ମୁଁ ଗାଁର ପୁଅ ସେ ସହରି ଝିଅ
ତା ମୋ ମିଳନ ହେବ କେମିତି କୁହ

ସାଧା ସିଧା ମୋ ଭାଷା ମୋ ଚାଲି
ସେ ଅଟେ ସହରର ଫେସନବାଲି

ନା ପାପ ନା ନିନ୍ଦା ମୋ ହୃଦେ ନାହିଁ କିଛି
ପାପ ସେ କରନ୍ତି ପ୍ରତିଦିନ ଲୁଚିଛପି

ପଖାଳ ସନ୍ତୁଳାରେ କଟେ ମୋ ଜୀବନ
ରାସ୍ତା ଆଉ KFC ରେ ଥାଏ ତାର ମନ

କେମିତି ଜୀବନ ଏହା କେମିତି ଜୀବନ
କାମ ବାସନା ରେ କଟି ଯାଏ ପ୍ରତିକ୍ଷଣ

ସବୁଦିନ ସଂଧ୍ୟା ରେ କରେ ମୁଁ ଭଜନ
Pub ଆଉ Club ରେ ଦିଶେ ରାତି ଦିନ

କେମିତି ହେବ ମିଳନ ହେବ ମିଳନ
ତାର ମୋର ଭିତରେ କିଛି ନାହିଁ Common

ମୁଁ ଅମାୟକ ଜାଣିନି ଦୁନିଆ ଜାରି
ସେ ଝିଅ ଦିଶେ ନାହିଁ ଟିକେ ବି ସଂସ୍କାରି

ଗାଁ ଛୁଆ ଆମେ ନୁହେଁ ପୁରୁଣା
Mindset ଆଉ Skill ରେ ନୁହଁ କାହାଠୁ ଊଣା

ଠକାମି ଚତୁରତା ନାହିଁ ହୃଦରେ
ଏହା ମାନେ ନୁହଁ ଆମେ ଅଛୁ ପଛରେ

Modern youth ନାମରେ କରନ୍ତି ମଦ ନିଶା
Drugs and Lcohol ଏହା ତାଙ୍କରି ପେଶା

ଏହାକୁ ଯଦି କୁହାଯାଏ ଆଧୁନିକ
ଗାଁ ରେ ଆମେ ପାଉଛୁ ଅଧିକ ସୁଖ

ହେବାକୁ ଚାହୁଁନାହୁ ଆମେ ତୁମ ସମ
ମନ ହୃଦୟରେ ରୁହନ୍ତୁ ଭଗବାନ

ତୁମ ଆମ ମିଳନ ନ ହେବା ହିଁ ଭଲ
ପ୍ରତି କଥାରେ ଚାହୁଁ ନାହୁଁ ପ୍ରତିତ୍ତର

ଗାଁ ଛୁଆ ଆମେ ଦେଖିବୁ ଗାଁ ର ଗୋରି
ସହର ଝିଅ ଆମ ନାହିଁ ଯେ ଜରୁରୀ

ସୁଖ ଶାନ୍ତିରେ କାଟିବାକୁ ଚାହୁଁ ଦିନ
ପୋଲିସ୍ କୋର୍ଟର ଦରକାର ନାହିଁ କ୍ଷଣ

ତୁମ ଆଧୁନିକତା ତୁମକୁ ମୁବାରକ୍
ଗାଁ ଛୁଆ ଆମେ We Don't Give a *uck

କବି: ସୁନୀଲ୍ କୁମାର୍ ଚୈାଧୁରୀ

I am A Village Boy She is a Shitty Girl

ଗାଁ ପୁଅ ଆଉ ସହରି ଝିଅର କାହାଣୀ