ଯାତନା।

ଏହି ଭଦ୍ରକରେ ହିଁ ଗାଡ଼ି ଖରାପ ହେବାର ଥିଲା।ସୁମିତ୍ ପ୍ରଥମେ ବିରକ୍ତ ହେଲା, ତାପରେ ଆଖିରୁ ଝରିପଡ଼ିଲା କେଇ ଟୋପା ଗରମ ଲୁହ। କାର୍ ଦରଜା ଖୋଲି ସେ ବାହାରକୁ ଗଲା ଓ ଆସ୍ତେ ଆସ୍ତେ ପାଦ ରଖିଲା ଭଦ୍ରକ ଭୂଇଁ ରେ । ମନେ ପକାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କେତେ ବର୍ଷ ପରେ ଛୁଇଁଲା ଏ ମାଟିକୁ। ତା ଆଖି ସାମ୍ନାରେ ନାଚିବାକୁ ଲାଗିଲେ ଅତୀତର ଘଟଣାବଳୀ ।ଅସ୍ପଷ୍ଟ ହେଲେବି କାନରୁ ସେହି କ୍ରନ୍ଦନ ମିଶା ସୁର ସୁମିତ ପଳା, ସୁମିତ ପଳା, ଗୁଞ୍ଜରିତ ହେଉଥିଲା ।ତା ମାର ସେ ସ୍ୱର, ଆଉ କିଛି ମନେ ନାହିଁ ସୁମିତ୍ର ର।ହେଲେ ସେଦିନ ସେ ଦୃଶ୍ୟତା ମନରୁ ଲିଭିନି। ସେ ଘଟଣା ମାନସପଟରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇନି ବାରମ୍ବାର ସେ ଦୃଶ୍ୟକୁ ସ୍ବପ୍ନ ଦେଖୁଛି ।ବାରମ୍ବାର ସେ ସ୍ବପ୍ନ ତ ଆସୁଛି ତା ମାର ସେଇ ଆକୁଳ କାନ୍ଦ ଆଉ ଆତ୍ମାକୁ ଆନ୍ଦୋଳିତ କରୁଛି ।ମାଆ କୁ ବଞ୍ଚାଇ ନପାରି ଦୁଃଖରେ ସେ ଭଦ୍ରକ ମାଟି ଛାଡ଼ି ପଳାଇଥିଲା । ଦିନେ ଏଇ ମାଟି ଥିଲା ,ଅତି ଆପଣାର, ଅତିପ୍ରିୟ ।ଏଇଠି ସେ ଜନ୍ମ ହେଇଥିଲା। ପିଲାବେଳ ପାଞ୍ଚସାତବର୍ଷ କଟିଥିଲା ଏଇଠି।ବାପା ତାର ଜଣେ ସଫଳ କୃଷକ ଚାଷବାସ କରି ବେଶ୍ କିଛି ଉପାର୍ଜନ କରିପାରୁଥିଲେ । ତା ବାପା ମାଆ ଓ ନିଜେ ଭାରି ଖୁସିରେ ଚଳି ଯାଉଥିଲେ। ଦିନେ ତା ବାପା ରାସ୍ତା ଦୁର୍ଘଟଣାରେ ଶିକାର ହୋଇ ଗୋଟିଏ ଗୋଡ ହରାଇଲେ ।ତାପରେ ତାଙ୍କର ଦୁଃଖ ଦିନ ଆସିଲା ।ସେତେବେଳର ଅସୁବିଧାକୁ।ସୁମିତ ମର୍ମେ ମର୍ମେ ଅନୁଭବ କରିଛି ।ରାତିରାତି ଉପାସ ରହିଛି ।ମା ତାର ବାବୁ ଘରେ କାମ କରି ଗୁଜୁରାଣ ମେଣ୍ଟାଉଥିଲା। ବାପାଏ ଦୁଃଖ ଦେଖି ନ ପାରି ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରିଦେଲେ। ଏଥର ଦୁଃଖର ବୋଝ ଉପରେ ନଳିତା ବିଡ଼ା ହେଇଗଲା ।