ଏହି କହିବାଟା ହିଁ ଆମର ପିଲା ବେଳରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଶେଷ ପଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ ସାଥିରେ ରହିଛି l ସକାଳରୁ ଉଠି ରାତ୍ରିରେ ଶୋଇବା ପଯ୍ୟନ୍ତ ଆମେ କଥା ହିଁ କହିଥାଉ l କଥା କହିଲେ ହିଁ କାମ ହୋଇଥାଏ, ନିରବ ରହିଲେ କୌଣସି କାମ ହୁଏ ନାହିଁ l ସେଥିପାଇଁ ଆମେ ସବୁବେଳେ କହିଥାଉ କଥୋପକଥନ, ଭାବର ଆଦାନ ପ୍ରଦାନ l ଏହି ଭାବର ଆଦାନପ୍ରଦାନ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ମନର କଥାକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଥାଉ l

କିନ୍ତୁ ଆଉ ଗୋଟେ ସତ କଥା ହଉଛି ସବୁ ସମସ୍ୟା, ସବୁ ଗଣ୍ଡଗୋଳ ଏହି କଥୋପକଥନ ରୁ ହିଁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥାଏ l ତେଣୁ ଆମର କଥା ଅଛି "କହି ଜାଣିଲେ କଥା ସୁନ୍ଦର "l ଆଉ ଟିକେ ଟିକେ କଥାରେ ମଧ୍ୟ ଆମେ କହିଥାଉ ଖା, ଭୁଞ୍ଜ, ଗିଳି l ଏହି କଥାଟାକୁ ମଧ୍ୟ ବହୁତ ପ୍ରକାର କୁହାଯାଇପାରେ l କିନ୍ତୁ ଆମେ ଜଦି ଅନୁଭବ ନ କରିବା, ଯେ ମୁଁ କଣ କହୁଛି,

କାହାକୁ କହୁଛି

କୋଉ ଉଦେଶ୍ୟରେ କହୁଛି

କେତେବେଳେ କହୁଛି

କେଉଁ ସ୍ଥାନରେ କହୁଛି

ଏହି ସବୁ କଥାକୁ ଆମକୁ କାହା ସହ କଥା ହେଲାବେଳେ ଧ୍ୟାନ ଦେବାକୁ ପଡିବ l

ଆହୁରି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ,"କଥା ଥରେ ପାଟିରୁ ବାହାରିଗଲେ ଆଉ ଫେରେଇ ଆଣିହୁଏ ନାହିଁ " ବହୁତ ଲୋକ ଆମ ସହ ମିଶନ୍ତି ବା ଆପଣ ମାନେ ଦେଖିଥିବେ କିଛି ଲୋକ କିଛି ଆଗ ପଛ ବିଚାର ନ କରି ଧଡ଼ ଧଡ଼ ସବୁ କଥା କହିଦେବେ l କିଛି କଥାର ଅନର୍ଥ ହେଲେ କହିବେ କି, ମୁଁ ସେ ଉଦେଶ୍ୟରେ କହିନାହିଁ l ବଡ ବଡ ନେତାମାନେ ଏହି ଶବ୍ଦ ର ବ୍ୟବହାର ବେଶୀ କରିଥାନ୍ତି l ଏହି ଯେଉଁ ଯୋଗାଯୋଗ ତଥା ଜଣେ ଜଣଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ହେଉ ଜଣେ ଆଉ ଜଣଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ହେଉ କିମ୍ବା ଗ୍ରୁପ ରେ ହେଉ,ସବୁ ରହିଲା ଏହି କଥା ପାଖରେ l

ଏହି କଥାଟା ବାହାରେ କୋଉଠୁ, ନା ଆମ ମୁଣ୍ଡ ଭିତରୁ l ଆମେ କଣ କହିବା? କାହାକୁ କହିବା? ପ୍ରଥମେ ଆମେ ଆମ ମୁଣ୍ଡ ଭିତରେ ଚିନ୍ତା କରିଥାଉ l ତା ପରେ କୋଉ ଭାଷାରେ କହିବା? କୋଉ ଶବ୍ଦ ରେ କହିବା? ଯେମିତିକି ଆମ କଥାକୁ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ବୁଝିପାରୁଥିବା ଦରକାର l

