ଝିପ୍ ଝିପ ବର୍ଷା ସତ୍ତ୍ୱେ ଚାତକ ପରି ବସଷ୍ଟାଣ୍ଡ ରେ ଟିନି ର ସ୍କୁଲବସ୍ କୁ ଅପେକ୍ଷା କରିଥାଏ।

ସତରେ କେତେ କଣ ଘଟିଗଲା ୟା ଭିତରେ...

କେତେ ବଦଳି ଗଲାଣି ମୋ କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା।।

- ମାମା, ବସ୍ ଆସିଗଲା...

ଟିନୀ ର ଡାକରେ ମୋ ଭାବନା ରାଜ୍ୟ ରୁ ଫେରି ପୁଣି ବର୍ତ୍ତମାନ କୁ ଚାଲି ଆସିଲି,,

ତାକୁ ବସ୍ ରେ ଛାଡି ଫେରି ଆସୁଥିଲି ତ,, ପଛରୁ କାହାର ଗମ୍ଭୀର ଡାକ ଶୁଭିଲା ........

ଆକାଂକ୍ଷା !!!!!!!

ଟିକେ ରହିଗଲି ,ପୁଣି ଡାକ ଶୁଭିଲା ବହୁତ୍ ପାଖରୁ ।

ବୁଲି ଚାହିଁଲି ତ ,,ସେଇ ପୁରୁଣା ଇଲାକା ରେ ଚେହେରା ପୁରୁଣା କିନ୍ତୁ ନୂଆ ପରିଚୟ ମଣିଷଟେ।

ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଚୁପ୍ ଚାପ୍ ହେଇ ଚାହିଁଥାଏ।

ସେ କିନ୍ତୁ ପଚାରି ଚାଲିଥାଆନ୍ତି।।

- ତୁମେ ଏଇଠି ରହୁଛ???

- କେବେଠୁ???

- ସିଏ କଣ ତୁମ ଝିଅ????

- ଆଛା ଅନୁରାଗ କେମିତି ଅଛନ୍ତି?????

ମୁଁ ବାସ୍ ତାଙ୍କୁ ଚାହିଁରହିଥାଏ। ସତେ ଯେମିତି କଇଁଫୁଲଟି ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଚାହିଁରହିଚି,କେବେ ତା କୋମଳ କିରଣର ସ୍ପର୍ଶ ପାଇ ସେ ଫୁଟିବ।।

ଆକାଂକ୍ଷା, ମୁଁ ତୁମକୁ ସେତେବେଳୁ କିଛି ପଚାରୁଛି???

କୋଉଠି ହଜିଯାଇଛି????

ମୁଁ ବାସ୍ ଧୀରରେ କହିଲି:- ନାଁ କିଛି ନୁହେଁ।।

ମୋର କଣ ହେଲା କେଜାଣି , ପାଟି ରୁ ହଠାତ୍ ବାହାରି ଆସିଲା :-" ଚାହା ପିଇବା ???"

- ହଁ ହଁ ନିଶ୍ଚୟ।।

ବୁଢ଼ା ମଉସା ଙ୍କ ସେ ଛୋଟ ଦୋକାନ କୁ ଯାଉ ଯାଉ,,

ହଠାତ୍ ମଉସା ପଚାରିଲେ:- ଆରେ ମା, ବହୁତ୍ ଦିନ ପରେ ଦେଖୁଛି ।

କେମିତି ଅଛୁ????

- ହଁ ମଉସା ,ମୁଁ ଭଲ ଅଛି ।ଆଉ ଆପଣ ଆଉ ମାଉସୀ କେମିତି ଅଛନ୍ତି।।

- ମାଉସୀ ??? ତୋ ମାଉସୀ ବର୍ଷେ ହବ ମତେ ଛାଡ଼ି ଆରପାରି ରେ......

