ଓଡିଶୀ ହେଉଛି ଏକ ପ୍ରମୁଖ ପ୍ରାଚୀନ ଭାରତୀୟ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ନୃତ୍ୟ ଯାହା ଭାରତର ପୂର୍ବ ଉପକୂଳବର୍ତ୍ତୀ ରାଜ୍ୟର ମନ୍ଦିରରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା। ଓଡ଼ିଶୀ, ଏହାର ଇତିହାସରେ, ମୁଖ୍ୟତ ମହିଳାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଧାର୍ମିକ କାହାଣୀ ଏବଂ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଚିନ୍ତାଧାରା, ବିଶେଷକରି ବୈଷ୍ଣବ ଧର୍ମର ରାଗ ଏବଂ ତାଳ ଅନୁଯାୟୀ ରଚନା ଏବଂ ରଚନା ମାଧ୍ୟମରେ ରଚନା କରାଯାଇଥିଲା। ରାଜ୍ୟର ପ୍ରାଚୀନ କବିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଓଡ଼ିଶୀ ସଂଗୀତ।ଓଡ଼ିଶୀ ପ୍ରଦର୍ଶନ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପରମ୍ପରାର ଧାରଣା ମଧ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରିଛି ଯେପରିକି ହିନ୍ଦୁ ଦେବତା ଶିବ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସହ ହିନ୍ଦୁ ଦେବତା (ଶକ୍ତି)।

