ଫଗୁଣ ରାତିର ପୁନେଇଁ ଜହ୍ନର ଚାନ୍ଦିନୀରେ ଦାମୀ ଦାମୀ ଶବ୍ଦ ଆଉ ଆଲୁଅରେ ଝଲକି ପଡୁଛି ଗାଁ ଯାକ।ଦୂରରୁ ଗୋଟେ ଦାମୀ ଗାଡ଼ିରେ ଦୁଇ ନବ ବିବାହିତ ଦମ୍ପତି ଆସୁଛନ୍ତି।ଭୋଜିଭାତରେ ସମସ୍ତେ ଭାସୁଛନ୍ତି।ବର ଟା ସତରେ ଯେମିତି ଗୋଟେ ରଜା ପୁଅ।କି ସୁନ୍ଦର!!! ସେ ପୁଅ।ଦମ୍ପତି ଦୁଇଜଣ ଗାଡ଼ିରୁ ବାହାରି ଗୁରୁବାରି ମାଉସୀର ପାଦଟାକୁ ଛୁଇଁ ଦେଲେ।“କେଡେ ସୁନ୍ଦର ଦିଶୁଛି ଲୋ ମୋ ନାତୁଣୀ!! ଆଇଲୁ ଆଇଲୁ ତତେ ଗୋଟେ ଚୁମା ଦେଇଦିଏ।ମୋ ନାତୁଣୀକି କାହାର ନଜର ନ ଲାଗୁ।”

“ଆଲୋ ଏ ବୁଢ଼ୀ ଉଠେ ଜଲଦି।କିଏ ଗୋଟେ ବାବୁ ନୁକୋ ଟେ ଦୁଆରେ ବଇଚି ଲୋ।ଉଠେ….”

ନାତୁଣୀ ଝୁନିର ଡାକ ଶୁଣି ଗୁରୁବାରି ତାର ସପନ ଦୁନିଆରୁ ବାହାରି ବସିପଡ଼ିଲା।ଗତ ସାତ ବରଷ ହେଲା ଏ ଗୋଟେ ବୋଲି ନାତୁଣୀ ତାର ସାହା ଭରଷା। ଝିଅ ଟା ଯେଉଁଦିନ ବାରିପଟେ ମାଟିରେ ମିଶିଗଲା ସେଇଦିନରୁ ଏ ନାତୁଣୀ ଟା ଗୁରୁବାରି କାନିରେ ବାନ୍ଧିହେଇଗଲା।ସମ୍ପତ୍ତି କହିଲେ ଗୋଟେ ଗାଈ ଆଉ ଏଇ ଦରଭଙ୍ଗା ଚାଳିଆ କୁଡ଼ିଆ ଖଣ୍ଡେ।ଆଗରୁ ଆଈ ନାତୁଣୀ ହଳଙ୍କୁ ସରକାରୀ ଟଙ୍କା ମିଳୁଥିଲା କିନ୍ତୁ ଏବେ ଆଉ ମିଳୁନି।ଷାଠିଏ ବରଷର ବୁଢ଼ୀ ଲୋକ ଟା କୋଉଠୁ କଣ ଆଣିବ ଯେ,ସେଇ ଯାହା କାଠ ଟେ କୁଟା ଟେ ବିକି ପଇସା ଆଣିଲେ ଘର ଚଳେ।

“ତୁ ପୋଡିଗଲା ଟା ସବୁବେଳେ ମତେ ବୁଢ଼ୀ କାଇଁ ଡାକୁଚୁ ଲୋ…?ଆଲୋ ତୁ ବୁଢ଼ୀ ହବୁନୁ କି ??ଆଉ କେବେ ଡାକିଲେ ଦେଖିବୁ ମତେ।ଏଇ ଖରାବେଳୁ କିଏ ଡାକୁଚି?

