ଅତୀତ) ଯିଏ ସ୍ୱପ୍ରକାଶମାନ ,ଯେ ନିଜେ ନିଜେ ଜ୍ଞାନ୍ତ ଅଟନ୍ତି ଯେ ଜ୍ଞେୟ ରୁ ଅତୀତ , ଜ୍ଞାନମୟ ତତ୍ୱ ,ଧ୍ୟାନଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ହୃଦୟ ମନ୍ଦିରରେ ଯାହାଙ୍କୁ ଲାଭ କରାଯାଏ,ସିଏ ଭାବଗ୍ରାହ୍ୟ(ତନ୍ମୟ ଭାବରେଚିନ୍ତାକଲେ ଯାହାଙ୍କୁ ପାଇବାକୁ ହୁଏ ),ଯିଏ ଆନନ୍ଦ ସ୍ୱରୂପ ଓ ଅନନ୍ୟ ,ଏହିପରି ଭକ୍ତମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି ,ସେହି ସଂସାର ଅନ୍ଧକାରୀ ନାଶକାରୀ ହରିଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରୁଅଛି ।ହେ ପ୍ରଭୁ !ଆପଣଂକ ଗୁଣ ,ଗାନ ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର କରିବାରେ ଯଦି କୌଣସି ଠାରେ ତ୍ରୁଟି ରହି ଯାଉଥିବ ତେବେ ଏ ଅଧମକୁ କ୍ଷମା କରିବା ହେବେ ।ଜୟ ଶ୍ରୀହରି ।

#ମେରୁଗିରିରେ_କଂସର_ଅଵସ୍ଥାନ 🌹🌹

**************************

ମହାପ୍ରତାପୀ ,ଅହଙ୍କାରୀ ଦୁଷ୍ଟ ମଥୁରା ନରେଶ କଂସାସୁର ଆଚରଣ ଏପରି ଥିଲା ଯେ ଉତ୍ତର ,ଦକ୍ଷିଣ ,ପଶ୍ଚିମ ରାଜ୍ୟ ରାଜା ମାନେ ସମସ୍ତେ କଂସ କୁ ଭୟ କରୁଥିଲେ । ଦିନେ ନିରୋଳା ସମୟରେ କଂସ ବସି ଚିନ୍ତା କଲା "ଆଉ କେଉଁ ଦେଶର ରାଜା କିଏ ରହିଗଲେ କି ? ।

"ଦୈତ୍ୟ ବିଚାରଇ ମୋର ସର୍ଵ ସାଧ୍ୟ ହେଲେ

କେଉଦେଶ ରାଜା ମୋର ଅସାଧ୍ୟ ରହିଲେ "।

ଯାଦବ କୁଳର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ ଅକ୍ରୂର ।କଂସାସୁର ତାଙ୍କୁ ଆଣି ନିଜର ଅମାତ୍ୟ ଭାବରେ ରଖିଲା ।ଅକ୍ରୂର ଙ୍କୁ ରାଜା କଂସ ଗୋଟିଏ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଲା ଓ କହିଲା "ତୁମେ ଆଜିଠାରୁ ମୋ ରାଜ୍ୟର ମନ୍ତ୍ରୀ ପଦରେ ରହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବ "।ଅକ୍ରୂର ମନା କରିଦେଲେ ଓ କହିଲେ ,ମହାଭାଗ !ଆପଣଂକ ଏତେ ବଡ଼ ରାଜ୍ୟର ମନ୍ତ୍ରୀ ହେବାପାଇଁ ମୁଁ ନିଜକୁ ଅକ୍ଷମ ମାନେକରୁଛି ।ଏଣୁ ଏହି ପଦବୀ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ ?।କଂସ , ଅକ୍ରୂରଙ୍କ ଠାରୁ ଏକଥା ଶୁଣିବା ପରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ରାଗିଯାଇ ଗର୍ଜ୍ଜନ କରି କହିଲା -ଏ କଂସାସୁର ବିଚାର କେଭେ ଭୁଲ ହୁଏ ନାହିଁ ।ତୁମେ ହିଁ ମଥୁରା ରାଜ୍ୟ ର ମନ୍ତ୍ରୀ ହେବେ ନଚେତ କାଲି ସକାଳ ପାହିଲେ ତୁମକୁ ଗୋଟିଏ କୂଅ ଭିତରେ ପୋତି ଦିଆଯିବ ।ନିଷ୍ପତ୍ତି ତୋର ,ଏହା କହିଦେଇ ମଥୁରା ନରେଶ ଚାଲିଗଲା ।

