ଆହେ ଜନ୍ତୁପତି ଘେନ ମୋ ବିନତି

ଶୁଣ ଶୁଣ ମୋର ବାଣୀ

ନ ଜାଣେ ମାଗୁଣି, ନ ପାରଇ ଜାଣି

ଅଟେ ହୀନ କପାଳିନୀ

ଗୁହାରି ଶୁଣିମା ହେଉ

ମଥାର ସିନ୍ଦୂର ମଥାରେ ମୋ ରହି

ସବୁଦିନ ହସୁଥାଉ

ମୋ ପତିର ପ୍ରାଣ ନ କରି ବହନ

ଦିଅ ହେ ମୋତେ ଫେରାଇ

ଆଶା ହେଲେ ଭଙ୍ଗ, ଧାରୀ ନର ଅଙ୍ଗ

ସ୍ଵର୍ଗଲୋକ ଯିବି ଧାଇଁ

ନ ଦେବ ଶେଷରେ ଦୋଷ

ସୂଚେଇ ଦେଉଛି ମୁଁ ଯେ ସତୀ ନାରୀ

ହୋଇବ ତୁମର ନାଶ

ପତିବ୍ରତା ପ୍ରୀତି ଦେଖି ଜନ୍ତୁପତି

କହିଲେ ମାଗ ହେ ବର

ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଛି ଦେଖି ତୋର ପ୍ରୀତି

ନାଶିବି ଦୁଃଖ ତୋହର

କର ମୋ ପାଖେ ପଣ

ଯାହା ବି ଚାହିଁବ ତିନୋଟି ମାଗିବ

ଛାଡି ତୋ ପତିର ପ୍ରାଣ

କହିଲେ ସାବିତ୍ରୀ ଅତି ଭାବି ଚିନ୍ତି

ଆହେ ନରକ ଚାଳକ

ଶ୍ୱଶୁର ମୋ ଅନ୍ଧ, ଦେଇ ଚକ୍ଷୁଦାନ

ପୂରଣ କର ମୋ ଭିକ

ଫେରାଇ ଦିଅ ରାଇଜ

ମୋ ଶ୍ୱଶୁର ମୁଣ୍ଡେ ସୁନାର କଳସୀ

ଢାଳି ଦେଇ ଯାଉ ଗଜ

ଅନ୍ତିମ କାମନା କର ମୋର ପୂର୍ଣ୍ଣ

ଧରମକୁ ସାକ୍ଷୀ କରି

ଆଶା କରେ ତୁମେ କରିବ ପୂରଣ

ହୋଇ ଧର୍ମରାଜ ପରି

ଅଟେ ମୁଁ ଯେ ନିଃସନ୍ତାନ

ପୁତ୍ରବତୀ କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଔରସୁ

କଟି ଯାଉ ମୋର ଦିନ

ଶୁଣି ପାଶଧାରୀ ଦେଲେ ଯେ ମଞ୍ଜୁରୀ

ହୋଇବ ତୋ ଆଶା ପୂର୍ଣ୍ଣ

ତଥାସ୍ତୁ କହିଣ କରିଲେ ଗମନ

ଧରି ସତ୍ୟବାନ ପ୍ରାଣ

କହିଲେ ପଛୁ ସାବିତ୍ରୀ

ସତୀତ୍ଵରେ ମୋର ଦାଗଟେ ଲଗେଇ

ଚାଲିଯାଅ ଯେ କେମିତି

ଶୁଣି କାଳ ରାଜା ଧରି କାଳ ରୂପ

କହିଲେ କରାଳ ସ୍ଵରେ

ଆରେ ରେ ଅଧମ କହୁଛୁ ତୁ କ'ଣ

ହୋଇଲୁ କି ବାଇ ତୁରେ

ସାବିତ୍ରୀ କୁହନ୍ତି ହସି

କେଉଁ ପ୍ରକାରରେ ସ୍ଵାମୀ ବିନା ମୁଁ ଯେ

ହୋଇଯିବି ପୁତ୍ରବତୀ

ଶୁଣି ଧର୍ମରାଜ ଦ୍ୱନ୍ଦରେ ପଡ଼ନ୍ତି

ଏ କି କଲି ଏ କି କଲି

ଧର୍ମର ବିରୁଦ୍ଧେ ଧର୍ମ ବିପକ୍ଷରେ

ଏ କି ବର ଦେଇଦେଲି

ଧନ୍ୟ ତୁମେ ସତୀ ନାରୀ

ତୁମରି ବୁଦ୍ଧିରେ ତୁମରି ପ୍ରୀତିରେ

ଗଲି ମୁଁ ଯେ ଆଜି ହାରି

ପାଶକୁ ଫିଟାଇ ଦେଲେ ଯେ ଫେରାଇ

ସତ୍ୟବାନ ପ୍ରାଣବାୟୁ

କହିଲେ ହେ ନାରୀ ତୁମରି କାହାଣୀ

ଯୁଗ ଯୁଗ ଯାଏ ରହୁ

ତୁମ ନାମେ ଏହି ଦିନ

ଯେଉଁ ନାରୀ ତାର ପତିକୁ ପୂଜିବ

ଦୀର୍ଘାୟୁ ହୋଇବ ଜାଣ

ସେହିଦିନ ଠାରୁ ପ୍ରତି ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସ

ଅମାବାସ୍ୟା ତିଥି ଦିନ

ସାବିତ୍ରୀ ବ୍ରତ ଯେ କରେ ଯେଉଁ ନାରୀ

ଅର୍ପି ତାର ତନ ମନ

ଦୀର୍ଘାୟୁ ହୁଏ ସେ ପତି

ଅହି ସୁଲକ୍ଷଣୀ ଡେଙ୍ଗୁରା ବଜାଇ

ନାରୀ କରେ ସ୍ଵର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତି

@ସତ୍ୟବ୍ରତ ସେନାପତି

ଯମ ଦ୍ୱାରେ ସାବିତ୍ରୀ (A tale of Savitri Amavasya)

ଏକ ଛୋଟ ପ୍ରୟାସ...