-“କିଏ ଗୋଟେ ବାବୁ ନୁକୋ ଟେ ଡାକୁଛି।ଦେଖୁନୁ।”

ବୁଢ଼ୀ ବଡ ଧଡ଼ପଡ଼ରେ ଉଠି ଦେଖିଲା।ଜଣେ ନୁହେଁ ତିନି ତିନି ଜଣ କେଡେ କେଡେ ଲୋକ।ହାତରେ ମେଞ୍ଚାଏ କାଗଜ ଓ ଆଖିରେ ଚଷମା। ଜଣେ ବୁଢ଼ୀର ଘର ଆଡକୁ ଆଙ୍ଗୁଳି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରି କଣ ଗୋଟେ ଲେଖି ପକାଉଛି।

“ଆଲୋ ଏ ବୁଢ଼ୀ ମାଉସୀ।ତୋ ନା' ରେ ନୁଆଁ ଘର ଆସିଛି।ତୋର ଏ ଭଙ୍ଗା ଘର ଭାଙ୍ଗିକି ନୁଆଁ ଘର ହେବ।ଆଲୋ ବଡ଼ ଘର ହେବ,ଛାତ ଘର ହେବ।ତୁ ଆଜିଠୁ ଘର ଭାଙ୍ଗେ।ଏବେ ତତେ କିଛି ଟଙ୍କା ଦିଆହେବ ତୁ ଅଧା ଘର କଲାପରେ ଆଉ ଅଧା ଦିଆହେବ ଏବଂ ତୋ ଘର ସରିଲେ ବାକି ପଇସା ମିଳିବ।ବୁଝିଲୁ ତ?”

-“ କଣ !!! ମୋର ଘର କରିବୁ।ହଉ ରେ ବାବୁ ତୋର ବଡ଼ ଧରମ ହେବ।ମୋର ଲାଗି ଗୋଟେ ଘର ଟେ କରିଦେ ରେ ବାବୁ।ମୋର ଏ ବାୟାଣୀ ନାତୁଣୀ ଆଉ ମତେ ସରକାର ବାବୁ ଟଙ୍କା ଦୋଉଥିଲା,ଚାଉଳ ଦୋଉଥିଲା କିନ୍ତୁ ଏବେ ଆଉ ମିଳୁନି।ତୁ କଣ ଗୋଟେ କରନ୍ତୁ ନି ?”

-“ ହଁ , ହଁ ତତେ ସବୁ ମିଳିବ।ତୁ ଆଇଲୁ ଆଇଲୁ ଗୋଟେ ଟିପ ଟେ ଦେଇଦେ।ଆଉ ଏ ତିନି ହଜାର ଟଙ୍କା ନିଏ ବାକି ଘର କରିଲେ ମିଳିବ।

ଘର ହେବା ଖୁସି ରେ ଆତ୍ମହରା ଗୁରୁବାରି ଦୌଡ଼ିଯାଇ ଟିପ ଚିହ୍ନ ଦେଇ ଗଣି ଗଣି ତିନି ହଜାର ଟଙ୍କା ନେଇଆସିଲା।ବାବୁ କହିଛି ଘର କରିବ।ଘର କାମ ସରିଲେ ଟଙ୍କା ମିଳିବ।ଏ ପୁରୁଣା ଘର ଟା ବି ବେଶ୍ ଦିନ ହେଇଗଲାଣି।ଏ ଘର ଆଉ ଝଡ଼ କି ମେଘକୁ ସହିପାରୁନି।ଛପର ଅଭାବରୁ ବର୍ଷା ଦିନେ ଘର ଭିତରେ ଆଣ୍ଠୁଏ ଆଣ୍ଠୁଏ ପାଣି।ଯାହା ହୋଉ ଆଜି ଦୁଃଖ ସରିଲା।କିନ୍ତୁ ଘର କରିବ କିଏ? କେମିତି ହେବ ଘର?