ବାବୁ ବାବୁଡ଼ାଙ୍କର ଲୋଲୁପ ଦୃଷ୍ଟି ପଡ଼ିଲା ତା ମା ଉପରେ । ଏମିତି ତ ବହୁତ ଘଟଣା ତାକୁ କଷ୍ଟ ଦିଏ ହେଲେ, ସେ ଦିନର ସେଇ ଘଟଣା ଯାହା ପାଇଁ ସୁମିତ ଦୁନିଆରେ ହେଲା ଅନାଥ, ସେ ଘଟଣାକୁ ସେ କେମିତି ଭୂଲନ୍ତା। ସେଇଥିପାଇଁ ତ ସେ ଭଦ୍ରକ ମାଟିକୁ ଛାଡି ପଳାଇଥିଲା ,ଏଇ ମାଟି ଦିନେ ତାକୁ ମାଆ କୋଳ ପରି ଲାଗୁଥିଲା ।ଏ ପାଣି ପବନ ଦେହକୁ ମନକୁ ଶାନ୍ତି ପ୍ରଦାନ କରୁଥିଲା ।ତାହା ଆଜି କଣ୍ଟକ ସାଜି ସୁମିତ୍ର ଦେହ ମନକୁ ଆଘାତ କରୁଛି ।ଭାବପ୍ରବଣ ହୋଇ ସୁମିତ ଆଖିରୁ ଝରି ପଡୁଥାଏ।ଅଶ୍ରୁର ଧାରା । ଭାବି ଚାଲିଥାଏ ସେଦିନର ସେ ଘଟଣା, ମେଘ ଅନ୍ଧାର ରାତିରେ ବାବୁଘର ବୁଢ଼ା ଚାକର ଯାଇ ଦ୍ୱାର ପାଖରେ ନିମ ନିମ ଡାକ ଛାଡିଲା।।ବାବୁଘରେ ଆଜି ଗୋଟେ ଖିଆପିଆ ଚାଲ ଟିକେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବୁ ମା ତାର ଧଡ଼ପଡ଼ କରି ଉଠିଲା ସୁମିତକୁ ଘଡ଼ଘଡ଼ିକୁ ଭାରି ଡର ମାଡେ ପାଖରେ ଝଟକ ନା ମୁଁ ଯିବି ମତେ ଭାରି ଡର ମାଡୁଛି ମୋତେ ସାଙ୍ଗରେ ତାଙ୍କ ଘରକୁ ଯିବି ବାହାର ବାରଣ୍ଡାରେ ବସି ମା ବି ତାର ତାକୁ ଛାଡ଼ିବାକୁ ଇଚ୍ଛା ହଉଥିଲା ମାଆ ସାଙ୍ଗରେ ଗଲା ବାହାର ବାରଣ୍ଡାରେ ପୁଅକୁ ବସାଇ ଦେଇ ଭିତର ଘରେ ରାମକୃପା ସହିତ ରୋଷେଇବାସରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ମାରିଗଲା ଘଡ଼ଘଡ଼ି ମାରିବାରୁ ବିଜୁଳିବତି ଲିଭିଯାଇଥାଏ ମହମବତି ଆଲୁଅରେ ବାବୁମାନେ କେବେ କଲେ ଖାଇବା କଥା ଠିପିଏ ସରିଲା ବେଳକୁ ସମସ୍ତେ ବେହୋସ।ସେଇ ନିଶାଗ୍ରସ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ସେମାନେ ନିମ୍ନ 100 ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ଏସବୁ ତାକୁ ଭଲ ଲାଗିଲା ସେମାନଙ୍କ କବଳରୁ ବାହାରକୁ ଦୌଡ଼ିବା ସମୟରେ କେହି ଜଣେ ତାକୁ ଭିଡି ଧରିଲା ନିମ୍ନ ବଡ଼ ପାଟି କରି ଚିତ୍କାର କରି ତା ପୁଅ କହିଲା ସୁମିତ ସେଠାରୁ ଦୌଡ଼ି ପଳାଇ ଦୌଡି ପଳାଇ କାରଣ ସେମାନଙ୍କ କବଳରୁ ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ବେଳେ କାଲି ପୁଅକୁ ସେମାନେ କିଛି କହିବେ କି କିମ୍ବା ପୁଅର କିଛି କ୍ଷତି କରିବେ ସୁମିତ ଚିତ୍କାର ଶୁଣି ଦୌଡ଼ି ଯାଇ ରାସ୍ତା ଉପରେ ଠିଆ ହୋଇଗଲା।