ଲେଖିବି କବିତା, ଜୀବନର ଏଇ ରହସ୍ୟଟାରେ,

ଶବ୍ଦମାଳା ଖୋଜିବି ଅଭିଧାନର ପୃଷ୍ଠା ଓଲଟାଇ,

ଫୁଲ ବାଡ଼ିର ସୁନ୍ଦର ଫୁଲର ମାଳା ଗଣିବି,

ପ୍ରତି ପାଖୁଡା ରୂପେ ଖୋଜିବି ଜୀବନର ଅର୍ଥଭରା।

ସେହି ସୁଗନ୍ଧିତ ମାଳାଗୁଡିକୁ ପରଖିବି ଯତ୍ନରେ,

ଗଢିବି ସାହିତ୍ୟର ସୁରଭିତ ଅଳଙ୍କାରଟି,

ସଜାଇ ବିଭାଷାର ମୋତି ମାଳା ହୃଦୟ ଉପରେ,

ସଂସାରର ସବୁ ସୃଷ୍ଟିରେ ଖୋଜିବି କବିତାର ଶକ୍ତି।

ସୃଷ୍ଟିର ରଚୟିତାର ବେନି କଣ୍ଠରେ ଝୁଲାଇ ଦେବି,

ଏହି ଫୁଲମାଳା, ମୋର ଭକ୍ତିର ଅର୍ପିତ ଉପହାର,

ସଂସାର ବାସୀଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ କାମନା କରିବି,

ଭକ୍ତି ଭରା ହୃଦୟରେ ବିନମ୍ର ପ୍ରାର୍ଥନା ସାର।

ଲେଖିବି କବିତା, ଜୀବନର ଏଇ ରହସ୍ୟଟାରେ,

ପ୍ରଭାତର ସୂର୍ଯ୍ୟକିରଣ ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବାଣୀ,

ବର୍ଷାର ଝର ଝର ଧାରା ଭଳି ଅବିରଳ,

ଜୀବନର ଗଭୀର ସତ୍ୟକୁ କରିବି ବଖାଣି।

ପଥିକର ଥକାପଣ ଦୂର କରିବାକୁ,

ବିଛାଇ ଦେବି ଶବ୍ଦର କୋମଳ ଛାୟା ରାସ୍ତା,

ଦୁଃଖର ଅନ୍ଧାର କୋଣରେ ପହଞ୍ଚିବା ପାଇଁ,

ଜଳାଇବି ଆଶାର ଏକ ଅବିନାଶୀ ଦୀପ ଶଳାକା।

ଲେଖିବି କବିତା, ଜୀବନର ଏଇ ରହସ୍ୟଟାରେ,

ସଂସାରର ଚଳ ଚଞ୍ଚଳତା ମଧ୍ୟରେ ଶାନ୍ତିର ସ୍ଥଳୀ,

ଭାବନାର ସ୍ୱଚ୍ଛ ନଦୀରେ ବହିଯିବ ଯେଉଁଥି,

ମନୁଷ୍ୟର ହୃଦୟ ସ୍ପର୍ଶ କରିବ ଯାକ କଳି।

ପର୍ବତର ଉଚ୍ଚ ଶିଖର ଭଳି ଅଟଳ ବିଶ୍ୱାସ,

ନଈର ଅବିରଳ ପ୍ରବାହ ଭଳି ଅନନ୍ତ ଆଶା,

ସମୁଦ୍ରର ଗଭୀରତା ଭଳି ଅପାର ଶାନ୍ତି,

କବିତାର ପଂକ୍ତିରେ ଏସବୁ ଦେବି ମୁଁ ଭର୍ସି।

ଲେଖିବି କବିତା, ଜୀବନର ଏଇ ରହସ୍ୟଟାରେ,

ସଂସାରର ହାସ୍ୟ-କାନ୍ଦର ରଙ୍ଗୀନ ଚିତ୍ରକାମ,

ବିଫଳତା ଓ ସଫଳତାର ମଧୁର ମିଳନ,

ମନୁଷ୍ୟର ସ୍ୱପ୍ନ ଓ ସଂଘର୍ଷର ଅଦ୍ଭୁତ ଗାନ।

ସୃଷ୍ଟିର ରଚୟିତାଙ୍କୁ ମାଳା ଅର୍ପଣ କରି,

ସମସ୍ତଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ କାମନା କରିବି ମନ ଭରି,

ଭକ୍ତିର ଅକ୍ଷତ ଚଢାଇ ଚରଣେ ତାଙ୍କର,

ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର କଲ୍ୟାଣ ହେଉ ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ମୋର।

ଲେଖିବି କବିତା, ଜୀବନର ଏଇ ରହସ୍ୟଟାରେ,

ମୁକୁଳରୁ ଫୁଲ ହେବା ଯେଉଁ ଅଦ୍ଭୁତ ଖେଳ,

ଅନ୍ଧାରରେ ଆଲୋକର ଯେଉଁ ବିଜୟୀ ଗାଥା,

ସବୁକୁ ମିଶାଇ ଗଢିବି ଏକ ନୂଆ ଭାଷାର ଜଗତ।

ଏହି ମାଳା ରୂପୀ କବିତା ହେଉ ସବୁଙ୍କ ପାଇଁ,

ସୁଖ ଶାନ୍ତିର ହେଉ ଏକ ଅମୃତ ଭଣ୍ଡାର,

ସୃଷ୍ଟିର ରଚୟିତା ହୃଦୟେ ବସିବାକୁ ପାଉ,

ଏହି ଏକ ମାତ୍ର କାମନା ମୋର ବାରମ୍ବାର।

!! ସୁଶାନ୍ତ କୁମାର ସାସମଲ

ହନୁମାନ ନଗର ଆସ୍କା ରୋଡ଼

ବ୍ରହ୍ମପୁର ବିଶ୍ବବିଦ୍ୟାଳୟ !!