ଗୁରୁବାରିର ଏ ଭଳି ଅବସ୍ଥା ଆଗରୁ ନ ଥିଲା।ପିଲାଦିନରୁ ଜମିଦରି ଘରେ ଗୋଟିଏ ବୋଲି ଝିଅ ଥିଲା।ଭାରି ଗେଲବସରିଆ।ଯାହା ମାଗିଲେ ମିଳିଯାଉଥିଲା।ପୁଅ ନାହିଁ ବୋଲି ଗୁରୁବାରିର ବାପା ଝିଅକୁ ବାହାଦେଇ ଘରେ ରଖିଦେଲେ।କିଛିଦିନ ପରେ ବାପା ଚାଲିଗଲେ।ଅଯୋଗ୍ୟ ମଦୁଆ ଜ୍ୱାଇଁର ଅଯୋଗ୍ୟ ପଣ ପାଇଁ ସବୁ ଜାଗା,ସବୁ ସମ୍ପତ୍ତି ଜୁଆ ଆଉ ମଦରେ ବୁଡିଗଲା।ମଦ ପି ପି ଗୁରୁବାରିର ମଦୁଆ ଗେରସ୍ତ ଟା ମଧ୍ୟ କମ୍ ଦିନ ଭିତରେ ଦୁନିଆରୁ ଚାଲିଗଲା।ଭୁଆଁସୁଣି ଝିଅଟାକୁ ନେଇ ଗୁରୁବାରି ଯିବ କୁଆଡେ?ଯୁଆଡେ ଅନେଇଲା ଖାଲି ଡାହାଣା କୁକୁର ମାଳ ମାଳ।ପୁରୁଷପଣିଆର ଦେହ ଭିତରେ ନାରୀ ମାଉଁସାଖିଆ ଅସୁର ମାଳ ମାଳ।କୁଆଡେ ଯିବ କ'ଣ କରିବ ?

ପଟା ପାଉତି ନଥିବା ପାଞ୍ଚହାତ ବିଲରେ ବଡ଼ କଷ୍ଟରେ କୁଡ଼ିଆଟିଏ କରି ମା' ଝିଅ ଚଳିଲେ।ବଡ଼ କଷ୍ଟରେ ଝିଅକୁ ବାହାଦେଲା ଗୁରୁବାରି।କିଛିଦିନ ପରେ ଗୁରୁବାରୀର ଝିଅ ଜନ୍ମଦେଲା ଗୋଟେ ସୁନ୍ଦର କନ୍ୟାକୁ।କାହିଁକି ଖଣ୍ଡିଆ ଝିଅ ଜନ୍ମ ଦେଲା ଓ ଯୌତୁକ ନିର୍ଯାତନାରେ ଗୁରୁବାରୀର ଝିଅ ନିଜର ଜୀବନଟାକୁ ଦେଇଦେଲା।ଝିଅର ବାସିମଢାଟା ଓ କଁଅଳିଆ ଛୁଆକୁ ଗୁରୁବାରିର ଦୁଆରେ ଆଗରେ ପକେଇ ଚାଲିଗଲେ ସେମାନେ।ବଡ଼ କାକୁତିମିନତି ହୋଇ ଗୁରୁବାରି ଡାକିଲା କିନ୍ତୁ କିଏ ବି ଶୁଣିଲେ ନାହିଁ।ଶେଷରେ ଗୁରୁବାରି ତାରି ବିଲରେ,ତା' ଘର ବାରିପଟେ ନିଜେ ତା' ଝିଅଟାକୁ ମାଟିରେ ମିଶେଇ ଦେଲା।ସେବେ ଠୁ ଝୁନୁର ଦାଇତ୍ୱ ଗୁରୁବାରିର।

ଝୁନୁର ଗୋଟିଏ ହାତ ଓ ଗୋଟିଏ ଗୋଡ଼ ଅକାମି ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଗୁରୁବାରି କେବେ ତାକୁ ହଇରାଣ କରିନି।ମା' ଭଳି ପାଳି ଆସିଛି।କେତେ ଦିନ ଆଉ ପାଳିବ? ସେ ସବୁଦିନ ସପନ ଦେଖେ ତା' ନାତୁଣୀକୁ କିଏ ଗୋଟେ ରାଜା ପୁଅ ଘୋଡାରେ ଆସି ନେଇଯାଉଛି।କିନ୍ତୁ ସେ ଜାଣେ ସ୍ବପ୍ନ ଆଉ ବାସ୍ତବିକତା ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ବ୍ୟବଧାନ କୁ।