ଅକ୍ରୂର ,କଂସର ଭୟରେ ମନ୍ତ୍ରୀ ପଦ ନେବାପାଇଁ ରାଜି ହୋଇ ମନ ଭିତରେ ଶ୍ରୀହରି ଙ୍କୁ ସ୍ମରଣା କରି କହିଲା -ହେ ଜଗତପତି ମୋତେ ତୁମେହିଁ ସହାୟ ହେବ ।ଏହା ଛଡା ମୋର ଅନ୍ୟ କିଛି ଉପାୟ ନାହିଁ ।ରାଜା କଂସ ର ଆଦେଶରେ "ଗାର୍ଗ୍ୟ"ନାମ ରେ ଥିବା ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଙ୍କୁ ରାଜ ପୁରୋହିତ ପଦ ଦିଆଗଲା ।ମନ୍ତ୍ରୀ ଅକ୍ରୂର ଓ ଗାର୍ଗୀ ପୁରୋହିତ କଂସ କୁ ପରାମର୍ଶ ଦେଉଥିଲେ ।

ରାଜକଂସ ଙ୍କ ଦରବାର ,ରାଜ ଆସନରେ କଂସ ।ଗୋଟିଏ ପାଖରେ ମନ୍ତ୍ରୀ ଅକ୍ରୂର ଓ ଅନ୍ୟ ଏକ ଆସନରେ ପୁରୋହିତ ଗାର୍ଗ୍ୟ ।ରାଜା କଂସ ମନ୍ତ୍ରୀ ଅକ୍ରୂର ଙ୍କୁ ପଚାରିଲା -ମନ୍ତ୍ରୀ ମହାଶୟେ !ଏବେ କୁହନ୍ତୁ ଆଉ କେଉଁ କେଉଁ ଅବାଧ୍ୟ ନରପତି ରହିଗଲେକି ?ଯାହାକି ମୋ ଶରଣାପର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ନାହାଁନ୍ତି ?।ମନ୍ତ୍ରୀ ଅକ୍ରୂର କହିଲେ "ହେ ରାଜନ !ମୋ ଜାଣିବାରେ ପ୍ରାୟ ସମସ୍ତ ରାଜା ଓ ତାଙ୍କ ସୈନ୍ୟ ସାମନ୍ତ ଆପଣଂକ ଶରଣାପର୍ଣ୍ଣ ।

ମହାଭାଗ "ମୋ ଅପେକ୍ଷା ଏ ବିଷୟରେ ଡଗର ଅଧିକ କହି ପାରିବ ।ରାଜା କଂସ ତୁରନ୍ତ ଡଗର କୁ ରାଜଦରବାର କୁ ଡାକିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ ।ସଂଗେ ସଂଗେ ଡଗର ଆସିଲା ।ରାଜା କଂସ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ ।ଡଗର କହିଲା ହଜୁର !

ପୂର୍ବଦିଗରେ ଏକ ନରପତି ଅଛନ୍ତି ।ତାଙ୍କ ନାମ "ଜରାସନ୍ଧ"।ତାଙ୍କର ବତିଶ ହଜାର ସୈନ୍ୟ ସାମନ୍ତ ଅଛନ୍ତି ।କେବଳ ଜରାସନ୍ଧ ଆପଣଂକ ଶରଣାପର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ନାହାଁନ୍ତି ।ଡଗର ଠାରୁ ଏମନ୍ତ କଥା ଶୁଣି ରାଜା କଂସ ଅତିଶୟ ରାଗିଯାଇ ସେନାପତି "ବୀରସେନ "ଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇ କହିଲା ସେନାପତି ,ତୁମେ ଆମର ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟ ସାମନ୍ତଙ୍କୁ ଧରି ଶୀଘ୍ର "ମଗଧ" ଦେଶକୁ ଯାଇ ଜାରସନ୍ଧ କୁ ବାନ୍ଧି ମୋ ନିକଟକୁ ଘେନି ଆସ ।ରାଜା କଂସ ଙ୍କ ଆଦେଶ ପାଇ ସେନାପତି ବୀର ସେନ ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଧରି ମଗଧ ଦେଶକୁ ଗମନ କଲା ।