"ଓଡିଶି"କାଳିଆ ରାଜା ର ରାଇଜ ଇଏ,

ତା'ର ଆମେ ପ୍ରଜା

ସଂସ୍କୃତି ରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ପରା

ତା'ର ଏଇ ଦୁନିଆ

ଭେଟିଦିଏ ପୁଣି ଅନେକ କଳା, ସ୍ଥାପତ୍ୟ ତ,

ଅନନ୍ୟ ତା'ର ନୃତ୍ୟକଳା।

'ଓଡିଶୀ' ବୋଲି ନୃତ୍ୟ ପରା

ଚମକାଏ ଯେ ଓଡ଼ିଶା

କଳା ଏବଂ ଜୀବନ ର ସମ୍ମିଳିତ ପଥ କୁ

ଅତିକ୍ରମ କରିବା ର ଦେଖାଏ ଯେ ରାସ୍ତା।

ଛନ୍ଦ ଆଉ ମୁଦ୍ରା ର ସେଇ

ଅବିକଳ ସଂଯୋଗ

ମୁଣ୍ଡ ଖୋସା ରେ ବନ୍ଧା ହୋଇଥିବା ଫୁଲ ର

ସେଇ ଅପୂର୍ବ ସୁଗନ୍ଧ

ତା ' ସହ ସଂଗୀତ ର ତାଳେ ତାଳେ

ବାଜେ ପରା ଘୁଙ୍ଗୁର ର ନାଦ।

ମୁହୂର୍ତ୍ତେ ମୁହୂର୍ତ୍ତେ କଥା କୁହେ

ସେଇ ନୟନ

ପ୍ରକାଶ କରେ ପୁରାଣ କଥା ରୁ

ସେ ଭାଷାକୋଷ

ସେହି ଲୟାତ୍ମକ ପୁଣି

କଥା ଦିଏ ମୂଳକ୍ରିୟା କୁ

ସାହାଯ୍ୟ କରେ ପୁଣି

ଅଙ୍ଗଭଙ୍ଗୀ ର ନିର୍ମଳତା ତା କୁ।

ହାତ ରେ ପାଦ ରେ

ଅଳତା ର ସୂଚୀକାର୍ଯ୍ୟ

ସୁଗନ୍ଧ ର ମୁହୂର୍ତ୍ତ

ଥାଏ ହୋଇ ସଜ୍ଜିତ

ଗାଉଥିବା, ବଢୁଥିବା ସ୍ତୋତ୍ର ପରା

ସମସ୍ତଙ୍କୁ କରେ ଉଦ୍ଜୀବିତ।

ସାଥି ରେ ଥାଏ ସମ୍ବଲପୁରୀ ପାଟ ପୁଣି

ସେହି ଶାଢ଼ୀ ର ଧଡି ବଖାଣେ

ଓଡିଶା ଇତିହାସ

ଓଡ଼ିଆ ସଂସ୍କୃତି ପୁଣି।

କେଶ ର ବିଭାଜନ ରେ ଶୋଭିତ ହୁଏ

ରୁପା ସିନ୍ଥି କିଭଳି ଚିକକ୍କା

କାନା କିମ୍ବା କାପା ବୋଲି ଥାଏ ଆଭୂଷଣ

ଆଚ୍ଛାଦାନ କରେ ପୁଣି କର୍ଣ୍ଣ କୁ ଯେ ସମଗ୍ର।

ଅଣ୍ଟା ରେ ଶୋଭା ପାଏ

ବେଙ୍ଗାପଟିଆ

ପୁଣି ବାହୁ ପାଇଁ ବାହୁ ଚୁଡି

ସାଥି ଦିଏ ପୁଣି କଙ୍କଣ

ତ, ପାଦ ପାଇଁ ପାଉଁଜି।

ଗୋବର ର ମଧ୍ୟ ଭାଗ ରୁ ବାହାରୁଥିବା

ଲମ୍ବା ଖଣ୍ଡ ର ନାମ 'ଟାହିଆ'

