ଏହି ସଂସାରେ ସବୁ ଜୀବର ଭୟ,

କାହାକୁ କିଏ ଡରେ କହିବି ମୁଁ ଏବେ।

ଛୋଟ ବଡ଼ ନାହିଁ କେହି ଏଠାରେ,

ସମସ୍ତେ କାହାକୁ ନା କାହିଁକି ଡରେ।

(ପକ୍ଷୀଙ୍କ ଭୟ)

ଚଟକ ଡରେ ବାଜ ପକ୍ଷୀକୁ,

ଉଚ୍ଚେ ଡାଳେ ବସି କରେ ଚିଁ-ଚିଁକୁ।

ବଜ ଡରେ ମାଙ୍କଡ଼ ଲାଞ୍ଜକୁ,

ଯେବେ ଝୁଲାଇ ଦେଖେ ଆଖିକୁ।

(ଜଳଚରଙ୍କ ଭୟ)

ଛୋଟ ମାଛ ଡରେ ବଡ଼ ମାଛକୁ,

ଦେଖିଲେ ଲୁଚେ ପାଣି ଘାସ ତଳକୁ।

ବଡ଼ ମାଛ ଡରେ ମାଛୁଆଳିକୁ,

ଜାଲ ଦେଖି ପଳାଏ ତରତରିକୁ।

(ପଶୁଙ୍କ ଭୟ)

ହରିଣ ଡରେ ସିଂହ ଗର୍ଜନକୁ,

ଶବ୍ଦ ଶୁଣି କମ୍ପେ ତା'ର ପ୍ରାଣକୁ।

ସିଂହ ଡରେ ଶିକାରୀ ବନ୍ଧୁକକୁ,

ଯାହା ଦେଖି ପଶୁରାଜ ହୁଏ ତ୍ରସ୍ତକୁ ।

(କୀଟପତଙ୍ଗଙ୍କ ଭୟ)

ପିମ୍ପୁଡ଼ି ଡରେ ବରଫ ପାଣିକୁ,

ବର୍ଷା ଦେଖି ଲୁଚେ ଗର୍ତ୍ତ ଭିତରକୁ।

ଫରଫରି ଡରେ ମାଟି ପୋତିବାକୁ,

ଯେଣୁ ତା'ର ଡେଣା ହୋଇଯାଏ ନଷ୍ଟ।

(ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଭୟ)

ପିଲା ଡରେ ଅନ୍ଧାର ରାତିକୁ,

ବାପା ମା' ନ ଥିଲେ କାନ୍ଦେ ଭିତରେ।

ବୁଢ଼ା ଡରେ ଏକା ଶୋଇବାକୁ,

ଯେତେବେଳେ ମୃତ୍ୟୁ ଆସେ ଡାକିବାକୁ।

(ବିଭିନ୍ନ ବୃତ୍ତିର ଭୟ)

କୃଷକ ଡରେ ଅକାଳ ବର୍ଷାକୁ,

ଯାହା ତା'ର ଫସଲ କରେ ନଷ୍ଟ।

ଡାକ୍ତର ଡରେ ଭୁଲ ଔଷଧକୁ,

ରୋଗୀ ମରିଗଲେ ତା'ର ନାମ ଯାଏ ଖାରାକୁ ।

(ଶାସକଙ୍କ ଭୟ)

ରାଜା ଡରେ ପ୍ରଜା ବିଦ୍ରୋହକୁ,

ମନ୍ତ୍ରୀ ଡରେ ରାଜା କ୍ରୋଧକୁ।

ସୈନିକ ଡରେ ଯୁଦ୍ଧ ହାରିବାକୁ,

ଯେଉଁଥିରେ ଦେଶ ହାରେ ସମ୍ମାନକୁ।

(ପ୍ରକୃତିର ଭୟ)

ଗଛ ଡରେ ଅତି ଝଡ଼ ବତାସକୁ,

ଯାହା ତା'ର ଡାଳ ଭାଙ୍ଗି ଦେଇଥାଏ।

ନଦୀ ଡରେ ଶୁଖିଯିବାକୁ,

ଯେତେବେଳେ ବର୍ଷା ନ ହୁଏ ବର୍ଷାକୁ।

(ଅଦୃଶ୍ୟ ଭୟ)

କେତେ ଡର ଆଖିରେ ନ ଦିଶେ,

ମନ ଭିତରେ କେବଳ ବସେ।

ଅପମାନ, ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, ଅସୁଖ,

ଏସବୁ ଭୟ ଯେ ଅତି ଦୁଃଖ।

(ଭୟ ଉପରେ ବିଜୟ)

ଭୟ ତ ରହିବ ସବୁଠାରେ,

କିନ୍ତୁ ହାରି ଦେବା ନାହିଁ ଏହାକୁ।

ସାହସ ଓ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ଯାହାର,

ସେ ଜିଣିପାରେ ଏହି ଭୟଙ୍କର।

(ଶେଷ ପର୍ଚ୍ଛେଦ)

ତେଣୁ ସହର ଗାଁ ପ୍ରତି ଘରେ,

ସମସ୍ତେ କାହାକୁ ନା କିଛି ଡରେ।

ଭୟ ହେଉ ଆମ ପାଇଁ ଶିକ୍ଷା,

ନା ହେଉ ଆମ ଜୀବନର ବିପଦ।

!! ସୁଶାନ୍ତ କୁମାର ସାସମଲ

ହନୁମାନ ନଗର ଆସ୍କା ରୋଡ଼

ବ୍ରହ୍ମପୁର ଗଞ୍ଜାମ !!

କାହାର କା'ହା ପ୍ରତି ଭୟ ଥାଏ?"

କାହାର କା'ହା ପ୍ରତି ଭୟ ଥାଏ?"