ଏକ ସମୟ ଥିଲା ଯେଉଁଠାରେ ମାଆଙ୍କୁ ଦେବୀର ସ୍ଥାନ ଦିଆଯାଉଥିଲା, ଘରର ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଭାବି ସମ୍ମାନ ଦିଆଯାଉଥିଲା। ମାଆ ହେଉଛି ସେଇ ମାନବୀ ଯିଏ ନିଜ ଶରୀରର ଅନେଶ ଦେଇ ଜନ୍ମ ଦିଅନ୍ତି, ଯିଏ ଦିନ-ରାତି ଧରି ଅନାହାରେ ରହି ପୁଅ-ଝିଅଙ୍କୁ ଦାୟିତ୍ଵ ନିଅନ୍ତି , କିନ୍ତୁ ଆଜି ସମୟ ବଦଳିଗଲା। ଘରରେ ମାଆ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଦେହ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ନାହିଁ। ଘର ରହିଥାଏ,ଅନ୍ଧାର ମାନେ ମାଆର ମନ।

ପ୍ରତିଟି ଘର ଆଜି ଲୁହରେ ଭରିଗଲା କିନ୍ତୁ ତାର କାରଣ ହେଉଛି ସେଇ ମାଆ ଯିଏକି ଦିନେ ଘରର ଅନ୍ଧାର ଭିତରେ ଆଲୋକ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି । ପୁଅ ସୁଖୀ, ଝିଅ ସୁଖୀ, ପତ୍ନୀ ସୁଖୀ, ଘର ସୁଖୀ, କିନ୍ତୁ ମାଆ? ତାଙ୍କର ସ୍ଥାନ କେଉଁଠି? ସେ ଚୁପଚାପ ଥାଆନ୍ତି, ତାଙ୍କର ହୃଦୟ କିନ୍ତୁ ଅନେକ କଥା କହେ। ସେଇ ମନର କଥା କିଏ ଶୁଣିଛି?

ମାଆ ମଧ୍ୟ ଜଣେ ମାନବ। ତାଙ୍କର ମଧ୍ୟ ମନ ଅଛି, ଅନୁଭୁତି ଅଛି, ଆଶା ଅଛି। ଏମିତି କିପରି ଆପଣ ଆପଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିପାରିବେ ଯଦି ଜଣେ ମାଆଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ବେଥାରେ ଭରିଦେବେ? ଜଣେ ପତି ଯେବେ ପତ୍ନୀର ଆଗରେ ମାଆକୁ ଅପମାନ କରିଛନ୍ତି, ସେଠି ଭଗବାନ ମଧ୍ୟ ନଥାନ୍ତି।

ମାଆ ଆଜି "ଘରର ଲକ୍ଷ୍ମୀ" ରୁ "ବୃଦ୍ଧ ମହିଳା" ହୋଇଗଲେ। ନିଜ ଘରରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ନାହିଁ ସ୍ଥାନ। ଯେଉଁ ଝିଅ ପାଇଁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଶିଶୁକାଳରେ ଝୁଲାଇଲେ, ନିଜ ମୁହଁରେ ଖାଇ ତାଙ୍କୁ ଖୁଆଇଲେ, ସେଉଁଠି ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠେ—ମାଆକୁ କିଏ ଜଣେ?

ମାଆ ତୁମରେ ଆଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଚିନି ପାରନାହ।

ତୁମେ ଚିନ୍ତା କର ତୁମ ଜନ୍ମଦାତ୍ରୀ ମାଆ ଏବେ ଜଣେ ଭିକ୍ଷୁକୀ, ବୃଦ୍ଧାଶ୍ରମର ଏକ କୋଣରେ ବସି ଲାଗିରହିଛନ୍ତି ତୁମ ଦେଖା ପାଇଁ। ତୁମ ବନ୍ଧୁମାନେ ଆସନ୍ତି, ବନ୍ଧୁମିଳନ କର, ବହୁତ ଖୁସି ହେଉ, କିନ୍ତୁ ମାଆକୁ ଅନ୍ତିମ ବେଳେ ତୁମେ ମନେ ପକାଅ ନାହଁ। ତୁମ ପତ୍ନୀ ସାଥିରେ ଘର ହସିଥାଏ, କିନ୍ତୁ ମାଆ ତ ଚିର ଶାନ୍ତି ଆଖିରେ ଲୁହ।