ଆଜି ମିଳିଛି ସବୁ ସୁଖ।ତା'ର ଏ କୁଡ଼ିଆ ଘର ଆଜି ପକ୍କା ଘର ହେବ।ଆଉ ବନ୍ୟା,ବାତ୍ୟା ହେଲେ ଘର ଭାଙ୍ଗିବନି।ଟଙ୍କା ତିନି ହଜାରକୁ କାନିରେ ବଡ଼ ଶରଧାରେ ବାନ୍ଧି ଗୁରୁବାରି ଚାଲିଲା ସାହୁକାର ରାମ ପାଖକୁ।ନାଁ ଟା ରାମ କିନ୍ତୁ ଗୋଟିଏ ଲକ୍ଷଣ ନାଁ ସହ ମେଳ ଖାଉନଥିଲା।ବଡ଼ କଷ୍ଟରେ ଗୁରୁବାରି କାକୁତିମିନତି ହୋଇ କିଛି ଟଙ୍କା ଧାର କରଜ କରି ଘର କରିବାକୁ ଇଟା ଓ ସିମେଣ୍ଟ ଆଣିଲା।କିଛି ଲୋକଙ୍କୁ କହି ମଣିଷେ ଯାଏଁ କାନ୍ଥ ଉଠେଇଲା।ବାବୁ କହିଥିଲା ଅଧା ଘର କଲେ ଟଙ୍କା ମିଳିବ କିନ୍ତୁ ଟଙ୍କା କାହିଁ?

ଏମିତି ଅଧା କାନ୍ଥରେ ଅନେକ ଦିନ ଚାଲିଗଲା।ଘର ବି ଭାଙ୍ଗିଛି।ଏବେ ଗୋଟିଏ ସାହାରା ଆମ୍ବ ଗଛ ଟା।ବର୍ଷ ଦିନ ଆସିଲାଣି ଘର କାମ ସରିନି,ଟଙ୍କା ର ନାଁ ନାହିଁ,ତେଣେ ସାହୁକାର ତା ଟଙ୍କା ପାଇବାକୁ ସବୁଦିନ ଗୁରୁବାରି ପାଖକୁ ଆସୁଛି ଓ ଗାଳି ଦେଇ ଚାଲିଯାଏ।

ଦିନେ ଗୁରୁବାରି ସରକାରୀ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ଯାଇ ଘର କଥା ପଚାରିଲା।କିନ୍ତୁ ଏ କଣ ସେ ବାବୁ ତ କହିଲେ ଗୁରୁବାରିର ହିତାଧିକାରିଣୀ ହିସାବରେ ଘର କରିବାକୁ ଟଙ୍କା ଆସିଥିଲା ଏବଂ ସବୁ ଟଙ୍କା ସେ ହିଁ ନିଜେ ଟିପ ଦେଇ ଉଠେଇନେଇଛି।ଏ କଥା ଶୁଣି ଗୁରୁବାରିର ମୁଣ୍ଡରେ ବଜ୍ର ପଡିଲା।ଯିଏ କିଛି ଜାଣିନି ସେ ଏତେ ଗୁଡାକ ଟଙ୍କା କୋଉଠୁ ଉଠେଇଲା?

ସବୁଦିନ ଗୁରୁବାରି ସେ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟକୁ ଯାଏ।ଗୋଟେ ପରେ ଗୋଟେ ଅନେକ ବାବୁ ଗଲେଣି ତଥାପି ତାକୁ ସେ ଗୋଟେ ହିଁ ଉତ୍ତର ମିଳେ।"ହଁ ତୁମକୁ ହିତାଧିକାରିଣୀ ହିସାବରେ ଟଙ୍କା ମିଳିଛି ଏବଂ ତୁମେ ସେ ଟଙ୍କା ସବୁ ନିଜର ଟିପ ଚିହ୍ନ ଦେଇ ନେଇଯାଇଛ।"

ଅନେକ ଦିନ ଆଗରୁ ଫକୀର ମୋହନଙ୍କ ରେବତୀ ଭଳି ଝୁନି ଭୋକ,ଉପାସ ଓ ଜ୍ୱରରେ ପଡି ମରିଗଲାଣି।କିନ୍ତୁ ତଥାପି ଗୁରୁବାରି କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ଆଡେ ଆସେ,ଘର ବାବଦରେ ପଚାରେ ପୁଣି ଚାଲିଯାଏ।ଏବେ କିଛିଦିନ ହେଲା ଗୁରୁବାରିକୁ କେହିଁ ଦେଖିନାହାଁନ୍ତି।

ବାଦଲ ପଲେଇ

ସମ୍ପାଦକ ରୁଦ୍ର ଇ-ପତ୍ରିକା

ଗଞ୍ଜାମ