ନା ପୁରୁଷ ନା ନାରୀ ସେ ହେଲା କିନ୍ନର.! ସେଦିନ ଅଫିସ ରୁ କାମ ସାରୁ ସାରୁ ସନ୍ଧ୍ୟା ହୋଇଗଲା.. ମୁଁ ମୋ ରୁମ କୁ ଯିବା ବାଟରେ ଦେଖିଲି ଚଇନି ଚିକଣ ହୋଇ ଲମ୍ବା ରାସ୍ତାରେ ଧାଡ଼ିକି ଧାଡ଼ି କିନ୍ନର ଛିଡ଼ା ହୋଇଛନ୍ତି ନାରୀ ବେଶରେ.. I ସେମାନଙ୍କ ଚାଲି ଚଳଣି ଦେଖି ବେସ ଭଲଭାବେ ଜଣା ପଡୁଥିଲା କାହିଁକି ସେ ଛିଡ଼ା ହୋଇଛନ୍ତି.. I ମୁଁ ଟିକେ ଗାଡ଼ି ଟିକୁ ରଖି ଅଟକିଗଲି.. I ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ଶରୀର ର ଅଙ୍ଗ ଭଙ୍ଗି କୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କଲି..I ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ରେ କୋଉ ନାରୀ ଠୁ କମ ଲାଗୁନଥିଲେ..! ହଜିଗଲି ମୁଁ ଭାବ ର ସହରେ...I ଯେମିତି ମୁଁ ଅନୁଭବ କରିପାରୁଥିଲି ସେମାନଙ୍କ ଜୀବନରେ କରିଥବା ସଂଘର୍ଷ ବିଷୟରେ..! ଯୋଉ ମଣିଷ ଜନ୍ମ ହେଲାମାତ୍ରେ ନିଜ ଘରୁ ଆଉ ସମାଜ ରୁ ବାଦ ପଡ଼ିଯାଏ ସେ ହେଲା କିନ୍ନର.. ଯିଏ ଛୋଟବେଳୁ ଲୋକଙ୍କୁ ଠୁ ଏଇ ଛକା, ଏଇ ହିଞ୍ଜିଡା, ହେଇ ମାଇଚିଆ ଡାକ ଶୁଣେ ସେ ହେଲା କିନ୍ନର.. I କିଏ ଏମାନଙ୍କୁ ସନମାନ ଟିକିଏ ଦିଏନାହିଁ.. I ବୟସ ବଢିବାପରେ ସେ ଆପେ ବୁଝିଯାନ୍ତି ଯେ ଆଉ ଏଇ ସମାଜ ରେ ଆମେ ଗ୍ରହଣ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ... I ସେଠୁ ଚାଲି ଆସି ଏମାନେ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ସାହାରା ଖୋଜନ୍ତି... I ନିଜର ପରିଚୟ ବୋଲିକି କିଛି ନଥାଏ..I

ଆଉ ପରିସ୍ଥିତି ରେ ପଡ଼ି ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି ଦେହ ବ୍ୟବସାୟ.. କଥା ଟି ଶୁଣିବା ପାଇଁ ଖରାପ ଲାଗିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହା ବାସ୍ତବିକ କଥା ଟି.. I ସେ କରିବେ ବି କଣ...? ଏହି ସମାଜ ତାକୁ ଧିକ କରିଦେଲା ଆଉ ନିଜ ଘରେ ବି ତାକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେନି.. I ସେ ବି ତ ଗୋଟେ ଆମରି ଭଳି ମଣିଷ.. I ଭଲ ଖାଇବା , ପିଇବା ,ମନ ଖୋଲି ବୁଲିବା ତାକୁ କଣ ଇଚ୍ଛା ନାହିଁ..? କିନ୍ତୁ ଆମରି ମଣିଷ ଜାତି ର ଆଡ଼ ଆଖିରେ ଦେଖିବା ଯେମିତି ଏକ ପରମ୍ପରା ହୋଇଯାଇଛି.. I ସେଇଥିପାଇଁ ତ ଆଜି ସେ ଦିନରେ ଲୁଚି ରାତି ଅଧରେ ବାହାରି ଦୁଇ ପଇସା ରୋଜଗାର ପାଇଁ ଦେହ ବ୍ୟବସାୟ କରିବା ପାଇଁ ପଛାଉନାହାନ୍ତି.. I ସତରେ ଏଇ ମଣିଷ ଟିକିଏ ନିର୍ଦୟ ନ ହୋଇ ମଣିଷ ପଣିଆ ଦେଖେଇଥିଲେ ହୁଏ ତ ସେମାନଙ୍କ ଜୀବନ ବି ବଦଳି ଯାଇଥାନ୍ତା...I

-ହରି ଚନ୍ଦନ ପ୍ରଧାନ

କିନ୍ନର

ଏକ ବାସ୍ତବିକ କାହାଣୀ