ଏକ ନିଚ୍ଛକ ପ୍ରେମ କାହାଣୀ....😢

(ଭାଗ-୭)

କ୍ରମଶଃ....

ନିକିର ସେହି ଆଖିର ଇସାରା ଅତିଶିଘ୍ର ମଳୟ ପାଇଁ ସତ ହେଲା । ବ୍ଳକ ସ୍ତରୀୟ ବିଜ୍ଞାନମେଳାରେ ପୁଣିଥରେ ମଳୟ ସହ ଦେଖାହେଲା ନିକି। ପୂର୍ବ ଅପେକ୍ଷା ସେଦିନ କାହିଁକି ଅଧିକ ସୁନ୍ଦର ଲାଗୁଥିଲା ନିକି। ଲାଗୁଥିଲା ସତେ ଯେମିତି ସ୍ବର୍ଗର ପରି ଟିଏ ରାସ୍ତା ଭୁଲି ଚାଲିଆସିଛି।

ଗୋଲାପି ରଙ୍ଗର ସାଢୀ ସାଙ୍ଗକୁ ଗହମ ରଙ୍ଗର ଗୋରା ଦେହ ଏଥି ସହିତ ଘନ କଳାମେଘୀ ଖୋଲା କେଶ ସତେ ଯେମିତି ଲାଗୁଥିଲା ଅପସରା ଟିଏ । ମଳୟ ନିକିର ସୁନ୍ଦରତାକୁ ଅବଲୋକନ ନୟନରେ ଚାହିଁ ରହିଥିଲା ବିମୁଗ୍ଧ ପ୍ରାୟ।

ପ୍ରାୟ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିଥାଏ ନିକି ଉପରେ । ମଳୟ ସେତେ ବେଳେ ଭାରି ଇର୍ଷାରେ ଜଳୁଥାଏ। କାହିଁକି ନା ନିକି ହିଁ ଥିଲା ମଳୟର ସବୁଠାରୁ ଦାମି ଜିନିଷ। ଯଦିଓ ନିକି ଅନ୍ୟ ମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଧ୍ୟାନ ଦେଉନଥିଲା ତଥାପି କାହିଁକି କେଜାଣି ମଳୟ ଆଗରେ ନିକିକୁ କେହି ଚାହିଁଲେ ମଳୟକୁ ଭାରି କଷ୍ଟ ହେଉଥିଲା।

ଏମିତିରେ ନିକି ମଳୟ ସହ ବହୁତ ସମୟ ମଜା ମଜିଲିସରେ ବିତେଇଲା । ବିଜ୍ଞାନ ମେଳା କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ମଳୟକୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା କିଛି ଦାୟିତ୍ବ। ସେହି ଦାୟିତ୍ଵ ତୁଲାଇବା ପାଇଁ ମଳୟ ନିକିକୁ ସାହାର୍ଯ୍ୟ ମାଗିଥିଲା। ନିକି ମଧ୍ୟ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ନିର୍ବାହ କରିଥିଲା ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ କୁ। ଏମିତିରେ ଅତି ହସ ଖୁସିରେ ବହୁତ ସମୟ ବିତିଯାଇଥିଲା । ଲାଗୁଥିଲା ଯେମିତି ଜଣେ ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କର ସାଥି । ଏତେ ହସ ଖୁସି ଭିତରେ ନିକି ଟିକେ ଅସୁସ୍ଥତା ଅନୁଭବ କଲା। ମୁଣ୍ଡ ସାମାନ୍ୟ ଭାବେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହେଲା । ନିକି ଘରକୁ ଆସିବା ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିଲା । କିନ୍ତୁ ମଳୟ ନିକିକୁ ଛାଡ଼ିବା ପାଇଁ ଯେମିତି ପ୍ରସ୍ତୁତ ନଥିଲା। ଠିକ ସେହି ସମୟରେ ହଠାତ୍ ନିକି ଆଉ ମଳୟ ର ହସ ଖୁସିର ମାହୋଲ ଭିତରେ ଢାଙ୍କି ଗଲା କଳାବାଦଲ.....

କ୍ରମଶଃ......

ଜାତିପ୍ରଥା ଏକ ନିଚ୍ଛକ ପ୍ରେମ କାହାଣୀ.(ଭାଗ-୭)

ପଢ଼ିବା ସହିତ ମତାମତ ଦେବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ.....