❤️❤️ମୋ ଗାଁ ବନ୍ଦର....❤️❤️

ବଙ୍ଗୋପସାଗର କୁ ଲାଗି ବହି ଯାଇଛି ଛୋଟ ନଦୀ ଟିଏ ଦେବି ନଈ,,,ସେଇ ନଦୀ କୂଳରେ, ଅବସ୍ଥିତ ମୋ ଗାଁ ବନ୍ଦର ଲୁଣା ସବୁଜ ଜଙ୍ଗଲ,,କୁ ପକ୍ଷୀ ମାନଙ୍କର ରାବ ଆହା କି ମନହର,, ଗାଁ ର ଗ୍ରାମ ଦେବି ମା ବନ୍ଦରେଇଁ ଠାକୁରାଣୀ ଙ୍କ ନାମ ଅନୁସାରେ ମୋ ଗାଁ ବନ୍ଦର ତାର ନାମ ପାଇଛି,, ମନ ଶାନ୍ତି ହୁଏ ଥରେ ଯାଇ ନଦୀକୂଳରେ ବୁଲିଆସିଲେ...

କାଇଁ ଦିନେ ରାଗ ଲାଗିଲା ରାଗି ଯାଇ ମାଙ୍କୁ କହିଲି, ଏ ଗାଁ ରେ ଜନ୍ମ ହୋଇ ବଡ ଭୂଲ୍ଲୁ ହେଇଗଲା,, ବହୁତ୍ ରାଗି ଯାଇଥିଲି ,,,

କାରଣ ଥିଲା ଏମିତି -amar କୈବର୍ତ୍ତ ପରିବାର, ନଦୀରୁ ମାଛ ମାରିବା କୌଳିକ ବୃତ୍ତି,, ରାତି 4ଟା ପାଖା ପାଖି ବାପା ଡାକିଲେ ଟୁଲୁ, ଟୁଲୁ,, ହଁ ବାପା,, ଉଠିଲୁ ଉଠୁ,, ଯା ଟିକେ ଯିବୁ ନଦୀରୁ ଜାଲ ତୋଳି ଆସିବୁ,, ଆଖିରେ ଆଖିଏ ନିଦ,, ନିଦ ଟଳ ମଳ ହୋଇ ଉଥିପଡ଼ିଲି,, ତମେ ଜିବନିକି,, ବାପା ନାଇ ମୋର ଟିକେ କାମ ଅଛି ତୁ,, ଦାଦା ଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ଜା,, ଉଠିକି ମୁହଁ ଧୋଇ,, ବାହାରିଗଲି,, ହାତରେ ବାଉଙ୍ଗି କlତ,, ଭୁଟୁ ଭୂଟି/ବା ଫାଇବର ଟାପା,,ପାଇଁ ତେଲ,, ନେଇ ଚାଲିଲି ଘରଠୁ ନଦୀ କୂଳ 800ମିଟର,,, ଆକାଶରେ ତାଥାବି ଅନ୍ଧାର ଥାଏ ପୁହତlରl ଟର୍ଚ୍ଚ ଲାଇଟ୍ ରେ ଚାଲୁଥାଏ,, ନଦିକୁଲେ ପହଂଚିଗଲୁ ,, ଆମେ 3ଜନ ଥିଲୁ,, ଟାପା ଷ୍ଟାଟ କଲୁ ନଦୀର ଅଗ୍ରସର ହେଲୁ,,, ଜାଲର ପାଖରେ ପହଂଚି ଜାଲ କିଛି ତୋଲିଛୁ ଫସର୍ ଫାଟିଲା ସକାଳ ହେଲା ଦିଗମlନ ଦୂର୍ଶ୍ୟ ଦେଖି ମନରେ ଟିକେ ଖୁସି ଲାଗିଲା,, ବୁଡା ଜାଲ ତୋଳା ଚାଲିଥାଏ,, 2ଟା ଜାଲ 700ମିଟର,,, ହଟାତ କଳା ମେଘର ବାସ୍ନା ସମୁଦ୍ର ପାଖ ଥିବାରୁ ଘୁ ଘୁ ପବନର ବେଗ ଝିପି ଝିପି ବର୍ଷା,,,ମୁ ଦରିଯାଇଥାୟେ,, ପବନର ବେଗରେ ଟପ୍l ଟି ଦୋହଲୁ ଥାଏ,,,ମନ୍ ଭିତରେ ରଗୁଥାୟେ ବାପାଙ୍କ ଉପରେ,, ମେଘ ପ୍ରାୟତ 15ମିନିଟୁ ହୋଇଗଲା 2ରୁ 3ଘଣ୍ଟା ଜାଲ ତୋଳି ମାଛ ଛଡେଇ ଘରକୁ ଫେରିଲୁ,,

ଆଉ ରାଗରେ ଯାଇ ମା କୁ କହିଲି,,,, ମୋର ଭୁଲୁ ହେଇଗଲା ଏ ଗାଁରେ ଜନ୍ମ ହୋଇ,, ମା କହିଲେ ,, ଆରେ କାଇଁ ରଗୁଛୁ କଣ ହେଲା,, କନ ହେଲା ଜlନିନ କେତେ ବର୍ଷା ମେଘ ପବନ,, ନଈ ମଝିରେ,, ଖାଈଲି ମୁଁ,, ପୁଣି ପଚlରୁଛ କନ ହେଲା,, ଓହୋ ଏଥି ପାଇଁ ରାଗ,, ତୋ ବାପା ତ ତୋ ଠୁ ଛୋଟ ଥିଲେ ତୋ ଜେଜେଙ୍କ ସହ ଯାଇ ସାହାଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ,, ଜେଜେଙ୍କୁ,,, ପୁଣି ସେତେ ବେଳେ କାଠ ଡଙ୍ଗା କେତେ କଷ୍ଟ,,, ତୁ ଭାବିଲୁ,,,, ହଉ ଜା ମୁହଁ ହାତ ଧୋଈ ଗାଧେଇ ଆସେ ଖାଇବୁ,,,,

ସେଦିନ ସିନା ମା ଉପରେ ରାଗି ଯାଇଥିଲି,, ହେଲେ ଆଜି ଧୀରେ ଧୀରେ ସେଇ ନଦୀ, ଡଙ୍ଗା ପ୍ରିୟ ହେଇ ଗଲେ,, ସେମାନଙ୍କ ସହ ମିଶି ଗଲି,, ବୃତ୍ତି ପରା ମୋ କୁଟୁମ୍ବ ପୋସେ,, ସେଇ ନଦୀର ଛୋଟ ଧୀବର ଟି ହୋଇ ତାହାର ଖୁସି ସାଉଣ୍ଟେ...❤️❤️❤️

କିଛି ଅନୁଭୂତି ଛୋଟ ବେଳର,,,,

ଟୁଲୁ ବେହେରା,, ବନ୍ଦର,, ବାଲିକୁଦା, ଜଗତସିଂହପୁର