ହଉ,,ମା ନିଅ ତମ ଚାହା।।

ଚାହା ପିଉ ପିଉ ଚାହା ରେ ଥିବା ଗୋଲମରିଚ ର ସ୍ଵାଦ ପାଟିକୁ ଛୁଇଁଯିବା ଭଳି ପୁରୁଣା କଥା ସବୁ ମୋର ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ମନେ ପଡ଼ିଯାଉଥିଲା ।

ଜାଣିନି ତାଙ୍କର ମନେ ପଡୁଥିବ କି ନାହିଁ।।

ଦିନଥିଲା ଆମେ ଦୁହେଁ ଏଇଠି ଖୁସି ଖୁସିରେ ଚାହା ପିଉଥିଲୁ ଆଉ ତା ସାଙ୍ଗକୁ ମଉସା ଆଉ ମାଉସୀ ଙ୍କ ସହ ଖୁସି ଗପ ମୁଁ କିଛିବି ଭୁଲିନି।।।

- ଆରେ ଆକାଂକ୍ଷା, ଚାହା ଥଣ୍ଡା ହେଇଯିବ ଜଲଦି ପିଅ।।

ଆଛା ତୁମେ ତୁମ ବିଷୟ ରେ ତ କିଛି କହିଲନି।

ମୁଁ ତାଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନ ନ ଶୁଣୁ କହିବାକୁ ଲାଗିଲି :-

"ହଁ,ସିଏ ମୋ ୫ ବର୍ଷର ଝିଅ ଟିନୀ । ଅନୁରାଗ ଙ୍କ ସହ ବିବାହ ବିଚ୍ଛେଦ ପରେ ଏଇ କିଛି ଦିନ ହବ ଚାଲି ଆସିଲି ମୋ ଝିଅ କୁ ଧରି ମୋ ପୁରୁଣା ଇଲାକା କୁ ,,

ବାପା ବି ଏଠି ଏକା,,ଆଉ ବାକି ଜୀବନ ସେଇ ବାପା ଆଉ ଟିନୀ ଙ୍କ ସେବାରେ କାଟିଦେବି।। ଆଉ........"

-ବିଚ୍ଛେଦ କେମିତି??? କଣ ପାଇଁ ହେଲା???

ବଡ଼ ବିଚଳିତ ଭବେ ପଚାରିଲେ ସେ।।

ମୁଁ ବଡ଼ବଡ଼ ଆଖି କରି ତାଙ୍କୁ ଚାହିଁ କହିଲି ଯେ :- " ଯେଉଁ ସମ୍ପର୍କ ସନ୍ଦେହରେ ଗଢାହୁଏ ତାହା କଣ ବେଶୀଦିନ ତିଷ୍ଟି ପାରେ?????"

କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଆଖିକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ଲାଗିଲା, ଯେମିତି ସେ ଏବେବି ଅନୁତାପ ର ନିଆଁ ରେ ଦଗ୍ଧିଭୂତ।।

ପୁଣି ନଜର ଫେରାଇ ଆଣି କହିଲି :- " ଦେଖ ,ମତେ କିଏ ମୋର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରୁ ମୁଁ ସେଇଟା ଚାହେଁନି। ଆଉ ତୁମେ ବି ସେସବୁ ବିଷୟ ରେ ଜାଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନା।।

- ଆରେ ଆକାଂକ୍ଷା, ଶୁଣ ତ,,,ମୋ କଥା ର ମାନେ ସେଇୟା ନଥିଲା।।

Please , ଜୀବନ ଆମକୁ ଯୋଉ ମୋଡ଼ରେ ପହଞ୍ଚେଇଛି ତାକୁ ସମ୍ମାନ ଦିଅ। ଜୀବନ ଆଉ ପରିସ୍ଥିତି ଯାହା ବି ହେଲା ଆମ ଦୁହିଁଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ହେଲା।

ଆସୁଛି।।

ଆଉ ପଛକୁ ଫେରି ଚାହିଁନଥିଲି ମୁଁ କିନ୍ତୁ ଆଖି ଆଗରେ ସେଇ ୧୮ ବର୍ଷ ବୟସ ର ସୁନ୍ଦର ହସହସ ଚେହେରା ଟା ନାଚି ଉଠୁଥିଲା।।

ଆଉ ବାଟ ସାରା ସେଇ ଗୋଟେ କଥା ଭାବୁଥିଲି ,, କି ଆଜିର ଚାହା କପ୍ ଟା Cup Of Memories ଥିଲା ନା Cup Of Hope......

..

- ଅରୁନ୍ଧତୀ ଆକାଂକ୍ଷା

କପ୍ ଅଫ୍ ମେମୋରି