ତେଣୁ କଥୋପକଥନର ମୂଳ ଉଦେଶ୍ୟ ନିଜ ମନର କଥାକୁ ଅନ୍ୟ ଜଣକୁ ଜଣେଇବା l ଆମେ କହୁଥିବା କଥା ଟା ଅନ୍ୟ ଜଣେ ବୁଝିବା ଦରକାର, ଜଦି ଆମେ କହୁଥିବା କଥାଟା ଅନ୍ୟ ଜଣେ ବୁଝିପାରୁନି ସେ କଥାର କିଛି ମୂଲ୍ୟ ନଥାଏ l ତା ପରେ କଥାରୁ ଭୁଲ ବୁଝାବଣା ଆରମ୍ବ ହବ, ଅଶାନ୍ତି ହବ ଇତ୍ୟାଦି l ଆପଣ ମାନେ ଅନେକ ଦେଖିଥିବେ ବହୁତ ଲୋକଙ୍କର ଧଯ୍ୟ ନଥାଏ କଥା ଶୁଣିବାକୁ l ଏସବୁ କରି ଆମେ ଜାଣିଶୁଣି ନିଜ ପାଇଁ ନିଜେ ସମସ୍ୟା ସୃଷ୍ଟି କରିଥାଉ l

ଗୋଟେ ଛୋଟ ଉଦାହରଣ ଦଉଛି,

ଆମେ ଯେତବେଳେ ଗୋଟେ କଥା ସାମ୍ନା ବାଲାକୁ କହୁଛୁ, ଆମେ ଦେଖୁଛୁ କି ସେ ଶୁଣିବା ମୂଡ଼ ରେ ନାହିଁ l ତାହା ଅର୍ଥ ଆମେ ଯେତେଯାହା କଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଶୁଣିବ ନାହିଁ l ତେଣୁ ସେ ପରିସ୍ଥିତିରେ କହି ଲାଭ କଣ? ଆପଣ ଜଦି ଭାବିବେ ସୁଯୋଗ ମିଳିଛି ମାନେ କହିବି ତାହା ଆଦୌ ଉଚିତ ନୁହେଁ l "କଥୋପକଥନରେ ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ହିଁ ଭୁଲ ବୁଝାମଣା ସୃଷ୍ଟି କରି ପାରସ୍ପରିକ ସମ୍ପର୍କ କୁ ନଷ୍ଟ କରିଦିଏ l

ତେଣୁ ଆମେ ଏ ବିଷୟରେ ଧ୍ୟାନ ଦେବା ଉଚିତ ତଥା ପାଟିରୁ କିଛି କଥା ବାହାରିବା ପୂର୍ବରୁ ଟିକେ ଭାବିବା ତା ପରେ କହିବା ଉଚିତ l ଯାହାକୁ ଆମେ କହୁଛେ ସେ ଲୋକର ପରିସ୍ଥିତି କୁ ଯିବା, ସେ ବ୍ୟକ୍ତିର ମାନସିକ ଅବସ୍ଥାକୁ ବୁଝିବା, ଜଦି ସେ ଶୁଣିବା ଅବସ୍ଥାରେ ନାହିଁ ତେବେ ଆମେ ସେତବେଳେ କିଛି କହିବା ନାହିଁ ଟିକେ ଅପେକ୍ଷା କରିଯିବା l ଜଦି ଆମକୁ kie କଣ କହୁଛନ୍ତି ଆମେ ତାହାକୁ ମନ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣିବା ଉଚିତ l

"ଶୁଣିବା ପାଇଁ ଖାଲି କାନ ଦରକାର ନାହିଁ,ମନ, ଧ୍ୟାନ ଓ ଆଗ୍ରହ ବି ଦରକାର "l

ଜଦି ଆମେ ଅନ୍ୟ ଲୋକର କଥାଟିକୁ ଠିକ ଭାବରେ ଶୁଣିବା, ବୁଝିବା ବା ହେଜିବା ତେବେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଆମେ କଥାଟାକୁ ଭଲ ଭାବରେ କହିପାରିବା l ଯେମିତି କୁହାଯାଏ ଯେ କହି ଜାଣିଲେ କଥା ସୁନ୍ଦର " ଯେମିତି କି ତଥା ଆମର କହିବାର ଦକ୍ଷତା କୁ ଆମକୁ ବଢେଇବାକୁ ହେବl ଯାହା ତାହା କହିଦେଲେ ଚଳିବ ନାହିଁ l