ତା ସହ ଯୋଡି ହୁଏ ପୁଣି

ଏହି ଓଡିଶୀ ର କେଶସଜ୍ଜା

ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର ର ପ୍ରତୀକ

କି ହଉ କୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ବଂଶୀ

କାରଣ , ଦ୍ୱାପର ହଉ କି କଳି

'ଓଡିଶୀ ' ନୃତ୍ୟ ଏହି ମନ୍ଦିର ମାନ ଙ୍କ ରୁ ହିଁ ଉତ୍ପତି।

ମୁଣ୍ଡ ର ପଛ ଭାଗ ରେ ବନ୍ଧା ହୁଏ ପୁଣି ପୁଷ୍ପଚୂଡ଼ା

ସୋଲାପୀଥ ରୁ ତିଆରି ଇଏ

ପୁଣି ବଖାଣେ ଓଡିଶା ର

ଆଉ ଏକା ହସ୍ତକଳା।

ମହେଶ୍ୱର ମହାପାତ୍ର ଙ୍କ

ଅଭିନୟ ଚନ୍ଦ୍ରିକା

ମହିଳା ଓଡିଶୀ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ ଙ୍କ ପାଇଁ

ଏକା ସୁନ୍ଦର କେଶସଜ୍ଜା।

ମୃଦଙ୍ଗ ସହ ତବଲା ର

ଉଚ୍ଚ ତୀବ୍ର ସ୍ୱର

ବୀଣା ସହ ବଂଶୀ ର ନାଦ

ଆଣିଦିଏ ପୁଣି ମନ ରେ ଆସ୍ୱାଦ ଉଲ୍ଲାସ।

ଏହା ଭାରତୀୟ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ନୃତ୍ୟ ରେ

ସର୍ବ ପୁରାତନ

ଯାହା ଅନ୍ୟ ଙ୍କ ଦାବି କୁ ଦର୍ଶଇବା ପାଇଁ

ନାଟ୍ୟଶାସ୍ତ୍ର ରୁ ହୋଇଛି ଅଙ୍କନ।

ଆଜି ବି ଏହି ନୃତ୍ୟକଳା

ଓଡିଶା ଠାରୁ ସୁଦୂର ଆମେରିକା ରେ

ହୁଏ ପରା ଚର୍ଚ୍ଚିତ

ଆଜି ମଧ୍ୟ ପୁରୀ ଆଉ କୋଣାର୍କ

କେବଳ ନୁହେଁ

ସମଗ୍ର ଓଡିଶା ରେ ହୁଏ ଆଦୃତ।

ଆଜି ମଧ୍ୟ ଓଡିଶା ର ସ୍ଥାନ ସ୍ଥାନ ରେ

ଏହାର ପ୍ରମାଣ ରହିଛି

ଖଣ୍ଡଗିରି ଆଉ ଉଦୟଗିରି ର ରାଣୀ ଗୁମ୍ଫା ର

ପଥର ଖଣ୍ଡ ରେ

ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳା ଙ୍କ ଏହି

ନୃତ୍ୟ ମୁଦ୍ରା ରହିଛି।

ଆଜି ଭାରତ ରେ ଆଠ ଟି ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଂଗୀତ ମଧ୍ୟ ରେ