ମଗଧ ଦେଶକୁ ପ୍ରବେଶ ହୋଇ ସେନାପତି ବୀରବର ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଅସୁର ମୂର୍ତ୍ତି ଧାରଣ କରି କହିଲା "ରେ ବୀର ଜରାସନ୍ଧ କେଉଁଠାରେ ଅଛୁ ଶୀଘ୍ର ମୋ ସମ୍ମୁଖକୁ ବାହାରି ଆସ "।ଭୟଙ୍କର ପାଟି ଶୁଣି ଜରାସନ୍ଧ ଆସି ଦେଖେତ ବିରାଟ ସେନାବାହିନୀ ଧରି ରାଜା କଂସ ସେନିପତି ତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ରେ କହୁଛି "ରେ , ରେ , ପାପୀଷ୍ଠ ,ଦୁରାଚାରୀ ରାଜା ଜାରସନ୍ଧ ତୁ କଅଣ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ରାଜା କଂସ ଙ୍କୁ ଜାଣିନୁ !ଏକଲକ୍ଷ ରାଜା ଯାହାଙ୍କର ଚରଣ ସେବା କରୁଛନ୍ତି ଓ ଚାରି ଦିଗରୁ ରାଜାମାନେ ଆସି ଯାହାଙ୍କର ଶରଣାପର୍ଣ୍ଣ ହେଲେଣି ତୁ କଅଣ ଦାମ୍ଭିକ ରାଜା ଦେଖାଇ ହେଉଛୁ ।ରାଜା କଂସ ଆମ୍ଭ ମାନଙ୍କୁ ତୋ ପାଖକୁ ପଠାଇ ଛନ୍ତି ଯଦି ତୁ ଆମ୍ଭ ରାଜାଙ୍କ ଶରଣ ନଯାଉ ତେବେ ତୋତେ ବନ୍ଧନ କରି ଆମେ ବଳ ପୂର୍ବକ ନେଇଯିବୁ ।

ସେନାପତି ବିରସେନ ର କଥାଶୁଣି ଜରାସନ୍ଧ ମଳିନ ପଡିଗଲେ ।ତାଙ୍କର ତେଜ ହାନି ହୋଇଗଲା ।କିଛି କଥା ପାଟିରୁ ବାହାରିଲା ନାହିଁ ।ମଗଧ ନୃପତି ଜରାସନ୍ଧ ଭୟରେ କମ୍ପିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।କିଛିକ୍ଷଣ ପରେ ନିଜ ଦୁଇ ହାତକୁ ଟେକି ବିରସେନ ପାଖରେ ରାଜା ଜରାସନ୍ଧ ନିଜର ବଶତା ସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ ।

ମଗଧ ନୃପତିଙ୍କର ଦୁଇଗୋଟି କନ୍ୟା ଥିଲେ ।ଜଣଙ୍କ ନାମ "ହେତୀ "ଓ ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ନାମ "ପ୍ରହେତୀ "।ମଗଧ ବୀର ଜରାସନ୍ଧ ନିଜର ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କସହିତ ନିଜର ଦୁଇଟି ଝିଅ କୁ ଧରି ବୀରସେନ ସହିତ ମଧୁର କଟକ କୁ ଆସିଲେ ।

ରାଜା ଜରାସନ୍ଧ , ଝିଅ ହେତୀ ଓ ପ୍ରହେତୀ କୁ ଧରି କଂସ ର ଛାମୁରେ ଆସି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ। କଂସ ,ଜରାସନ୍ଧ ରାଜା ଙ୍କୁ ଦେଖି ବହୁ ତୁକାର ଭାଷା ରେ ଗାଳି ଦେଲା ।ଧିକାର ବଚନ ରେ କହିଲା "ସମସ୍ତ ରାଜା ମାନେ ଯାହାର ପାଦ ସେବା କରନ୍ତି ତୁ କଅଣ ତାହା ଠାରୁ ଆହୁରି ଦାମ୍ଭିକ ରାଜା ଅଟୁ ।କେଡେ ସାହାସ ତୋର ?।ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କଂସ ର ଶରଣାପର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ନହୋଇ ରହିଛୁ ?।

ମଗଧ ରାଜା ଜରାସନ୍ଧ କହିଲେ .........