ଆଉ ଏକ ଉଦାହରଣ ଦେଇ କହୁଛି କି,

ଜଦି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି କିଛି ଭୁଲ କରୁଛି ଆମେ ତାକୁ ତାର ଦୋଷ ବାହାର କରି ଗାଳି କରି କଟୁ ବଚନ କହି ଏଣେତେଣେ କହିଥାଉ l କିନ୍ତୁ ସେହି କଥାଟିକୁ ଜଦି ଆମେ ଭଲ ବଚନ ତଥା ସଜାଡିକି କହିବା ତେବେ ସେ କଥାଟା ବୁଝିବl

କାରଣ ପ୍ରତେକ ଲୋକ ନିଜ ଜୀବନରେ ଉର୍ନତି କରିବାକୁ ଚାଁହାନ୍ତି l ତେଣୁ ଚାଁହାନ୍ତି କି ଯେମିତି ତାଙ୍କୁ ବାଟ ବତେଇଲା ଭଳି ଲୋକଟେ ତାଙ୍କୁ ମିଳୁ l ତେଣୁ ଆମ ଜୀବନରେ ସୁଖ, ଶାନ୍ତିରେ ରହିବାକୁ ହେଲେ ନିଜର କଥା ଉପରେ ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖିବାକୁ ହେବl ଯାହା କହୁଛନ୍ତି, ଯାହାକୁ କହୁଛନ୍ତି କହିବା ପୂର୍ବରୁ ଭାବିଚିନ୍ତି କହିବାକୁ ପଡିବ l ଏବଂ ଦରକାର ପଡିଲେ ସେହି ସମୟରେ ନ କହିକରି ଆଉ କୋଉ ସମୟରେ କହିଲେ ଭଲ ହେବl ତେଣୁ ସମସ୍ତେ ଆମେ ସକାଳୁ ଉଠିବା ଠାରୁ ରାତିରେ ଶୋଇବା ପଯ୍ୟନ୍ତ ଯେତେ ଯାହା କଥା ଆମେ କହୁଛୁ,

"ନିଜର କଥାକୁ ସମୀକ୍ଷା କରି ସେଥିରୁ ନିଜର ଭୁଲ କୁ ଖୋଜି ତାର ସଂଶୋଧନ କରିବା କୁ ଚେଷ୍ଟା ଜାରିରଖିବା l ତେଣୁ କୁହାଯାଏ "କହି ଜାଣିଲେ କଥା ସୁନ୍ଦର "

ତେଣୁ ମୁଁ ଭାବୁଛି ଆପଣ ପଢି ବୁଝିପାରିବେ ତଥା ବୁଝିବା ଆରମ୍ବ କରିବେ ଯେ ମୁଁ କେମିତି ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ କଥା କହିବି, ଯେମିତି ଅନ୍ୟମାନେ ମୋତେ ଭୁଲ ବୁଝିବେ ନାହିଁ, ସମ୍ପର୍କ ଖରାପ ହେବ ନାହିଁ,ଆମ ସଂସାର ସୁଖ ଶାନ୍ତିରେ ରହିବl ଆଜିର କଥାକୁ ଏଇଠି ଶେଷ କରୁଛି, ପୁଣିଥରେ ଲେଖନୀ ମୁନି ସହ ଦେଖା ହବ ସୃଜନୀ ର ଆଗାମୀ ବ୍ଲଗ ରେ ରହିଲି ନମସ୍କାର 🙏

ଆସନ୍ତୁ ସୁନ୍ଦର କଥା କହିବା

ହସି ହସି ସୁଖ ଶାନ୍ତିରେ ସଂସାର କରିବା 🙏

କହି ଜାଣିଲେ କଥା ସୁନ୍ଦର

ଆସନ୍ତୁ ସୁନ୍ଦର କଥା କହିବା, ହସି ହସି ସୁଖ ଶାନ୍ତିରେ ସଂସାର କରିବା 🙏