ଗନ୍ତାଘର ସେ ସୋନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ।

ତାଗର୍ଭେ ମନ୍ଦିର କାଳିଜାଇ ଙ୍କର।

ପ୍ରେମ ରେ ବାନ୍ଧେ ସେ ସଭିଙ୍କ ମନ।

ବହିଯାଉ ଥାଏ ତା ଶୀତଳ ପବନ।

ଭାରି ତରଙ୍ଗାୟିତ ତାରି ଢେଉ। ନାଆ ରେ ରହି ଆମେ ମଜା ନେଉ ।

ଗୀତ ଭଳି ଲାଗେ ପକ୍ଷୀ ଙ୍କ ରାବ।

ଆହା! କି ମଧୁର ସେ କଳରବ।

ସେଠାକାର ଲୋକ ଭାରି ସେନେହି।

ଆଦର ଆମକୁ କୋଳେ ନିଅଇ।

ସ୍ନେହ ନୁହେଁ ତାହା ଅନେକ ଶ୍ରଦ୍ଧା।

ମନକୁ କେବେ ହୁଏନି ବାଧା ।

ଭାରି ଲାଜକୁଳୀ ତା ଗଛ ଗୁଡା।

ତାଙ୍କୁ ସବୁବେଳେ ସମୀର ଲୋଡା।

ଅନେକ ପକ୍ଷୀ ଙ୍କ ବାସ ଯେ ସିଏ।

ଭାରି ରଙ୍ଗିଆ ପକ୍ଷୀ ଗୁଡ଼ାଏ।

ତାଙ୍କରି କଥା କେତେ ଯେ ମିଠା ।

ମନରେ ହୁଏନି ଜମାରୁ ବ୍ୟଥା।

ମାଛ ମାନେ ସେଠି ଖେଳନ୍ତି ଖେଳ।

ଡଲଫିନ ସେଠି ମାଳ କୁ ମାଳ।

ଜାଇ ର କାହାଣୀ ହୃଦୟ ବିଦାରେ ।

କେତେ କଷ୍ଟ ଯେ ଦିଏ ମନରେ ।

କିମିଆ କରେ ତା ଚାରୁ ଚିତ୍ରପଟ।

ସଭିଙ୍କ ହୃଦୟେ କରେ ସେ ନାଟ।

ତାଜା ଦିଏ ମନେ ତା ଅନୁଭୂତି।

ଯେବେ ମା କହନ୍ତି ତାଙ୍କରି ସ୍ମୃତି।

ଅନୁଭୂତି:- ଅନେକ ଲୋକେ ଅନେକ ଥର ଅନେକ କାରଣ ରେ ଚିଲିକା ରେ ପଦାର୍ପଣ କରିଥିବେ। କିନ୍ତୁ ମୋ କାରଣ ସଭିଙ୍କ ଠାରୁ ଭିନ୍ନ ଓ ଅନନ୍ୟ । ମୁ ଜଣେ କଳା ପ୍ରିୟ ଶିଶୁ ହେତୁ ନାଚ ଗୀତ,ଅଭିନୟ ରେ ବହୁ ଦର୍ଶକ ଙ୍କ ହୃଦୟ ଜିତିଛି। ଏମିତି ହେଉ ହେଉ ଦିନେ ମତେ କୁହାଗଲା ନାଚ କରିବା ପାଇଁ ଚିଲିକା ନିକଟରେ ଥିବା ପାଲୁରୁ ଅଞ୍ଚଳ କୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରିବାର । ମୁ ମୋ ସହ ନୃତ୍ୟାଙ୍ଗନା ମାନଙ୍କ ସହ ଯାଇଥାଏ । ପ୍ରାୟ ୨ ଘଣ୍ଟା ର ଯାତ୍ରା ଯୋଗୁଁ ମୁ ଶୋଇ ଯାଇଥାଏ । ହଠାତ୍ ସେଠାରେ ପାଦ ରଖୁ ରଖୁ ଏକ ଶୀତଳ ସମୀରଣ ମନରେ ପୁଲକ ସଞ୍ଚାର କଲା। ପାଣି ପିଇ ସାରି ଦେଖେ ତ ସରୁଆ ସରୁଆ ବାଲି ରେ ମୋ ଗୋଡ଼ ।ନାଚ ସରିଲା ବେଳକୁ

ପ୍ରାୟ ସକାଳ ତେଣୁ ଆମେ ମା ଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରିବା ପାଇଁ ସ୍ଥିର କଲୁ । ତାପରେ ସେଇଠି ଗାଧୋଇ ସାରି ଆମେ ମନ୍ଦିର କୁ ଗଲୁ ଅନେକ ଆନନ୍ଦ ଜୁଆର ଖେଳି ଯାଉଥାଏ ମନ ରେ ନାଆ ରେ ଝୁମି ପୁଣି ଆମେ ବାହାରକୁ ଆସିଗଲୁ । ଚିଲିକା କୁ ବିଦାୟ ଜଣାଇ ପୁଣି ମୁ ଫେରିଲି ମୋ ଜନ୍ମସ୍ଥାନ ବ୍ରହ୍ମପୁର କୁ ।

ଚିଲିକା ର ସିନ୍ଧୁ ରୂପକ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ମୁ ଏକ ନିର୍ବୋଧ ଶିଶୁ ବିନ୍ଦୁଏ ଜାଣି ଏକ କବିତା ଓ ମୋ ଅନୁଭୂତି କୁ ଆପଣ ଙ୍କ ସହ ବାଣ୍ଟିଲି।

ଭୁଲ ଥିଲେ କ୍ଷମା ।

ରହିଲି ଆଜ୍ଞା ଧନ୍ୟବାଦ🙏

କୁହୁକିନୀ ନାୟିକା ସୁନ୍ଦରୀ ଚିଲିକା । 🍂🍁

ଅପୂର୍ବ କାହାଣୀ ତାର । ଛାଇ ସେ ଆମ ହୃଦୟ ର।