'ଓଡିଶୀ' ପାଇଛି ସ୍ଥାନ

ଭକ୍ତି ଆଉ ଆତ୍ମସମର୍ପଣ ପାଇଁ

ଏହା ଭାରି ସମ୍ବେଦନଶୀଳ।

୧୯୫୦ ମସିହା ରୁ ଯେବେ

ଥିଏଟର ମଞ୍ଚ ରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ହେଲା

ସେତେବେଳେ ଓଡିଶୀ

ଭାରତ ତଥା ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସ୍ତର ରେ

ମଧ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଲା।

"ଓଡିଶୀ " ର ପିତା ଭାବେ ପରିଚିତ

ଶ୍ରୀ ପଙ୍କଜ ଚରଣ ଦାସ

ଭାରତ ସରକାର ଙ୍କ ଦ୍ୱାରା

ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ଉପାଧି ରେ ବିଭୂଷିତ।

ଓଡ଼ିଶା ରୁ ପାଇଥିବା ପ୍ରଥମ ପଦ୍ମବିଭୂଷଣ

ଦେଶ ବିଦେଶ ରେ

ଓଡିଶୀ ର ଗୁରୁ ଭାବେ

ସର୍ବତ୍ର ପରିଚିତ

ଗୁରୁ ଶ୍ରୀ କେଳୁଚରଣ ମହାପାତ୍ର।

ଖାଲି ଭାରତ ନୁହେଁ

ପ୍ରିୟ ହୋଇଛି ସେ ବିଶ୍ୱ ରେ ସମଗ୍ର

ଇଲିଆନା ଭଳି ଇଟାଲିୟ ମହିଳା ଙ୍କୁ

ମିଳିଛି ସେଥି ପାଇଁ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ସମ୍ମାନ।

' ଓଡିଶୀ ' ହେଉଛି ଓଡ଼ିଶା ର

ଏ କଥା କାହାକୁ

ଅଛପା ନୁହେଁ

ଏହି ସଂଗୀତ ଆଉ ନୃତ୍ୟ ରେ

ଜଗା ର ମନ ପରା ମୋହୁଥିଲେ

ଦେବଦାସୀ ମାନେ

ଆଜି ବି ପ୍ରଚଳିତ ଏହି ପ୍ରଥା

"ମାହାରୀ" ନାମ ରେ।

ନୃତ୍ୟ, ନୃତ୍ୟା ଆଉ ନାଟ୍ୟ ସହ

ବନ୍ଧା ଏ ନୃତ୍ୟକଳା

ହସ୍ତ ମୁଦ୍ରା, ପାଦ ଭେଦ, ଅଭିନୟ ବିନା

ହୁଏ ଇଏ ଅଧୁରା

'ଓଡିଶୀ ' ନୃତ୍ୟ ପାଇଁ ଆସିଛି

ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ କ୍ଷେତ୍ର ରେ ସମ୍ମାନ

୨୦୧୧ ମସିହା ରେ

କଳିଙ୍ଗ ଷ୍ଟାଡିଅମ ରେ ପରିବେଷଣ

କରି ଗିନିଜ ବିଶ୍ୱ ରେକର୍ଡ ରେ

ହୋଇଛି ସ୍ଵୀକାର।

ଦର୍ଶକ ଙ୍କୁ ମିଳିଛି

ଶୁଦ୍ଧ ଗତିବିଧି ସହ

ରୂପ, ପରିସର ର ଅକ୍ଷୁର୍ଣ ଯୋଗଦାନ।

ଏହି ଯାନ୍ତ୍ରିକ ପ୍ରଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା

ଦର୍ଶକ ଙ୍କ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ କୁ ଜଡିତ ରଖିବା କୁ

ଚାଲେ ପ୍ରଚେଷ୍ଟା।

ନୃତ୍ୟ ହଉଛି ମନ୍ଥର ହେଲେ ଭାବପ୍ରବଣ

ଯାହା ଆମ ଭାବନା କୁ

ଯୋଡ଼େ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତା ସହ।

ବିକୃତି ର ଅନବୃତ ସଂକୋଚନ

ଯେପରି ଆତ୍ମା ର କଳା କୁ

ମୁକ୍ତି ସହ ବଂଚିବା କୁ

ସେ ହୁଏ ପ୍ରତିଶୁତିବଦ୍ଧ।

ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ଅର୍ଜନ କରିନି

ମୁଁ "ଓଡିଶୀ" ଉପରେ

କି " ନୁହେଁ ମୁଁ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ

ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମସ୍ଥାନ

ପରା ମୋର ଏଇ ମାଟି,

ଏହାର କଳା, ସଂସ୍କୃତି କୁ

କେମିତି ବା ନ ବୁଝିବି!

ନିଜ ପ୍ରଚେଷ୍ଟା ରେ,

ଆଉ ଏକ ଦର୍ଶକ ହିସାବ ରେ

ବଖାଣିଛି ଆଜି ମାଟି ମା ଆଉ

ସଂସ୍କୃତି କଥା,

ତ୍ରୁଟି କିଛି ରହିଯାଇଥିଲେ

ପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥ ଙ୍କ ସହ

ଆପଣ ମାନ ଙ୍କୁ

ମଗୁଅଛି କ୍ଷମା 🙏🏻

ଶ୍ରୀ କେଳୁଚରଣ ମହାପାତ୍ର:

ଜନ୍ମ-୮ ଜାନୁଆରୀ ୧୯୨୬

ରଘୁରାଜପୁର, ପୁରୀ,ଓଡ଼ିଶା

ମୃତ୍ୟୁ-୬ ଏପ୍ରିଲ ୨୦୦୪ (ବୟସ ୭୮)

ଭୁବନେଶ୍ୱର, ଓଡିଶା

ବୃତ୍ତି -ଭାରତୀୟ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ,କୋରିଓଗ୍ରାଫର

ଧର୍ମପତ୍ନୀ -ଲକ୍ଷ୍ମୀପ୍ରିୟା ମହାପାତ୍ର

ପୁତ୍ର -ରତିକାନ୍ତ ମହାପାତ୍ର

ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ଏବଂ ଇତିହାସ :