"ଶୁଣିକରି ଜରାସନ୍ଧ ବୋଲଇ ବଚନ

ଦ୍ରୋହ କଲି କଂସାସୁର କର କ୍ଷମାଦାନ ।

ମୁହିଁ ଶରଣ ପଶିଲି ତୋହର ଚରଣେ

ବେନି ଦୁହିତାଙ୍କୁ ଦେବି ତୋର ପ୍ରୀତିପଣେ ।

ଦିଓଟି ଦୁହିତା ତୋତେ କରିବେ ସେବନ

ଆଜହୁଁ ଆଶ୍ରିତ ବୋଲି ମନେକର ଜ୍ଞାନ "।।

ରାଜା ଜରାସନ୍ଧ ଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ରାଜା କଂସ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲା ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ କଥା ଅନୁସାରେ କଂସ ତାଙ୍କ ଦୁହିତାକୁ ବିବାହ କଲା ।କଂସର ପାଦତଳେ ରାଜା ଜରାସନ୍ଧ ଖଟିଲେ ।ଏ ସମସ୍ତ ଦୃଶ୍ୟ ରାଜା ଉଗ୍ରେସେନ ଦୂରରୁ ଥାଇ ଦେଖୁଥିଲେ ଓ ମନେ ମନେ ଭାବୁଥିଲେ ଏହି ଦୁଷ୍ଟ କଂସ ମୋତେ ବି ଦିନେନା ଦିନେ ଭୀଷଣ କଷ୍ଟ ଦେବ ।ଆରେ ନିଜ ଶଶୁର କୁ ଯିଏ ପାଦ ତଳେ ଖଟାଇ ପାରୁଛି ,ପାଳିତ ପିତାକୁ କାହିଁକି ସେ କଷ୍ଟ ନଦେଵ ?କଂସର ଉଗ୍ରମୁର୍ତ୍ତି ଦେଖିଲେ ରାଜା ଉଗ୍ରସେନ ମଧ୍ୟ ଡରି ଯାଆନ୍ତି ତାଙ୍କ ମନରେ ଭୟ ଦେଖାଦିଏ ।ରାଜା ଉଗ୍ରସେନ କାହାକୁ କିଛି ନକହି ସବୁ ଦେଖୁଥାଆନ୍ତି ।

ପୁତ୍ର କଂସର ଏପରି ସ୍ଵଭାବ ଦେଖି ରାଜା ଉଗ୍ରସେନ ନିଜ ପାଖକୁ ଡକାଇ କହିଲେ -,"ପୁତ୍ର କଂସ ମୁଁ ତୁମକୁ ଯାହା କହୁଛି ତାହା ତୁମର ମନ ଦେଇ ଶୁଣ ଓ ସେଇ ଅନୁସାରେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସେଇ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା କୁ ଚେଷ୍ଟାକର ,ଶୁଣ ପୁତ୍ର !

ଆମର ବଂଶ ରେ ପୂର୍ବରୁ ଯେତେ ରାଜାଥିଲେ ,ସମସ୍ତେ ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ ।ସେଇ ବଂଶ ର କୂଳଦୀପ କହିଲେ କେବଳ ତୁ ଅଟୁ ।ତୁମର ପରାକ୍ରମ ଫଳରେ ତୁମେ ସମଗ୍ର ରାଜ୍ୟ ର ରାଜା ହେଲ ବଡ଼ ସୁଖର କଥା ,କିନ୍ତୁ ଏବେ ତୁମେ କାହାରି ମନରେ ଦୁଃଖକଷ୍ଟ ନଦେଇ ପ୍ରଜା ମାନଙ୍କୁ ପୁତ୍ର ଭଳି ଭାବି ଭଲରେ ପାଳନ କର ।ଦେବତା ମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ରାଜା ମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଉଚିତ ଅଟେ । ଧର୍ମ କୁ ଆଶ୍ରୟ କରୁଥାନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ,ସେମାନଙ୍କର ସବୁଠାରେ ବିଜୟ ହୁଏ।ଏଣୁ ହେ ମୋର ପୁତ୍ର ! ଏବେବି ସମୟ ଅଛି ଧର୍ମ ଚିନ୍ତା କର !ଅନ୍ୟାୟ କୁ ପ୍ରଶୟ ଦେ ନା କି ଅନ୍ୟାୟ ଜୀବନରେ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କର ନାହିଁ । ଉଗ୍ରେସେନ ଙ୍କ କଥାକୁ କଂସ ଶୁଣୁଥାଏ ଓ କେବଳ ମୁଣ୍ଡକୁ ହଲାଇ ସମର୍ଥନ କରୁଥାଏ ।ଏହା କହି ଉଗ୍ରସେନ ଯେତେବେଳେ କଂସ ଠାରୁ ଚାଲି ଗଲେ ,କଂସ ପିତାଙ୍କ କଥାକୁ ମନେ ପକାଇ ହସିଲା ଓ କହିଲା ,ମୋ ପିତା ବୃଦ୍ଧ ହୋଇଯିବାରୁ ତାଙ୍କର ମତି ଭ୍ରମ ଘଟିଲାଣି ।ଉପଦେଶ .....! ପୁଣି ରାଜା କଂସ କୁ ଦେଉଛନ୍ତି ହାଃ ହାଃ ହାଃ........!