ରାସ୍ତା ଉପରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା 1 ଟ୍ରକ୍ ପଛରେ ନେଇଯାଇ ଥିଲା ଲୁଚିରହିଛି ଦେଖୁଥିବା ଦୃଶ୍ୟ ଛାତି ଧଡଧଡ ହେଉଥାଏ ସେ ଭଦ୍ରଲୋକ ଭେଣ୍ଡିଆମାନେ ପାଞ୍ଚମାସ ଖିନଭିନ୍ କରି ଖାଇବାକୁ ପ୍ରୟାସ କରୁଥିଲେ ତାପରେ ମାତା ଦୁର୍ଗା 1 ଟ୍ରକ୍ ଆଗକୁ ଡେଇଁ ପଡ଼ୁଥିଲା ଆରପଟୁ ଦ୍ରୁତ ଗାଡି ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ମାଡ଼ି ଆସୁଥିବା 1 ଟ୍ରକ ତଳେ ଚାପି ହୋଇଗଲା ତା ମା ତା ମାର ରକ୍ତ ରେ ସମିତି ଗାଧେଇ ପଡ଼ିଥିଲା ମା ର।ମର ଶରୀରକୁ ରାସ୍ତାରୁ ଗୋଟାଏ ନେଇ ଉଠୁ ଉଠୁ କଣ ହେଲା ତ କଣ ହେଲା ବୋଲି ଚିତ୍କାର କରିଥିଲା ଏହି ସମୟରେ ରାସ୍ତାରେ ପଡ଼ିବାର ଦୃଶ୍ୟ ଆଜି ବି ତାର ପଡେ ସେହି ସମୟରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ରୂପ ନେଇ ଜଣେ ପଞ୍ଜାବୀ ଡ୍ରାଇଭର୍ ତାଙ୍କୁ ସେଠାରୁ ଉଠେଇନି ପଞ୍ଜାବ ପଡ଼ିଥିଲେ ସେଇ ଦିନ ସେଇ ଭଦ୍ରକ ଆସି ନ ଥିଲା ତେଲ ବିଭିନ୍ନ ଆଳୁର ବାଳ ଗୁଡିକ ରଙ୍ଗ କରେଇଦେଲୁ କେଜାଣି କେତେ ବର୍ଷ ହେଲାଣି 5052 ହେବ।ଏବେ କଣ ଗୋଟେ କାମୁଡିବାରୁ ଏଠାକୁ ଆସିଥିଲା ଏଇ ତାର ଗାଡ଼ି ଖରାପ ଥିଲା ଏମିତି ଭାବୁଭାବୁ ଆଖିରୁ ତାର ଝରିପଡୁଥାଏ ଧାରଧାର ଲୁହ ପାଦ ଚାଲି ଚାଲି ବୋଧେ ସେ ନିଜ ଗାଁ ପାଖରେ ଠିଆ ହୋଇଥାଏ 6 ପୁରୁଣା ଘର ନାହିଁ ସେ ଗାଁର ନକ୍ସା ବି ବଦଳିଯାଇଛି ଠିକ ମନୋବଳ ବି ସେ କେନାଲ ଅଛି ସେ ଦେଉଳବି ହେଇଛି ଆଉ ସେଇ ବରଗଛ ସେମିତି ମାଟିକୁ ଜାବୁଡି ଧରି ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିବା ସମିତିର ଫେରିବା ବାଟ ବରଗଛରେ ଗୁଡ଼ାଇ ପଖାଳସଜ ବୁଢ଼ା ବରଗଛ ଇଂରାଜୀକରଣ ତାର ଚିହ୍ନା ବରଗଛ ବି ପବନରେ ଦୋହଲି ସାଇଁ ସାଇଁ ଶବ୍ଦ କରି ପକ୍ଷୀ ମାନଙ୍କର ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦେଇ ଚାଲିଲା ଭଳି ଲାଗୁଥାଏ ଆଉ ସୁମିତ ସ୍ତବ୍ଧ ହୋଇ ପୁରୁଣା କଥା ସବୁ ଭାବି ଚାଲିଲେ।

ଯାତନା

Jatana