ଉପକ୍ରମ

ମନୁଷ୍ୟର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଏବଂ ଏହାର ବିକାଶ ଏକ ରହସ୍ୟମୟ ପ୍ରକ୍ରିୟା। ଯଦି ଆମେ ଗଭୀର ଭାବରେ ଚିନ୍ତା କରିବା, ତେବେ ଦେଖିବା ଯେ ମନୁଷ୍ୟର ସମସ୍ତ ସୃଜନଶୀଳତା ଏବଂ ମହାନତାର ମୂଳ ଉତ୍ସ ଏକ ଅତି କ୍ଷୁଦ୍ର ଜୈବିକ ଘଟଣାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥାଏ। କାମ-ଉର୍ଜାର ମାତ୍ର ଗୋଟିଏ ଅଣୁ କିପରି ଏକ ନୂଆ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇପାରେ, ତାହା କେବଳ ଶାରୀରିକ ବିଜ୍ଞାନର ବିଷୟ ନୁହେଁ, ବରଂ ଏହା ଦର୍ଶନ ଓ ମନୋବିଜ୍ଞାନର ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଧ୍ୟାୟ।

ସମ୍ଭାବନାର ଅନନ୍ତ ସାଗର

ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ଅଣୁ ମଧ୍ୟରେ ସମଗ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ସମ୍ଭାବନା ଲୁଚି ରହିଥାଏ। ସେହି ଏକକ ଉର୍ଜା କଣିକାରୁ ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ସୃଷ୍ଟି ହୁଅନ୍ତି, ସେ ଭବିଷ୍ୟତରେ କ’ଣ ହେବେ ତାହା ସେହି ଶକ୍ତିର ରୂପାନ୍ତରଣ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ଭିତରେ ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଭଳି ଅହିଂସାର ପୂଜାରୀ ଜନ୍ମ ନେଇପାରନ୍ତି, ମହାବୀର କିମ୍ବା ଗୌତମ ବୁଦ୍ଧଙ୍କ ଭଳି କରୁଣାର ଅବତାର ସୃଷ୍ଟି ହୋଇପାରନ୍ତି। ସେହି ସମାନ ଜୈବିକ ପ୍ରକ୍ରିୟାରୁ ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଭଳି ପ୍ରେମର ବାର୍ତ୍ତାବହ କିମ୍ବା ଆଇନଷ୍ଟାଇନ୍ ଓ ନ୍ୟୁଟନ୍‌ଙ୍କ ଭଳି ବୈଜ୍ଞାନିକ ପ୍ରତିଭା ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଇପାରନ୍ତି।

ଦାର୍ଶନିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ଦେଖିଲେ, କାମଶକ୍ତି କେବଳ ପ୍ରଜନନର ମାଧ୍ୟମ ନୁହେଁ। ଏହା ଏକ କଞ୍ଚାମାଲ (Raw Material) ସଦୃଶ। ଯେପରି ମାଟିରୁ ଏକ ସୁନ୍ଦର ମୂର୍ତ୍ତି ଗଢ଼ାଯାଇପାରେ, ସେହିପରି କାମଶକ୍ତିର ଉର୍ଦ୍ଧଗମନ (Sublimation) ଦ୍ୱାରା ଜଣେ ସାଧାରଣ ମଣିଷ ଭିତରେ ଲୁଚି ରହିଥିବା 'ଗାନ୍ଧୀ' କିମ୍ବା 'ବୁଦ୍ଧ' ଜାଗ୍ରତ ହୋଇପାରନ୍ତି। ଏହି ଶକ୍ତି ଯେତେବେଳେ ଶରୀରର ସୀମା ଅତିକ୍ରମ କରି ମସ୍ତିଷ୍କ ଓ ଚେତନା ଆଡ଼କୁ ଗତି କରେ, ସେତେବେଳେ ତାହା ଜ୍ଞାନ, କଳା ଏବଂ ମୁକ୍ତିର ରୂପ ନିଏ।

ଭୟ ଏବଂ ଅସ୍ୱୀକାରର ମନସ୍ତତ୍ତ୍ୱ

କିନ୍ତୁ ବିଡ଼ମ୍ବନା ଏହା ଯେ, ଆମ ସମାଜ ଏହି ମୌଳିକ ଶକ୍ତିକୁ ବୁଝିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ଏହାକୁ ଭୟ କରେ। ଆମେ କାମଶକ୍ତିକୁ କେବଳ ଶାରୀରିକ ଭୋଗର ବସ୍ତୁ ଭାବି ଏହା ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରିବାକୁ ମଧ୍ୟ କୁଣ୍ଠାବୋଧ କରୁ। ଏହା ପଛରେ ଏକ ଗଭୀର ମନୋବୈଜ୍ଞାନିକ କାରଣ ରହିଛି। ମଣିଷ ନିଜ ଭିତରେ ଥିବା ଏହି ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଶକ୍ତିର ବିସ୍ଫୋରକ ରୂପକୁ ସମ୍ଭାଳିବାକୁ ଭୟ ପାଏ। ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ସୃଷ୍ଟି କରିପାରେ, ସେହି ଶକ୍ତି ଯଦି ଦିଗହରା ହୁଏ ତେବେ ତାହା ବିନାଶ ମଧ୍ୟ କରିପାରେ। ଏହି ଅଜଣା ଆଶଙ୍କା ଆମକୁ "ଦମନ" (Repression) କରିବାକୁ ଶିଖାଇଛି।

ଆମେ ଏହି ଶକ୍ତିକୁ ଅନ୍ଧକାରରେ ରଖିବାକୁ ଚାହୁଁ, ଯାହା ଫଳରେ ଆମେ ଏହାର ପ୍ରକୃତ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ସାମର୍ଥ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନିବାରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେଉଛୁ। କି ପ୍ରକାରର ଭୟ ଆମକୁ ମାଡ଼ି ବସିଛି ଯେ, ଯେଉଁ ଶକ୍ତିରୁ ସମଗ୍ର ଜୀବନର ସୃଷ୍ଟି, ଆମେ ତାକୁ ହିଁ ସାରା ଜୀବନ ଅଣଦେଖା କରି ଚାଲିଛୁ?

ଉପସଂହାର

ପରିଶେଷରେ, କାମ-ଉର୍ଜାକୁ ଭୟ କିମ୍ବା ଘୃଣା ନକରି, ଏହାକୁ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି। ଯଦି ଆମେ ଏହି ଅଣୁର ରହସ୍ୟକୁ ବୁଝିପାରିବା, ତେବେ ହୁଏତ ଆମେ ବୁଝିପାରିବା ଯେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଣିଷ ଭିତରେ ଜଣେ ଗାନ୍ଧୀ, ଜଣେ ବୁଦ୍ଧ କିମ୍ବା ଜଣେ ଆଇନଷ୍ଟାଇନ୍ ସୁପ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛନ୍ତି। କେବଳ ସେହି ଶକ୍ତିକୁ ଠିକ୍ ଦିଗ ଦେବା ଏବଂ ଜାଗ୍ରତ କରିବା ଆମର ଦାୟିତ୍ୱ।

କାମଶକ୍ତି

ସୃଜନର ମୂଳବୀଜ ଓ ମାନବୀୟ ସମ୍ଭାବନା