ମହାପ୍ରତାପୀ କଂସ ,ରାଜ ଆସନରେ ବିଦ୍ୟମାନ ଥାଇ ଚିନ୍ତା କଲା ଧରଣୀ ବକ୍ଷରେ ଯେତେ ବୀର ପୁରୁଷ ମାନେ ଥିଲେ ସମସ୍ତେ କଂସ ନିକଟ ସାଧ୍ୟ ହୋଇଛନ୍ତି ,କିନ୍ତୁ ଦେବତାମାନେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋ ନିଅଟକୁ ଆସିଲେ ନାହିଁ ?ଦେବତା ମାନଙ୍କର ଏତେ ଆସ୍ପର୍ଦ୍ଧା ।କଂସ ଆଉ ବିଳମ୍ବ ନକରି କାଳଘଣ୍ଟା ଅସୁର କୁ ନିଜ ପାଖକୁ ଡକାଇଲା ।କାଳଘଣ୍ଟ କିଏ.....?

କାଳଘଣ୍ଟ ଅସୁର ଦେଖିବାକୁ ହାଣ୍ଡି କଳା ପରି ।ପାଦରୁ ମୁଣ୍ଡ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଘୋଟ କଳା ।ମୁଣ୍ଡରେ ଦୁଇଟି କି ତିନୋଟି ବାଳ ।ଉଚ୍ଚତା ନିଜ ଇଛା ଅନୁସାରେ ବଢ଼ାଇ ପାରେ ,କମାଇ ବି ପାରେ ।ସାଧାରଣତଃ ଯଦି ସେ ଚାହିଁବ ପୃଥିବୀ ରେ ଠିଆ ହୋଇ ଆକାଶ କୁ ହାତ ବଢ଼ାଇ ଛୁଇଁ ପାରିବ ।ଆଖି ଦୁଇଟି ବାଇଶି କୋଟି ଯୋଜନ ପରିବ୍ୟାପ୍ତ ।କୌଣସି ଜୀବଜନ୍ତୁ ତା ଆଖି ଆଗରୁ ଯାଇ ପାରିବେ ନାହଁ ।କାଳଘଣ୍ଟ ପଚାଶ ସହସ୍ର ଭାର ଓଜନର ପଦାର୍ଥ କୁ ଅନାୟସ ରେ ବୋହି ନେଇପାରିବ ।କୌଣସି ଲୋକ ଯଦି ତାକୁ ଶତ୍ରୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖିବ ତାହାର କାଳଘଣ୍ଟ ଦେହର ଓଜନ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଯାଏ ।ଏହିପରି ଅସୁର ଥିଲା କାଳଘଣ୍ଟ ।କଂସ ଏହି କାଳଘଣ୍ଟ ଅସୁର କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇ କହିଲା ରେ କାଳଘଣ୍ଟ ତୁ ସମସ୍ତ ଅସୁର ମାନଙ୍କୁ ନେଇ ବର୍ତ୍ତମାନ ସ୍ୱର୍ଗପୁର କୁ ଯାଇ ଦେବତା ମାନଙ୍କୁ ମୋ ପାଖକୁ ଡାକିଆଣେ ।କଂସାସୁର ର ଆଦେଶରେ କାଳଘଣ୍ଟ ସ୍ୱର୍ଗପୁରକୁ ଗମନ କରିଛି ।

କ୍ରମଶଃ................

ହରିବଂଶ (ଭାଗ -୯)

ହରିବଂଶ (ଭାଗ -୯)