ତାଙ୍କ ଯୁବାବସ୍ଥାରେ କେଳୁଚରଣ ମହାପାତ୍ର ଗୋଟିପୁଅ (ଓଡିଶାର ଏକ ପାରମ୍ପାରିକ ନୃତ୍ୟ) ପରିବେଷଣ କରିଥିଲେ। ଯେଉଁଠାରେ ଯୁବକମାନେ ଭଗବାନ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ପାଇଁ ମହିଳା ପରି ପରିଧାନ କରିଥିଲେ। ପରେ ତାଙ୍କ ଜୀବନରେ ସେ ଗୋଟିପୁଅ ଏବଂ ମହାରୀ ନୃତ୍ୟ ଉପରେ ବ୍ୟାପକ ଗବେଷଣା କରିଥିଲେ, ଯାହା ତାଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟର ପୁନଃନିର୍ମାଣ ପାଇଁ ଆଗେଇ ନେଇଥିଲା। ଗୁରୁ କେଳୁଚରଣ ମହାପାତ୍ର ପର୍କୁସନ୍ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ମାର୍ଦଳ ଏବଂ ତବଲାରେ ଜଣେ ଗୁରୁ ଥିଲେ, ଯାହା ତାଙ୍କ ନୃତ୍ୟ ରଚନାରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ପ୍ରତିରୂପିତ। ସେ ପାରମ୍ପାରିକ ପଟ୍ଟଚିତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ପାରଙ୍ଗମ ଥିଲେ।

ମହାପାତ୍ର ଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀପ୍ରିୟା ମହାପାତ୍ର ନିଜେ ଜଣେ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ ଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପୁଅ ରତନକାନ୍ତ ମହାପାତ୍ର ୧୯୯୩ ରେ ଶ୍ରୀଜନ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ।

କେତେକ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଶିଷ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ :

•ସଂଯୁକ୍ତା ପାଣିଗ୍ରାହୀ

• ଦେବି ବସୁ

• ସୋନାଲ ମାନସିଂହ

• ପ୍ରତିମା ବେଦି।

• ଜେଲମ୍

• ଶର୍ମିଲା ବିଶ୍ୱ

ପୁରସ୍କାର

ସଂଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର, ୧୯୯୬

ପଦ୍ମଶ୍ରୀ, ୧୯୭୪

ପଦ୍ମ ଭୂଷଣ, ୧୯୮୮

ସଂଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ ଫେଲୋସିପ୍, ୧୯୯୧

ପଦ୍ମବିଭୁଷଣ, ୨୦୦୦

ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶ ସରକାରଙ୍କ ଠାରୁ କାଳିଦାସ ସମ୍ମାନ

ତାଙ୍କର ଜନ୍ମସ୍ଥାନ ରଘୁରାଜପୁର।

ମହାପାତ୍ର ଚିତ୍ରକାରଙ୍କ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଯେଉଁମାନେ ପଟ୍ଟଚିତ୍ର ଆଂକୁଥିଲେ (ପତଳା ବୁଣା କପଡ଼ାରେ ଧାର୍ମିକ ଲୋକ ଚିତ୍ର)। ସେ ପାରମ୍ପାରିକ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ ଏବଂ ଡ଼୍ରାମର ଭାବରେ ତାଲିମ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଯୌବନରେ ଓଡିସି ମାଷ୍ଟରମାନଙ୍କ ସହିତ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିଲେ।୧୯୫୩ ମସିହାରେ ସେ କଟକସ୍ଥିତ ଏକ କନେଷ୍ଟବଳରେ ଓଡିସି ଶିକ୍ଷା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। ଉଭୟ କୌଶଳ ଏବଂ ପ୍ୟାଣ୍ଟୋମିମିକ୍ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତିରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହୋଇ ମହାପାତ୍ର ତାଙ୍କ କୋରିଓଗ୍ରାଫିରେ ପ୍ରାଚୀନ ଗ୍ରନ୍ଥ ଏବଂ ମୂର୍ତ୍ତିଗୁଡ଼ିକର ଫର୍ମଗୁଡିକର ଅଭିନବ ଉପଯୋଗ କରି ଶୈଳୀର ପାରମ୍ପାରିକ ସଂଗୀତକୁ ବିସ୍ତାର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ।ମହାପାତ୍ର ଖୁବ୍ ଶୀଘ୍ର ଭାରତୀୟ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ନୃତ୍ୟର ଗୁରୁ ଭାବରେ ପରିଗଣିତ ହେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଅଭିନୟ ଓଡ଼ିଶୀକୁ ଲୋକପ୍ରିୟ କଲା।