ଘରେ ପାଉଛନ୍ତି ନାହିଁ ଭୋଜନ, ପାଉଛନ୍ତି ନାହିଁ ମନ୍ୟତା।

ଏତେ ବର୍ଷ ତୁମର ସେବା କରିଥିବା ମାଆକୁ ତୁମେ ଗୋଟିଏ ବୁହାରି ମନେ କରି ବୃଦ୍ଧାଶ୍ରମ ଛାଡ଼ି ଆସ, ଏହା କେତେ ଦୁଃଖର କଥା। ସେ ତ ତୁମର ଶିଶୁକାଳର ଦେଖା ସ୍ନେହର ପାଳିଲେ ଆଜି ତାଙ୍କୁ ଏତେ ଅନ୍ୟ ଜନ ମଧ୍ୟ ଭଲପାଏ ନାହିଁ। ଆଉ ସେଉଁଠି ଜଣେ ମାଆ ଭାବୁଛନ୍ତି—ମୁଁ କେଉଁଠି ଭୁଲ କଲି?

ବର୍ତ୍ତମାନର ନବଜାଗରଣ ରେ ବି ମାଆ ବିସ୍ମୃତ।

ମୁଁ ତମକୁ ପଚାରେ—ମାଆ ମାତ୍ର ବିଗତ କାଳର ଦେବତା ଥିଲେ? ଆଜି ସେ ଦେବତା ନୁହେଁ? ଆଜି ତ ତୁମେ ଘରେ ଦେଉଳ ଉଠାଉଛ, ଦେବୀ ପୂଜା କରୁଛ, ତେବେ ତୁମର ଘରେ ବଞ୍ଚୁଥିବା ଜୀବନ୍ତ ଦେବତା ମାଆ ପାଇଁ କେଉଁ ପୂଜା?

ମାଆଙ୍କ ପାଇଁ ମହାଳଖ୍ୟ ଦେବି ଯେମିତି ଶକ୍ତିର ସୂତ୍ର, ଏମିତି ଘର ମଧ୍ୟ ମାଆ ସେଇ ଶକ୍ତିର ଧାରିଣୀ। ତୁମେ ସୁଖ ଚାହୁଁଛ, ଲାଭ ଚାହୁଁଛ, କିନ୍ତୁ ଏହା ମିଳିବ କିପରି ଯଦି ତୁମର ଘରର ଶାନ୍ତି ଧରାକୁ ତୁମେ ଆଘାତ ଦେଉଛ?

ତୁମେ ଦେବିକୁ ମଣ୍ଡପ ରେ ବସେଇ ପୂଜ, ଯାହାକୁ ପ୍ରତିବର୍ଷ ବଦଳେଇ ଦିଅ।

କିନ୍ତୁ ମାଆ? ସେ ତ ସଦା ପାଇଁ ତୁମ ଜୀବନ ମଣ୍ଡପ ରେ ବସିଛି।

ଏଠି ପ୍ରଶ୍ନ ତୁମେ ନିଜେ ଭାବ—ତୁମେ କାହାକୁ ପୂଜୁଛ? ଯାହା ତୁମକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, କି ଯାହାକୁ ତୁମେ କିଣିଲେ?

ଉପସଂହାର:

ମାଆ ଯଦି ଦେବତା ନୁହଁନ୍ତି, ତେବେ ଘର ଦେଉଳ ନୁହଁ। ଏକ ଘରର ପବିତ୍ରତା ମାଆର ଆଶୀର୍ବାଦ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ଘର ଥିବା ସମୟରେ ମାଆଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କର, ମାନ୍ୟତା ଦିଅ, ସେବା କର, କାରଣ ଯେତେବେଳେ ସେ ନଥିବେ, ସେଇ କ୍ଷଣି ମାଥାରେ ବସି ପିତାମାତାଙ୍କ ସମ୍ପତି ଦେଲେ ମଧ୍ୟ ତାହାର ମୂଲ୍ୟ ନଥିବ।

ମାଆ — ଜନ୍ମ ଦାନ କରୁଥିବା ମାନବ ଦେବତା, ତାଙ୍କୁ ଘରରେ ରଖ, ଦେଉଳ ରେ ନୁହଁ।

!! ସୁଶାନ୍ତ କୁମାର ସାସମଲ

ହନୁମାନ ନଗର ଆସ୍କା ରୋଡ଼

ବ୍ରହ୍ମପୁର ଗଞ୍ଜାମ !!

"ମାଆ — ଦେବତା ନୁହେଁ କିନ୍ତୁ ସଂସାରର ଅଦୃଶ୍ୟ ଅଭିଶେକିତା"

"ମାଆ — ଦେବତା ନୁହେଁ କିନ୍ତୁ ସଂସାରର ଅଦୃଶ୍ୟ ଅଭିଶେକିତା"