ତାଙ୍କ ଗ୍ରାମ ରଘୁରାଜପୁର ହେଉଛି ଓଡିଶାର ପୁରୀ ଜିଲ୍ଲାର ଏକ ଐତିହ୍ୟ ହସ୍ତଶିଳ୍ପ ଗ୍ରାମ, ଯାହା ଏହାର ପଟ୍ଟଚିତ୍ର ଚିତ୍ରକରଙ୍କ ପାଇଁ ଜଣାଶୁଣା, ଏହି କଳାକୃତି ଯାହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ୫୦୦ରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ଓଡ଼ିଶାର ଭାରତୀୟ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ନୃତ୍ୟର ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଗୋଟିପୁଅ ନୃତ୍ୟ ଦଳ। ଏହା ଓଡ଼ିଶୀ ପ୍ରଦର୍ଶକ ପଦ୍ମଭୂଷଣ ଗୁରୁ ଏବଂ କେଳୁଚରଣ ମହାପାତ୍ର ଏବଂ ଗୋଟିପୁ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ଗୁରୁ ମାଗୁନି ଚରଣ ଦାସଙ୍କ ଜନ୍ମସ୍ଥାନ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଶୁଣା।

ତାଙ୍କ

ଓଡ଼ିଶା ନୃତ୍ୟ ଫର୍ମ ଏବଂ ଓଡ଼ିଶୀ ସଙ୍ଗୀତର ପ୍ରଚାର ତଥା ପ୍ରଚାର ତଥା ରାଜ୍ୟର ଏହି ସମୃଦ୍ଧ ସାଂସ୍କୃତିକ ଐତିହ୍ୟର ବିଭିନ୍ନ ଦିଗରେ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବା ପାଇଁ ଓଡିଶା ସରକାର ୧୯୮୬ ମସିହାରେ "ଓଡ଼ିଶା ଅନୁସନ୍ଧାନ କେନ୍ଦ୍ର" ଭାବରେ ନାମିତ ଏକ ସ୍ୱୟଂଶାସିତ ଅନୁଷ୍ଠାନ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଛନ୍ତି।

ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ, ଏହି ନାମକୁ "ଗୁରୁ କେଳୁଚରଣ ମହାପାତ୍ର ଓଡ଼ିଶୀ ଅନୁସନ୍ଧାନ କେନ୍ଦ୍ର" (GKCMORC) ରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରାଯାଇଛି, ଯାହାକି ଏହି ନୃତ୍ୟ ରୂପକୁ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ରୂପରେଖ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ପାଇଁ ନିଜ ଜୀବନକୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିଥିବା ଗୁରଙ୍କୁ ସମ୍ମାନର ଏକ ପ୍ରତିଶୃତି ଭାବରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରାଯାଇଛି।ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ଲୋକପ୍ରିୟ ଏବଂ ଏହି ଡ୍ୟାନ୍ସ ଫର୍ମରେ ନୂତନ ପରୀକ୍ଷଣ ଆଣିଥିଲେ।

ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ, ଓଡିଶା କେନ୍ଦ୍ରର ଚେୟାରମ୍ୟାନ୍ ଏବଂ ବିଶିଷ୍ଟ କଳାକାର ଏବଂ କଳା- ସମାଲୋଚକମାନେ ଏହା ସହ ଜଡିତ।

ବାଙ୍ଗାଲୋର ନିକଟ ନ୍ରିତିଗ୍ରାମ ଡ୍ୟାନ୍ସ କମ୍ୟୁନିଟିରେ କେଲୁଚରନ୍ ମହାପାତ୍ରଙ୍କୁ ଉତ୍ସର୍ଗୀକୃତ ଏକ ମନ୍ଦିର।

Kelucharan Mahapatra

ଓଡିଶୀ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ -ଗୁରୁ ଶ୍ରୀ କେଳୁଚରଣ ମହାପାତ୍ର